Alle inzendingen over jij bent mijn alles

27546 resultaten.

Sorteren op:

Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.661
"Een stad aan de overkant, met torens, poorten, daken, Walschoeiingen en aken, Wolkschaduw, zonnebrand. Wij zien van de overzij Het voegschrift in haar muren, Haar koele kleurglazuren, Haar verte en haar nabij. Hoe overtreft haar glans Haar spiegelschijn in 't water! - Straalt zo de Godsstad later Tot schijn mijn stad van thans?"…
Albert Verwey15 december 2020Lees meer >

De reuzenketel

poëzie
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.247
‘Ja, wat men toch al vreemde dingen in Frankrijk heeft,’ zei stuurman Jaap, ‘Zo zag ik daar eens op een akker een raap, een echte reuzenraap. Ze was zo groot als… dat huisje, ik kon er heus niet óver zien, en om ze van het land te halen, gebruikte men een man of tien.’ -‘Wel, wel!’ sprak Teunis.’ Nu, ik reisde in Duitsland, voor mijn ambacht…

DE DIENAAR

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.154
Zo ben ik dan de dienaar van mijn tijd geworden, Ik, die mijn eigen dienaar was; - Zo zwelt en slinkt de man bij ’t wentlen in twee oorden Om de aarde en om haar eigen as. Tezelfdertijd om bei. Ook ik, al mocht het schijnen, Dat ik slechts om mij zelf bewoog, - Al trek ik schijnbaar om mijn tijd alleen de lijnen Van een nooit af te wenden boog…
Albert Verwey10 september 2006Lees meer >

Rosà

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ze is prinsesje van de straat met liefgeschreven blauwe ogen die verzweven op haar pasjes die ze danst -steeds uit de maat op brekebeentjes die te klein nog zijn maar steeds weer opgetogen me vertellen dat ze met een huppel door het leven gaat Toe -draai maar rond nog zeven rondjes en vertel het ongewone met je springerige beentjes van…
jan haak13 februari 2009Lees meer >

Niet meer te redden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Verdriet en pijn Waarom moet dit zo zijn Is dit je lot Een verschrikkelijke ziekte maakt je kapot De diagnose is gesteld Heel voorzichtig is het verteld Chemo om iets langer te leven Maar tenslotte ga je het toch begeven Vechten tot de laatste traan En dan moet je het leven laten gaan.…

Gewicht van een ziel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 916
Het zeker weten dat niets overblijft als alles is geweken, een stem, een woord dit lichaam bekend om zijn gebreken De hand van de ander is naar huis gegaan slaapt in een bed naast een vrouw op wie iedereen verliefd worden zou De kamer wacht op de laatste zucht als de geest in het kippenhok, waar de hennen en één haan het voorbijgaan…

Verrassend nieuws

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Op een mooie pinksterdag komt ze stralend thuis, wat ik in haar ogen lees als zij ons iets te zeggen heeft brengt vreugde in ons huis. Kind wat ben ik blij dat na het wachten nu je hoop echt leven mag, ‘t is de mooiste pinksterdag huil ik met een lach. Dan laat zij de foto zien, golven grijzig wit tonen ons een stippellijn, contouren…

In vijf minuten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
In vijf minuten ga ik Met mijn ogen dicht De vroegste episode van Mijn leven door - Herbeleef ik tot in Het miniemste detail Alles dat mij in de Eerste vijf jaren van Mijn leven overkwam; Vijf minuten lang ben ik Dat kleine bange kind dat In verwondering om zich heen kijkt En op zijn ouders na niemand heeft Om bij te horen…

Branden als een rots

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Jaag bliksem door mijn donder. Geef trappen onder mijn hol. Laat me zoeken naar een wonder. Bewonder zo mijn losse bol. Verpulver laffe angsten. Maak dood die valse God. Verbied misplaatste trots. Bied moed als hoogste bod. Leer liefhebben, geef genot. Laat me branden als een rots.…

Het lukt even niet

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 727
ik zie het water golven het maanlicht verlicht een schilderij van troost bij het verdriet ik zou iets kunnen willen schrijven maar, het lukt even niet misschien later ik kan geen zinnen verzinnen, woorden die er nog niet zijn - thans kraait weer de haan begroet deze morgen de aarde houdt haar mooiheid niet verborgen ze…
Hilly Nicolay15 november 2014Lees meer >

Aan 't engeltje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
Ik lig op bed Ik huil, ik lach Nu al voor 't vierde uur op rij En ik denk aan haar Aan hoe ik haar wangen streel Aan hoe ik haar lippen kus Aan hoe ik haar beide handen stevig omarm met de mijne Hoe ik haar nooit meer zou laten gaan…

Ik, de zon

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 697
Ik leef Ik huil , ik lach Ik schijn Ik zeg de zon straks weer gedag Draaiend om mijn eigen as Draai ik om haar heen Dynamisch als een waterpas Beschijn ik haar horizon alleen…

Poppen ogen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Bij de term " gebroken ogen" denk ik altijd weer terug aan jou, we liepen samen ik droeg je, door de regen, zon maar ook de kou. Ik hield je vast, alsof we nooit gescheiden konden worden van elkaar en toch: gebeurde waar ik bang voor was, je ontglipte me zomaar! Daar lag je op straat, je kopje in elkaar, je ogen stonden scheef en ik huilde…
Johanna1 augustus 2015Lees meer >

Zwart wit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
www.metronieuws.nl/node/856683 Rijstvelden in Soekaboemi, regendruppels in Camellia thee.. zwarte thee, zwarte ogen, zwarte tranen, Indische wortel en peroxyde, zo wit kan zwart zijn. Haat uit verdriet, zo wit kan zwart zijn.. Gevang in opperst gevang,niets kan schelen. Tarantella en hoeden, mannen in het zwart.. Minder,minder, niets…
Heleen4 december 2015Lees meer >

Met vallen en opstaan...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Wanneer een waterdruppel valt, valt een oceaan. Wanneer oceanen verdampen, verschijnen wolken. Wanneer wolken bevriezen, vallen unieke ijskristallen. Zoals ook unieke mensen bestaan. Vallen, opstaan en verdampen.…

opa zaliger

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 718
ik zie je nog zitten altijd op dezelfde plaats het bankje in de tuin een beetje pitten… of naar vogeltjes staren die ravotten tussen takken rustig je pijpje trekkend denkend aan vervlogen jaren de rook steeg op in witte pluimen verdween in wolken maar op een dag stopte het leven en je ziel volgde de weg van witte rook om al je…

De tijd vliegt voorbij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 888
Achttien jaar vliegeren wij nu samen. Trekken de touwtjes op en neer. Onze vlieger duikt en stijgt, naar onbekende hoogten. Bleek bestand tegen wind en weer. Wil met jou, nog wel 100 jaar samen, aan de touwtjes trekken als weleer. Met de wind van achter, of van voren. Naar onbekende hoogten, keer op keer.…

Gevangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
verdriet de kunst om haar daar uit te halen uit het sombere, negatieve zoek ik naar verhalen uit de oudheid die ze zich nog feilloos kan herinneren een naam, een gebeurtenis tot de naald weer blijft hangen in dezelfde groef, en ze wederom in herhaling vervalt, bevestig ik haar frustratie, met een positieve twist, zegt ze ‘ik hoop dat jij…
LadyLove1 januari 2020Lees meer >

Zoveel vragen

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
Lieve schat, ik hou van jou.. hou jij ook van mij? Zo ja, pak mijn hand dan gaan we vieren dat we samen mogen zijn.…
Martijn3 januari 2020Lees meer >

Toe

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
neem mij mee naar ver van hier neem mij mee terug naar daar waar ik de tred herken vogels weer hoor fluisteren bloemen zachtjes dansen in het schijnsel van de maan wolken tikkertje spelen huizen weer kleur krijgen zand mijn voeten liefdevol omhelst daar waar ik gekust word door de wind toe neem mij mee en hou me vast een leven…
LadyLove11 januari 2020Lees meer >

Misnoegen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten passen er geen punten meer achter de zinnen kromme zinnen, die niet recht te breien zijn zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij is het geheugen één grote gatenkaas waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles namen die niet meer worden herkent de bril die wordt neergelegd zonder…
LadyLove7 februari 2020Lees meer >

In de hoop

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan in de hoop je te kunnen vangen vangen op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop in de hoop je te kunnen vangen vangen vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs kijk uit, ze willen je gappen ze willen je snaaien hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
LadyLove19 februari 2020Lees meer >

Verstrikt

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
gelijk een kwal met vele tentakels omsingelt hij mij speelt hij spelletjes ongezien gumt hij mijn geheugen uit onzekerheid maakt zich meester hoe ik ook controleer vastgrijp aan wat ik net nog wist, versterkt de kwal zijn greep en raak me kwijt…

Kwijt geraken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
alsof de duvel ermee speelt vertragen data waar ik bij sta kunnen dagen mij gestolen worden zo ook het dwingende advies van hen die het, zogenaamd, beter weten ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan net ontvangen pasjes krijgen benen spelen krijgertje met mijn onzekere brein uren lang zoeken ogen naar hetgeen ik zojuist nog in mijn handen…
LadyLove19 april 2020Lees meer >

Op je sterfdag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
en uit jij op jouw manier je ogenblikken met liefde gericht. Zonder rare ideeën of verkleurd doel dan seringen en dingen waarover we nog steeds heel stil kunnen bomen of zingen. Zelfs in de zonsondergang welt dan steevast dat licht herinneren we ons samen juist dat ene speciale gedicht.…

Gele planeet

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 611
in deze mystieke hemel fijnbesnaard met slierten van nevel in gele kleuren kan je waterdampen snuiven van geniale zoete geuren en zie je feeën en elfen spelen met de kaart. ook kinderen en een jonge bejaarde soldaat, dansen en sjansen er altijd onvervaard ergens op die gele plaats... ongeëvenaard, daar waar dag en nacht, zelfs nog niet bestaat…

Zij huist in laaghangende wolken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels en belt ze…
LadyLove18 augustus 2020Lees meer >

Onbetwiste Master of Suspense

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Onbetwiste Master of Suspense King, Stephen Verzint de mooist-spannende fictieverhalen, 'even- though', daardoor met sterke zenuwen zittend op bank of liggend in bed De toon voor de komende dagen is gezet…

Waar muziek de voertaal is

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
muziek de voertaal is je niets hoeft, angsten zullen verdwijnen als wolken voor de wind, er weer een oprechte glimlach op jouw gezicht verschijnt eentje die niet weg te poetsen valt jouw ogen weer zacht de wereld in zullen kijken, waar je door liefde wordt omarmd, jij weer jij mag zijn, en waar ik jou met een gerust hart achter laten mag al…
LadyLove22 oktober 2021Lees meer >

Nieuwjaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
Het leven kleurt zich nooit mooi van zelf in, het ben jij die het leven donker of licht laat kleuren. Dus blijf geloven in je eigen regenboog. Het ben jij en jij alleen die kleur geeft aan je eigen leven. Daarom geef ik je een palet en een streepje goud aan dit nieuwjaar voor jou. Maak er iets mooi van.…
Rowdy1 januari 2022Lees meer >