7024 resultaten.
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
voortleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ga niet naar mijn graf
of de urn met mijn as
ik ben er namelijk niet
want altijd springlevend
in duizend waaiende winden
in diamanten die glinsteren
in de deken van sneeuw
ik ben de stralende zon
op het nog rijpend graan
ik ben de zachte herfstregen
die je in de ochtend wakkert
ik ben de opbeurende rush
van stille vogels in de lucht…
Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 ( Dit schreef ik voor een lieve vriendin)
Je mocht nog in het licht
ontwaken.
Helaas werd het je
laatste dag, je hebt heel
wat moois gebracht in je
leven.
Je mocht niet langer bij
ons blijven, dat doet
veel pijn en verdriet.
De liefde die je gegeven
hebt was zeer fraai.
Verder zonder jou is niet
te bevatten en te
begrijpen.…
Steen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Aan de rand van mijn water
vind ik een steen.
Ik raap hem op,
houd hem in mijn handen;
zijn naam wordt me ingefluisterd.
Ik sluit mijn ogen en voel weer
de navelstreng die ons verbond
in het donker voor onze geboorte.
De steen brandt in mijn hand
en ik scheer hem weg –
negen keer ketst hij terug
en zinkt dan naar de bodem.
Ik word…
powervrouw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 de gezwollen ogen verbergend
om het veel te vroege afscheid
in de beste tijd van jouw leven
woorden kunnen dit niet doden
de mens kan alleen maar hopen
dat dit alles een nare droom is
die ons wakker wordend verdwijnt
in de zee van de liefde die zij laat
voor de schatten van haar leven
een dochter en een lieve man
een vader ook en een moeder…
WE STERVEN NIET
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
407 mijn as zal de
aarde bevruchten
mijn rook zal zorgen
voor een regenbui
mijn resten zullen ooit
nieuw leven bekoren
zoals oud wordt vervangen
door nieuw beschaven
een nieuwe morgen
zal dagen na mijn
onvermijdelijk sterven
echt we zullen zeker
tot het verleden behoren
maar sterven – echt sterven
dat doen we nooit
we vervagen…
witte raven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
521 op deze loodwitte
dag wist ik niets
te schrijven op tafel
lag alleen een witboek
boek van stilstand
gebroken wit
vlekkeloze overgave
aan het grote verdwijnen
ontkomen aan schrijven
in het boek van niemand
en alleman vandaag
trek ik slechts met kalk
een lijn op de muur rond
jouw lichaam je gaat op
reis witte raven
kom…
De vlinder en de Hommel
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
666 De larve die ik was mocht kiezen
Wordt een hard werkende bij of hommel
Met een angel als laatste verdediging voor je het leven laat
Wanneer geen strijd noch discussie je nog kan redden
Of wordt een mier zo sterk als een os
En in de massa opgelost
Wordt een vlinder en fladder zorgeloos van bloem naar bloem
In alle kinderlijke vrijheid…
2007-2020
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 aan de tulpenboom
kleurde een enkel
blad intens geel
de takken
reikten naar het
wolkendek
stormen dwongen
het oude huis
op de knieën
ik vond de weg
niet terug…
Het zingen dat niet overgaat.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Dat hij niet langer dreigen mocht, dat liet men hem verstaan.
Hij is toen naar een plek gevlucht waar men hen niet kon slaan.
Zijn koffer vol met deernis liet hij in het halletje staan,
hij sloeg de voordeur keihard dicht en is toen weg gegaan.
Toen kwam hij bij een ijskoud meer, hoorde sirenen zingen,
ze vroegen hem heel lieflijk om in het…
Het einde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.123 het pierement speelt
het oudjespaar danst
een zomerregen valt
de dichter is moe
zijn laatste ballade
een weg naar berusting
op het lelieblanke blad
het woord 'EINDE'
als ultieme poëzie
met slotstuk…
voorbij de pijngrens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 draag elke traan
op handen
kus het licht
voorbij de pijngrens
roep mij niet mijn lief
denk mijn naam
denk aan hoe onzeker
hoe dwars ik was
dat ik van je hield
met alles wat ik had
draag elke traan
voorbij de pijngrens
kus het licht…
Pap-een eerbetoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Pap
ik strooide je as
op de plaats
waar jij
zo graag was
De plaats
waar jij geboren was
Pap
ik strooide je as
en wist niet
waar je was
Ik zag alleen je as
en dacht
dat je er was
Pap
ik strooide je as
En ik
was op de plaats
waar jij
je leven lang
het liefste was…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 Steeds meer wilde zij lenen, ik gaf alles
Tot ik niets meer over had dan verwachtingen
In een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte…
Brood is dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 JIJ STAPTE
door een deur
op de grond
uit de tijd
die jij vorm gaf
en ik monteer
de posten
om jou heen
zo strak
dat je blijft
klemmen
voorgoed
op een kier
ODIN IN ZWOLLE
kam in zwembroek
tocht op het oog
dat loenste
samen met het andere
kleuren maar moeilijk
kon onderscheiden
vormen des te meer
van dreigende wolken…
Rommelzolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 er is een rommelzolder
in mijn huis
ik deed net of deze niet bestond
totdat de storm onverwachts
de deur ontwrichtte
en ik de rotzooi vond
alle kamers zijn opgeruimd
behalve deze
het was me zeker te ver boven
ik kwam er niet
nu is het tijd
en moet ik eraan geloven
het is goed
de trap erheen is eindeloos lang
toch verzamel ik…
In elke ader..
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
619 Zoveel meermaals ongetelde
dagen strijkt diffuus herfstlicht
over het ongeboren land, zodat
in haar eigen kleur kan dromen.
Zoals de wind door het ravenzwarte
haar streek, ruist een eindeloze beek
het kan niet waar zijn dat zij daar in
ruste ligt, een plek met eigen woord
gekozen als een onvoltooid gedicht.
Ik slijp haar gratie…
Mededragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 De openheid die je hebt gevonden.
Met medemensen hebt gedeeld.
Ruimte die je nu ervaren mag,
tot voorbij onze horizon.
Voor de priesterlijke vriendschap,
die je altijd hebt geschonken,
dank ik je van harte.
Namens alle kostbare mensen,
die je in al hun kwetsbaarheid,
trouw hebt bijgestaan.
Mijn moeder en mijn vader,
en ook mij.
Jouw…
Laat los....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
523 Laat los
Zegt mijn hart
Hoe krijg ik een opening
Voor contact
Zegt mijn hart
Laat los
Zegt mijn hart
Ik wil contact
Zegt mijn hart
Maar ik wil het alleen
Dus laat maar los
Ik moet accepteren dat
Wat ik in mijn hoofd heb gehaald
Niet op werkelijkheid
Gebaseerd is
Het gebeurde alleen
bij mij
In mijn hoofd
Alleen bij mij…
Het boek met de twee gouden sloten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 och jij verdord blad
voortgestuwd door de storm
rollend over de straat
opgetild door de harde wind
je waait mijn brievenbus binnen
ik raap je op
je voelt hard en breekbaar aan
ik leg je in een boek
het boek met de twee gouden sloten
waar niemand wordt buitengesloten…
Gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Gezicht, in de verste verte geen voltooid van zien,
want zien doe je alleen met beide ogen.
Het gezicht vermag meer, met zintuigen die alles mogen
en soms te ver gaan, over de grens misschien.
Het zijn instrumenten waarvan ik mij bedien
voor een helder beeld, meestal vrolijk, maar ook bewogen.
Dan verstart de blik en moeten tranen drogen.
Prijs…
Je Laatste PIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 Als jij je laatste pijn moedig hebt verbeten
't verkrampt gelaat weer glad wordt en sereen
en ik die met de moed der wanhoop heb gebeden
een lege kamer verlaat in snikken en geween.
Als mijn woorden niet meer tot je spreken
het teder aanraken je niet meer ontroert
sinds alle aardse verbondenheid werd verleden
en je hierboven door de Heiland…
Zielsgedicht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
564 Het werd naar de hemel gedreven
op een witte wolk, zo donzig en zacht
zijn zieltje was maar even op aarde gebleven
al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht.
Zijn wiegje zal lang in het huis nog gedijen
zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan.
de hemel zal zich in blauwheid verblijden
als Hij door zijn rijk ziet een nieuw engeltje…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Ik heb verdriet
Ik zie je graag
Moet dat idee
Jou graag willen zien
Loslaten
Want jij wilt dat niet
Ik heb verdriet
Ik zie je graag
En had je zo graag
Willen leren kennen
Maar jij mij niet
Helaas
Dus ik moet je los laten
Het heeft geen zin
Want jij gelooft
Er niet in…
Moeders kleerkast
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
745 Na al de jaren die je bent gestorven
hangen je hoeden en kleren nog in de kast
alles volgens je zin voor orde netjes opgeborgen
en een smalle ring die vader je ooit gaf.
In een blikken koekjesdoos bewaarde je foto’s en documenten
oude spaarboekjes met lang opgestreken kapitaal en renten
een beursje met je brillen, paternoster en gebedenboek…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Als de zon het land te rusten kust
en het nachtduister de avond begroet,
ben ik mij wel heel pijnlijk bewust
dat ik jou moet missen, voorgoed.
Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.
Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op…
Ik mis je..
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Ik mis je
Al ken ik je
Nog amper
Mijn gevoel
Zegt wat anders
Al ken ik je
Nog amper
Het voelt
Als een groot
Verlies
Jou niet
Meer te zien
Ik mis je…
Jouw Sterretje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
614 Hemelse nachten
waarin jouw sterretje schijnt
blijf daar maar wachten
in je glans die nooit verdwijnt
kind van ons - aan God gewijd!…
ademend stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 stil
stille wind
stil van binnen
adem
leven, voor even
bezinnen
storm
stevig, onderhevig
aan kracht
tijd
vervlogen, bewogen
in de wacht
in de stilte
adem ik waarachtig
stormachtig krachtig
blaas ik uit
raak ik kwijt
zonder spijt
een onvoorstelbare tijd…
Het Boek is Uit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 het boek is uit
het verhaal verteld
er heeft naar verluidt
een lach geglommen
een traan geweld
en jij bent nu net
als eerder die boom
zonder genade geveld
emoties zullen ooit
langzaam verstommen
het boek is dan wel dicht
het verhaal gelezen
maar elk boek verdiept
schenkt je innerlijke wezen
weer iets meer licht
het boek is gesloten…