17765 resultaten.
Neveldans
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
689 ik laat de lente
in mijn handen spelen
wanneer ik een gedicht
op het linnenwater teken
over vlinders die gaan slapen
onder de verlegen schaduw
van onbedwingbare woorden
die ik zachtjes als nevels
uit mijn ogen laat stromen
naar de duizend stappen
die ik dans met jou
op een lichtsluier
van je lach
eindeloos mag ik zijn
in de dauwdromen…
Tot ziens!
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.816 Je wist mij te raken
Met een pijnlijk gebaar
Je wist mijn hart te kraken
Ja juist die ene gevoelige snaar
Geen hand of een zoen
Nee enkel twee woorden
Een afscheidsgroet
Die mij toebehoorde
Jouw scherpe woorden
Blijven altijd bitter klinken
Maar die ene afscheidsgroet
Geeft mijn wankele hoop moed…
DE ZONNEBLOEM
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.358 De roerende hand
Bestrijkt in ijle trekken
Het droge paneel.
De vaste verf wekt
In gulden beeld
Het tafereel der gouden bloem.
De zonnebloem
Tast de eeuwigheid.…
Miniatuur
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
658 en altijd zal de nacht
alle zijden omringen
van het open raam
ik fluister enkel
een waaiende ruimte
dieper dan geluid
mijn handen zijn
immers te klein om
je toe te dekken
vergeef me
het onmogelijke
ik ben niet groot genoeg
ik had zo graag
naast je willen liggen
nachtenlang
dagenlang
en willen waken
vergeef me mijn…
Beehhh
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
818 Vier dunne pootjes
bleke huid
een schaap
de sneeuw ontsnapt
maar niet de rappe handen
blaat het
het is lente
weg dat kleed
die hete jas
wil als de zomer was
mijn jas vermaakt
wil straks een trui
wil er graag een die pas
net als mijn afpakte jas
graag los gebreid
dus als het kan
een beetje wollig…
transparantie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
681 prijs met mij de dag
dat alleen zien
ons horen en zeggen is
dat ik niets hoef te duiden
en jij aanvoelt
zonder dat ik met
aardse woorden
klanken moet luiden
waarop onze
genegenheid stoelt
aanbid met mij de nacht
waarin mijn hand
jouw huid vereert
dat ook mijn ogen
niets hoeven te vertellen
als ik door
het onbeschrijflijke…
Orange Pekoe
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.352 Ik vind het buitengewoon
haar oranje, opgestoken haar
de met mascara bewerkte wimpers
haar geblankette gezicht
Hoe kwetsbaar men kan zijn
verborgen achter kleur en vorm
Zij pakt mijn hand en legt
die om een borst zo zacht dat zij
tastbaarder en breekbaarder wordt
in het kloppen van een onstuimig hart
"van mij" deelt zij mee en schenkt…
In samen voelen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
734 heb je
mijn rechterhand
gegeven armen
kruisen zo dichtbij
vingers speelden
in samen voelen
onze liefde vrij
maar de linkerhand
die van verstand
was wat onwennig
en eenkennig verdwaalde
wilde zekerheid nabij
toch hebben ze elkaar
gevonden vier handen op
jouw buik in onze liefde
komen we daar ook vooruit…
Opgraven
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
737 met lege handen graaf ik
kuilen in mijn achterland
tracht mij bloot te leggen
waar ik ben gestrand
een vrouw met eigen denken
innerlijke kracht
die zichzelf verpandde
met alles in haar macht
gedreven door hormonen
en wat er werd verwacht
wroet met gezouten vingers
in haar vertrapte hoop
vergleden zandkastelen
waaruit mijn ik weg…
zij is een meisje, zij is een prinses
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.029 het licht
begint
onder haar handen
in golven (gesuikerd)
continenten in een trappelzak
die ze als letters aarzelend
naar buiten draagt
in woorden van zes-keer-drie-spreken;
de ongelijkheid van ‘tegen’
naar haar innerlijke getuige;
iemand die zij kent, wie ik ken
(kruimellief)
-aimez-moi, aimez-moi-
als geschenk
zo…
uit
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
512 hoe je blinkoogt naar haar
terwijl ik naast je zit
en ze bloost
me helemaal vergeet
hoewel ik naast je zit
en ze lacht
je leukste grapjes
nog maar eens
bovenhaalt
hoe ze steels
mijn kant uitkijkt
terwijl ze drinkt
jij jaren afschudt
wanneer je handen
haar rug bedansen
mij vol aankijkt
helemaal…
Zij
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
3.577 Kunnen haar handen
de wonden dichtstrelen
die jij hebt achtergelaten?
Kunnen haar ogen me
geruststellen en me doen
weten dat het dag is?
Ik heb nog niet zo dichtbij
durven kijken niet zo
dicht durven voelen.
Jouw verdwijnende lichaam
is nog warm en levend
in het nu van mijn gedachten.…
Begeerte,
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.910 twee voeten in het water
gedachten in de wind zo vrij
denk geen moment aan later
alleen aan jou zo hier bij mij
wil jouw handen voelen
je vingers door mijn haar
verdrinken in jouw ogen
intens opgaan in elkaar
vliegen zonder vleugels
altijd blij van zin
hou ik mijn ogen open
anders mis ik het begin…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
Failure to launch
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.861 Mijn handen zijn al snel bezweet.
Mijn ogen glazig en mijn hoofd zo leeg.
Neem je het me kwalijk dat ik zweeg?
Want alle woorden konden niet beschrijven
Wat ik voelde die middag op dat terras in de zon.
Toen jij zei dat je niet zou blijven
En ik ineens niet meer fladderen kon.
Failure to launch.…
een stil boeket van pijn
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
672 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
herinneringen
die je slopen
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
breekt rozen
de kleuren
heb ik zelf helaas
ook niet…
vol is de maan
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
786 de maan is weer
weggegaan nu
jij de stilte leeg
naast het janken
van de hond legt
ik draag het gehuil
uit armoede
omdat mijn handen
en ogen moe zijn
en ik geen andere
slaap kan vinden voor
deze besmette dood
doortrokken in de grond
zinkt het braaksel
naar zilte nachten
zelfs de hond ligt
aan mijn voeten
overdag…
pueblos blancos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.245 wit van trots te paard
of hangend aan de rots
blaak je van pracht
spierwit van gebalde kracht
ik heb je weergaloos
in steegjes en op pleintjes
openhartig en oprecht
ontdekt
je oude kern
ijzersterk gesmeed
keihard geplaveid
krijtwit gekneed
op een pleintje
tasten mijn handen verliefd
naar de milde stilte
van de wind.…
ben links geboren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 zette letters
op papier
de kroontjespen
weerspande met geklier
mijn linkerhand
en ik werd bang
schoof vlekken
op het
zelfbeschreven
blad hoe ik ook bad
de inkt wilde
niet drogen
mijn hand verpakt
in rechts model
zou ik wel scoren
was eigenwijs
verdomde het
ben links geboren
zo was
een kinderleven
uit balans
want ik…
vooral het groen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 zag je staan
in bloeiend groen
bewonderde
het trotse wiegen
buigen strekken
tegen wind
hart in kleuren open
zodat de zon je
geur kon kopen
nam je bloem
van heel dichtbij
plukte liefde
uit je leven
adoreerde je
vooral het groen
maar slechts
verwelken is in
mijn hand gebleven…
edel is de dankbaarheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
749 Zijn helende handen
genageld aan een kruis
tussen twee anderen
uit het helse gespuis.
Hij gaf zijn woord
bleef ongestoord
als verzoeningsteken
over liefde spreken.
Als ik mij afvraag
waarom ik vandaag
het danken vergat,
voor 't brood dat ik at.…
Schaduwkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
637 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Schaduwkant
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.896 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Cello Sonata - Hindemith
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
1.169 De cello huilt
de glazen van de avond breken
de cello huilt onophoudelijk
zoals regen huilen kan of de wind
de cello is ontroostbaar
en huilt om verborgen gevoelens
om verre stranden
om magnolia
om alles wat mooi is
en onbereikbaar
om de dode vogel in mijn hand
huilt de cello
het hart wordt gewurgd
door zilveren snaren.…
Grijs artistiek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
641 hij schuifelde
zonder houvast
geruisloos want
de stoep was nat
zijn armen
onbeweeglijk in
een lange regenjas
handen in de zak
zijn haar
grijs artistiek
en op de schouders
zo kruiste ik zijn pad
een trotse kop met
felle blauwe ogen
een scherpe neus
mediteraan gebogen
hij lachtte zon
en jeugdigheid
de regen maakte in zijn…
En bestaat niet
gedicht
2.9 met 15 stemmen
10.050 Stil
tegen de grond en stiller
tegen de muur daarna, gevlucht voor je hand
of daarvan de schaduw. Kloppend tegen beton
weggedrukt hard te worden, onopvallend
hard als het hardste gevaar.
-------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006…
Het zwart van besef
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.627 Veel van mijn schaduwen
blijven achter in het zwart van het besef
eigentijds en voorbij de polder
is eenvoud de vrijbrief van mijn bestaan
niets verontrustends moeder
laat mijn hand nu maar los
want jij kent de dood
zoals geen ander
geleefd heb jij zeker
al was je afscheid voor mij een feest
maar nu weet ik wel beter
zonder jou was ik…
Landschap
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
718 Het was gewoon ik
die mijn hand uitstak
en wat objecten
uit mijn vel strooide!
Nu ben ik moe
en laat alle meren
zich terugtrekken
onder mijn oogleden
want mijn tong is van leer
en mijn huid staat vol eelt
door het afwerpen van
onderhuidse spinsels.
Ik noem het geen afscheid
het is een land van helen in wording.…
Hereniging
gedicht
3.0 met 61 stemmen
16.438 Het ging onverwacht goed,
ze lachte veel, een hand kroop
langzaam door het gras,
het mes leek vergeten -
Ik begroef mijn gezicht
in haar helblonde haar,
dat geurde naar warme tarwe.
Transparant als een ader lag ze in mijn armen.
-----------------------
uit: 'Toendra', 2006.…
Ramingen en remmingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
563 getrokken naar getekend licht
nader ik de hand die nodigt
zo het lijkt
de mot in mij is bang te branden
voorkomt dat ongeremd verlangen
neder strijkt
tastend draai ik om de bron
van alle zijden op te nemen
tot er blijkt
waar duister inbegrepen is
en bespiegeld zicht gebroken stenen
goud verrijkt…