7557 resultaten.
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 vergankelijk vlees dat met
beelden is geschapen - want buiten mij
staat alles stil en beweeg ik voort op het
huilen van soldaten
steeds weer die schepen, de Bismarck, Armada,
boten met roze mannen de VOC, de Sint, allen
boegbeeld met een verloren strijd die de horizon
vervuilt waar ik mijn hoop in had verschanst
en nu, Anno 2015, stad en land…
het goede van de mens
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
561 laten stoppen, ze inladen als wrak vee
maar ' k ben beducht, ik predik liefde
uit mijn hart, strooi roze beloften als
bitterkoekjes in het rond, red een vlieg
van de hongerdood en sta op voor wie het wil
een mens herkennen in een menigte, jezelf
aanschouwen terwijl je vlucht, haal het braaksel
van de spiegel en zeg ' het is kerst in dit
land…
ANGST
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.888 Er wordt een man al jarenlang gegijzeld
Ergens in een stille buitenwijk
Van een vriendelijke stad
In een vredelievend land
Zijn belagers zijn stuk voor stuk rechtschapen,
Zachtmoedige mensen
Ze zorgen voor hem als een moeder voor haar kind
Hij krijgt twee keer per dag een warme maaltijd
En alle vruchten van de streek
Ze komen langs om met…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 spiegels lees
in dat blazoen word ik gerangschikt
naar de archieven van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden, het visioen te vervullen
als het levensnet zich sluit,in de
erosie van herinneringen omgezet in
beeldende sculpturen van vluchtig zand,
voldragen door de wind naar een land…
Selma
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Meer dan dertig jaar geleden
trof ik jou in Ouddorp aan Zee
je liefdevolle glimlach was
als de zegen van een toverfee
heden herinner ik mij jou
als een ware beminde
ook al gingen we nooit bloot
maar in bikini en zwemslip
verder niet
die tongzoen op het strand
ben ik nooit vergeten
terwijl je zei dat je
verloofde in een Arabisch
land…
Warm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Een ander soort, een ander land.
Zachtjes, bijna stil, loop ik mijn eigen schaduw,
en tel, ietwat lichtzinnig,
en zo vergeefs,
hun bloemen in het zand..…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 naar zwarte horizonnen
mijn sombere blos opent geen lentewegen
ik knip geen lintjes van de volmondige maan:
In vragen blijf ik wonen, zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief die ik je nooit heb gezonden;
Wolkenbede neem mijn handen
uit droeve zachtheid van jouw hemelse zee
neem uit angst jouw witte zakdoek mee
naar een land…
Aan het bed van de dichter
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
536 zo spreekt zijn stem, zachtjes
een beetje bedeesd, in korte zinnen
klinken zijn woorden, en ik luister
aandachtig
naar wat hij te vertellen heeft
hij vraagt me naar de zee
ik vertel hem over golven
meeuwen boven de einder
en spelende gedachten
ik laat hem foto’s zien
hij pakt mijn hand
in de zijne
die uit een korte stilte komt
land…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 En er zit een mus eenzaam op een tak
zoals ik-zelf woon in dit land.
O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet,
en mijn bloed verouderd in mijn lijf...
De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos
en 't bos ruikt als een lijk;
mijn voeten gaan over 't mollig mos
als over week, rot vlees...…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 bedekken de zon die wil schuilen
De dauw legt een zilveren gloed op het bos
Opnieuw weer een ochtend, een middag, een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat winterslaap heet
De dagen verkorten, het licht bergt zijn stralen
De sterren gaan slapen, het land…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
aan ouderloze buurtkinderen
uit een ver land zonder horizon
is het de herkenning
die projectie veroorzaakt
van oermensen in ingewikkelde verhalen
of de projectie die raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat…
actie in de herfst
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
725 bladeren ruimen
het gazon bemesten
verzorgen van tuinen
doen wij als de besten
met de herfst in het land
treden we nu best in actie
alle rommel langs de kant
werk voor gans de familie
het plankier wat schuren
met zeep of bleekwater
het groen van de muren
geen zorgen voor later
iedereen is druk in de weer
vele handen maken…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 Een machtig paard
zoals God dat had bedacht
een werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe…
Nooit Geschreven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
666 Het zou toch ergens moeten klinken, zweven
Misschien heeft iemand anders
het al opgeschreven
In een ander land,
in een andere taal.
Gaat er mooi een ander mee aan de haal.
Misschien is het een lied geworden,
een lekkere rocksong,
een fado of een mooi chanson.
Ergens dan een luisteraar verwend.
Gek idee, maar mij mooi onbekend.…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Draag uw kleine levenszegen
Naar het dromenloze land,
Lijk de golve' haar oogst bewegen -
Tot zij zachtjes breken tegen
Het doodstille strand.
Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.…
bruggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 bruggen
ik heb bewondering voor bruggen
hun bogen, hun gekromde ruggen
geven aan gleuven en aan kieren
aan diepe dalen van rivieren
in ons laag gelegen land
een zelf gedragen overkant
zelfs het betonnen viaduct
weet zeker dat het lukt
de kruizen van geklonken staal
spreken krachtig stoere taal
strak gedraaide draden trillen…
De witte sneeuw
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.052 Ze ligt en lacht en tintelt, wonnedronken,
Totdat ze smelt en slijk maakt op het land.
De witte sneeuw, waarvan de bergen vonken,
Wanneer de hemel stooft en staat in brand,
Die zonnelach weerkaatst, en zonnelonken,
Blijft eeuwig hoog en eeuwig diamant.…
De religies van toen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik heb gezien
hoe het oorlogspuin
ooit twee glooiende
heuvels hebben doen
groeien in kaal land
boerderijen langzaam
plaats maakten voor
nieuwe wijken met groen
hoge flats en scholen
kerken uit religies van toen
voor een kind was
de wereld een paradijs
de techniek gaf al zijn
geheimen prijs over
bouw en architectuur
ademloos hebben…
De overlevende
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.578 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
De overlevende
gedicht
3.6 met 7 stemmen
4.474 Erbarm u mijner, treurboom die ik ben,
Gedoemd te bloeien onder de stadsrook,
In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land,
Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid
Boven mijn vaders dode handen uit
In deze aarzellichte tussenstand.
--------------------------------
Gestelsche liederen (1949)…
Ijskoud de mooiste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 De zon staat stralend laag vandaag
er liggen schitterende oppervlaktes
vergezichten, bomen in mijn turende blik
witte kleden over het eerst zo groene land.
Momenten verplaatsen zich zonder vragen.
Ik graaf als kind in mijn mond naar letterpap.…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Ik ben wellicht olifant, kind van lange zinnen
nee een torenvalk die verstilt bidt boven land.
Al kan ik niet alles vertolken ondanks veerkracht
stil alles belevend schilder ik in 't gloren paden
gebruik toetsen en mijn ziel als armen en benen.…
De moralist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 De moralist
Wint
want de moralist
Weet
Waar het land zich in bevindt
De moralist
Heeft kennis
Een geweten
Vaart terug
Op hoe het ooit begonnen was
Kent de waarde der dingen
Hij heeft echte herinneringen
Bouwde een wereld
Daar waar hij zichzelf moest bevrijden van oude waarden
Hij ziet nu hoe
waar de wereld
Zonder dat
In kan ontaarden…
De vreugde van de morgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
564 De zotte morgen is op gang getrokken
Mensen spurten naar de laatste wagon
In de hoop een zitje te bemachtigen
Op hetzelfde moment sterft een kind van de honger
De tijd gaat onverbiddelijk door
In het verre land sneuvelt een soldaat
Zijn laatste glimlach
Hij hoefde nooit meer te doden
De vreugde van de oorlog
De vreugde van een rebel
Het…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Het land achter de bergen is nog gelijk aan
hoe de natuur het eens heeft geschreven
en kreeg een naam uit eigen overmaat
geënt op stilte en de dood.
Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans
wind blies zand verrassend hoog, tot duinen.
Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven!…
De twee gevangenen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.087 Terwijl, gezeten, Wilma de hoogblonde
vergeten blijft dat zij is kind geweest,
zich kind toont van dit land en de gekooide
wat toelacht, dan weer ernstig een verstrooide
soort aandacht wijdt aan 't stromen van de weg.
Bevrijd, bevrijd, - met hollands overleg.…
Hoe lief mij Holland is
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
730 Er groeit gewas langs elke oeverrand
De mix van groen is hier een lust voor ’t oog
Wat vroeger zompig land was is nu droog
Bij ’t schippersdorpje Broek in Waterland
De houten huizen lijken van fondant
Hun zachte kleuren als pastel seringen
Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen
Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Ooit schreed…
Machteloos Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Je vertelt me van landen waar slechts een blik is voldoende
om talen te doden en toch te verstaan
Als je bomen doet buigen, wolken doet jagen,
kruinen doet kreunen, in een ootmoedig klagen.…
Ik ben een mens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
587 mijn hoofd omhoog
want er is iets
dat zich in mij, als vanzelf
handhaaft
mijn lijdensweg
was niet te omschrijven
overdadige welvaart
zal mij niet beklijven
Ik zie verschillen
door elkaar heen
ik denk
ik sta niet alleen
Samen vormen wij een kring
van mensen
die oorlogen overwonnen
nu mee moeten bouwen
aan welvaart in een ander land…
Vakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 wens is te bruinen
van tenen tot kruinen
en blond beige te vullen
met kroezende krullen
niet velen zullen
van kleur verschieten
een vakantie vindt
men gewoon genieten
men zal dan getint
vervellen en pellen
aan het gevoelig vel
zo rood verbrand
op dat zonnige zand
van dat stralende strand
men weet het wel
in ’t zo gastvrije land…