8651 resultaten.
Straal de lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Geconcentreerd licht hemelgoud
heeft van het kille wit gewonnen
groet aan pook en kachelhout
stralend golven de fotonen
vluchtend door de atmosfeer in
sprankelende geuratomen
barstend zeepsop in de lucht is
opgelost in warme nevel open
trekt het landschap uit vernis
zuchtend slaakt verlichting leven
ontwaakt door de verse adem lief…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 Nog altijd gelest door een lied van de grond
hingen de takken al laag in het najaar
Bedruppelde webben trokken het bos door
en vingen wat klein was en vleugeltjes had
De idyllische dood van detail en nuance
maakte weer plaats voor het egale witte
geschitter van sneeuw op een winterse
wolkloze windstille weide
Als het maar klonk…
Vrijdagsevoordemiddagmarkt
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
936 dertig centen
Een kilo kolagoot, zakje appelfrij
Nog even langs de snoepjesmand
Dribbeldrop, plakzand en smoer
Oh ja, ook nog een potje pindabrij
Stuifzuigerbeugels voor aan de wand
En een pakje gele schroefdoeldoer
Zo die zijn binnen, de bijkoopschappen
Voor het weekend zitten we weer goed
Nu een stuk naar huis terugtrappen
Aan ’t stuur witte…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 kleuren strijd op mijn terras
pronken wie de mooiste was
rozen rood uit groene stelen
drie witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te…
aan een verre kust
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
930 op het land
half verzakt in zwaarmoedig zand
grafdelver klus gestaakt, voortijdig
steigerend nog over kokende golven
sloeg het rijkvergaarde overboord
aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer
de stranding niet verhoeden
evenmin geroutineerde boots of loods
in ’t luchtruim protesteren als
blijvend benieuwde uitvaartgasten
luidkeels witte…
Beter
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.260 De zaalarts doet zijn ronde,
zijn witte jas keurig gesteven.
Een stethoscoop interessant om zijn nek gehangen.
Hij leest hardop voor wat hij gisteren heeft geschreven,
zijn ogen staren meer dan kijken.
Hij vraagt ongeïnteresseerd “Hoe is het leven?”,
terwijl hij een grimas trekt.
Ik wilde nog wat zeggen.
Hij loopt al weg.…
Overgave
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.434 hoekige golven in robijnrood water
deinen op het ritme van vergeten dromen
het zwart van mijn onbezielde ogen
in groot contrast met de witte schuimkoppen
die als afgebeten negerzoenen op hongerige zee drijven
mijn huid kleurt zonnegeel als ik drink uit oceanen
in het kostbare zoute nat proef ik de bitterheid
van mijn sinaasappelvel, dat…
kasteel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.051 bomen van het park
de slotgracht dichtgevroren
omsluit dit pronkjuweel
het licht tovert de buitentorens
tot een steekspel om
zij zonder schroom ontbloot
charmeert in avondrood
de middentoren fonkelt opgetogen
de ophaalbrug kraakt zacht
ik hoor een licht gekreun
het ijs sluipt dieper in de gracht
geen mens wordt nog verwacht
twee witte…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 En terwijl ze,
met ogen vol diepe tranen
en haar hart bewoond
door scherpe messen,
met elke verdwenen stap
verder en verder
van de inktzwarte,
lokkende branding
verdwaalde,
huilden gebroken schelpen
in haar koude, witte handen.
En de hemel kleurde winterrood...…
Over de zee hangt matelijk te tampen
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.558 De mist-klok zingt onzichtbaar-manend in de
dag-witte nacht.…
oudejaarsavond
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
688 het water lijkt te gloeien
terwijl ze onbezorgd speelt
met haar gele badeendje
van wel twintig jaren oud
ze hangt wat schuin
haar ronde ogen gesperd
in diepe trance verzonken
deelt ze haar zoveelste intimiteit
met haar dobberende kompaan
buiten heerst de mist die
als witte ouderdomsdeken
zich ontfermt over de resten
van alweer een jaar…
Letterlijk
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.956 De gaskous suist gestaag haar helle wit
en schallend gaat weer door zijn hoofd:
gij zult uw enige zoals gij hebt
beloofd ten offer brengen aan uw Heer.
Hij strekt zijn hand uit neemt het mes
een siddering een flikkering de deur
gaat open tante zegt: wat doe je nou?…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
3.257 Je kwam in mijn leven, heel even
Als een stille vlinder
Die plots fladdert in mei
Zo warm, zo lief, zo broos
Je hebt me je lach gegeven
Als een zonnebloem
Die kijkt naar mij
Zo groots, zo mooi, zo warm
Je hebt me een parel gegeven
Als een fonkelende ster
Die staat te schitteren in de nacht
Zo wit, zo hel, zo licht
Misschien was je…
Pianospel
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.169 Zijn hand daalt traag
Neer op het zwart en wit
Zachtjes wiegt hij met zijn hoofd
De schelle toon
Van een hard aangeslagen toets
Schalt door het Victoriaanse huis
Een terts
Verandert de harmonieuze muziek
Tot een ongemakkelijke compositie
Een zacht gekraak
Van de houten trap
Doorbreekt de melodie
Vol bewondering kijkt ze toe
Naar…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Bergen stapelen zich op,
de wind slijpt de toppen
scherp in snerpend wit,
de dalen dwalend en donker.
Ik eet mezelf leeg
met vezels en draden.
Een gevlochten gevecht,
dronken en vleugellam.
Kolkend en wentelwiekend
strooien woorden in het rond.
Satellieten suizen signalen,
aards gevecht tegen de dood.…
ik schrijf weer van me af
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.285 van me af
alles dat er nu gebeurt
ik kan er niets aan doen
maar zuiver mijn gevoel
nu kon ik gewoon slapen
door alles op papier te laten
woorden zoals ik het beleef
en wat er mis is in geheel
ieder heeft zo zijn fouten
maar respect voor anderen
dat is iets wat je niet vergeten mag
maar dat vonden zij van wel
ik schrijf nu zwart op wit…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 Kou kruipt langs mijn mouw omhoog
En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k…
Heerlijke gedachten..
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.554 Zwevend gaat je naam door mijn gedachten
Soms schrijf ik hem zomaar even op een klad
Als ik mijn ogen sluit zie ik je in zwarte nachten
Ik wou stilletjes dat ik je zomaar even bij me had
Als ik omhoog kijk naar de witte wolken in de lucht
Lijk ik je gezicht te zien en je glimlacht naar mij
Dan weet ik dat ik in verliefdheid naar je zucht
Mijn…
ze liet mijn blikken binnen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.112 hij was het huis
gezicht achter de ramen
een veertiger, wel aardig
maar zonder andere namen
een arm, een blonde lok
misschien gezichtsbedrog
ik gokte op zijn vrouw
zijn broek, een scherpe vouw
geen tuin, maar een balkon
met zon die hij genoot
de andere stoel bleef leef
zodat het wit ervan verschoot
een arm die gordijnen sloot
die…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 Maar Gij hebt God een witte naam genoemd
met die van mij. Nu is het stil geworden,
zoals een zomer om de dorpen bloeit.
En moeten ook de bloemen weer verdorren:
mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid.
Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren,
schrijd ik U uit het donker tegemoet.…
tweeling - oh schatjes
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
4.694 dinsdag zat een sleutel bij de post
met een briefje aan een touwtje
geheel vers nog zonder vouwtje:
“ben wit met kapje voor de kost”
sherlock holmes er op na gelezen
deze adviseerde men neemt de neus
ruikt het object exact en precieus
om op sporen te worden gewezen
kurkuma twee honden ketjap manis
babies qua geur opmerk’lijk baarfris…
verzameldrift
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.350 neem mij mee
van hier tot ginder
neem mij mee
naar jouw idee
boetseer, kneed mij
of beeld mij uit in zwart /wit
maak mij de David
van je ultieme dromen
naakt en honderd op een rij
genoeg om dagelijks
klaar te komen
stapel mij op
in glazen urnen
versier daarmee
het eiken dressoir
stof mijn potten
dagelijks steevast af
met…
wierook
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
789 in de droogte van de tropen
in de hoorn van Afrika
kerf ik jouw welving in de bast
witte druppels hars stollen tot kristallen
die ik losschraap met een blikkerend mes
door kruimels houtskool en rozenblaadjes roer
met de olie van jasmijn besprenkel
gomhars bindt het mengsel
waarin ik een splinter van bamboe doop
het smeult en kringelt…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 de zee daalde en steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen
gedicht
3.3 met 73 stemmen
26.444 Vannacht kwam ik mijn ouders tegen,
twee bleke schimmen die naar elkaar
toe negen in het witte licht van een lantaarn.
Aan hun geluk te zien kon ik nog niet
geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd.
Een groot verdriet bedroefde mij
omdat ik wist hoe het zou verdergaan.
Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had.…
rozen ontsprongen?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.234 ze kruipen uit de knop
zonder naam adres
misschien aan
de nu dan witte jurk
wuft ontsprongen
een zwak moment
van weemoed
gebloemde herinnering
hartstocht siddering
poste restante
uit het portiek
kan ook een vergetene
uit voor- of achterland
die prikt
in het telefoonboek…
winteruur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.449 verzopen vertier zonder zorg
de slaap van onschuld, heel soms
klopt het duister schuchter
overuren hand in hand met
het vallen van de nacht
tango van het winteruur
spoedig zal het tij weer keren
de dagen op hun lange barrikade
vol licht en lucht en vrijpartij
in het hooi, de stal, de stad
toch blijft hij nog even wijlen
bij dit kil en witte…
Deprimande
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.125 Zwart noch wit ziet hij
want alles is grauwgrijs;
het geluid is besmet met
een piepende muizenruis.
Soms in een helder moment
staat er peper naast zout
maar strooit hij veel te veel
en verpest hij het gerecht.
De wereld komt zijn strot uit
ook al gaat er niks meer in.
Het is een levenswalging
die ademend wordt versterkt.…
Nergens rust
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
917 zelfs de natuur
vertoont zijn speedboten
als lokvogels
voor de recreant
die zijn vlees verbrandt
nergens rust meer
TV - decibellen
die mijn hersens kwellen
het trapportaal klinkt luid
van scheefgelopen hakken
nergens rust meer
zelfs in mijn hoofd
bloedvaten bonken
op het ritme van de sinusknoop
de wasmachine
draait zijn toeren
Wit…
Najaarsvensterke
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.699 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit en rood geblokt gordijn;
't Was... alsof haar rimpels zegden:
''t Zal 'ne kwaaie winter zijn...'…