Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Straal de lente

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 716
Geconcentreerd licht hemelgoud heeft van het kille wit gewonnen groet aan pook en kachelhout stralend golven de fotonen vluchtend door de atmosfeer in sprankelende geuratomen barstend zeepsop in de lucht is opgelost in warme nevel open trekt het landschap uit vernis zuchtend slaakt verlichting leven ontwaakt door de verse adem lief…

Van de grond

gedicht
2.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.228
Nog altijd gelest door een lied van de grond hingen de takken al laag in het najaar Bedruppelde webben trokken het bos door en vingen wat klein was en vleugeltjes had De idyllische dood van detail en nuance maakte weer plaats voor het egale witte geschitter van sneeuw op een winterse wolkloze windstille weide Als het maar klonk…

Vrijdagsevoordemiddagmarkt

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 936
dertig centen Een kilo kolagoot, zakje appelfrij Nog even langs de snoepjesmand Dribbeldrop, plakzand en smoer Oh ja, ook nog een potje pindabrij Stuifzuigerbeugels voor aan de wand En een pakje gele schroefdoeldoer Zo die zijn binnen, de bijkoopschappen Voor het weekend zitten we weer goed Nu een stuk naar huis terugtrappen Aan ’t stuur witte…

Verwondering

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.855
kleuren strijd op mijn terras pronken wie de mooiste was rozen rood uit groene stelen drie witte ranke stoeltjes op gemodelleerde stenen een roodborstje op de stoelkroon de Vlaamse gaai uit de dennenboom madeliefjes en boterbloemen laten de insecten zoemen een merel is geland op het ongemaaide grasland een dikke duif zit te…

aan een verre kust

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 930
op het land half verzakt in zwaarmoedig zand grafdelver klus gestaakt, voortijdig steigerend nog over kokende golven sloeg het rijkvergaarde overboord aan xenofobe kust kon torenlichtsnoer de stranding niet verhoeden evenmin geroutineerde boots of loods in ’t luchtruim protesteren als blijvend benieuwde uitvaartgasten luidkeels witte…
stater3 september 2008Lees meer >

Beter

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.260
De zaalarts doet zijn ronde, zijn witte jas keurig gesteven. Een stethoscoop interessant om zijn nek gehangen. Hij leest hardop voor wat hij gisteren heeft geschreven, zijn ogen staren meer dan kijken. Hij vraagt ongeïnteresseerd “Hoe is het leven?”, terwijl hij een grimas trekt. Ik wilde nog wat zeggen. Hij loopt al weg.…

Overgave

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.434
hoekige golven in robijnrood water deinen op het ritme van vergeten dromen het zwart van mijn onbezielde ogen in groot contrast met de witte schuimkoppen die als afgebeten negerzoenen op hongerige zee drijven mijn huid kleurt zonnegeel als ik drink uit oceanen in het kostbare zoute nat proef ik de bitterheid van mijn sinaasappelvel, dat…
Marianne21 november 2006Lees meer >

kasteel

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
bomen van het park de slotgracht dichtgevroren omsluit dit pronkjuweel het licht tovert de buitentorens tot een steekspel om zij zonder schroom ontbloot charmeert in avondrood de middentoren fonkelt opgetogen de ophaalbrug kraakt zacht ik hoor een licht gekreun het ijs sluipt dieper in de gracht geen mens wordt nog verwacht twee witte…
delius1 december 2006Lees meer >

Winterrood

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.598
En terwijl ze, met ogen vol diepe tranen en haar hart bewoond door scherpe messen, met elke verdwenen stap verder en verder van de inktzwarte, lokkende branding verdwaalde, huilden gebroken schelpen in haar koude, witte handen. En de hemel kleurde winterrood...…

oudejaarsavond

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
het water lijkt te gloeien terwijl ze onbezorgd speelt met haar gele badeendje van wel twintig jaren oud ze hangt wat schuin haar ronde ogen gesperd in diepe trance verzonken deelt ze haar zoveelste intimiteit met haar dobberende kompaan buiten heerst de mist die als witte ouderdomsdeken zich ontfermt over de resten van alweer een jaar…

Letterlijk

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.956
De gaskous suist gestaag haar helle wit en schallend gaat weer door zijn hoofd: gij zult uw enige zoals gij hebt beloofd ten offer brengen aan uw Heer. Hij strekt zijn hand uit neemt het mes een siddering een flikkering de deur gaat open tante zegt: wat doe je nou?…

Aan jou

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.257
Je kwam in mijn leven, heel even Als een stille vlinder Die plots fladdert in mei Zo warm, zo lief, zo broos Je hebt me je lach gegeven Als een zonnebloem Die kijkt naar mij Zo groots, zo mooi, zo warm Je hebt me een parel gegeven Als een fonkelende ster Die staat te schitteren in de nacht Zo wit, zo hel, zo licht Misschien was je…
milea1 februari 2007Lees meer >

Pianospel

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Zijn hand daalt traag Neer op het zwart en wit Zachtjes wiegt hij met zijn hoofd De schelle toon Van een hard aangeslagen toets Schalt door het Victoriaanse huis Een terts Verandert de harmonieuze muziek Tot een ongemakkelijke compositie Een zacht gekraak Van de houten trap Doorbreekt de melodie Vol bewondering kijkt ze toe Naar…

Hemelvaart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 875
Bergen stapelen zich op, de wind slijpt de toppen scherp in snerpend wit, de dalen dwalend en donker. Ik eet mezelf leeg met vezels en draden. Een gevlochten gevecht, dronken en vleugellam. Kolkend en wentelwiekend strooien woorden in het rond. Satellieten suizen signalen, aards gevecht tegen de dood.…

ik schrijf weer van me af

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.285
van me af alles dat er nu gebeurt ik kan er niets aan doen maar zuiver mijn gevoel nu kon ik gewoon slapen door alles op papier te laten woorden zoals ik het beleef en wat er mis is in geheel ieder heeft zo zijn fouten maar respect voor anderen dat is iets wat je niet vergeten mag maar dat vonden zij van wel ik schrijf nu zwart op wit…

Op de hoek

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Kou kruipt langs mijn mouw omhoog En grijpt me bij mijn nek Versteend sta ‘k in mijn jas op straat De tegels, de stoep, het hek Hier was het, waar hij mij greep Hij hield mij in zijn macht De kilte, angst, mijn hart Mijn lippen, witte streep Ik was zo klein, begreep het niet Ik hield mijn adem in Zijn jas was vies, zijn handen hard ‘k…
Sofie18 december 2003Lees meer >

Heerlijke gedachten..

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Zwevend gaat je naam door mijn gedachten Soms schrijf ik hem zomaar even op een klad Als ik mijn ogen sluit zie ik je in zwarte nachten Ik wou stilletjes dat ik je zomaar even bij me had Als ik omhoog kijk naar de witte wolken in de lucht Lijk ik je gezicht te zien en je glimlacht naar mij Dan weet ik dat ik in verliefdheid naar je zucht Mijn…

ze liet mijn blikken binnen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.112
hij was het huis gezicht achter de ramen een veertiger, wel aardig maar zonder andere namen een arm, een blonde lok misschien gezichtsbedrog ik gokte op zijn vrouw zijn broek, een scherpe vouw geen tuin, maar een balkon met zon die hij genoot de andere stoel bleef leef zodat het wit ervan verschoot een arm die gordijnen sloot die…
wil melker4 februari 2004Lees meer >

Bekering

gedicht
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 17.242
Maar Gij hebt God een witte naam genoemd met die van mij. Nu is het stil geworden, zoals een zomer om de dorpen bloeit. En moeten ook de bloemen weer verdorren: mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid. Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren, schrijd ik U uit het donker tegemoet.…

tweeling - oh schatjes

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.694
dinsdag zat een sleutel bij de post met een briefje aan een touwtje geheel vers nog zonder vouwtje: “ben wit met kapje voor de kost” sherlock holmes er op na gelezen deze adviseerde men neemt de neus ruikt het object exact en precieus om op sporen te worden gewezen kurkuma twee honden ketjap manis babies qua geur opmerk’lijk baarfris…

verzameldrift

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.350
neem mij mee van hier tot ginder neem mij mee naar jouw idee boetseer, kneed mij of beeld mij uit in zwart /wit maak mij de David van je ultieme dromen naakt en honderd op een rij genoeg om dagelijks klaar te komen stapel mij op in glazen urnen versier daarmee het eiken dressoir stof mijn potten dagelijks steevast af met…

wierook

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
in de droogte van de tropen in de hoorn van Afrika kerf ik jouw welving in de bast witte druppels hars stollen tot kristallen die ik losschraap met een blikkerend mes door kruimels houtskool en rozenblaadjes roer met de olie van jasmijn besprenkel gomhars bindt het mengsel waarin ik een splinter van bamboe doop het smeult en kringelt…
Wim Veen9 februari 2006Lees meer >

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
de zee daalde en steeg als de adem van de maan rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…

Vannacht kwam ik mijn ouders tegen

gedicht
3.3 met 73 stemmen aantal keer bekeken 26.444
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen, twee bleke schimmen die naar elkaar toe negen in het witte licht van een lantaarn. Aan hun geluk te zien kon ik nog niet geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd. Een groot verdriet bedroefde mij omdat ik wist hoe het zou verdergaan. Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had.…
Hagar Peeters26 februari 2006Lees meer >

rozen ontsprongen?

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.234
ze kruipen uit de knop zonder naam adres misschien aan de nu dan witte jurk wuft ontsprongen een zwak moment van weemoed gebloemde herinnering hartstocht siddering poste restante uit het portiek kan ook een vergetene uit voor- of achterland die prikt in het telefoonboek…

winteruur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
verzopen vertier zonder zorg de slaap van onschuld, heel soms klopt het duister schuchter overuren hand in hand met het vallen van de nacht tango van het winteruur spoedig zal het tij weer keren de dagen op hun lange barrikade vol licht en lucht en vrijpartij in het hooi, de stal, de stad toch blijft hij nog even wijlen bij dit kil en witte…

Deprimande

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.125
Zwart noch wit ziet hij want alles is grauwgrijs; het geluid is besmet met een piepende muizenruis. Soms in een helder moment staat er peper naast zout maar strooit hij veel te veel en verpest hij het gerecht. De wereld komt zijn strot uit ook al gaat er niks meer in. Het is een levenswalging die ademend wordt versterkt.…

Nergens rust

netgedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 917
zelfs de natuur vertoont zijn speedboten als lokvogels voor de recreant die zijn vlees verbrandt nergens rust meer TV - decibellen die mijn hersens kwellen het trapportaal klinkt luid van scheefgelopen hakken nergens rust meer zelfs in mijn hoofd bloedvaten bonken op het ritme van de sinusknoop de wasmachine draait zijn toeren Wit…
sephus8 april 2006Lees meer >

Najaarsvensterke

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.699
Een verneuteld vrouwke schikte 't Wit en rood geblokt gordijn; 't Was... alsof haar rimpels zegden: ''t Zal 'ne kwaaie winter zijn...'…
Alice Nahon31 augustus 2020Lees meer >