7024 resultaten.
Bibian Mentel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 gedreven bindt zij
verbindt zij
lengt zij dagen
aan koude nachten
waarin zij onverstoorbaar
verder werkt nu
de tijd harder tikt dan
de dag ervoor
tot de avond valt
zij haar vleugels spreidt
en zich, vol liefde, overgeeft
aan het licht…
laatste dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
548 er hoefde niets
te gebeuren
hij belandde
vanzelf op
een plek aan
de rand van
vergetelheid
hij danste met
Aphrodite
een lichtvoetig
leven tot de
muziek verstilde
en Chronos
hem wenkte
hij draaide zich
om en reikte
de hand van de
gevederde
dood voor de
laatste dans
aan de rand
voorbij
vergetelheid…
een stukje zilver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 ik zag op de bodem
van een dekschuit
een stukje zilver
schitteren ik
wist meteen dat
jij het was!…
Vertrekken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 Betrekken van vroegere kamers
Vertrekken van een jong verleden
Zeer lang rekken om te merken:
Steeds meer op dreef met haltes
Trekken op de snelweg naar oud…
Anekdote
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
644 Toen ik nog ongelukkig was en brieven schreef..
aan dat meisje in Hekelgem bijvoorbeeld
dat mollig was en oude wijsheden in zich droeg.
Ik verpakte mijn angsten in fraaie zinnen
en kreeg er een albatros voor terug
die nog jaren woonde op mijn oude kamer.
Charles Baudelaire had gezwellen toen hij stierf,
groot als appelsienen en ik weet te koesteren…
lief mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Voor haar, Voor hem.
Lief mens
In al je levens jaren
Was je er voor iedereen
Lief mens
De jaren tekenen
een verhaal op je gezicht
Die jij hebt geleefd, en beleefd.
Lief mens
Als ik in je ogen kijk
Zeg je mij heel veel
En laat je zien wie je nu
mag zijn.
Lief mens
Soms zie ik een traan in je ogen
Een blik, voor begrip of je…
Einde van een droombestaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 De oceaan heeft zoveel te dragen
evenveel betekenis heeft de nacht
misschien kan ik je aanraken
de dag onzichtbaar maken
in deze onbestemde werkelijkheid
zoek ik naar mijn stemgeluid
omdat het zwijgen eindeloos lijkt.…
kalkresten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 met kalk trek ik
een lijn op de muur
rond je lijf een
camera is niet nodig
zonder schaduw
verdwijn je in het
donker met een lege
koffer in de hand
met het rechterbeen
stap je een andere
tijd in voor mijn oog
ben je al uitgewist
als je terugkeert
zal ik je herkennen
aan de kalkresten
op je handen…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
Ontembaar
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
599 ontembaar
rende je blootsvoets
door de velden
achter de
vlinders aan
honden dansten
om je heen
kastanjebruine haren
omlijstte jouw gezicht
wie jij was
het beschadigde kind
wiens huis
geen thuis bleek
verborg jij je
in gedichten
van vloeibaar goud…
Je leeft voort
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
631 Hoe jij de essentie wilde bereiken
van de stille pijn in het verdriet
woorden die niet zwijgen konden
aan kon raken in het benauwde zijn
de droeve vreugde van de zielenpijn
en ik die jou nooit troosten kon
jij leeft voort waar ik begon met smart
in mijn zwijgen bonst jouw dichtershart.…
Afscheidsvers voor Mary
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nooit meer jouw lieve stem te horen
nooit meer jouw lieve lach
nooit meer de kans om jou te bekoren
nooit meer te horen ‘hallo’ of ‘dag’
nu jij jouw ogen voorgoed hebt gesloten
is dat een groot gemis
met zijn allen zullen wij rond Michael blijven staan,
de lief van jouw leven
nu is het moment daar, om jou,
aan Moeder aarde terug te geven…
VERVAGEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 heel langzaam zullen
we elkaar verlaten
jij mij of ik jou
en toch zal ik
bij jou blijven
of jij bij mij
in gedachten
zie je daarom
gaan we elkaar
nooit echt verlaten
maar ooit ooit zullen we
toch in elkaar een beetje
meer of minder
vervagen
maar omdat nu
verlaten te noemen
nee dat is het niet
immers we zullen
elkaar nog…
Onvervuld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 ik heb ze begraven
zand erover
en afgevallen lover
uit pure berusting
uit vrede ermee
hebben heel gedwee
eens zal het dagen
dat het zinloos is het
na te blijven jagen
we zijn tenslotte
allemaal mensen
en zullen ze ooit
ten grave moeten dragen
onze onvervulde wensen…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
589 De dood heeft je meegenomen
niet naar de zee of naar een graf
maar naar de droeve stilte van een bos
daar ben je uiteengevallen
je bestaat niet meer
de resten zijn vergaan
maar de herinneringen
zijn sterker dan ooit
het lijkt of je weer danst
weer naar me lacht
mijn haren streelt
zo eenzaam in dit spiegelspel.…
Eindeloos herinneren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 tussen de vele mooie foto's
aan de muur van herinnering
hangt een foto van de haven
waar ooit wij herenigd worden
In de innig eeuwige omarming
van de eindeloze geschiedenis
die wij samen maken mochten…
DOOD
gedicht
3.2 met 4 stemmen
5.005 Ik zal mijn dood niet zien
in de laatste seconde
als mijn lichaam neerblijft.
Ik zal niet weten hoe kracht
van het liggen naar
het dromen wegdrijft.
Ik zal niet zijn die ik was
als de dood mij leegdroomt
en tot de laatste leden stijft.
Maar dit verwart mij het meest:
het oog dat nu leest, zag
nooit de hand die nu schrijft.…
A.L. Snijders 1937-2021
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 1992:
zeer kort verblijf
in Lochem.
Fietsen door de Achterhoek.
Misschien wel
langs de boerderij
van A.L. Snijders,
me toen totaal onbekend.
Vorig weekend las ik
in De Standaard der Letteren,
wat gisterochtend
zijn laatste zkv
bleek te zullen zijn.
'Verdrongen verleden'
was de titel.
In zijn stukje een opsteltitel
van 56 jaar geleden…
Aan E...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.007 Zij heeft gebeden
met stuwende kracht
boven haar werd ijzig gezwegen
een rauwe kreet verdrinkt in de nacht.
Haar tranen als passiebloemen
purper en zwart
die alle licht op aarde verdoemen
als elke hoop op leven ontkracht.
Onkruid dat te snel gaat kiemen
hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt.
steeds gaat het zich veelvuldig vernieuwen…
Als ik er niet meer ben
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
688 Mijn verjaardag gaat nog dagen duren
Wellicht zelfs wel weken
De opgehangen slingers blijven hangen, ook
Als ik er niet meer ben
Niet om de dood te vieren
Maar het leven, mijn gekregen leven
Wat ik dan heb weggegeven
Als ik er niet meer ben
Neem mijn leven dan voor lief
Huil gerust, maar laat ook een lach ontstaan
als dat te moeilijk is…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Een brand
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
717 Een brand, een dodelijke brand, ik reik je mijn hand.
Ik wil naar jou en jij naar mij,
We willen naar elkaar toe, wij allebei.
Tussen ons zit veel gevaar.
Dat is niet raar.
Het komt door de brand, de dodelijke brand.…
ROUWVERLOF, alsof rouwen zoiets als vakantie is!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 Het was Rotterdam, 1984, winter, januari
Mijn vader Gerrit Jan was stervende
Er moest ’s nachts gewaakt worden
Ook door mij, voor hem, om hem en Hem
Want hij was een diepgelovige in de Heer
Had zelfs al zijn familiegraf gekocht
Met als hoofdtitel: ‘Christus Triomphator
2 maal ben ik met hem in rolstoel daar geweest
Ik haalde zelfs nog…
Karen Carpenter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Vannacht tegen drieën
verscheen ze aan mijn bed,
Karen Carpenter die een plaat had opgezet.
Ze zei thans ben ik weldoorvoed
maar ik zoek voedsel voor mijn ziel
want echt waarlijk contact blijft mijn achilleshiel.
Een nachtegaal zong de tweede stem van peace of mind
toen Karen plots verdween.
Maar vrede vond ik pas vanochtend
toen de zon…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 het oude huis trok
aan je voorbij je wilde
het tot leven wekken
je legde alles vast
de kamers muren
de deuren de vloer
de vegen bloed van
een doodgeslagen
insect op de vale wand
die ene deur uit het
lood het kraken van de
vloer het gebroken raam
het stof dat zich in
de loop van de tijd
verzamelde de oude
eik daarbuiten als…
Laatste Eer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
558 Voor de held en misdaadjournalist
Een mars als gold het een avondvierdaagse
En uren in hun bubbel,
ik beklaag ze
De laatste eer bewezen
bij zijn kist
Golven van verdriet trekken voorbij
En verontwaardiging in lange rij…
Zou jij me begrijpen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 zou jij me begrijpen
wanneer ik je zeg
dat ‘t leven door vingers glipt
handen niet vast kunnen houden
en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen
zou jij me dan willen toefluisteren
dat alles één wordt met de wolken
het lied - dat van verlangen zingt
en jij en ik
en dat wij dan samen ademen
door de mond van de wind…
waar tranen lachen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 de tijd die wij hadden
was lang niet genoeg
voor de eindeloze liefde
die ons verbinden blijft
foto’s en beelden brengen
elke keer als ik naar ze kijk
nieuwe herinnering tot leven
in steevast lachende tranen
aan de overkant van tijd
op oevers van eeuwigheid
zoek ik naar de antwoorden
op de nooit gestelde vragen
waar geen antwoorden…
danny
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
538 in gouden zonneschijn
straalt het blauw
het hemelse blauw
waarin jij thuis bent
al voel ik telkens weer
het gemis ook hier
omdat wij van je houden
meer dan een droom
ben jij ons altijd gebleven
omdat in onze harten
de liefde voortduren blijft
tot tijd ons herenigen zal
in stralend hemelsblauw
vol gouden zonneschijn…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 In het groen van heden
Wordt het zonlicht
Door een onlangs verleden
Aanhoudend vermeden
Ik zie wel de rondte in de verste verte
En voel zeker de kleur van haar gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende…