18346 resultaten.
Die naam
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
762 Het kind
een eigen weg gegaan
mag door die naam
Gods diepste liefde profileren.
De naam houdt haar betekenis:
Genadig is de Here.…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 Sneeuw onder de wissers
van een weg wuivend
dronkemansrelaas.
Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.
Bloed op het tapijt.…
ochtend in een klas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Ik weet niet hoe ik tellen moet
Van 15 en van 7
Wie niet weg is wordt gezien
Even wordt oneven
Ik snap niet wie er sterven moest
In een volle bus jolijt
Onschuld wordt er niet ontzien
Klein geluk verdreven
Ik begrijp niet hoe begrijpen moet
Als geen greep houvast nog biedt
Ik turf hun namen als voorzien
En denk: "Wie?"…
Ontmoeting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 Toen hij was doorgelopen
heb ik niet omgezien waar hij was gebleven
waarheen hij ging was mij om ’t even
hij kon zijn eigen weg wel vinden
uiteindelijk leidt ook hij z’n eigen leven.…
Samen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
617 Want meerdere wegen leiden naar Rome.
Samen deelt kunstig ons rijkelijk lot.
Want gedragen door het leven absorbeert.
Zonder uiteen varen op een vlot.
Zijn beiden verantwoordelijk al je aanmeert.…
Gelukkig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
921 Was het maar allemaal gein
en kon ik weg achter het gordijn
gelukkig zijn.…
God onder mensen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
766 Geen God meer van almacht
geen God meer van vroeger
geen God meer ver weg, hoog in de hemel
geen God meer om bang voor te zijn.
Maar machteloos als mensen
een God hier en nu
een God hier dichtbij
een God hier haast tastbaar aanwezig:
zo wil Hij met ons zijn
Mens onder mensen
delend onze liefde en pijn
brekend door onze grenzen.…
Mijlenver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 In vrije vlucht, ver weg.
Over de top van de heuvel.
Door de begrenzing heen.
Te gaan waar gedachten brengen.
Naar een onontdekte plaats.
Om de dood te verjagen
en het leven te verlengen.
Gewichtloos onder het hemelgewelf.
Naar een plaats,
dichtbij.
Dicht bij mezelf.…
flare
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
435 ik denk het wel te weten
want als die glans zo mooi is, voel ik
dat jouw leven weg is
maar toch nooit voorgoed vergeten…
Onbegrijpelijk mysterie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 Vraag mij af waarheen
mijn wegen leiden
in een wereld door woorden
gebouwd in luchtledig
gehoor van universum
zijn het stenen
of meteorieten
die woorden verstommen
tot klankloze echo’s
als waardeloze golven
de kosmos vullen
zijn het misschien gevoelens
die vasthoudend
in waarde van liefde
de dampkring
ver overschrijden.…
Levenstuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
944 In de tuin van haar leven
groeide een kleine roos
die zich een weg baande
door obstakels van het bestaan
schoonheid zich vertaalde
tussen tranen van dauwdruppels
door de wind gedragen
naar het licht van de zon
de groei te zoeken
in het diepste zijn
van kind naar volwassenheid
om als een mooie roos te ontluiken
dan in volle schoonheid…
Niets
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 De koelkastdeur staat open
het water druppelt er drup voor drup uit
ik kijk naar dit schouwspel
het doet mij niets
eerder op de dag
zag ik een man op zijn fiets
hij reed in een gat in de weg en viel
het deed mij niets
de viooltjes in mijn tuintje staan er mooi bij
één voor één lachen ze naar mij
ik lach niet terug
want ze doen me niets…
Tweelingziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
855 De gaten in mijn ziel zijn eindelijk gedicht
Ik voel me weer heel
hier met jou in mijn armen
Die altijd loerende angst is ver weg
met de wind meegegaan en zal nooit meer
terugkeren
Je fluistert een belofte in mijn oor..…
Wildernis van ziel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 De dagen,
verloren geen schoonheid
tussen eiken, beuken en wilgen
groeide ik
uit mijn hemd
en uit mijn dromen
in rookwolken
nachtwouden
speelde ik
indiaantje met mezelf
tegen blanke betweters
ik verbond mijn geest met vrede
in deze wildernis van ziel
liep ik weg uit de stad
van de dwaasbeschaafde mensen
om in het wilgenwoud…
VERTEL VERHALEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
649 papa vertel
verhalen van toen
van de oorlog
in Indië
toen jij
nog was
heb ik ze
niet gehoord
want stil
bleef jij
ver weg
moest je gaan
om te vechten
en wist je
jouw kant
de goede
nu lees ik
en weet
te laat nu
nooit meer
zal ik horen
jouw stem
met verhalen
van de oorlog
in Indië…
Hellehond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
969 Giftige tongen
Vlammen overal
Die uitslaan
Duivelse ogen
Kokende lavastroom
Uit gretige bek
Waarmee 'k dreigend
Welhaast verslonden
Word - afgesloten de
Weg waarlangs 'k nog
Ontsnappen kan -
De hellehond die
Lange tijd me al
Heeft opgewacht
Opent mij de poort
Naar het vagevuur…
Fantasieloze kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 Fantasieloze kinderen, dwalend door het leven, lijken de moed al te hebben opgegeven
Fantasieloze kinderen, als eeuwige toeristen, dwalend door hun eigen stad
Ze verdwalen, ze vergeten de weg. Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand
Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…
Verloren tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Dromen deed ik
Vannacht dat ik
Oeverloos en
- Vooral vergeefs -
Mijn weg probeerde
Te vinden in de
Doolhof van mijn
Verloren tijd -
Nimmer zeker meer
Of ik deze ooit
Nog naar vandaag
Terug kan halen
Titel te danken aan de roman A La Recherche du Temps Perdu
van Marcel Proust.…
Bezuinigen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Het was een zaak van loven en van bieden,
De echo van het handjeklap sterft weg.
Het resultaat van weken overleg
Klinkt goed en oogt financieel solide.
De rode draad heeft iedereen begrepen,
We worden naar vermogen afgeknepen.…
In duigen gevallen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
668 de holle wind is gaan liggen
weg zijn de frasen
en vlagen poeha
strak waait waarheid
wappert klaarheid
met wimpel voluit
nog suist het geluid
langs vaten die ooit
de wind deden razen
maar dat spel is uit
in duigen gevallen
zoals het gezegde luidt…
Waarschuwing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Verwachting van ellende op de wegen
Jaagt menigeen de stuipen op het lijf.
Zodat ook ik van schrik al half verstijf,
Met veel succes houdt zo ’n bericht mij tegen.
Het toppunt van de veiligheid bereikt,
Geen Overweg te zien, waar je ook kijkt.…
Broertje dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 gordijnen trillen grenzeloos
als ik praat tot mijn gedachten
vanaf je heengaan in
het rood van toen
trillend in het midden
samen met je streken
naar de richting zoals
ik enkel kennen zou
steeds weer bij
het binnenkomen
tandenknarsend
door jouw stem
steeds
op feiten geprikt
weer
sluimert ze weg
verder…
wie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
729 wie fluistert de dichter
weer troostende woorden in
als zinnen voortdurend beslaan
wie houdt het net vast
onder de woorddanser
wanneer het ritme weer weg is
wie reist mee in het oude hoofd
waar de chaos steeds meer toeslaat
woorden almaar dunner worden
tot de zin ontbreekt…
Twinkelogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 naarmate de nacht vorderde
spraken twinkelogen boekdelen
bleek jouw glimlach even
onuitwisbaar als de mijne
kroop je ongezien dichter
vond zo de weg naar dat
plekje waar over het bestaan
er van nog werd getwijfeld
scheen een zacht
licht op al het nieuwe
dat ik met beide armen
omarm en lief zal hebben…
Stilgevallen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
910 alle redenen van begrip
zijn plots verloren
evenals logica die
niet meer logisch klinkt
overspoeld
door onbegrip dat
onze leefwereld
volledig op z'n kop zette
konden we jou niet vangen
met al onze liefde
leeg is de weg die voor ons
ligt, de stilte immens…
Onzichtbaar geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 De weg tussen boomstronken,
reis in vergetelheid en in
diepe treurnis verzonken.
Een mistroostig beeld, ziel
en gedachten verward in maan-
licht aldaar.
Het geheim van geluk achter
de sterren verborgen.
De ruïnes, de puinhopen die
ik zie...
Eerst alles stuk voor het geluk
van morgen.
En wie ben ik, oh wie?…
Wijselijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
548 Nu de ochtend kriebelt
trekt zij langzaam de deken weg
zonnestralen nodigen mij uit
op te gaan in hun schoonheid
vogels zingen een lieflijk lied
waar ik met volle overgave op in ga
de wind geeft me 'n duwtje
wanneer zij mij onhoorbaar
ten dans vraagt om zo deze dag
te beginnen…
agora
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 tussen al die ruimte binnen steen
verandert het gezicht van mijn
geborgenheid
de weg is zoek, langs veel
te brede zomen
er is geen pad
dat veilig is
wel is er mijn keel
mijn hart en wijde oren
en een stem die stilte schreeuwt
mijn roep in angst
de ruimte geeuwt
en alle deuren sluiten…
Aantrekkingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Ik trok niet weg.
Maar de affectie vertrok.
Tussen de plooien van jouw lach.
Ik achtervolgde.
Maar ik vond geen glim.
Door het bewonderen van jou dag.
De essentie verloor.
Van de fabelachtige pracht.
Het zonlicht wat ik altijd in jou zag.
Het wonder vertrok.
Maar het gevoel bleef betrouwbaar.
Ik bewonder jouw aantrekkingskracht.…
Wil ik verdwalen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
570 In mijn eigen bos
Wil ik verdwalen
Over kronkelende
Paadjes mijn leven
Gaan, in volstrekte
Wildernis datgene zoeken
Wat voor mij het
Leven is - de wildernis
Van de geest kan ik
Beter begrijpen als
Ik daag'lijks langs dit
Verwilderde bestaan
De wegen zoeken kan
Die ook mijn kinderen
Vinden als zij de
Uitgang zoeken in…