Alle inzendingen over aan

3579 resultaten.

Sorteren op:

Jouw blauw-dooraderde hand.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 999
Ach, hoe strekte je eens je blauw-dooraderde kleine hand naar me uit en hoe zei je: "Ge bent m'n kind." In een houten doosje bewaar ik sinds jaar en dag een lok van je zachte, grijze haar, die ik voorzichtig heb afgeknipt toen je, buiten bewustzijn, op je stervensuur wachtte. Op die foto uit 1951 sta je als meisje in een vlinderachtige jurk…

Rampen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik heb gehuild om de kinderen in het toenmalig Saigon ik betreurde de doden van de Bijlmerramp ik word droevig door de mensen die van huis en haard verdreven zijn en nergens een thuisland kunnen vinden er zijn genoeg rampen te betreuren genoeg ellende om over te zeuren daarom kruip ik dicht bij jou dan voel ik noch honger noch kou en…

Denkend aan Nederland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
Zie ik rijen rechte bomen die keurig mooi op hoge pootjes staan langs nette rechte wegen waarlangs de sloten langzaam gaan. Steden met rechte straten en autos rechts en links bij al die nette rijtjeshuizen en stenig aangelegde tuintjes. En onder al die lijnen van rechtschapenheid vraag ik me af is er nog ruimte voor barmhartigheid…
Lisa Leyten6 november 2015Lees meer >

Wolk van een Man

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
Hij die als een gedreven boei Wars door de schimmige ondergroei Van ons bliksemschichtig bestaan Zijn pantergang is gegaan Wiens dwarse vlerken zich ontvouwden Tot een zinslijpend gevaarte Van vliesvleugelig aangrijpende Verlichtheid en klaarte Hij de introspectieve extravert Eigenhandig, gevoelig en ad rem Die krachtens zijn bronstig…
Henk Jonker25 december 2015Lees meer >

vergetelheid

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
er is geen houvast in dit ijle zijn geen heldere lijn die ‘t hier en daar markeert ’t gewone zijn waar vorm met koele hand nog tastbaar heerst ligt achter mij er lijkt beweging in de straten maar in geblindeerde winkelruiten zie ik slechts mijn oude zelf er is geen binnentreden meer geen bel die rinkelt of de vertrouwde winkelier…

Jarig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 874
Je verjaardag staat me nog steeds helder voor de geest Het voert me terug naar hoe het vroeger is geweest Al ben je al jaren geleden overleden Die verjaardag doet me denken aan ons verleden De dagen uit lang vervlogen tijden Vol geluk en liefde tussen ons beiden Op zo’n dag, nu ik eenzaam aan je denk Was die tijd toch een godsgeschenk Jouw geboorte…

Hippie kreet

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
voel dat je... echt leeft leg je zorgen langs de kant een oude jukebox speelt het lied van een hippieband. laat je nu maar even gaan ene keer kan toch geen kwaad want de wereld kan vergaan door een of andere granaat. door de politiek en mechaniek zakt onze wereld in mekaar vele mensen worden dramatiek dus, geestelijk een groot gevaar.…
jonhy donovan21 augustus 2016Lees meer >

vader uit de duizend

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.255
jij bent een vader om trots op te zijn besefte pas later je ervaring, met pijn ik was een betweter, redelijk eigenwijs wist alles veel beter maar betaalde een prijs mijn jeugdige ik botste met zoveel van het ware leven zo'n schrik vele woorden stokten in mijn keel nu dringt alles tot me door vader zijn, is best wel stoer…
metske2 oktober 2016Lees meer >

EEN VRUCHT DIE VALT...

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Een vrucht die valt... - Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen, buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt. Een vrucht. - En waar ik sta, ten zatte levens-zome, vol als de nacht, maar…

De Lachende Keukentafel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
Mijn vrouw vindt mij een zwartkijker, als ze leest in mijn arsenaal, of als ik voorlees voor haar luisterend oor, de kat mijzelf, kortom, ons allemaal. Zij vindt het soms zo somber, morbide, spiegelend, vaak banaal. Zij neemt dan maar een wijntje met ijsklont en duikt met haar koptelefoon op in de Franse taal. Zo zitten wij dan aan de…
Juun Voorzaat15 februari 2017Lees meer >

Op een zeker mutsenmaakstertje

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.592
Ik zag een meisje mutsjes maken: Zij hield, op hare malse schoot, Een mutsenbol, zo zwaar als lood, Mismaakt van mond en neus en kaken, Een kunsteloze beeldtenis, Gelijk dat goedje doorgaans is. Zij kneep en plooide dus haar mutsje, En, onder 't plooien, schonk ze mij Een vriendlijk lonkje van terzij, Dat straks gevolgd werd van een kusje;…

De dictatuur en de paardenbloem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 721
Tussen de trottoirtegels van de dictatuur opent zich op dit vroegochtendlijk uur krachtiger en tederder dan deze doem de allereerste paardenbloem.…

Stiekempjes

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ik beken: dat binnenpretjes me doen lachen, en beken nog eerlijker, dat ze doen schaterlachen, dus binnenpretjes of niet: wanneer je me lachen ziet, dit echt aan de buitenkant zit, en ik GENIET!!!!…

overmorgen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 725
zal ik er nog zijn als jij over mij heen zult kijken en dat wat komt, ziet als onvoltooid dat jij in je verwachtingen het thans begrensde ergens, waar dan ook, zal mogen verrijken is het gras dan nog groen zoals wij dat nu teder betreden en mijn avond niet lijkt vervallen in een vergeten verleden weet je dan nog dat je danste spontaan…

Ode aan Gino Weber

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 587
Ode aan Gino Weber Het grootste en beste talent aller tijden van de Overijsselse en Twentse voetbal velden Zijn spelersfoto hangt aan de muur bij Fc Twente Dus is hij ook 1 van de Tukkers helden Door Johan Cruyff als Jeugd voetbal talent geprezen om zijn voetballend vermogen Door Martin Jol op jonge leeftijd voor een stage in Engeland uitgekozen…

Anneke

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
De zondag met jou was als ruisende zijde, heerlijk soepel en zachtjes allesomarmend, een teder samenzijn alleen met ons beiden. Je strelende handen, mijn hart ineens verwarmd, deden plots denken aan de vrouw die ik verloor, die mij met haar handen zo gelukkig kon maken. Je zal gemerkt hebben dat ik toen even bevroor, een moment die onze verbintenis…

O DURIGE EREDIENST

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 930
0 durige eredienst van kleine plichten Gepleegd naar 't levend voorschrift van de drang Van mijn verlangend hart, waar dag niet lang Nacht veel te kort voor valt, kon 'k in 't verrichten Op dat denkbeeldig altaar, waar als lichten Uwe ogen zijn, mijn zielsnood stijgt als zang Van al onzichtbre koren en uw wang En heilge slaap veel…

neerwaartse vlucht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
wat nu als je alleen de vage witte vlek het klompje cellen en niet de magie van het fragiele leven op het scherm had gezien? wat nu als je toen wist dat weerloos leven aan een zijden draadje hangt en liefde met vleugels het instinct overstijgen kan? als je het daarbij gelaten had?…
J.Bakx16 juni 2018Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
We slenteren over het zandpad langs de opgedroogde bedding van het riviertje richting zandheuvels waar een enkele boom de kunst van eenzaamheid verstaat als je mij toelaat, in droomwereld of niet geveinsde werkelijkheid reizen we samen naar de stilte onder de bloesem van de vlierstruik we ruiken de adem van zomerse wind zuurstof…
mobar9 januari 2019Lees meer >

Lieve Kerstman

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 643
Al jaren vroeg ik U nergens om maar ‘t is belangrijk waar ‘k nu mee kom, mijn vraag is geen cadeau of grote gift ‘t is een verzoek, aan U gericht! In plaats van pakjes onder de boom, vraag ik U simpel en gewoon: neemt U dat verhipte virus met U mee als U weer vertrekt met de arrenslee. Begraaf het zo diep, dat niemand het meer heeft dat…
An Terlouw20 december 2020Lees meer >

een stukje zilver

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
ik zag op de bodem van een dekschuit een stukje zilver schitteren ik wist meteen dat jij het was!…
J.Bakx13 april 2021Lees meer >

De pet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Mijn vader droeg altijd een pet. Hij was geruit, een hele donk're. Met een drukknoop en een klep. Hij ging alleen maar af in bed. En reed hij op zijn brommertje, de pet ging altijd mee. En maakte hij een ommetje, dan groette hij ermee. Nu hij allang er niet meer is. Terwijl ik soms eens aan hem denk.... dan zie ik nog alleen die pet.…
Antje11 december 2021Lees meer >

deze zomer

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
deze zomer bivakkeert hij aan de stroken van lakens en poëzie hij verkeert in een staat van hypothermie alles ligt buiten de tijd woorden verdwijnen alles wordt gezien alles bestaat alles wordt taal deze zomer treedt hij uit zijn lichaam zet hij geen voet buiten de deur hij is overal…

Altoos vibrerend

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
Hoe het waas als een mist zonder enig geluid als dood blijft hangen in veelkleurige klanken... ...ik zou je het antwoord graag willen geven, maar 't spijt me, ik zou het waarachtig niet weten Ik hoop echter dat je gemoed, alle feiten in vogelvlucht zo overziend, wordt gesublimeerd in moments musicaux tussen mijmerij van Den…

In de voetstap van mijn vader

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
In de voetstap van mijn vader wil ik lopen langs het strand, wil ik kijken naar de zon en genieten van het land. Wil ik dromen,lachen,eten, en van alles wil ik weten. Naar de golven wil ik kijken over hoge wijde dijken, wil ik vechten met de wind, hollen wil ik als een kind. In de voetstap van mijn vader wil ik vrij zijn en tevreden…

zwaluw

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
aan de verste rand van mensenleven aan aarde en tijd onttogen als de droom zijn diepte bereikt vliegt in de pracht van zijn vlucht een zwaluw tegen het raam ingenesteld in weke aarde een korte siddering pijn en poëzie in het kleine vogellijf…
J.Bakx16 maart 2023Lees meer >

Waarom is het zo gegaan?

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 695
Jouw luidkeelse lach, haal ik onmiddellijk voor de geest, Ik had zo graag gewild, dat het leven voor jou draaglijker was geweest. Een lieflijke zachtaardige jongen, heeft besloten om verder te leven, op een plek hier ver bij ons vandaan. “Waarom, waarom, waarom; waarom is het zo gegaan?” Een onmogelijk vraag, heb jij uit ultieme wanhoop aan…

Dat ik echt iemand was

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
Schichtig kind kleine vogel gekortwiekt alleen in dromen verstrikt dribbelt gespannen van hier naar nergens heen. Kunnen vleugellamme vogels huilen misschien? zwijg onder de zware vleugels van verstikkende ouderlijke vonkenregens. Veilig dromen onder de tafel over echte ouders zij zullen haar halen als vogels met gespreide vleugels…
J.Bakx30 september 2023Lees meer >

Ochtendbode

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Waarde vriend, mijn dank voor deze erudiete ochtendgroet dewelke ik ...nadat ik door mijn grote harige spitsneus met haar lieve grote donkere reebruine ogen en haar slanke voorpoten zacht rustend op mijn arm uit de diepste troggen van mijn nachtrust ben gewekt in de hoop dat mijn geliefde ochtendbode eveneens in vleugen geurige…
Maxim3 januari 2024Lees meer >

Te zijn, of niet te zijn

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Te zijn of niet te zijn Dat is de kwestie is het soms eervol om op je donder te krijgen terwijl je door het achterpoortje weg kan sluipen? Om te zuchten en te zweten in dit leven, alle lasten te verdragen zoals de hond zijn vlooien duldt? een kreng van een schoonmoeder, een onopvoedbaar kind een bully van een baas een vrouw die je niet meer…