3579 resultaten.
Jouw blauw-dooraderde hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
999 Ach, hoe strekte je eens je blauw-dooraderde kleine hand naar me uit en hoe zei je: "Ge bent m'n kind."
In een houten doosje bewaar ik sinds jaar en dag een lok van je zachte, grijze haar, die ik voorzichtig heb afgeknipt toen je, buiten bewustzijn, op je stervensuur wachtte.
Op die foto uit 1951 sta je als meisje in een vlinderachtige jurk…
Rampen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
549 Ik heb gehuild om de kinderen in het toenmalig Saigon
ik betreurde de doden van de Bijlmerramp
ik word droevig door de mensen die van huis en haard verdreven zijn
en nergens een thuisland kunnen vinden
er zijn genoeg rampen te betreuren
genoeg ellende om over te zeuren
daarom kruip ik dicht bij jou
dan voel ik noch honger noch kou
en…
Denkend aan Nederland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Zie ik rijen rechte bomen
die keurig mooi op hoge pootjes staan
langs nette rechte wegen
waarlangs de sloten langzaam gaan.
Steden met rechte straten
en autos rechts en links
bij al die nette rijtjeshuizen
en stenig aangelegde tuintjes.
En onder al die lijnen van rechtschapenheid
vraag ik me af
is er nog ruimte voor barmhartigheid…
Wolk van een Man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
623 Hij die als een gedreven boei
Wars door de schimmige ondergroei
Van ons bliksemschichtig bestaan
Zijn pantergang is gegaan
Wiens dwarse vlerken zich ontvouwden
Tot een zinslijpend gevaarte
Van vliesvleugelig aangrijpende
Verlichtheid en klaarte
Hij de introspectieve extravert
Eigenhandig, gevoelig en ad rem
Die krachtens zijn bronstig…
vergetelheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 er is geen houvast
in dit ijle zijn
geen heldere lijn
die ‘t hier en daar markeert
’t gewone zijn
waar vorm met koele hand
nog tastbaar heerst
ligt achter mij
er lijkt beweging in de straten
maar in geblindeerde winkelruiten
zie ik slechts mijn oude zelf
er is geen binnentreden meer
geen bel die rinkelt of
de vertrouwde winkelier…
Jarig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
874 Je verjaardag staat me nog steeds helder voor de geest
Het voert me terug naar hoe het vroeger is geweest
Al ben je al jaren geleden overleden
Die verjaardag doet me denken aan ons verleden
De dagen uit lang vervlogen tijden
Vol geluk en liefde tussen ons beiden
Op zo’n dag, nu ik eenzaam aan je denk
Was die tijd toch een godsgeschenk
Jouw geboorte…
Hippie kreet
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
566 voel dat je... echt leeft
leg je zorgen langs de kant
een oude jukebox speelt
het lied van een hippieband.
laat je nu maar even gaan
ene keer kan toch geen kwaad
want de wereld kan vergaan
door een of andere granaat.
door de politiek en mechaniek
zakt onze wereld in mekaar
vele mensen worden dramatiek
dus, geestelijk een groot gevaar.…
vader uit de duizend
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.255 jij bent een vader
om trots op te zijn
besefte pas later
je ervaring, met pijn
ik was een betweter,
redelijk eigenwijs
wist alles veel beter
maar betaalde een prijs
mijn jeugdige ik
botste met zoveel
van het ware leven zo'n schrik
vele woorden stokten in mijn keel
nu dringt alles tot me door
vader zijn, is best wel stoer…
EEN VRUCHT DIE VALT...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de nacht, maar…
De Lachende Keukentafel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Mijn vrouw vindt mij een zwartkijker,
als ze leest in mijn arsenaal,
of als ik voorlees
voor haar luisterend oor, de kat mijzelf,
kortom,
ons allemaal.
Zij vindt het soms zo somber,
morbide, spiegelend, vaak banaal.
Zij neemt dan maar een wijntje met ijsklont
en duikt met haar koptelefoon op
in de Franse taal.
Zo zitten wij dan aan de…
Op een zeker mutsenmaakstertje
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.592 Ik zag een meisje mutsjes maken:
Zij hield, op hare malse schoot,
Een mutsenbol, zo zwaar als lood,
Mismaakt van mond en neus en kaken,
Een kunsteloze beeldtenis,
Gelijk dat goedje doorgaans is.
Zij kneep en plooide dus haar mutsje,
En, onder 't plooien, schonk ze mij
Een vriendlijk lonkje van terzij,
Dat straks gevolgd werd van een kusje;…
De dictatuur en de paardenbloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
721 Tussen de trottoirtegels van de dictatuur
opent zich op dit vroegochtendlijk uur
krachtiger en tederder dan deze doem
de allereerste paardenbloem.…
Stiekempjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
569 Ik beken:
dat binnenpretjes me doen lachen,
en beken nog eerlijker, dat ze doen
schaterlachen, dus binnenpretjes
of niet:
wanneer je me lachen ziet, dit echt aan
de buitenkant zit, en ik GENIET!!!!…
overmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
725 zal ik er nog zijn als jij
over mij heen zult kijken
en dat wat komt,
ziet als onvoltooid
dat jij in je verwachtingen
het thans begrensde
ergens, waar dan ook,
zal mogen verrijken
is het gras dan nog groen
zoals wij dat nu teder betreden
en mijn avond niet lijkt vervallen
in een vergeten verleden
weet je dan nog dat je danste
spontaan…
Ode aan Gino Weber
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Ode aan Gino Weber
Het grootste en beste talent aller tijden van de Overijsselse en Twentse voetbal velden
Zijn spelersfoto hangt aan de muur bij Fc Twente
Dus is hij ook 1 van de Tukkers helden
Door Johan Cruyff als Jeugd voetbal talent geprezen om zijn voetballend vermogen
Door Martin Jol op jonge leeftijd voor een stage in Engeland uitgekozen…
Anneke
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
494 De zondag met jou was als ruisende zijde,
heerlijk soepel en zachtjes allesomarmend,
een teder samenzijn alleen met ons beiden.
Je strelende handen, mijn hart ineens verwarmd,
deden plots denken aan de vrouw die ik verloor,
die mij met haar handen zo gelukkig kon maken.
Je zal gemerkt hebben dat ik toen even bevroor,
een moment die onze verbintenis…
O DURIGE EREDIENST
poëzie
4.0 met 1 stemmen
930 0 durige eredienst van kleine plichten
Gepleegd naar 't levend voorschrift van de drang
Van mijn verlangend hart, waar dag niet lang
Nacht veel te kort voor valt, kon 'k in 't verrichten
Op dat denkbeeldig altaar, waar als lichten
Uwe ogen zijn, mijn zielsnood stijgt als zang
Van al onzichtbre koren en uw wang
En heilge slaap veel…
neerwaartse vlucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
586 wat nu als je
alleen de vage
witte vlek het
klompje cellen
en niet de
magie van het
fragiele leven
op het scherm
had gezien?
wat nu als je
toen wist
dat weerloos
leven aan een
zijden draadje
hangt en liefde
met vleugels
het instinct
overstijgen kan?
als je het
daarbij gelaten
had?…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 We slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding
van het riviertje
richting zandheuvels
waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof…
Lieve Kerstman
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
643 Al jaren vroeg ik U nergens om
maar ‘t is belangrijk waar ‘k nu mee kom,
mijn vraag is geen cadeau of grote gift
‘t is een verzoek, aan U gericht!
In plaats van pakjes onder de boom,
vraag ik U simpel en gewoon:
neemt U dat verhipte virus met U mee
als U weer vertrekt met de arrenslee.
Begraaf het zo diep, dat niemand het meer heeft
dat…
een stukje zilver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 ik zag op de bodem
van een dekschuit
een stukje zilver
schitteren ik
wist meteen dat
jij het was!…
De pet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
799 Mijn vader droeg altijd een pet.
Hij was geruit, een hele donk're.
Met een drukknoop en een klep.
Hij ging alleen maar af in bed.
En reed hij op zijn brommertje,
de pet ging altijd mee.
En maakte hij een ommetje,
dan groette hij ermee.
Nu hij allang er niet meer is.
Terwijl ik soms eens aan hem denk....
dan zie ik nog alleen die pet.…
deze zomer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 deze zomer
bivakkeert hij
aan de stroken
van lakens en poëzie
hij verkeert
in een staat
van hypothermie
alles ligt
buiten de tijd
woorden
verdwijnen
alles
wordt gezien
alles bestaat
alles wordt taal
deze zomer
treedt hij uit zijn
lichaam
zet hij geen voet
buiten de deur
hij is overal…
Altoos vibrerend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
413 Hoe het waas als een mist
zonder enig geluid
als dood blijft hangen
in veelkleurige klanken...
...ik zou je het antwoord
graag willen geven,
maar 't spijt me, ik zou het waarachtig niet weten
Ik hoop echter dat je gemoed,
alle feiten in vogelvlucht
zo overziend,
wordt gesublimeerd
in moments musicaux
tussen mijmerij van Den…
In de voetstap van mijn vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
711 In de voetstap van mijn vader
wil ik lopen langs het strand,
wil ik kijken naar de zon
en genieten van het land.
Wil ik dromen,lachen,eten,
en van alles wil ik weten.
Naar de golven wil ik kijken
over hoge wijde dijken,
wil ik vechten met de wind,
hollen wil ik als een kind.
In de voetstap van mijn vader
wil ik vrij zijn en tevreden…
zwaluw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
467 aan de verste rand van mensenleven
aan aarde en tijd onttogen
als de droom zijn diepte bereikt
vliegt in de pracht van zijn vlucht
een zwaluw tegen het raam
ingenesteld in weke aarde
een korte siddering
pijn en poëzie in het kleine vogellijf…
Waarom is het zo gegaan?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
695 Jouw luidkeelse lach, haal ik onmiddellijk voor de geest,
Ik had zo graag gewild, dat het leven voor jou draaglijker was geweest.
Een lieflijke zachtaardige jongen, heeft besloten om verder te leven, op een plek hier ver bij ons vandaan.
“Waarom, waarom, waarom; waarom is het zo gegaan?”
Een onmogelijk vraag, heb jij uit ultieme wanhoop aan…
Dat ik echt iemand was
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 Schichtig kind
kleine vogel gekortwiekt
alleen in dromen verstrikt
dribbelt gespannen van
hier naar nergens heen.
Kunnen vleugellamme
vogels huilen misschien?
zwijg onder de zware vleugels
van verstikkende
ouderlijke vonkenregens.
Veilig dromen onder de tafel
over echte ouders
zij zullen haar halen
als vogels met gespreide
vleugels…
Ochtendbode
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
489 Waarde vriend, mijn dank
voor deze erudiete ochtendgroet
dewelke ik
...nadat ik door mijn grote
harige spitsneus
met haar lieve grote
donkere reebruine ogen
en haar slanke voorpoten
zacht rustend op mijn arm
uit de diepste troggen van
mijn nachtrust ben gewekt
in de hoop dat mijn geliefde
ochtendbode eveneens
in vleugen geurige…
Te zijn, of niet te zijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
608 Te zijn of niet te zijn
Dat is de kwestie
is het soms eervol om op je donder te krijgen
terwijl je door het achterpoortje weg kan sluipen?
Om te zuchten en te zweten in dit leven,
alle lasten te verdragen zoals de hond zijn vlooien duldt?
een kreng van een schoonmoeder,
een onopvoedbaar kind
een bully van een baas
een vrouw die je niet meer…