Alle inzendingen over druiven

220 resultaten.

Sorteren op:

Koppig en fruitig

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
wij hebben de druiven samen geplant de oogst als primeur kunnen drinken proefden in fermenten de schraalheid van het land koppig en fruitig zomer in de hand toch waren er jaren van misoogst door schimmel en rot droogde door wind de suikers kapot aan ons heeft het niet gelegen wij hebben altijd warmte en liefde gegeven aan de wijn…

Het zuur & zoet

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 841
Soms zijn de druiven zuur zon -in schijn- tussen kleurend en krullend blad Soms is het leven duur niet te krijg moet je de huid duur verkopen Soms lijkt het leven als verlopen de klok aan slagen voorbij Soms proef je pas het zoet na lang wachten is.....te hopen.…

Witte muren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
rondom witte muren staat een engelen wacht steriele mondkapjes in vriendelijke gezichten met in hun handen glinsterend metaal zuurstof maskers het barmhartige verhaal doet ons denken aan hemelse geschenken zoete druiven trossen van de wijnstok liefde vormen die niet wijken maar als torens prijken…

Heimwee

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Naar zwoele vrouwen in zomerjurken die met me flirten op het strand en terrassen met druiven aan het plafond…

Over lijken?

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 846
hoe vaak kun je sterven aan dodelijke blikken de bodem raken van een glas bloedrode wijn hoe sterk moet je zijn om te kunnen overleven tussen andermans wanen die zo realistisch lijken hoe lang ben je in staat de zure druiven te slikken waarvan je weet dat ze niet rijpen zonder warme lucht en hoe blauw is het antwoord op al deze ongestelde…
Nina Laverona19 november 2007Lees meer >

Ouder worden.

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
Ik zag bloesems appels druiven waar is die tijd toch heengegaan. Het groen is bijna vervaagd langzaam verkleurt het blad. Aan de stam wordt al gezaagd de beste tijd heb ik gehad. Nu kan ik slechts nog dromen van alles wat ooit eens was. Niets kan nog terug komen vergeelt het groene gras.…

klokvast

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.455
straks sjouw ik met mijn koffer achter mij valt kras de deur in 't slot klokvast vlieg ik op witte wolken naar het zuiden de aarde begroet mij rood wil mij op zijn minst verleiden om te blijven in de netten onder de bomen groen en zwart smakken al olijven maar vooral de oogst van zoete druiven zal beklijven.…
delius30 augustus 2006Lees meer >

Die roodkoper lacht

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 840
ik jaag weer in een herfst die roodkoper lacht op het koppel duiven dat mijn druiven heeft gejat het korhoen of fazantenhaan de meerkoet en de vette ganzen die zo gaan ik jaag maar mijn garagedeur wordt niet besmeurd met hang naar adelijkheid van vogels jaag omdat de herfst weer geurt ja visueel omdat de oogst weer zo intens…
wil melker20 augustus 2007Lees meer >

Griekenland

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.553
tussen sokkels en gebroken zuilen die klagen in de wind stoeien witte vlinders op de handen van een kind marmer glanst koelbloedig onkruid groeit gezwind een geur van wilde tijm bloost op de wangen van het kind naar een land om van te dromen ben ik amoureus teruggekomen om tussen druiven en olijven ook wat weemoed te verdrijven.…

Vergulde pil

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 466
Straks worden druiven zuur en rapen gaar En crème, tablet en poeder handelswaar…

Nieuw de nacht

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Trillend lekt de maan zilte melk op je amberhuid zacht je vingers, los je haar wind waait lauwe druiven aan Ik drink je lach, je oogopslag jaag je tong op drift in mij hoor de krekel, hoor hem niet glijd en val in leegte diep Voor even één, de eerste keer voor even nergens, niemand meer…

De eendagsvlieg

hartenkreet
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Talentloos, druiven werden zuur. De teloorgang van een eendagsvlieg.…
Sam M.14 februari 2005Lees meer >

verraden gaat door mij

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
ik heb met jou het woord gebroken gedankt om wat we zijn ik wil je tegenkomen de oogst is toekomstrijp de wijn staat te verdromen je sprankelt in de druiven mijn nectar is zo zoet we leven overvloed samen in het paradijs rakelings langs zonde het verraden gaat door mij want jij bent vrij er is geen slang meer te bekennen…

Mijn leven

gedicht
4.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 7.691
Het is dit of dat, maar nooit dit en dat tegelijkertijd, mijn leven komt en gaat, als katoen, druiven, maaltijden, komt en gaat en blijft dan ineens weg. ----------------------- uit: 'De Kam', 2007.…
Rogi Wieg10 augustus 2008Lees meer >

Zo laag op de aarde

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.335
rivieren die stromen en groeien verdwijnen in het dorstig land nooit de zee zullen bereiken maar wellicht ondergronds hun zoetwatermeren maken wachtend op de wortels van groene wijngaarden samen met de trage aarde tot paarse druiven en bloed de lach van een gelukkige vrouw van een man en een schreeuwend kind haalt water van…

Het voelt alsof

netgedicht
2.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.745
jij mijn rug overtrekt met de wijsvinger waar zenuwbanen geleiden naar ruggenmerg van welzijn jouw haren slepen mee over oceanen van tranen zo zout niets is ons bespaard gebleven zelfs het goede leven dat wij dronken als geperste druiven zelfs nu Tantaluskwelling is geland blijven wij overeind krullend inelkaarsarmen kusme.…

Wijn uit oude gaarden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
ik zie heuvels goudgeel rijpen onder de zomerzon idyllisch vlijen dorpjes hun huizen in siësta rust rondom zuidelijker kleuren druiven tussen donkergroen in het patroon van toen hier kaalt de rots zoeken wortels een bestaan in eeuwenoude trots er wordt naam gemaakt met wijn uit oude gaarden vloeibaar goud uit de zo schrale aarde…

Rioja

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Persen we met onze blauwe-druiven-kussen de ochtend in een zilveren karaf.…

Dichters brood ( haika )

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Liefde schoot de roos, sindsdien ontspruiten druiven, uit dichters brood. Op de kerkhoven begraven varkens truffels, het loof is voor dichters . Poëzie als ei, door de tijden, hard of zacht, blijft deze eetbaar. Opschrift bovengronds de muzen die hij verslond, hij rust in vrede.…
Pama26 januari 2013Lees meer >

Nature morte

gedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.612
Stil leven is niet dood de vruchten blijven altijd kleuren en gloeien in het licht druiven willen steeds geplukt appels vragen om een beet citroenen om een mes maar de schedels om contemplatie we zetten de tijd niet stil het brood wordt gegeten we zien de perzik bederven of uitgezogen worden door een wesp de dode wijfjesvink ligt op haar…
Remco Ekkers21 februari 2023Lees meer >

Smeekbede

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 909
Schenk mij je wijn nu de druiven nog zoet en laat je lippen niet verschralen maar dompel ze in parelmoer nu jij nog op mijn akkers woont, de zee zich wiegt in zilverzij.…

jij de grand-cru

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
ik wist van jou maar iedereen belooft zijn trouw aan kerk en vaandels wat zo onschuldig leek bleek in realiteit jong hout in nieuwe takken jij zocht een stam om weer te enten ik wilde groen en druiven zonder krenten samen gisten we tot tafelwijn jij de grand-cru en ik gaf jou mijn laatste druppeltjes azijn…

Vergeef me

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 931
dobber ik niet genoeg in uw wassend water niet genoeg in uw zilver meer vlinder ik veel te veel tussen nu en later veel te veel tussen nooit en weer laaf ik me niet genoeg aan uw dikke druiven niet genoeg aan uw droge wijn tortel ik veel te veel tussen grijze duiven veel te veel tussen echt en schijn open ik niet genoeg de deur…

Vriendschap dichter

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Daar worden zure druiven zoeter. Ja, daar gist het bier. Wanneer de dichter uitgesproken is. Wanneer ons vuur gloeien blijft. Wanneer duister lichter wordt. Wanneer de stilte valt. Zo verdicht zich vriendschap. Zo worden vrienden dichter.…

De wijngaard overwoekerd

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
een oude lappenpop is opgestaakt aan het metalen hek dat roestig open kraakt waar ooit het landelijk odeur de hoeve welvaart bracht hangt nu de vuilnisgeur verlaten is het land de wijngaard overwoekerd druiven zuur en klein toch ooit drie sterrenwijn het dorp is grijs vervallen de laatste vrouwen zullen nooit bevallen hun kinderen…

groeiend verval

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 778
ik raap de nog groene druiven door hagel gevallen op het mos ontrukt aan stramme ranken nog eer zij bloeiden lieten zij de schepper los ik waak bij een stervende mus te pletter gevlogen tegen beton een ongewenste dodelijke kus door een opgebouwde dode muur die van natuurlijk mededogen niet weten kon zo…

Zilte ziel

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 573
Op de rand van elke regel puzzel ik mijzelf tot rijm met de branie van een vlegel die een hekel heeft aan slijm bang dat iemand mij zal raken wikkel ik mijn zilte ziel in een ondoorzichtig laken met de geur van sex-appeal vrouwen spelen in mijn leven met de olie op mijn vuur in plaats dat ze liefde geven maken ze mijn druiven…
dick panman10 januari 2010Lees meer >

Heee

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
heee … je lacht wat ik heb gezegd weet ik niet meer verstomd kijk ik naar je veranderde gezicht als het zich opent voor mij als een vallei vol rijpe druiven die geplukt willen worden als een koele schaduw die eindelijk zonlicht wil zien als een vlinder die z´n vochtige vleugels aarzelend openvouwt als een lauwe lentewind…
KeesJan Plomp24 december 2013Lees meer >

Voorjaar

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.885
Ze zal de rozen nog snoeien, de druiven zien rijpen, een list voor jagers verzinnen. Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid niet dood is, en grootspraak niet groot is, maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft. Ze wil het zwijgen aanleren, nog even aanmeren in de rivier van je woorden, in de bedding van je stem.…

Voorjaar

gedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 21.989
Ze zal de rozen nog snoeien, de druiven zien rijpen, een list voor de jagers verzinnen. Laat haar ontdekken dat alle bloed rood is, dat vrijheid niet dood is, en grootspraak niet groot is, maar dat ze rijk wordt hoe meer ze zich geeft. Ze wil het zwijgen aanleren, nog even aanmeren in de rivier van je woorden, in de bedding van je stem.…