13055 resultaten.
soms blijven ze even staan....
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.481 bliksemschitter duizendkleuring
gadgets en ballen
one of a kind
glitterbetoveren
unica en alleman
roezemoezend
door gehaaste straten
grijpstuivers en must-haves
voorbijflitsend rubber
op het grijze asfalt
snelle voetstappen
over trottoir-tegels
van mensen
en dingen
die voorbij gaan
http://www.youtube.com/watch?…
muis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 m'n woonkamerdeur
stond open en ik keek
zag een muis
door de gang lopen
keek niet eens
m'n ogen reageerden
op beweging
een wat gehaaste muis
niet echt op het gemak
doe maar rustig dacht ik
en ook of het en mannetje
of een vrouwtje zou zijn
terwijl opeens de regen
tegen het raam kletterde
schuilde een muis in mijn huis…
ZORGWEKKEND
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
695 (Geschreven n.a.v. het laatste bezoek van de thuiszorg)
Gehaast zag ik ze gaan bij dag en nacht,
bevlogen, zelfs bij spiegelgladde wegen.
Geen code rood, geen Covid hield hen tegen.
Loeidruk want Mark(t)werking is aan de macht.
Lang heeft regering thuiszorg uitgekleed,
hoog tijd dat zulk beleid wordt omgesmeed –…
Zuster Lieve
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.983 De wereld ging hem uit
toen hij de uitkomst niet kon velen
en dus suste hij de schade
met een vinger op haar mond
Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve
zuster die hem wat kon schelen
en hij trok gehaast de deur dicht
met een sleepspoor op de grond
Het was gebeurd - niets aan te doen
wat zand erover - liefst kastelen
al wat overbleef was…
IK EN DE WERELD, DE WERELD EN IK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
846 Ik kan de wereld wel aan
maar de wereld mij niet!…
Bommen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
7.872 De echo raapt gehaast
haar stappen op.
De stad is stil.
Een kat rolt stijf van het kozijn.
Het licht is als een blok verplaatst.
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.…
Chroomkleurig graf .....
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
803 Een station in het midden van het land
wat sporen links en rechts, een enkel perron
gehaaste benen hollen achter de tijd aan
en ik, ik wil gewoon even roken.…
Onze verborgen extase
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
934 Ze hebben zich gehaast doordrenkt
met jouw vluchtige aanwezigheid
en onder het plaveisel woeker je voort
en betover je nog ongezien
de horden die gedachteloos slenteren
over onze verborgen extase.…
EVEN NIET MEER....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.020 Moe van alles, van het gehaast.
Van het gezeur van anderen,als iets niet goed gaat.
Van het zorgen voor,
van alles wat gebeurd is.
Alles wat ik heb ervaren,
is opgeslagen in mijn hoofd.
Mijn hoofd is vol.
Van het verwerken van tegenslagen.
Moe, moe van alles.
Even niet meer...
Maar toch ben ik gelukkig.…
TERRA-POETICA
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
902 ondanks die levenslange drang
weet je nooit wanneer de man
in 't zwart af zal blazen
dus geven wij woorden
gehaast zin en hopen op
verzen met levensvatbaarheid
Lejo van Kuijeren…
Zeepbellen blazen
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.792 Drukke winkelstraat,
ieder gehaast en verloren,
een klein jochie op de stoep,
zeepbellen blazend.…
De tunnel in
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Vanaf het spoor kan ik zien
Hoe mensen afdalen en verdwijnen
Hoe ze hun stappen bekijken
Als ze de trap afglijden
Soms gehaast, treden overslaand
Soms rustig pratend, zonder tijd
Maar bijna nooit vooruit kijkend
De kans op vallen verkleinen
Zo circa één keer in de maand
Kijkt iemand vooruit, zonder spijt
Alsof men wil zijn afwijkend
Om…
Stilte en Rust
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Stil daalt de Engel naar beneden
Geluiden bereiken de Engel
Al voor hij op aarde is nedergedaald
In een wereld vol geluid staat hij daar
En vraagt hardop waar is de stilte gebleven?
Maar een antwoord krijgt hij niet
Te midden van gehaaste mensen
Die niet op of om kijken, stelt hij zijn vraag
Waar gaat iedereen heen?…
Bommen
gedicht
3.5 met 265 stemmen
60.567 De echo raapt gehaast
haar stappen op.
De stad is stil.
Een kat rolt stijf van het kozijn.
Het licht is als een blok verplaatst.
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.
---------------------------
uit: 'Gedichten' (1951)…
uitgehuwelijk
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
4.183 De koelte van het laken
is warm op mijn huid
verstijfd lig ik naast jou
jouw pas verworven bruid
Zweterige handen nat warmer
beroeren mij intiem gehaast
zij verstarren mij in marmer
ruw geschonden afgegraasd
Verouderde passie ongemeend
maken mij broos doch versteend
voorbij jeugd in dromen beleven
verhuld ingekapseld weggegeven…
Hart
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.961 Ik rijd mij gehaast van hem weg,
hij slaapt al in mijn hoofd.
---------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
Bonte Piet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
779 Een bonte Piet liep door de straat
Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast
In kleuren van de regenboog
Met oogverblindend zwart gelaat
En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog
Gesloten om zijn hals en nek
Een pauwenveer van amethist
Met een azuren ring als oog
Dat hij verdween is extra zuur
Helaas, ik krijg nu rust nog duur
(volgende keer beter…
Voor Ellen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
994 Kijk, de wereld houdt van me
Zie hoe de zon straalt
en hoe de bloemetjes bloeien
Zie hoe de wind waait
en de lammetjes groeien
Luister, de wereld houdt van me
Hoor de vogeltjes fluiten
en de rivieren stromen
Hoor de kikkers kwaken
en het ruizen van de bomen
Voel, de wereld houdt van me
Hij omhelst me met duizend armen
en soms krijg ik…
gekke wereld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
996 de wereld gek…
Sloopgereed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
963 De wereld startend met een schone lei
Wat de mens genomen heeft
Ze kent geen restitutie
Vandaar dat de wereld langzaam dood gaat
Onderhevig aan ´s mens destructie…
in auto's die zich sturen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.418 de zon biedt mij
de wereld aan
vorm in alle kleuren
ze leert lopen
laat me gaan
gebruik daarvoor
ook 's nachts de maan
ze aardt me
op mijn rug
buien klaren over
gegoten en gestort
in linten die zijn
te berijden zoals ze
stralend in me port
de snelweg rijdt
al vlot voorbij in
auto's die zich sturen
mensen turen vreemd
naar…
wereld
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.051 Is't liefste mij op aard,
Want wie ook voer de wereld rond
En zocht naar oost of west,
Geen een die beter land ooit vond,
Dan vaderlands eigen grond.…
Heb ons lief
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.041 Op te
komen voor elkaar en verzaken,
iedere snaar van gevoel te laten
weerklinken met een schreeuw
naar de wereld om lief te hebben.…
vandaag
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.093 Vandaag word ik wakker
vandaag kan ik de wereld aan.
Vol goeie moed ga ik beginnen
om vermoeid na een half uur,
weer ziek naar bed te gaan.
Als ik mijn ogen open doe
mijn lichaam stijf van de pijn.
Dan nog denk ik steeds,
vandaag ga ik beginnen
anders zal het morgen zijn.…
Wereld
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.076 De wereld is gemoderniseerd
van boven naar benee
Natuurlijk is dat niet verkeerd
maar zijn we wel tevree?
met wat we hebben,
krijgen en doen?
Of zijn we tegenwoordig
helemaal niet beter af dan toen?…
Stilte
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
1.468 Stil zijn in het wild gewel
van een wereld zo ontzind.
Stil zijn en dromen van een hemel,
waar het zwakste overwint.…
Andere wereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
987 Waar is die andere wereld,
waarover men verhaalt?
Die wereld van geluk en vrede?
Een wereld die warmte straalt?
Ik ervaar heel andere zaken!
Haat, bloed, doodslag
en doortrapt geweld!
Niets ontziend en blootgesteld!
Waar komt die ellende toch vandaan?
Wie verzint het één.. het ander?
Wie liegt en laat de waarheid gaan?…
Mijn wereld
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.298 Ik creëer mijn eigen wereld
Het is een spel dat ik vaak speel
Ga dan al mijn grenzen over
Durf dan alles, bijna te veel
Moet soms eventjes ontsnappen
Uit mijn dagelijks bestaan
overstijg mijn eigen kunnen
Daarna kan ik weer verder gaan…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
Wereld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
879 De wereld waarin wij leven
zit zo vol met vragen
dat ik me dikwijls afvraag
wie moet de antwoorden geven.
In welke wereld leef ik nu
een eerste, tweede, derde
of zijn er nog meer van
onder één grote paraplu?…