81 resultaten.
Elke dag een cadeautje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Iedere dag neemt ze dankbaar aan
Alsof het de laatste zou zijn
Echter haar ziel alleen weet
Dat ze uiteindelijk overstag moet gaan
Maar voor ze zover is, heeft elke dag een zon
Neemt ze dagen met een lach
Niet eens een grimas, en de rest;
Wilden dat ze dat ook konden!…
Wat een gedoe
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Onwennige grimas.
Wat een gedoe.
Een oude vrouw
ziet gelijkvloers achter glas
hoe kind en kleinkind
hun affectie uitschreeuwen.
Beter af dan even verder
man en vrouw
die staren naar
een schim twee hoog.
Onhandig gezwaai.
Wat een gedoe.…
Van streek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Verweerd een zwerfkei
En gespleten in den vreemde,
Breekt en geeft een grimas
Meeuwenlach als delfstof prijs.…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 Ik stierf duizend doden
toen ik hem weer zag
ik had de schrik flink te pakken
kon wel door de grond heen zakken
daar stond de man wat ouder
maar nog met steeds dezelfde blik
en tot mijn grote schrik
sprak hij mij aan
op dezelfde lieflijke toon
zoals hij gewoon was
jaren geleden
hij trok een grimas
voor mij althans
voor zijn gevoel…
Buffers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
669 Ik heb uren zitten zwoegen op een diep gekweld gezicht
starend in de holle spiegel onder 't scheren
want ik wou dat ook proberen: echt een larmoyant gedicht
om de vrouw waarvan ik hou te imponeren
Maar al wat ik produceerde was een komische grimas
met het witte schuim op kin en bakkebaarden
die me hulpeloos terugkeek van 't beslagen spiegelglas…
Sunshine on the water
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
857 het licht in elkaars ogen zag stralen
elke trilling van je stem
werd gehoord
de zachte streling van huid op huid
de gesprekken tot diep in de nacht
sunshine on the water
always make me smile
de zon schijnt ook nu uitbundig
maar de glimlach is verworden tot een krampachtig grimas
bevroren
en het licht lijkt gedoofd
de woorden in de…
Wat vrouwen kunnen
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
2.353 Ongekend licht sleurt een grimas doorheen
zijn kopje, kijken doet veel zeer. Zelfs haar speels
verbijtende lippen schuiven op zijn ijzige stilte uit.
Ze spreekt betraand van vroeger. Hij breekt
zijn ogen open en valt kapot.…
negerinnentetten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.292 ze liggen in melk en puur
neven mekaar, achter glas
op een dun papierke
tussen eikels en kastanjes
het volk kijkt en peinst,
wijst mee open mond naar
het zoet, trekt een grimas
en stiefelt stillekes binnen
dag meneer, dag madam
wilt ge eens proeven misschien
’t is gezegd, ze zijn smakelijk
gevuld mee witte crème op
een koekske, hapt…
Grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 , zei ik
met een grimas, omdat hij klaagde over lucht.
Die bevuild werd door louter mijn gezucht.
In plaats van hem te vermanen staakte ik.
Met schrik in het hart en in gezicht
besefte ik dat ik bijna was gezwicht
voor zijn wensen en die van alle mensen
die zeggen dat iets niet mag, zoals deze man.
En wie is hij?…
Vertrouwen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
6.441 Een grimas tekent je gezicht,
mijn vertederde blik neem jij niet eens waar.
Mijn greep verslapt na een moment,
je reactie heeft mij erg verward.
Zo'n aanraking ben jij niet gewend,
het geringste contact heeft je blik verstard.
Voor je staat een goede vriend,
maar al wat jij ziet dat is een man.…
Idool
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
773 Gitaar bengelend aan z'n schouder
verscheen daar plots de jonge god,
bovenlip wat schuin omhoog
in een uitdagend grimas,
vetkuif glimmend in de spotlights.
Wat wou'k toen graag dat ik hem was.
Bij bosjes vielen meisjes flauw,
'one for the money, two for the show'.
Hij greep naar de microfoon,
het publiek wachtte ademloos.…
weerzien met de vos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 pluimt boven het koren
zigzaggend aren beweegt
is de valsheid en sluwheid
dichtbij een te jonge zwaan
witte donsveren plakken
dwarrelen boven klamme grond
de lange nek met open ogen
bungelt naar de slachtplaats
ik wenk en zoek zijn ooghoeken
terwijl de sloot in rood overgaat
haastig keurt hij mijn gebaar
en bevestigd dat met een grimas…
"Bij De Beesten Af"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Al spoedig verandert haar lach in een grimas,
Als zij merkt dat het haar laatste optreden was.
Is het de mens, die het hardste brult?
Die zich in dierenhuiden hult?
Is het de mens, die met zijn aardgenoten speelt?
Die van alles neemt en nimmer deelt?…
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 Groot groeide mijn bewondering
voor hem die nooit verloren was,
zo'n Pipo klein, zo'n mensending
met ondanks alles een grimas.
Alsof hij in mijn leven is
een vriend, 'n mens zoals bedoeld,
elk afscheid een belevenis
met de muziek te diep gevoeld.…
Tepelstreeltje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.562 Ze boog in een torenkamer voorover
De vlecht viel als een geknoopt laken
Voor de ontsnapte die terug wil
Dan klimt de kikkerprins naar haar hals
Op karakter en zwemvliespoten
De haarwortels houden het nipt
Maar haar grimas getuigt
Ter hoogte van de vensterbank
Knipt ze de streng door
De ballast valt met een ijselijke gil
Zo blijft…
Tu es foutu
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 Je hebt mij beloofd
Ik heb jou geloofd
Je beloofde me
een regenboog
de zon in de winter
Je beloofde me
gouden bergen
maar stuurde een kaart
Je beloofde me
een leven vol liefde
de hemel op aard
Je beloofde me
je hart, je glimlach
maar ik trok een grimas
Je hebt mij beloofd
En ik jou geloofd
Je beloofde me
't…
Hysteria
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
714 Hij blijft alleen achter
niet alleen
zoals in een rij onmondige lotgenoten
rood aangelopen van schaamte en kou
daar staan ze voor uitgekleed, te kijk,
voor schut,
maar vooral als in een bos
waar elke andere boom onvindbaar is
en je uitgestorte grimas eindeloos
weergalmt op eeuwenoude doofheid
en dat je dan merkt
dat de laatste vogel…
Ik wil zo graag bij mijn gevoel.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Maar dat iedereen zal zien dat ik gek ben
en mijn koppie zich van een mooie glimlach
naar een lelijke grimas vertrekt.
De vraag die overblijft,
wat moet ik hiermee doen?
Het is zaak dat ik mij met mijn verleden verzoen.
Maar om dat te doen
moet ik naar dat gevoel, zo breekbaar en stil.…
Piëta
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.134 lagen op het tapijt
aan mijn blote voeten
Het weerzien smaakte zacht
veel zachter te zacht met vroeger
geleidelijk aan voelde ik juichte ik
hij neemt me mee
hij had lichaamswarmte genoeg
om te stijgen tot in de hemel
Tegen de blauwe nacht
was hij nog gewapend
de zon versmolt hem
tot wat zwakke wakke woorden
en een vreemd schaterende grimas…
Brueghel's carne vale
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.683 aangerand
monotone dreun der aangeschoten muzikanten
schept een roes van zinnelijk begeren
een bonte stoet satanische trawanten
verstrengelt tot een kluwen haveloze kleren
een pirouette ontaardt in drieste wenteling gelijk een
danse macabre van de dwaze Maya, omgord
door schimmen uit een magisch dodenrijk
vergankelijke vreugd schenkt de grimas…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 van de grimas bij het bijten in een zanderige toost
en hoe ze ,wanneer de buurjongen
vanuit de caravan naar haar wuift
ze tot achter haar oortjes bloost....…