210 resultaten.
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
Bloeit natuur en geen illusie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
765 kastelen zijn
er nog genoeg
kerken worden schaars
kathedralen zijn alreeds
tot monument verklaard
mag ik jouw paleisje
bouwen en wonen in het
straatje van notaris
burgemeester en pastoor omdat
ik voel dat jij daar hoort
maar in de tuin
blijf ik de baas
daar groeit geen jacuzzi
de ontvangsten doe je elders maar
hier bloeit natuur…
Wierook zonder wiet
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
492 in het zachte
dromen met
geloken ogen
namen heiligen
jou vaak
bij de hand
om samen
te lopen of
de heuvels te
bezoeken van
het santiago
bedevaart land
opgegroeid in
kathedraal en
basiliek met de
mystieke geur
van wierook
zonder wiet
na een heerlijk
opschonende biecht
met een vleugje
kerkelijk magie
want zij bepalen
nog…
het plan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 zo ver en dichtbij
binnenste buiten gekeerd
in mijn eeuwige mijmering
bang voor het streven eet je niet
dat wild kind stil staat onder
gelopen door het licht van een
prinses van de sterren herkenbaar in verzen
geschreven in de tuin op
een zomerdag van een kathedraal
speerruiters bewaken deze muren van
de pijn als kiespijn mis jij in…
Ochtendmis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Die in zelfgeschapen
Leegte ook in zijn
Naaste omgeving geen
Invulling vindt voor
De persoon die hij is
Merkt dat de leegte
Pas verdrongen wordt
Als zijn verste
Toekomstdromen
In vervulling gaan
In zo maar een
Ochtendmis in Vancouver,
Canada, om zeven uur,
In een volle kathedraal
Die van iedereen is,
Van jou en mij…
Vlieguren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 blijf nog even, we hebben
onze tijd niet verzadigd
doorleef nog even, aan
kalenderscheuren voorbij
buiten het zicht van
de haven, struinend
door het kathedrale bos
dunner dan gisteren
altijd helder als
ontluikend avondlicht
binnen vaste kaders
vanwege vluchtgevaar
raam of gangpad, een
warme doek in 't gezicht…
Een Ierse Cocotte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 Van steen
Beschouwingen; inzicht
Eén apocalyptisch
Enorme kathedraal
En een flinke reus
Een Goliath die verplicht.…
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
elke stap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 ik versta geen muziek in boekhoudkundige taal
zelfs de langste reis is onverstaanbaar
harde woorden, stap voor stap
met zuurstof die men adem noemt verdwijnt de pijn
volg de pijlen, de paaltjes met vloekende kleuren
galm een echo in het bos als kathedraal
verdwaal met vreugde, onverstoorbaar
is er soms een stap die geen richting kent?…
Twee in het gras
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.295 Haar naam verhaalt van Spaanse melodiën
Van witte huizen rond een stoffig plein
Van koele schaduw in verlaten kathedralen
Van een verliefde muzikant
's Nachts bij een droogstaande fontein
Van zonlicht ongenadigd op je lichaam
Van kruiken vol met zoete rode wijn
Die droogstaande fontein, dat is de liefde
En die verliefde muzikant
Dat zal…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…
Klonen
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
837 Niet de dagen dat wij stralen
steken riemen onder harten
zielen zonder kathedralen
putten kracht uit eigen smarten
niet de uren dat wij vrijen
leggen een bodem in bestaan
zielen zonder monnikspijen
versmelten buiten elke waan
in mijn ogen zal je wonen
als het licht lijkt te verdwijnen
wij zijn identieke klonen
in beheer van zielenpijnen…
De zon tovert
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
483 De zon tovert
De zon tovert ramen op het asfalt,
gebrandschilderd licht
in een gekantelde kathedraal
van geruis en gezang,
weids en besloten.
Je fietst door de schaduwen
van de zijbeuken.
Je schiet zigzaggend
langs de pilaren.
Je vliegt knielend,
in kennelijke staat
van gelovigheid,
over het altaar.
Je daalt. Je landt.…
eindwandeling
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
2.527 wuifde woorden toe
in de schaduw van
een kerk
ik vroeg niet
of jouw stappen, zoveel gedaan,
schaterden
om de stilstand
of om het spiegelbeeldlicht
dat in een echo
verzonk
langs smalle steegjes die
samenstroomden als stadsvrienden
in een volgend najaar
hoe kon jij weten
dat de kerk voor ons
uitgroeide tot een kathedraal…
hoe stilte zichzelf schrijft
netgedicht
4.5 met 43 stemmen
1.982 in dat laatste woord
past alles
de stilte en het tegenlicht
de verwarring van poëten door
het telkens nieuw geluid
van rivieren en rotsen
onder het gedichtendak
van een kathedraal
waarin vrijheid duizelt
om de duizend kreten, de tweestrijd
in hem of haar
om het zwijgen van de stenen
en de eindeloze ogen
van de minnaar en…
Le Mont saint Michel.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.387 Een stad, abdij en kathedraal op een rots.
Tuinen met bomen, planten en hekken op dezelfde rots.
Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots.
Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen,
souvenirs en heel veel mensen, op één rots.
Le Mont Saint Michel.
Een herinnering die staat als een …..rots.…
Incompleet aanwezig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
509 Ik was die kleine
stille kapel binnen gegaan
van de kathedraal
zag alleen je ogen
neus mond
en schouders
meer was er niet
stil werd ik even
was in gedachten bezig
een moment van inleven
wat allemaal de bedoeling
van de kunstenaar was
er kwam iemand binnen
ging onder de beeltenis staan
vanaf dat ogenblik zag ik pas
dan is jouw complete…
Mystieke rust
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
536 ik was verdwaald
bomen waren al
geschraald tot aan de top
zon scheen vaag
de theatrale kleuren
van het glas in lood
dat ons de vensters
bood van kathedralen
in het herfstig bos
na zomerlange
beden om verkoeling
heerst er nu mystieke rust
nog zucht de wind
kraken takken zacht
in een devoot ontroeren
zij bezielen nog het
kleurrijke…
Incompleet aanwezig
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
559 Ik stond oog in oog
in de kleine stille kapel
van de kathedraal
zag alleen je ogen
neus en mond
je handen en voeten
heel vertrouwd dat wel
een lichaam had je niet
stil werd ik even
was in gedachten bezig
een moment van inleven bij
de bedoeling van de kunstenaar
er kwam iemand binnen
ging voor het kunstwerk staan
vanaf dat ogenblik…
Schreeuwend
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
765 Hoor de echo van mijn
Hart
Vingervlug jouw naam
Schreeuwend de daad
Naar de
Drempel van ontzag
'k Hoor de naklank in jouw
Ziel
Ratelend mijn naam
Juichend van
Ware en
Echt diep zittende
Passie voor een lieve
Vrouw
Gehurkt aan d'vodka
Genietend
Kathedraal
Zij en 't Rode Plein
Moskou (1996, 1997 & 2001)…
Strasbourg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
848 Rood stijgt de kathedraal
Gutenberg grijpt zijn
welverdiende bijbel
ik wals met alles in de stad
tot ik neerplof
dan, de stad danst voort.
Ik kom eens terug
om je te kussen.…
Herfstpaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 En de nacht brengt ons
over vier seizoenen
Tot de dag ovalen strooit
over muren
Wij nog slechts een duren zijn
Tot jij weer gaat
Mij achterlaat
In een kathedraal van herinnering.…
Holenkunst Lascaux
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
704 Zijn vader neemt hem mee
naar de grot van de geesten
wijdt hem in
in geheimen van de jacht
hij wijst bij flakkerend vuur
naar tekeningen van dieren
noemt namen en gevaren
vertelt over hun gedrag
de jongen omklemt zijn speer
met witte knokkels
z'n ogen glijden langs wanden
van de stenen kathedraal
vol ontzag herhaalt hij namen
proeft…
Afbraak cultureel erfgoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 ik breek denkbeeldig
nietszeggende blokkendozen af
van architecten
die op lege plekken munten
waar ooit kerken stonden
majestueuze bouwwerken
met een ziel en hoge torens:
als wijsvingers naar omhoog
waarvan men dacht
dat ze uit de tijd waren
kathedralen geen dienst meer deden
nooit gedacht ze om te bouwen
in godshuizen voor starters…
hoe lief
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
549 hoe lief ik jou nu de lente leeft
en het terras groen uitgeslagen
door het plagend mos zichzelf
verwijdert nu de stappen smoren
in het gebed van ijzige wolken
het lijkt kathedraals, de silhouet stompig
geworteld in de aarde
terwijl het verschoven
millennium zich spietst in eeuwigheid
besef van tijd is de rust van het moment
het verdwijnt…
Etretat II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
945 Wij snavelen elkaar
geschiedenissen na: weet je nog
van toen de dood en toen de dood
en van de kathedraal die nooit
werd afgebouwd?
Wij schieten in de lach, laten
ons van de daken waaien
in feilloos navigeren
Kaatst onze schaterlach tegen
de kust bij Etretat:
“Beauvais!”roept iemand
en een ander: “Icarus!”…
Herfsttinten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
571 Ze voeren dronken
laten leeg wat niet vatten kan
verrijken het armste van de aarde
blozen het bleekste van de dag
De eeuwige dood van blad
de sluipende ondergang
van de in zwam verpakte stronk
plukken ze tenger uit het woud
Ze bouwen gespreide vlerken
als kathedralen tegen het palet
kerven en ketenen bos en mos
onwrikbaar als…
Improvisatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.044 Met jou afspreken voor een kopje thee
naar elkaar kijken, een heleboel woorden
een groot aantal boten, die voorbij drijven
De kathedraal, gebrandschilderd de ramen
Sancta Camisa en het blauwe Chartreslicht
zachtjes samen het Ave Maria zingen
We zullen opnieuw een afspraak maken
het verlangen naar elkaar beleven
jij zult komen met…
Andalucia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.327 door de wolken trokken wij
op zoek naar wat wij misten
witte dorpen zagen wij
in een helder en klaar licht
de koelte van het groen
voelden wij in patio's
de vreugde van het water
hoorden wij in de fonteinen
in kathedralen roken wij
het geloof in heiligen
met luide stemmen proefden
wij het noodlot en het leven
en alles wat wij vonden…
Jouw fluwelen plooien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
36 Ik zal de nacht die we gelegen
hebben als een legende
optekenen, de hiërogliefen
inlijsten en de geuren
van ons amoureuze minnespel
bewaar ik in mijn kathedraal van
adem, de fluwelen plooien
van jouw huid, je gespreide
lendenen, je mond die mijn
lippen vroeg, je buik
die als een bedding golft
en zo de deining van mijn
dans als een…