4153 resultaten.
Op een verjaardagskaart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
646 Wees nu lekker goed geaard…
ik laat je gaan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.056 schouder
ik kijk je aan
schenk warmte
van een mens,
deze mens
het raakt je niet
het ontwijkt
die bevroren wens
je ogen staan flets ,
zien glazig langs me heen
een bespiegeling van
verleden in het heden
gebet in pijnlijke mist,
gebarsten krachten,
als versplinterd geboortelicht
uit een redeloze reden
je voeten
nog wel geaard…
Nico van de Wetering : troubadour
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.013 De troubadour
bijna woont hij
aan zijn wetering
maar enige stappen verwijderd
van de stromende Dommel
in ons weidse dorp geaard
en door genen getalenteerd
musiceert hij zijn stijl in eigen stiel
vertaalt als echte bourgondiër
de gevoelens van ons mensen
nog bekend met boerenkiel
over vanouds en heden
in zang en dialect
eigen…
Aquarellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Als kinderen kransen strooien in de
augustus-zon, getooid met universele
linten, geschetst in aquarellen van
lavendel, in onbelaste onschuld
zullen dragen als de kleinste
danseressen op de spitzen, stelen
dansend madelieven uit het vers
gemaaide gras, speelsheid met
libellen delen op een geaard gazon,
gedragen op kristallen vleugels…
Naakte aarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 Of tot ik het hoofd vol schaamte in
de naakte grond ben geaard en ethiek
gezuiverd is in een vorm van zelfbedrog,
elk traktaat opnieuw gewogen wordt, een
mens is enkel in het denken van zichzelf
naast het licht ook schaduw op het gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
en alles zich oplost in tegenstrijdigheid,
net ik als de…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 een kroon van ronde randen
laag op laag uitgedijd tot een hemels dak
bovenop ligt de verstilde tijd aan banden
wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak
het lage altaar draagt de verbeelde mens
die het verleden voor de toekomst bewaart
eeuwig voortleven schijnt haast een natuurlijke wens
doch die blijkt echter in vergankelijkheid geaard…
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.044 met zwoele gebaren
opdat ik nog enkel drijf op zaad
dat geen geboorte ooit zal verklaren
ten einde ruk ik met alle macht
verroeste hekken open
spijlen met ingebouwde
gestorven rozetten
die weer uitweg bieden uit
de zalige hel
en verdoemenis
*
ik voel weer grond
waarop mijn ziel
koning is van de geest
en mijn lijf,
in stof geaard…
Levenslied
netgedicht
3.3 met 30 stemmen
940 gedichten gedichten gedichten richten
richten richten wichten richten lichten
lichten dichten lichten lichten betichten
betichten betichten betichten gewichten
aarde aarde aarde gaarde
gaarde gaarde baarde gaarde waarde
waarde geaarde waarde waarde spaarde
spaarde spaarde spaarde baarde
lopen lopen lopen slopen
slopen slopen kopen slopen…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 van warmte naar koud
aan het einde van de aarde
verstommen dan geleidelijk
onbetrouwbare beelden
voor even
daar weet hij van
ervaart hij de naakte eeuwigheid
op deze plek
los gewaad van een
schaduwrijk achterland
vindt hij zijn gepolijste vrijheid
totdat hij weer
naar de onweerstaanbare
realiteit wordt geleid
de voeten geaard…
Equinox
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
451 TUTORIAL noem ik een equinox
een schijn van donker als de evennacht
een spook verdwaald in een fata morgana
een aards fantoom vertoevend in nirvana
Equinox is equatoriaal
de evennachtlijn splijt de korst der aarde
voor mannelijk en vrouwelijk geaarde
wezens - geen fantomen - naturaal
Lui je dis 'tu es Toitoriaal,
een baard groeit op je…
Schilderles
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
720 soms verven we allen
aan èèn groot project,
ieder zoals hij of zij geaard, gebekt
Een wonder is
dat het èèn groot geheel wordt,
uit ieders gebekte,
uit ieders eigen deel
Voor iedereen zou ‘t goed zijn
te verven in je buurvrouw,
buurmans terrein
grenzen kennen
zowel van hanen en de hennen,
vervend,
aan elkaar te leren wennen…
Tredmolens
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
591 In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de eik
in ziel van het geaarde kind
ademt de geest de spreuk der
ontheemden, onafhankelijk bemind.
In het licht van weerbarstige levens,
kinderen van zon en aardse bomen, met
de vingers naar de hemel geheven,
tredmolens van een nog te dromen droom.…
la cerise rouge
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.200 in de loop der tijd toegedicht
la cerise rouge
ziet u niet dat deze nog in een pril
stadium van ontwikkeling verkeert
zijn haar eerste en tevens laatste woorden
en veroorzaken een soort ontastbare knock out
blijkbaar straal ik een meervoudige interesse uit
opgemerkt door haar onzichtbare antenne
ja, deze kers is rijp
goed geaard…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 In het snijpunt waar
mensen van zichzelf
vervreemden, kreunt de beuk
in ziel van het geaarde kind
ademt het lichaam de
spreuk der ontheemden,
onafhankelijk bemind.…
Niets meer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 volmaakt oncomplex niets
Schiep zich het lef van ontwaakt alom expliciets
Geluk en liefde zijn volmaakt
Als de innerlijk verliefde is geraakt
Niets meer dan de kracht van een ademstoot
Is de macht om te zijn zonder ademsnood
Door diep besef van de aandacht voor schoonheid
Schiep zich de overdracht aan gewoonheid
Het heelal breekt los en is geaard…
Wat ik tegenkwam 9
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Mijn benen liepen wel
Mijn maag verlangde naar huis
om te eten
Mijn ogen zagen het
stille schijnende water
waarop kroos
de kastanjeblaren waren droog
en zo broos
Mijn oren hoorden de kinderen
op de speelplaats
Een dikke hond kwam ik tegen
daarachter een vrouw
Ik hoorde ons groeten
Mijn ogen zagen iemand die
zich over het water…
Bevreesde overgave
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
603 naar de takkentoppen staar
die in de hemel
mijn onkruid wieden
met een maaiend gebaar
voir la mort en face;
tussen hemel en aarde
gevangen in een grijze waas
nu word ik gedragen
op geaarde strengen
waar het mos
uitzichtloze dagen verzacht
en het schaarse licht
zich geweldloos tracht
aan te lengen
met mijn diepere lagen
voir…
onsterfelijk tehuis
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
784 zo ik mijzelf afscherm
voor sinistere trawanten
en al het divers gespuis
open ik mij voor passanten,
goed geaard in ziel en lijf,
heet hen welkom in
mijn onsterfelijk tehuis
een plek van stil vertoeven
en zeldzaam genoegen
waar in het stille ven van de geest
vreugdevolle vlinders zoeven
in zonnige zomerse rust
kom op mijn feest…
“Bacaljau"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
513 Het ongeremde staccato van de
onverzadigbare, doch rijk geaarde
snaren, overstemt een onderliggend
religieuze gevoel als zondeval, de
tragiek - naast een verheerlijkt,
maar vaker een gelouterd leven,
dé toonaard vanaf de geboorte
tot aan het reeds geopend graf, een
immateriële heimwee die zich in de
zielen hecht, theatraal geopenbaard…
Memoires 1 tot en met 10
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 onderweg naar mijn oude jeugd
je stond niet stil bij de zin
5)
zij was oud en ver
de tafel tussen ons in
haar hart was zacht
zeker niet te min
ze gaf in stilte
alles wat zij bracht
doorheen het tikken van de klok
keek ik naar buiten
ik was het niet zelf die sprak
maar zat wel achter bejaarde ruiten
4)
in steen
ben ik nooit geaard…
licht zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 betekenen lieten
prikkelend jeuken de kerstnaalden
vallend van haar groene takken
het omzien naar dagen van gisteren
opdat wij als deuren de ogen openen
voor de vele kansen die er liggen
in de morgen van het nieuwe jaar
om voor en met elkaar te doen
wat ons als mens beter maakt
als wij na vandaag ook morgen
hoe dan ook gekleurd of geaard…
Geaard
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
760 Och, hoe schoon vlieden de beken
door hei - en weidevelden heen
waar speenkruid, duizendblad en klaver
boterbloem, margriet, papaver
aan ranke oevers dicht bijeen
het welig moskarpet doorbreken
zie hoge zwaluwen elegant
over de windkraag balanceren
torenvalken nauwgezet
prooi bespreken in gebed
en vlinders dartel koketteren
boven het zongedroogde…
Geaard
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
632 wat komt er op mijn pad
waar zal ik gaan
met wie delen nog
houden aardigheden
leven zoet
voeden die gedaalde vlammen
laaien zij het allengs dovende vuur
nee ik
sta aan het stuur
hier is het pad
waar ik ga en deel
in liefde voor wat leeft
in aardse elementen
van het grootse geheel…
geaard
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
755 ooit waren er vogels
mijn vader hoorde
vernam het als hoop
als een verwachten
het lied door de dag
ooit waren er bloemen
mijn vader zag
de aaiende vlinder
op het hartje rusten
ik zag zijn lach
ooit was er mei
was er verwondering
om de wulp in de wei
het handje
in een hand gelegd
nu is er leegte
ondanks…
dan heb ik niets…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 De bestanddelen van mijn Moeder waren
de geaarde draad, de gloeiende snoer,
alsof ze met mij de kamer binnen
stroomde om op de een of andere manier
te zeggen, Blijf waar ik je kan bereiken,
de schemerige aarde, de donkere aarde.
Praat erover.…
Nachtcreme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
938 Als ik op een dag
een nachtcreme smeer
En doe alsof ik dan ga slapen
Wie weet dan nog hoe laat het is
wanneer ik 's ochtends sta te gapen…
Gewapende woorden
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.823 Ik herlaad maar weer eens
en begin opnieuw te richten.
Tijd voor het grove geschut,
van schelden en tieren en dichten.…
het spiegeltje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.931 D`r was een hele, hele tijd terug
een boertje, met een kromme rug.
Hij was niet meer zo jong van jaren
en werd al wat dunnig in de haren.
Aan weelde was hij niet gewend
en `n spiegel had hij nooit gekend.
Maar toen hij aan het spitten was
toen vond hij zo`n mooi stukkie glas,
`t zat onder het smeer en onder het zand
hij nam het in zijn werkmanshand…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten…
oratorium van de homo sapiens
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.113 voortplantend zaad,
kruis jij de degens
splijt jij je eigen
en andermans ziel
al doorzeefd met
vermeende levensraad
o, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld
stuurloos voortdaverend
gezadeld op het paard
van de vrije wil
door het Opperwezen
ongevraagd geaard…