712 resultaten.
Over het spoor....
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
4.183 Je woont aan de overkant van het spoor,
je bent iedere dag zo dichtbij....
En toch voelt dat kleine stukje,
als een wereld van verschil voor mij!…
van de mariannenplatz
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.974 van de mariannenplatz
naar de overkant:
gesloopte panden of wat
daarvan nog rest
behangpapier, de plaats
waar de leidingen zaten
de holte waar de kolenkachel
stond
de vragen die zij zich daarbij
stelt: hoe het voor de oorlog was
waar het bed stond
waar de tafel en alles
wat daartussen lag
van de mariannenplatz
naar de overkant dat…
dragen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
512 als je naar de
overkant gaat
draag ik je tot het
einde met zoveel
droeve liefde naar
de kant waarvan je
niet terug zult keren
alsof het voorbij zou zijn…
Aan de overkant van morgen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.432 In vertekend licht
ligt ze als verloren kussen
naar de overkant
te staren
te luisteren
naar waterwillend wit
wachten we
de branding af
er is nog tijd
om taal te kiezen
te spreken over leven
morgen mag je dromen
mag je zweven.…
Het huisje aan de overkant
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 scheef staan de houten luikjes, waaien
heen en weer met de wil van de wind
scharnieren piepen hoorbaar schor
haast in koor met het druppen
van decemberregen op de dakpannen
waar een vervallen nest onbewoond
nat op een zwangere lente wacht,
meer te kunnen zijn dan een hoopje takken…
De overkant van de afgrond
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.412 De toekomst werd voor mijn voeten weg gegraven
Het vallen in de kuil bleek onvermijdelijk
Maar ik ben er weer helemaal uitgekropen
De brandstof voor passie en liefde was gewoon op
Dus je kunt wat mij betreft naar de pomp lopen
De weg hield plotseling op
Sporen zijn nog steeds te zien
Maar ze stoppen bij de afgrond
Daar waar aan de overkant…
de flat aan de overkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 hoe de afwas na maanden oefenen
een synchrone bezigheid werd
en wat ik dacht dat jij graag hoorde
ook in mijn collectie plaatjes zat
zielsverwanten, noemde je ons
en we zuchtten verlangend naar het raam
en hoe grappig het wel niet was
dat jouw linker mijn rechter was
zo heb ik uren naar jou staan wuiven
ik in de mijne en jij in…
de flat aan de overkant
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.563 hoe de afwas na maanden oefenen
een synchrone bezigheid werd
en wat ik dacht dat jij graag hoorde
ook in mijn collectie schijfjes zat.
zielsverwanten, noemde je ons
en we zuchtten verlangend naar het raam
en hoe grappig het wel niet was
dat jouw links mijn rechts was
zo heb ik uren naar jou staan wuiven
ik in de mijne en jij in…
Leegte aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 god en vader staat verraden
De toekomst valt als een lange nacht
Over onze tuintjes en mooie grachten
Het verleden dat moederlijk naar ons lacht
Het is onze jeugd waar wij op wachten
De vaart der volkeren vaart niet meer
Ligt in onze havens te wachten op beter weer
Dat is de keuze die we maken in ons angstig Nederland
Leegte aan de overkant…
de onzichtbare overkant
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
697 stroomde door
eindeloze aderen
het was nabij een veld
dat leunde tegen
de uitgestrekte bosrand
waar de dag, zo scheen,
haast bleek uitgeteld
de avond hing
boven volgezaaide
gleuven van
het vlakke land
dat wachtte op
een vochtig donker
ik was daar even
met mijn gedachten
zij veranderden in
dromen van de
onzichtbare overkant…
Op reis naar de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.172 groeien witte lelie bloemen
Naar de kleuren van de regenboog
Damp stijgt op klimt naar omhoog
Op deze plaats dit stukje aarde
Tranendal, "bloeit de papaver bloem"
Haar zwarte hart verspreidt over de aarde
Ik zie je weer, liggen tussen witte muren
Bleke lippen, "je gezicht verwrongen van de pijn"
Je laatste uur, "op reis naar de overkant…
De overkant trekt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
416 Altijd aan deze
Kant geleefd
In volstrekte eenzaamheid
Gewoond in mijn
Cel van drie bij vier
Ben er ook wel
Aan gehecht geraakt
Opgesloten te zijn
Binnen de kaders
Van mijn leven
En toch trekt
De overkant
Hoewel donker
En ongewis
Wil ik ontdekken
Wat ik in dit leven mis…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 aan de overkant van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoolbord leeg
stoeltjes in een kring.
De rondvraag kan beginnen.
De juf zal vragen straks
hoe het weekend was.
Heel veel vingers
zullen enthousiast de lucht in gaan.…
De stille overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
232 Een masker van schijn
gedragen aan de overkant,
waar water zwijgend
spoelt, stuwt
op het stille land.
Zijn bedoelingen verdrongen,
bekneld onder een steen,
onderdrukt door een daad,
die plots verscheen.
Dus herhaalde hij
zijn laatste woorden
nogmaals, in de hoop
dat mensen hem hoorden.…
De laatste dagen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.018 beetje meer per dag
want de laatste jaren
hebben je traag vermaakt
en het mooie klatergoud
werd helemaal uitgeloogd
maar wat er overblijft
dat hoeft geen wrevel
want die groene velden
van het eerste ogenblik
dragen tere bloesems
naar het avondland
ik weet het van de pijn
om het trager worden
en het vage zoeken
naar de overkant…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 “Vader, oh vader”,
verzucht Kees wat gelaten,
“Was ik aan de overkant,
zouden we dan praten?”
Vader knijpt
zijn bessen fijn,
prakt, met tafelzilver,
in zijn winterprak.
“Keesje klein, en Keesje lief”,
klinkt van boven uit de wolken.
“Hier zijn woorden geen.
In het paradijs dat hemel heet,
Luisteren we alleen.”…
Blik
gedicht
2.8 met 17 stemmen
3.288 Hoe ziet mijn huis mij arriveren?
Wat hebben de meubels zonder mij
verricht: mijn warmte gekoesterd,
mijn katten vertroeteld?
O, kon ik mijzelf eens vanuit mijn bank
zien naderen, een blik werpen op de man
die vanaf het trottoir naar me zwaait
alsof hij gelukkig huiswaarts keert.
--------------------------------------------------------…
Weer licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
432 Het onweer komt snel dichterbij
verlicht de schimmen aan de overzijde
de donder knettert even oorverdovend
het weerlicht verblindt mijn beide ogen
en alles herhaalt zich nu ze zijn gesloten
Dan zwakt het spektakel langzaam af
vreemd genoeg is het nog steeds droog
langzaamaan wordt het weer stiller
ik kan weer kijken en ik luister
Van over…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 leven zo zeg jij ons
moet je durven dromen
zonder het nu te vergeten
want voor je het weet
is dat voorbij
het is moed hebben
lef om te geven ook
wie je bent en wat je hebt
de sprong ook durven wagen
naar het onbekende
de overgang
naar de overkant
leer jij ons
kent geen juist moment
is geen afscheid ook
een overstap is het
naar…
groots
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
693 groots
als jochie van tien
dat van west naar oost
door oorlogsnachten fietst
op wielen zonder banden
om de honger van de winter
thuis te verdrijven
groots
als utrechts jongeling
die in het spel van voetbal
waar strijd wordt gestreden
bij elinkwijk in hoogtijjaren
als een leeuw
het doel verdedigt
groots
als liefhebbende echtgenoot…
Het oversteken van de Maas
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.538 Bij elke stap bezig met de overkant.
Vraag het de Maas onder mijn voeten, de meeuw,
onbevreesd dansend boven de stenen brug.
De overkant is een belofte, komt huizenhoog
me tegemoet, flonkert en lonkt, geeft zich halverwege over.
Wyck of Maastricht, beide badend in de roem van eeuwigheid,
keer ik terug of loop ik heen?…
bruggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 bruggen
ik heb bewondering voor bruggen
hun bogen, hun gekromde ruggen
geven aan gleuven en aan kieren
aan diepe dalen van rivieren
in ons laag gelegen land
een zelf gedragen overkant
zelfs het betonnen viaduct
weet zeker dat het lukt
de kruizen van geklonken staal
spreken krachtig stoere taal
strak gedraaide draden trillen…
vaarwel pa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
810 dat wij onszelf begrijpen
als ooit – dáár
wij elkaar weer zien
dáár - aan de overkant
waarheen jij nu vaart
vaarwel pa!…
Door engelen bijgestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
792 wees niet bedroefd om mij
ik ben vredig heengegaan
door mijn engelen bijgestaan
die hymnen zongen aan mijn zij
verrezen ben ik aan de overkant
door een sluier van dichte mist
verscheen plots een hemels licht
kwam ik een zonovergoten land
hier heerst geen verdriet of pijn
alle lijden door de Liefde verzwolgen
onder 'n ijzige aardkorst…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 zekere dag
ziek en dodelijk
mij mijn liefde velt
in alle seizoenen
zo leerde mij het leven
kan het bladerdak
zacht en lieflijk ruisen
maar ook stormend
het zwiepend slaan
hier sta ik dan
die oude eik
tanden knarsend
om het jonger hout
dat tegen de natuur
van mij gesneden werd
een behouden vaart
dat wens ik jou
naar de overkant…
ieder mens een lichtend verhaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 ieder mens is een eigen verhaal
dat groter is dan alle woorden
die wij bedenken willen kunnen
om hem of haar te schetsen
juist als tijd hen heeft genomen
naar de eeuwig overkanten tijd
als sterren ver en toch dichtbij
zij ons tot leidend licht daar stralen
laat niet hun dood of het gemis
ons steeds de ogen tranen doen
waar juist haar bron…
als ogen sluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 waar ik welbewust
mijn ogen sluiten zal
weten jij en ik
eindigt het samen zijn
in het hier en nu
het gelijktijdig weten
wat jou en mij blijft
is het eindeloze boek
vol altijddurende verhalen
dat jouw eeuwigheid opent
in wederkerig samen zijn
ieder aan de eigen oever
van de overkanten tijd
zal het blijven inspireren
wat wij elkaar…
WAT ALS HET .........
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 heeft
dat juist wel terdege iets
voor sommigen valt dit niet te geloven
is het bijna niet te bevatten
dat dan de lichten definitief doven
dat er niets meer is waar ze naar uitzien mogen
wat als blijkt dat alles wat was
wat ik heb en straks mis
waar ik me druk om maakte vaak te onpas
slechts een en al illusie is
wat als er aan de overkant…
hoop
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
514 je krijgt hem altijd terug
ik noem het
de kracht van de glimlach
de hand die aangeeft
gaat u voor, steek maar over
ik wacht wel voor uw overkant
overtuigd van de liefde
die kan zijn…