146 resultaten.
Bergère
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
452 Waarheen en waarvoor
Zingt het in mij aldoor
Is het een vesper
Of een serenade
Is het niet 's avonds
Maar rond middernacht
Dan is 't een nocturne
Waar 'k op heb gewacht
En straks volgt dan weer
Voor mevrouw en meneer
In de moulin rouge
Een folie bergère
Zoetlief herderinneke
Poppe met sinneke
Geen grande ballade
Maar…
Als Psyche
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.737 De rupsen van de vlinder
gedijen zonder hinder
van koud verstild verleden
en leven in het heden
genietend van het blad
totdat
ze hangen stil en zwaar
als grauwe poppen naast elkaar
en vragen zich verbijsterd af
waar is de zon die leven gaf
oneindig lang de nacht
En pas na 1000 vragen
en nachtzwart lange dagen
herrijst het vlinderkind…
Het koningspaar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
477 de poppenkast
zit vast tussen
heden en verleden
nog spelen handen de
personages en vertolken
stemmen hun geluid
maar het jeugdig
tegenspel geeft
veel te vaak niet thuis
dan gaan de poppen
in herstel met grote
wasbeurt van de kleren
schuren en plamuren
een likje kleur
past dan wonderwel
het boek met teksten
is altijd leeg…
Wonderlijke mensen.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.580 Zwart glanzende koetsen
paardenhoefgetrappel
echoot vergevingsgezind
op verbaasde klinkers
pagekopjes mannenbaarden
vrouwen baren kinderen
meisjes wiegen poppen
zij hebben geen gezicht
die eigen wereld draait
om hun stukje leven
voortbewegend bij
stilstaan in de tijd
zij blijven op het tuinpad
en klitten bij elkaar
een dorppsjeugd…
Revelatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Zij droomt zich dolend en bedroefd
door gouden bergen en dood hout,
de eens bewaarde talisman
kan zij nergens verbergen
en op het pad
waar zij schoorvoetend gaat
ziet zij de poppen van geluk
die zij ooit spaarde
maar nu in duizend stukken slaat.…
kunstmatige ontreddering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
130 nu smaakt de drank mij ook niet meer
zijn de klanken van muziek veranderd
noch zie ik dat poppen dansen kunnen
deze gaan geen baltsende vlinders zijn
boven kolkend lava van een toekomst
waar kunstmatige ontreddering heerst
voel ik de drang later nog verdwijnen
elke noodzaak voor ritmisch bewegen
toch droom ik over sluipende beestjes…
Holbewoner
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
534 Toen er een ziel kwam
in zijn nachtmerries,
en vleermuizen vlogen
bewogen door de nacht
las hij de brief van zijn moeder
liet tranen in hout branden
folterde zijn geweten
met schuldgevoelens
wilgentenen aan de rand
van het meer, dat spiegelde
herinnering vol oude poppen
verweerde weemoed in de nacht
met als slot het schimmenspel
van…
De schouwburg van vermaak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
433 het is weer als vanouds
ze spelen hun spel
weer over ruggen
onder één hoedje
de enige saamhorigheid
dat nog bindt
de poppen zitten
met hoge gesteven
boorden om hun hals
te wachten
tot ze worden
opgewonden
de sleutel omgedraaid
ze praten en lopen
over de planken
een lieve lust
toonbeeld van
vermaak voor
het decadent publiek…
Vooraf en naderbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Nog voor de deur zich opent
lig jij met je neus in de boter
nog voor de regen valt
heb jij je paraplu opgestoken
Nog voor de poppen dansen
zie jij de bui al hangen
nog voor de wind jou omwaait
sta ik klaar om jou op te vangen
Nog voor de schemer valt
knip jij het licht aan
nog voor de nacht daalt
herinner jij je de volgende dag
Nog…
Schone Schijn
netgedicht
2.6 met 20 stemmen
1.533 Tussen beeldjes, bloemen en portretten
Zitten de herinneringen
Uit de tijden van ’t verleden
Er kwamen nieuwe poppen bij te staan
maar ook de tijd is doorgegaan
Zo maar op de vensterbank
Een lijstje aan de muur of uitgestald
in moeders notenhouten kast
Dragen zij voor altijd de herinnering
Dragen zij nog vaak de loden last
Want achter…
Een ding gestand doen is
gedicht
3.2 met 10 stemmen
9.329 IK wordt de ander,
poppen krijgen lichaamswarmte, torso's
worden vormen van herinnering.
Schijn is de kleurrijkste waarheid -
even daar te zijn is heerlijk.
--------------------------------------------
uit: 'De jagers in de sneeuw', 1986.…
o vroege morgen
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
634 o vroege morgen laat mensen wandelen
ver over de velden in verse morgen
maak wakker die lome poppen
kom nader duidelijk zichtbaar
maak los in ontmoeting van omhelzingen
verhul je in tastbare grijpbaarheid
laat ze voeden in zachte geluiden
en in boodschappen van nieuw licht
laat ze proeven van je vocale snaren
geboeid…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.405 om me heen
Dan zijn ze weer in het ziekenhuis
Ik ken het van top tot teen
Het is intussen bijna thuis
Maar dat zijn verkeerde gedachten
het zou veel beter zijn als we veel meer lachten
Dan zou alles veel vrolijker zijn
Nu huil ik bijna alleen maar
Eigenlijk is dat heel raar
Je moet doorgaan en niet stoppen
Niet stil gaan staan als poppen…
Als morgen niet zeker is
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.840 Misschien
wil ze met poppen dollen
kleuren kladden op papier
buiten spelen om ‘t kwartier
krenten plukken uit de bollen
misschien
lacht ze om de regen
die ritmisch klettert in een sloot
of voert ze zwanen korsten brood
die ze van oma heeft gekregen
…ooit
misschien
vind ik mezelf verdwaald
in haar levensechte dromen
als ouderdom…
ONTHEEMD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De jongen tuiniert strijdlustig
verwint tartende roofhalmen
graaft kruimelige plantgaten
voor ongeduldige bloemen
ziet bij zijn werk zwarte miertjes
krioelend uit de grond schieten
met eitjes en poppen vluchten
een nieuw veilig verblijf zoeken
onder elke aardkorrel
betreurt die tere mijngangen
waar een knusse stad school
bloeiend door…
verborgen wereld
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
839 verlangde
ik fluisterde ze mijn sterven toe
in het midden van de nacht
langzaam kwamen ze dan
uit de hoeken van de kamer
weer tevoorschijn
ze woonden in mijn geheim
in mijn handen
die zich vergeefs vouwden
en al voelde ik regen
het luisteren naar hun groot verdriet
gaf de ochtend de kans om open te breken
waardoor de kinderen weer poppen…
op ieder feest een beest
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
3.237 ga maar dwalen
stadten, koopjes halen
en jezelf verliezen in
de etalage zonder ruit
je bent er even uit
je spiegelbeeld is opgenomen
door de poppen die daar staan
ze hebben allemaal jouw kleren aan
het haar waar je zo trots
op was is in een sjaal gevat
strakke borsten nu voor iedereen
schoonheidsfoutjes zijn er geen
je denkt je zo…
Lichtvoetige vogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
184 Hij proeft geen gevoel meer
in het cynisme van de raven
hoe ze van kadavers vreten
elkaar imiteren als valse papegaaien
in het rottende oeverland van een droom
met aangespoelde poppen op de kasseien.…
De kijker bekeken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
968 Wijselijk bijt u van u af:
via digi-origami
propt u data in baboesjka's -
de knapste poppen van het halfrond.
Daar kan geen hacker tegen op.…
v/h Berend Klaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Vooruit, jij berend klaas, doe uit die troep
weg met die asse-poes, doe niet zo dwaas
wees nou een man en wees niet zo naïef
en laat die poppen staan, zeg, asjeblief!…
Almere Franeker De Lier, Almelo Losser De Bilt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
980 Weert Purmerend De Poppe Laren?
Wierden De Leijen Akersloot?
Vught Rijssen Lichtenvoorde Haren
Rolde De Klosse Budel Schoot
Heerhugowaard Biert Sappemeer
St.…
Onze hemel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
522 en de ziel vloeit uit de jouwe
recht onze dromen in
ik zal niet loslaten
Mag ik me dan voor even
aan je vasthouden
zodat ik ook kan leren te vliegen
op mijn woorden
Dat ik kan leren zien
door de ogen van schoonheid
waarin alles verloren is
maar in onszelf teruggevonden wordt
Vliegend over deze weidse styx
zie ik schaduwen van poppen…
Geef liefde wederom een naam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
633 Ik voel je in mijn vingertoppen,
je woont nog altijd in mijn huid
en elke dag klinkt jouw geluid
in ’t kleintje, spelend met de poppen.
Ach, hoeveel tijd is al verleden
sinds onze wereld werd gekanteld.
Het lieve leven zwart gemanteld
toen dagen door de nachten gleden.
De spiegel toont me jouw gezicht.
Ik voel je schaduw achter mij.…
Paspoppen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
431 We zijn
geen poppen
om op te passen
in de pas
lopen we ook al niet
We zoeken
't niet
ons te bewegen
ontwerpers....…
Vijf mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 kind in een oude jas
ze draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand
verstopt een ster zijn punten
de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die
jarenlang van binnen bleef
maar juist vandaag verdwijnt haar lach, ze laat hem vrijer
klinken tussen meizon en de vreugdedronk van leven
geven staat haar goed, ze speelt met poppen…
Graven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.105 Ik zond jou een gelukstelegram terwijl ik in
de kamers van mijn kelder op zoek ging naar
aanwijzingen in bruine houten kisten die ma-
teriaal zoals poppen, plastic huizen en een
kindertelefoon bevatten, maar niks werd dui-
delijk dan dat we moesten stoppen met graven
en opnieuw beginnen, met een schone lei en
dan kijken waar we zouden gaan…
een wereld op de kast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 ze zitten braaf
onrust waakt
in schuifelende voeten
een handje
klapt applaus
op een verkeerd moment
drop en roze schuim
vullen monden
met of zonder duim
de speler laat papier
als tijgers brullen
een rode lap
loeit als een stier
hij tovert lachjes
met een grap
en bouwt de spanning
stap voor stap
poppen spelen
met de kinderen…
Langs ongeziene lijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 tijden zijn voorbij
dat handgevulde
poppen met houten
neus en felgekleurde
oogdoppen hun
woorden wisselden
op het randje van spel
tussen hemel en hel
de kinderschare
ingetoomd met
snoep en begeleid door
geitenwollen sokken
werd meegenomen
op ontdekkingsreis
die volwassenen zelf
nooit hadden genoten
ingrijpende
verschuivingen…
Rue Neuve
gedicht
2.3 met 189 stemmen
53.827 Een vrouw haakt haar arm in
haar man kijkt om naar een etalage
daar hangt een winkelmeisje
pruiken op de poppen
de vrouw geeft hem een tik
nog voor hij het ziet
het meisje het jurkje het slipje
iemand zonder benen speelt muziek
wie heeft hem daar neergezet
veel te dicht bij de Peruvianen
een half orkest verkleed als net echt…
De nalatenschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 ik was het lamplicht kwijt
vage contouren bewogen
waar zij dit niet zouden mogen
stilte werd onderbroken
door geritsel en geschraap uit stukken
die hier al eeuwenlang werden bewaard
jaren verstoften in lucht
die onaangekondigd uit zijn
tijdloze winterslaap was gevlucht
ik wist de poppen op schappen
hun kleding een ruïne van verkleurde…