101 resultaten.
Practicum haai
gedicht
3.2 met 20 stemmen
8.274 Zie in dit verband
zijn daarbij aangepaste vinnenstand:
de stroomlijn van het roofdier is zeer fraai.
Open de buik. Pas op, zijn huid is taai.
Teken een schema van de binnenkant
met alle namen bij elk ingewand.…
Lente in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
773 je ruikt naar de lente in Amsterdam
als een muzikale toerist
in het zonlicht van de lentezon
op een terrasje, gitaar naast je stoel
een cappuccino en een croissant
een eendenkuiken met een hoed op
de lippen lurkend aan een sigaret
ben je onbevangen in mijn dromen
zie ik je al voor me in mijn bed
een heldere minnaar
een ongetemd roofdier…
Bij het nachtelijk vuur van de volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Een man, een roofdier ver van huis.
Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur
voelen wolven zich thuis.
Een man alleen, een wolvenman.
Een man die de weg van de eenzaamheid kent.
Bij het nachtelijk uur, bij streken wild en puur
wordt een hart niet voor de ochtend getemd.
Bij het nachtelijk uur
komen de wolven uit hun holen.…
LEEUW van LUZERN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Aan de rotswand ligt het stenen roofdier,
stervend, het hoofd met zware manen
op zijn poten. Dichte ogen bergen tranen
vol droeve berusting van het eed'le dier.
De voorste klauw blijft echter trots soldenier,
bewaakt zwaard en schild, zal nimmer tanen,
steeds de weg naar strijdlust en -moed banen,
het wezen houden van wachtende banier.…
MOSKOUS SCHRIK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Vol vernielzucht van valgrage bommen
vliegen de gevaartes in fraaie bogen,
terwijl ze hun vernuft verscherpen mogen,
toeslaan, als voldane roofdieren grommen.
De harde strijdlustige Russische aard
vraagt zich eindeloos onder spanning af:
"Waar brandt deze nieuwe wrekende haard?"…
De Tempel van Verraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 In heilige gewaden,
sluipen zij, de roofdieren,
met handen die niet zegenen,
maar breken en bezwijken.
Kinderen, vertrouwend,
in stilte gekneveld,
door mannen die spreken
van goddelijke macht,
maar hun lust is een gevangenis,
een gruwelijke keten,
die huidskleur en tranen
verandert in stille schreeuwen.…
Zo waar is de taal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Elk nieuw woord na het ander klinkt
als twee voorjaarsmerels
die zingen en paren en rusteloos
nesten bouwen in het zicht
van het roofdier.
Elke nieuwe dag ligt op de loer
van de zon op het zwoegende zand.
Zo voelt het althans als een trillende hand
in een andere hand, oud geworden
en niet meer zo buigzaam.…
Waartoe het gevaarlijkste roofdier in staat is
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.356 Een docudrama laat me confronteren
met bio-industrie en dierenleed:
wat ben ik blij, dat ik geen dieren eet!
- Maar plaatsvervangend moet ik mij generen.
Ik word bij 't zien door bitterheid verteerd:
die arme onverdoofde lieve biggen,
die in een soort van harnas moeten liggen,
terwijl een arbeidskracht hun staart coupeert.
Mishandeling!…
Gemist
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.105 regenwoud
waar elke lichte plek door duister wordt gedicht
en ogen in de nevels glurend zijn gericht
op iedere beweging in laag kreupelhout
behoedzaam zoeken poten naar een evenwicht
alsof de draagkracht van de takken hen benauwt
pas na het aftasten worden ze goed beschouwd
als jacht- en rustplaats met een open overzicht
daar wacht het roofdier…
Chaos
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.421 gewelddadigheid opborrelt
elke betrokkenheid is weggeëbd
het vanzelfsprekende niet meer vanzelfsprekend is
is de ooit geknede liefde een chaos geworden
een ontrafeling verworden tot een kilheid
uit de pogingen tot wederopbouw niet meer duidelijk
was waarom ooit de liefde is ontstaan of de verwijdering
je naar jezelf kijkt als een roofdier…
Grootmoeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ging jij naartoe met al die treinen
toen je je dochter meesleepte
als een koffer van vlees en bloed
waarom droeg zij jouw schulden
tot ík ze voor een prikkie overnam
zonder te weten hoeveel
hoe was het voor jou om te liegen
tegen iedereen die het niet horen wilde
tot je stierf met drie tikken op je kist
was je meisjesnaam niet een roofdier…
"excuser les mots"
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
480 Daarover te kunnen gieren en soms te huilen
aan de grachten van een denkbeeldige stad
die als schimmig roofdier schijnbaar agressief
altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong
zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen
om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen
of 's avonds in het schemer of in de diepe
schaduwen van de nacht…
WEET JE NOG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
809 dat gloeiende genot
dat langzaam maar
onbedwingbaar optrekt
ergens tussen je benen
hoe het beest in jou in mij
geil kronkelend grommend tevoorschijn kon komen
en ons de hemel kon laten betreden
hoe je later moe voldaan achterover liggend
als roofdier de prooi overwonnen
ontspannen glimlachend met geloken ogen vroeg
om meer
om weer…
Naakte vrouw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
895 Naakte vrouw,
je staat timide onder de warme douche,
terwijl ik naar je rondingen loer als
een uitgehongerd roofdier.
Naakte vrouw,
je ligt als Eva onder je witte dekbed,
talloze mannen dromen van de heterdaad,
maar jij slaapt als Cleopatra na een
lang en geurend bad vol strelingen.…
VERSTILDE SCHOTEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 dichte eiken en pijnbomen
geheel eigen groene wereldranden
glanzende blanke berken beuren
het leven binnen deze einders op
grote zilverreigers dalen stijgen
waakzaam heersend - toch zachtzinnig
hun vleugelslag verspreidt ademtocht
over zwemvogels kruipende diertjes
bij drukke kikkervergadering
door die besloten wildernis
sluipt een roofdier…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.
Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.
Een teder spel van pure dominantie,
dat heel de ruimte zachtjes deed beven.…
Opgehangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
519 Je krijste je wanhoop uit je ziel, maar
desondanks bleef het roofdier je belagen
en op een kwade dag bood je geen weerstand
meer, psychisch wrak geworden, een ongod,
een duivelse streek, niets werkte meer om
je op te beuren, de gordijnen bleven reeds
voorgoed dicht, toen je in een vlaag van
opperste woede het touw om je nek legde en
de stoel…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Nu het najaar zich vernauwt
tot in de zandloper van de kilte
en verbale duisternis,
rukt de kettingwind aan
de lage tonen van de maanden
als een roofdier zonder hol.
Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Nu het najaar zich aandient
vernauwt de wereld zich door de
hals van een zandloper van stilte
trage voorloper van de schemering,
de losgebroken kettingwind rukt
aan de lage tonen van de maanden
als ijsberend roofdier zonder hol.…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 Zoals een roofdier z’n
prooi bespringt je penseel
het doek, je eigen territorium
in een arena vol uitdaging,
kenmerkend van dualisme
tussen wit en zwart die je
emoties sturen en bruist in
de stroomversnelling van
het bloed.…
Beatrix, moeder met majesteit
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
2.478 Dwalend door de oranje kraamkamer
van voorouders in gestolde gratie
langs monumenten van de natie
worden haar gedachten bedachtzamer
verankert de jeugdige meisjespas
gespiegeld in goud, marmer en glas
In het licht en de wijsheid
van haar moeder gerijpt
opent ze het rookgordijn van het rijk
haar prille blik glijdt langs de dijk
waar de vogelverschrikker…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 Of nam een roofdier 't weg?
Zit gij op 't verlaten nest alleen?
Is uw geluk nu weg?
Zij geeft geen antwoord, hoe gij roept.
Uw klacht verscheurt mijn hart.
Veel meer misschien dan iemand ooit,
Deel ik uw treurigheid.
Ook ik, gescheiden van mijn vriend,
D'enige in 't heelal,
Die mijn gehele hart bezit,
Ben hier zo gans alleen.…
Tegemoet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
939 Als ik een roofdier zou zijn
sloop ik je tegemoet en sloeg
opeens een poot om jou heen
en deelde het oerwoud met jou.
Als ik een rund zou zijn
loeide ik jou tegemoet
sloeg een staart om jou heen
en deelde de weide met jou.…
2011 heeft je vermoord
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
598 'Alles van waarde is weerloos', zei
Lucebert terecht, maar die slogan
maakt je tragedie nog lang niet goed,
want zo weerloos was je niet, maar
het roofdier maakte je kansloos,
de nare overmacht, de koelbloedige
killer, afgestompt door drugs, die
botweg je bloemenziel plat walste.…
junglebook
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
761 Het roofdier is gewetenloos
bejaagt genadeloos mijn leven
bekijkt mijn komen en mijn gaan
dat komt dan op papier te staan
of wordt in hun computers ingegeven.…
Portret van een vlinder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
540 Glanzend in de zon
zonder zorgen vleien ze
weg van roofdieren.
Hoe een poos geleden een kostbare weefsel werd
bedacht om uiteindelijk het levenslicht te zien, geweven
op een plekje met de fijnste draden van geborgenheid, liefde en
warmte die nodig zijn voor een veilig thuis en om zichzelf te kunnen zijn.…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 voor de regen
eerst nog bracht het voorjaar hoop
met weer jong en uitlopend blad
tot waar zijn kroon de hemel raakte
om ons de lente dan te verkondigen
maar eens grimmig moegestreden
waardoor hij dreigde om te gaan
voelde hij dat zijn takken langzaam
een voor een hem genomen werden
die jarenlang daar ook getuige waren
uit wollige kraamkamers…
Koala baby
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.200 retro-pop
raakte bedwelmd door de genadeloze insinuaties van je lichaam, je schuine blik
gij werd mijn levensangst, mijn vlammende moedermoord
mijn lief, mijn dier, mijn buidelvrouw
ge zoekt me, ge vervult me
ge zijt mijn eikpunt en mijn absolute paradox
in al haar goddelijke implicaties,
mijn lichaam is mijn vlag en abdicatie, jouw roofdier…
ARENA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
459 De wrede keizer Nero zocht volksvermaak,
liet volgelingen van Jezus vangen
tussen kwaadwillende, valse tangen,
trof de slachtoffers met gruwelijke wraak.
Binnen de circusmuren klonken vaak,
ondanks marteldood, blijde lofzangen.
Stervenden mochten Hemels geluk verlangen,
vervulden een onsterfelijke taak.
Door alle tijden getuigt Romes strijdperk…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 transgenererende
parende pieren
Verdorrende nesten
vermagerde heinen
van kevers in klevende
massa's van klei
Resten verweerde
oneetbare stoelen
van padden en amper
te determineren
gemasculineerde
geblindeerde mollen
Schoorvoetend dolend
door hun dolorosa
in metamorfose
van der mollenfeeste
Kruisweg door kraters
vol ledige kraamkamers…