Alle inzendingen over roofdieren kraamkamer

101 resultaten.

Sorteren op:

Practicum haai

gedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 8.274
Zie in dit verband zijn daarbij aangepaste vinnenstand: de stroomlijn van het roofdier is zeer fraai. Open de buik. Pas op, zijn huid is taai. Teken een schema van de binnenkant met alle namen bij elk ingewand.…
Jan Kal30 november 2011Lees meer >

Lente in Amsterdam

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 773
je ruikt naar de lente in Amsterdam als een muzikale toerist in het zonlicht van de lentezon op een terrasje, gitaar naast je stoel een cappuccino en een croissant een eendenkuiken met een hoed op de lippen lurkend aan een sigaret ben je onbevangen in mijn dromen zie ik je al voor me in mijn bed een heldere minnaar een ongetemd roofdier…

Bij het nachtelijk vuur van de volle maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Een man, een roofdier ver van huis. Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur voelen wolven zich thuis. Een man alleen, een wolvenman. Een man die de weg van de eenzaamheid kent. Bij het nachtelijk uur, bij streken wild en puur wordt een hart niet voor de ochtend getemd. Bij het nachtelijk uur komen de wolven uit hun holen.…

LEEUW van LUZERN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Aan de rotswand ligt het stenen roofdier, stervend, het hoofd met zware manen op zijn poten. Dichte ogen bergen tranen vol droeve berusting van het eed'le dier. De voorste klauw blijft echter trots soldenier, bewaakt zwaard en schild, zal nimmer tanen, steeds de weg naar strijdlust en -moed banen, het wezen houden van wachtende banier.…
Han Messie23 september 2022Lees meer >

MOSKOUS SCHRIK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Vol vernielzucht van valgrage bommen vliegen de gevaartes in fraaie bogen, terwijl ze hun vernuft verscherpen mogen, toeslaan, als voldane roofdieren grommen. De harde strijdlustige Russische aard vraagt zich eindeloos onder spanning af: "Waar brandt deze nieuwe wrekende haard?"…

De Tempel van Verraad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
In heilige gewaden, sluipen zij, de roofdieren, met handen die niet zegenen, maar breken en bezwijken. Kinderen, vertrouwend, in stilte gekneveld, door mannen die spreken van goddelijke macht, maar hun lust is een gevangenis, een gruwelijke keten, die huidskleur en tranen verandert in stille schreeuwen.…

Zo waar is de taal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 133
Elk nieuw woord na het ander klinkt als twee voorjaarsmerels die zingen en paren en rusteloos nesten bouwen in het zicht van het roofdier. Elke nieuwe dag ligt op de loer van de zon op het zwoegende zand. Zo voelt het althans als een trillende hand in een andere hand, oud geworden en niet meer zo buigzaam.…
Wout Joling26 augustus 2026Lees meer >

Waartoe het gevaarlijkste roofdier in staat is

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Een docudrama laat me confronteren met bio-industrie en dierenleed: wat ben ik blij, dat ik geen dieren eet! - Maar plaatsvervangend moet ik mij generen. Ik word bij 't zien door bitterheid verteerd: die arme onverdoofde lieve biggen, die in een soort van harnas moeten liggen, terwijl een arbeidskracht hun staart coupeert. Mishandeling!…
Aubrey11 maart 2007Lees meer >

Gemist

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.105
regenwoud waar elke lichte plek door duister wordt gedicht en ogen in de nevels glurend zijn gericht op iedere beweging in laag kreupelhout behoedzaam zoeken poten naar een evenwicht alsof de draagkracht van de takken hen benauwt pas na het aftasten worden ze goed beschouwd als jacht- en rustplaats met een open overzicht daar wacht het roofdier…

Chaos

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.421
gewelddadigheid opborrelt elke betrokkenheid is weggeëbd het vanzelfsprekende niet meer vanzelfsprekend is is de ooit geknede liefde een chaos geworden een ontrafeling verworden tot een kilheid uit de pogingen tot wederopbouw niet meer duidelijk was waarom ooit de liefde is ontstaan of de verwijdering je naar jezelf kijkt als een roofdier…

Grootmoeder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
ging jij naartoe met al die treinen toen je je dochter meesleepte als een koffer van vlees en bloed waarom droeg zij jouw schulden tot ík ze voor een prikkie overnam zonder te weten hoeveel hoe was het voor jou om te liegen tegen iedereen die het niet horen wilde tot je stierf met drie tikken op je kist was je meisjesnaam niet een roofdier…

"excuser les mots"

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 480
Daarover te kunnen gieren en soms te huilen aan de grachten van een denkbeeldige stad die als schimmig roofdier schijnbaar agressief altijd klaar voor de eerste en de laatste sprong zich dan te voegen gevat in de stroom van zinnen om als muze de ontvankelijke geesten te beminnen of 's avonds in het schemer of in de diepe schaduwen van de nacht…
pama30 mei 2008Lees meer >

WEET JE NOG

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 809
dat gloeiende genot dat langzaam maar onbedwingbaar optrekt ergens tussen je benen hoe het beest in jou in mij geil kronkelend grommend tevoorschijn kon komen en ons de hemel kon laten betreden hoe je later moe voldaan achterover liggend als roofdier de prooi overwonnen ontspannen glimlachend met geloken ogen vroeg om meer om weer…

Naakte vrouw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 895
Naakte vrouw, je staat timide onder de warme douche, terwijl ik naar je rondingen loer als een uitgehongerd roofdier. Naakte vrouw, je ligt als Eva onder je witte dekbed, talloze mannen dromen van de heterdaad, maar jij slaapt als Cleopatra na een lang en geurend bad vol strelingen.…

VERSTILDE SCHOTEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
dichte eiken en pijnbomen geheel eigen groene wereldranden glanzende blanke berken beuren het leven binnen deze einders op grote zilverreigers dalen stijgen waakzaam heersend - toch zachtzinnig hun vleugelslag verspreidt ademtocht over zwemvogels kruipende diertjes bij drukke kikkervergadering door die besloten wildernis sluipt een roofdier…

De wet van de schaduw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Een luie stap, een roofdier in het licht, het linnen losjes om je borst gevouwen. De zinderende spanning op je gezicht, dwong de trotse vijand te benauwen. Je stem een hese, lage melodie, die door de koude avondlucht bleef zweven. Een teder spel van pure dominantie, dat heel de ruimte zachtjes deed beven.…

Opgehangen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Je krijste je wanhoop uit je ziel, maar desondanks bleef het roofdier je belagen en op een kwade dag bood je geen weerstand meer, psychisch wrak geworden, een ongod, een duivelse streek, niets werkte meer om je op te beuren, de gordijnen bleven reeds voorgoed dicht, toen je in een vlaag van opperste woede het touw om je nek legde en de stoel…

Schuilplaats ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Nu het najaar zich vernauwt tot in de zandloper van de kilte en verbale duisternis, rukt de kettingwind aan de lage tonen van de maanden als een roofdier zonder hol. Te wonen in voetsporen van de herfstviolen en hun muziek spint draden in een zilver mozaïek tot de stilte zich weer boven ons sluit.…
Pama22 september 2013Lees meer >

Tederheid?

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Nu het najaar zich aandient vernauwt de wereld zich door de hals van een zandloper van stilte trage voorloper van de schemering, de losgebroken kettingwind rukt aan de lage tonen van de maanden als ijsberend roofdier zonder hol.…
Pama16 september 2020Lees meer >

Typerend?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
Zoals een roofdier z’n prooi bespringt je penseel het doek, je eigen territorium in een arena vol uitdaging, kenmerkend van dualisme tussen wit en zwart die je emoties sturen en bruist in de stroomversnelling van het bloed.…
Pama16 juni 2020Lees meer >

Beatrix, moeder met majesteit

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Dwalend door de oranje kraamkamer van voorouders in gestolde gratie langs monumenten van de natie worden haar gedachten bedachtzamer verankert de jeugdige meisjespas gespiegeld in goud, marmer en glas In het licht en de wijsheid van haar moeder gerijpt opent ze het rookgordijn van het rijk haar prille blik glijdt langs de dijk waar de vogelverschrikker…
Kees Keizer14 november 2005Lees meer >

De bosduif

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.738
Of nam een roofdier 't weg? Zit gij op 't verlaten nest alleen? Is uw geluk nu weg? Zij geeft geen antwoord, hoe gij roept. Uw klacht verscheurt mijn hart. Veel meer misschien dan iemand ooit, Deel ik uw treurigheid. Ook ik, gescheiden van mijn vriend, D'enige in 't heelal, Die mijn gehele hart bezit, Ben hier zo gans alleen.…

Tegemoet

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 939
Als ik een roofdier zou zijn sloop ik je tegemoet en sloeg opeens een poot om jou heen en deelde het oerwoud met jou. Als ik een rund zou zijn loeide ik jou tegemoet sloeg een staart om jou heen en deelde de weide met jou.…

2011 heeft je vermoord

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
'Alles van waarde is weerloos', zei Lucebert terecht, maar die slogan maakt je tragedie nog lang niet goed, want zo weerloos was je niet, maar het roofdier maakte je kansloos, de nare overmacht, de koelbloedige killer, afgestompt door drugs, die botweg je bloemenziel plat walste.…

junglebook

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
Het roofdier is gewetenloos bejaagt genadeloos mijn leven bekijkt mijn komen en mijn gaan dat komt dan op papier te staan of wordt in hun computers ingegeven.…
Chatfant13 september 2016Lees meer >

Portret van een vlinder

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Glanzend in de zon zonder zorgen vleien ze weg van roofdieren. Hoe een poos geleden een kostbare weefsel werd bedacht om uiteindelijk het levenslicht te zien, geweven op een plekje met de fijnste draden van geborgenheid, liefde en warmte die nodig zijn voor een veilig thuis en om zichzelf te kunnen zijn.…
CB25 mei 2022Lees meer >

ode aan de eik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
voor de regen eerst nog bracht het voorjaar hoop met weer jong en uitlopend blad tot waar zijn kroon de hemel raakte om ons de lente dan te verkondigen maar eens grimmig moegestreden waardoor hij dreigde om te gaan voelde hij dat zijn takken langzaam een voor een hem genomen werden die jarenlang daar ook getuige waren uit wollige kraamkamers…

Koala baby

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.200
retro-pop raakte bedwelmd door de genadeloze insinuaties van je lichaam, je schuine blik gij werd mijn levensangst, mijn vlammende moedermoord mijn lief, mijn dier, mijn buidelvrouw ge zoekt me, ge vervult me ge zijt mijn eikpunt en mijn absolute paradox in al haar goddelijke implicaties, mijn lichaam is mijn vlag en abdicatie, jouw roofdier…

ARENA

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
De wrede keizer Nero zocht volksvermaak, liet volgelingen van Jezus vangen tussen kwaadwillende, valse tangen, trof de slachtoffers met gruwelijke wraak. Binnen de circusmuren klonken vaak, ondanks marteldood, blijde lofzangen. Stervenden mochten Hemels geluk verlangen, vervulden een onsterfelijke taak. Door alle tijden getuigt Romes strijdperk…

Hades en Perséphone

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
transgenererende parende pieren Verdorrende nesten vermagerde heinen van kevers in klevende massa's van klei Resten verweerde oneetbare stoelen van padden en amper te determineren gemasculineerde geblindeerde mollen Schoorvoetend dolend door hun dolorosa in metamorfose van der mollenfeeste Kruisweg door kraters vol ledige kraamkamers…