77 resultaten.
Al die dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 piemel
Hoe pluche kinderonschuld omhult
We uitkijken op vlinders
tussen de vlinderstruiken,
de vijver die rimpelt
door roze visjes,
een kikker zien zitten op een steen
We 'n Afrikaanse zanger beluisteren hartstochtelijk Frans zingend,
omdat Frankrijk zijn land nu
We dan in een verzonken
gebied wandelen
Nu een wijd weiland
waar een ruïne…
Belspel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.958 mijn fietsenschuur lijkt wel een ruine
dat is geen gecastreerde merrie
maar een tikfout omdat dat niet eens
toevallig functioneel is dus mag
ondanks enkele muildieren die zich
aan die steen blijven stoten.
De lijn is open, pak die telefoon!
We zoeken een heel erg prachtig dier!
Het rijmt op staart en ook op maart!…
Cordon sanitaire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Hier maakt men constant zouteloze grappen
de griep is daar, vergaat van lieverlee
snelle jelle kluunt met max verstappen
bij bredero, ruïne aan de zee
Het land van saeftinghe achter stavoren
valt droog, ligt braak, verzwolgen onder duinen
't ros van tonningen dringt zich naar voren
om langs de kalme vloedlijn te gaan struinen
hier…
LIJNPAARDEN
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.080 Aan de lange lijn gekoppeld
waar het zware schip aan drijft;
druipend van het zweet dat droppelt
langs hun lenden oud, verstijfd;
Willig trekkend aan de stangen
gaan twee ruinen, bruin behaard,
hunne stille slentergangen,
een van stap, langsheen de vaart.…
ruïne
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.083 als mijn hand
haast kleeft aan het
verroeste hek
zuigt de aarde
en bezwaart mijn lijf
nagelt mij aan deze plek
staar haast wezenloos naar
onevenwichtige restanten
van bemoste muren
verslagen door weer en tijd
die de glorie genadeloos
en voortschrijdend verzuren
ik zie vooruit naar verleden
in een droom die mijn jeugd
traag voorbij…
Ruïne
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
574 Weerstand gebroken
Verpulverd door de eeuwen
Herinneringen…
ruïne
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.267 en als ze zich dan omdraait
weggaat
en geen laatste keer meer zwaait
dan heb ik het
gevoel
dat ik meer gestorven ben dan haar…
Mijn ruïne
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 In de ruïnes van mijn bestaan
verstikt tussen gangen en muren
waar geen adem gaat, in of uit
heb jij de schatten blootgelegd
ooit verborgen, onbedorven
zonder ooit in twijfel te verkeren
graven in het mulle zand
doorzien van pure bodem
jij, archeoloog zonder vrees
gewapend met de scherpe blik
steek je dwars door mijn hartvlees
mijn…
Ruïne
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
490 ik schrijf mijn tekst hier op de muur
in de hoop dat op den duur
u het lezen zal
de woorden staan er kil en kaal
de achtergrond verbrokkeld vaal
teken van verval
doch eens, keek ik vanaf de toren
lachend immer recht naar voren
zeker van mijn tijd
maar nu de brug is neergelaten
straten stoffig en verlaten
ga ik in vergetelheid…
ruïne van een scène
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
489 maar dit alles
en alle reden
zijn in de werkelijkheid
verzonnen
de luchtkastelen
staan met lege handen
in de kast
een zandsculptuur
geeft antwoord
wanneer een scherf
uit de toren valt…
regen en ruïne
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
568 er is geen loslaten zonder liefde,
zegt de ochtend
terwijl hij met een lemmet
mijn huid opensnijdt
ik leg mezelf te vondeling
op veel te kleine bloemen
samen met het geluid
dat ik liefheb
de avond zal van zwakheid spreken
wanneer ik mijn mond
opensper
om regen zichtbaar te maken…
Het overzeese
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.771 Geschrokken van zoveel naaktheid
- ze had de bomen nog nooit zonder bladeren gezien –
geurden alle gedachten naar strijd
was het leven wankel, onzeker en alles misschien
Struikelend over verdroogde dromen
aan haar flanken de ruïnes van huis en haard
de omhelzing waar ze nooit los van zal komen
de wijdse leegte waar ze nu in staart
Ze heeft…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
met de stenen mantel der liefde..
netgedicht
4.6 met 63 stemmen
3.256 De verandering is merkbaar aangebroken,
een zachte sluier van onaantastbaar goud
ontspiegelt alles wat aan liefde zo hard
in mijn gezicht werd teruggekaatst
ik verloor aan kracht de kwinkslagen,
aan diepte jouw schier onmetelijke lach
aan hoop jouw neergeslagen ogen
het blindelings vertrouwen dat ontbrak..
de ruïnestenen op het uitgelopen…
Atlantis
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.364 allebei
Een gebroken hart
Alles vernietigd
Wat was zuiver en puur
Om hun hart
Bouwden zij een dikke muur
Ook seksueel raakten zij
Geblokkeerd
Van haar hoefde er niemand meer in;
Dat voelde verkeerd
Alles voelde
Onverschillig
Als de dood intrad
Was zij heel willig
Lusteloos zit ze in de tuin
Alwaar een tuinman langskomt
Op zijn ruin…
zahnstraat 10
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 wekelijks ritje
op schillenboer ’s tractor
die van huis ons
tot school meenemen zal
waar wij moeten springen
omdat nooit hij stoppen wil
bij een volgend glas
stoken wij opnieuw
naast in de tabak
het vuur van herinnering
waar in het stro
pa zijn aardbeien kweekte
in moestuin met konijnenhok
struinen wij doorheen de heg
terug naar de ruïne…
D~rã~cu~lã
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Deuren knarsten en vensters vielen uit het slot
gebroken ramen hingen scheef in hun schanieren
en anders blies wel de wind overal door kieren
hier en daar lag het service op de grond kapot
de oude tafel stond scheef gezakt op zijn poten
omgeven door kapot geslagen stoelen en banken
de holten vulden zich met klagelijke klanken
iedere hoek bewoond…