Alle inzendingen over ruïne

77 resultaten.

Sorteren op:

Al die dingen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
piemel Hoe pluche kinderonschuld omhult We uitkijken op vlinders tussen de vlinderstruiken, de vijver die rimpelt door roze visjes, een kikker zien zitten op een steen We 'n Afrikaanse zanger beluisteren hartstochtelijk Frans zingend, omdat Frankrijk zijn land nu We dan in een verzonken gebied wandelen Nu een wijd weiland waar een ruïne…
Ralameimaar4 september 2023Lees meer >

Belspel

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.958
mijn fietsenschuur lijkt wel een ruine dat is geen gecastreerde merrie maar een tikfout omdat dat niet eens toevallig functioneel is dus mag ondanks enkele muildieren die zich aan die steen blijven stoten. De lijn is open, pak die telefoon! We zoeken een heel erg prachtig dier! Het rijmt op staart en ook op maart!…
WOLF21 februari 2007Lees meer >

Cordon sanitaire

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Hier maakt men constant zouteloze grappen de griep is daar, vergaat van lieverlee snelle jelle kluunt met max verstappen bij bredero, ruïne aan de zee Het land van saeftinghe achter stavoren valt droog, ligt braak, verzwolgen onder duinen 't ros van tonningen dringt zich naar voren om langs de kalme vloedlijn te gaan struinen hier…

LIJNPAARDEN

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Aan de lange lijn gekoppeld waar het zware schip aan drijft; druipend van het zweet dat droppelt langs hun lenden oud, verstijfd; Willig trekkend aan de stangen gaan twee ruinen, bruin behaard, hunne stille slentergangen, een van stap, langsheen de vaart.…

ruïne

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.083
als mijn hand haast kleeft aan het verroeste hek zuigt de aarde en bezwaart mijn lijf nagelt mij aan deze plek staar haast wezenloos naar onevenwichtige restanten van bemoste muren verslagen door weer en tijd die de glorie genadeloos en voortschrijdend verzuren ik zie vooruit naar verleden in een droom die mijn jeugd traag voorbij…

ruïne

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
en als ze zich dan omdraait weggaat en geen laatste keer meer zwaait dan heb ik het gevoel dat ik meer gestorven ben dan haar…
käthe29 december 2002Lees meer >

Mijn ruïne

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 717
In de ruïnes van mijn bestaan verstikt tussen gangen en muren waar geen adem gaat, in of uit heb jij de schatten blootgelegd ooit verborgen, onbedorven zonder ooit in twijfel te verkeren graven in het mulle zand doorzien van pure bodem jij, archeoloog zonder vrees gewapend met de scherpe blik steek je dwars door mijn hartvlees mijn…

Ruïne

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
ik schrijf mijn tekst hier op de muur in de hoop dat op den duur u het lezen zal de woorden staan er kil en kaal de achtergrond verbrokkeld vaal teken van verval doch eens, keek ik vanaf de toren lachend immer recht naar voren zeker van mijn tijd maar nu de brug is neergelaten straten stoffig en verlaten ga ik in vergetelheid…
Jareru11 september 2011Lees meer >

ruïne van een scène

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 489
maar dit alles en alle reden zijn in de werkelijkheid verzonnen de luchtkastelen staan met lege handen in de kast een zandsculptuur geeft antwoord wanneer een scherf uit de toren valt…

regen en ruïne

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
er is geen loslaten zonder liefde, zegt de ochtend terwijl hij met een lemmet mijn huid opensnijdt ik leg mezelf te vondeling op veel te kleine bloemen samen met het geluid dat ik liefheb de avond zal van zwakheid spreken wanneer ik mijn mond opensper om regen zichtbaar te maken…

Het overzeese

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.771
Geschrokken van zoveel naaktheid - ze had de bomen nog nooit zonder bladeren gezien – geurden alle gedachten naar strijd was het leven wankel, onzeker en alles misschien Struikelend over verdroogde dromen aan haar flanken de ruïnes van huis en haard de omhelzing waar ze nooit los van zal komen de wijdse leegte waar ze nu in staart Ze heeft…
kees keizer12 november 2004Lees meer >

De ruïnes van vandaag

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 640
ik heb mijn vlag geplant op de ruïnes van vandaag overleven is nog vaag het eerste stuk werd geplaveid met rituelen uit de morgen chaos kwam met haat en nijd om twaalf uur boog alles en ging barsten ik zag brokken ongebruikte tijd was gevangen in de niet doorbroken cirkel van verwachten kon niets tot mijn ultieme spijt ik duisterde…
wil melker11 oktober 2009Lees meer >

met de stenen mantel der liefde..

netgedicht
4.6 met 63 stemmen aantal keer bekeken 3.256
De verandering is merkbaar aangebroken, een zachte sluier van onaantastbaar goud ontspiegelt alles wat aan liefde zo hard in mijn gezicht werd teruggekaatst ik verloor aan kracht de kwinkslagen, aan diepte jouw schier onmetelijke lach aan hoop jouw neergeslagen ogen het blindelings vertrouwen dat ontbrak.. de ruïnestenen op het uitgelopen…
Rob van Tol16 november 2020Lees meer >

Atlantis

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.364
allebei Een gebroken hart Alles vernietigd Wat was zuiver en puur Om hun hart Bouwden zij een dikke muur Ook seksueel raakten zij Geblokkeerd Van haar hoefde er niemand meer in; Dat voelde verkeerd Alles voelde Onverschillig Als de dood intrad Was zij heel willig Lusteloos zit ze in de tuin Alwaar een tuinman langskomt Op zijn ruin…

zahnstraat 10

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
wekelijks ritje op schillenboer ’s tractor die van huis ons tot school meenemen zal waar wij moeten springen omdat nooit hij stoppen wil bij een volgend glas stoken wij opnieuw naast in de tabak het vuur van herinnering waar in het stro pa zijn aardbeien kweekte in moestuin met konijnenhok struinen wij doorheen de heg terug naar de ruïne…

D~rã~cu~lã

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Deuren knarsten en vensters vielen uit het slot gebroken ramen hingen scheef in hun schanieren en anders blies wel de wind overal door kieren hier en daar lag het service op de grond kapot de oude tafel stond scheef gezakt op zijn poten omgeven door kapot geslagen stoelen en banken de holten vulden zich met klagelijke klanken iedere hoek bewoond…