196 resultaten.
laatste zonnestralen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 zij komt uit een oude wereld
iedere straatventer had zijn
eigen zangerige roep
zij schrijft verkruimelde
berichten spreekt met
verbrokkelde stem
in het spel van het licht en
de wind sloft zij door het
straatje van gebroken dromen
waar alles zonder samenhang
verschijnt en verdwijnt met het
verstrijken van de laatste zonnestralen…
Halve waarheden
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.570 ~~~
ooit wilden we na het begin
een samenhangend midden
en een uitgeleefd einde
maar de groeiende leugen
waarop onze relatie dreef
was als een duistere rivier
die alle echt verbrak
in het somberdonker
zochten we nog eenmaal
naar verheldering
jij keek als eerste weg
we verloren allebei
~~~…
Slaap mensen slaap
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 Alles wat wij dagelijks meemaken,
laat sporen achter in ons brein,
als stukjes die blijven zwerven.
Stukjes die rusteloos blijven zoeken,
totdat ze eindelijk worden ingepast.
Dat gebeurt terwijl wij rustig slapen.
Dat gebeurde terwijl ik sliep vannacht.
De slaap maakt stukken passend,
terwijl we wakend brokken maken.…
Roodborstje
gedicht
2.3 met 29 stemmen
11.034 Een roodborstje dat tegen het raam tikt.
Niet tegen het raam, maar tegen het ei waarin het zit en het ei breekt in tweeën.
Niet het ei, maar het ijs dat scheurt van Groenland naar beneden.
Een zwarte zee, waarin witte vlakten drijven.
Geen vlakten maar bergen.
Geen ijs, maar graniet.
Nodig voor het roodborstje om zijn snaveltje te scherpen.…
averij
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.000 vroeger toen het ook al anders was
hoewel tevens wel veel gewoon was
schoon ik nog niet aan coma toe was
in mijn pan nog niet gebroken was
soms plots heel wat
lachers op mijn hand had
heremetijd van vrind kleinejan
bij wie ik in een veilingjas
wijn schonk van 't vat
bij opbod en afslag
in boeken deed van blubberbas
die jan
die nu al…
Het mooie wandbord
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.857 Ik zweer niet zo bij wandborden, maar deze
ernstig op hout geverfde verbeelding toonde
een samenhang die voorheen ooit bestond.
blik van 't innerlijk oog en van de bergen.
---------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
Breekbare momenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 ik voelde
het hete bloed vloeien
breekbare momenten
zweefden voorbij
de samenhang
verdwaalde in fragmenten
pas toen het stopte
was de realiteit van mij
de caleidoscoop
had weer zijn juiste tijdverloop
het voelde thuis
in handdrukken en welkom zijn
er zijn een paar uur zoek
ontsnapt ben ik aan boeien
in onbewust gekluisterd zijn…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
Wij denken allemaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 kerkhof van Penibel
over de urgentie van het zwijgen
noodzaak van de droeve stilte
en het begint aan de buitenkant
niet van binnenuit
want daar huist het geweten
we weten het, er is niet veel te doen
op het kerkhof van Penibel
maar misschien kunnen we gaan vissen
en een bioloog aan de haak slaan
doorgaan met ontleden van samenhang…
Van elke leugen ontdaan
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
750 een heimelijke leugenworp
in mijn open aandachtskorf
loopt als zemelen zo hard
in de gaten en valt
al klamp je angstvallig aan
bang bedekkend je motieven
mijn scherpgerande mazen klieven
in illusies en verloochening
elk spinsel straf gezift
vat ik bewust gedachtezaad
dat samenhang ontsluiten laat
en als klare vreugdekern
opgetogen…
Eindeloos schuim
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 al wat is draait om eendere ellende
binnen en buiten, bollen en bellen
in bruisende bubbels ballen kleinere samen
ze dijen en duwen hun opgebroken golven
krimpen ook weer in of spatten pats uiteen
om vervolgens op te gaan in nieuw verband
deels ontleed in een bad verhullend schuim
laat ik deze samenhang een tijd verdrijven…
Samenloop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 vroeger, achter ons, of later
in de verte, een spoor in kalk
vingers op beslagen ruiten
ergens in de massa, op zeker
moment in een eindeloze tijd
nog dieper in het binnenste
van het blauwste van de zee
de monding van de rivier of
een wollen streep in kille vlucht
grondkleur in onbedekte termen
een smalle samenhang waar
onze wegen zich…
Geen hoekstenen
netgedicht
1.0 met 155 stemmen
523 er zijn geen
hoekstenen
meer in onze
samenleving
het is gedaan
met rechte
lijnen die elkaar
kruisen waar
het venijn niet voor
elkaar zal buigen
geen fundamenten
maar draagvlakken
die de samenhang
versterken en
met rond verbinden
waar de natuur
het samen gaan
propageert wil
de mens zijn grote
blauwe voetstap
in hoofdletters…
Taalgrip
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
591 zoveel letters zonder strekking
manke taal zonder moraal
kreten zonder samenhang
egocentrisch klankkabaal
waar zijn ze gebleven
woorden die oprecht verbinden
zin die aangrijpt en beweegt
mens die meedeelt om te delen
niet alleen zijn anus leegt
nauwelijks wordt er nog getaald
naar de voorkeur van de lezer
daar wordt overheen gebraakt…
Bij het verscheuren van een nooit verstuurde brief
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.198 Ik verbreek de samenhang der zinnen
om van de wrok de spijt te laten winnen.
De letters staan er nog,
maar samen met het zinsverband
verdwijnen resten van 't venijn
geruisloos in de prullenmand.
't Geheel is nu niet meer
dan de bekende som der delen;
begin nou alsjeblieft niet weer
zo vreselijk op te spelen!…
Stille taal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Juist de samenhang resoneert tot
het woordje aarde.
Het is de samenhang die mij namen biedt
voor woorden die onuitgesproken
altijd al op mijn netvlies leefden,
en dus in mijn ziel.
De schrijver leerde mij romantiek, oorlog en angst kennen
in hetzelfde hoofdstuk, dezelfde zin en dezelfde woorden.…
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze samenhang…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Het roert gevoelens open die het mist
doorbreekt samenhang. ’t Is jong en oud,
en braakt op het klavier wat hij niet wist.…
Onschuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
293 Leven in geloof van wat dan ook
is wat het leven waarde geeft
ook wanneer de wereld verandert
maar jij haar houdbaarheid nog weet
zoals een droogte kan wachten
op de zachtheid van een enkele bui
zo zijn verdragen en oude beelden meer
dan een papieren verlangen alleen
samen delen zorgt voor verbinding
intussen verliest elke samenhang…
Even Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 In een ijle luchtbel
De lijn van haar lijf
Eén moment maar
Je schendt de murmelende stilte
Haalt haar onderuit
Met een vlindervleugelvlugge greep
Haar broze enkel in jouw vuist
Tot zij gelaten bengelt, een liaan
Een dood gewicht dat suist
Tot het beeld barst
Het hangend naakt een traan laat
Het puin, de kruimels beven
Naar een samenhang…
Het benevelde doek
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.232 het groen kijkt
mij vragend aan
vanaf een palet
met gras, bomen en struiken
of raak ik zo intens begaan
omdat de regen mij van
het levende sap laat ruiken
als het benevelde doek
moeiteloos een compositie schetst
in de stille morgen
en de samenhang van tinten
woorden doet verstommen,
waar alles zichzelf
onvoorwaardelijk bemint
en…
Piet ziet het anders
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.300 de leraar cursus
'weids de samenhang
zo slaagt
de ondernemer'
droeg op
verbeeld je
bent een helicopter
doet een view
voor het verband
daar benêe
sprak er zo waar
de cursist Piet
uit Uithuizermeede
ik zie
lange einders koeien de dijk
groen huizen bietenblad
nog zo wat
maar er zitten
geen verbanden tussen
het staat gewoon
als…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Toen jouw binnensmonds
gefluister mompelde naar samenhang. Leeg
de houten huizen. Niemand heeft gewacht.
Het dak weggeslagen boven afgekloven stenen.
Opgesloten vrienden verhangen hun jassen
aan scheefgezakte deuren.…
vrouw
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.476 ik gooi symbolen in haar schoot
zij is mijn dwaaltuin
zoals zand en strand en land
goed samengaan
in de stroming van verlangen
ik schrijf tekens in haar afrastering
zij is mijn groene klimop uit
de grond van mijn bestaan
zoals huis en tuin goed samengaan
in een geboorte van samenhangen.…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
Zicht op de hemel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 ik heb
mijn reis gemaakt
de schatten van werelden gezien
geraakt aan
de mystiek van het leven
in diep geloven alles te geven
de magie ervaren
van verbonden zijn
met omgeving en natuur
die samenhang maakt
in een bestaan met
geest gevoel en vuur
onverklaarbaarheden
hebben altijd om
aandacht gestreden
want iedere gemeenschap…
Wegkijken
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
458 je bent
geen clown
je tranen
vloeien rijkelijk
in jouw warme
liefdevolle kijk
op de wereld
om ons heen
waar samenhang
scheurt en rafels
pijnlijke plekken
laten zien in
onoplosbare
situaties waarin
wegkijken de
pijn ontkennen is
dan gaan handen
uit de mouwen
worden getrouwen
tot eenheid gesmeed
waar men van een
samen weet die…
Kakelhof
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
10.960 Zoals rackets elkaars werking versterken
factoren die bepalend zijn
in het gruis van samenhangend gravel
Waar men emoties zal bemerken
tussen in en uit of op de lijn
lijkt vriendschap in de knel.…
runen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
826 tekens uit een ver verleden
verlokkingen en kunstig bedacht
samenhang en de Yggdrassil
tekens van spiritualiteit
geheimzinnig en mooi
tekens van leven
ver voor ons
N is Waldh
God van de friezen
rustgevende bosgod
hij geeft genezing
Inspirerend,
maar de wereld blijft
chaos.…
GEDICHTJE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 letters zweven
zoals vlinders naar gekleurde
uitnodigende bloembladeren
naar een door hen
te vormen woord
op zoek naar hun plek
in een bloemrijke zin
en gaan dan
zoals vlinders doen op zoek
naar de kern het hart
naar daar waar ze ooit
zullen worden gelezen
daar waar ze een onmiskenbare samenhang
gaan vormen – een begin
van een nieuw…