464 resultaten.
Tulpen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
2.406 Schuwe schem'ring sloop
Over de landen; en aarzelend kroop
Door mist van bloed, zoekende tor, de maan;
En 'k voelde mij de enig levende mens
In dode wereld, en ik zag immens
Het spook van de aarde ontzettend voor me staan.…
Bijna dood ervaring.
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Ik ben de tel kwijtgeraakt. De som van het duren. De ellenlange seconden die mij van het razen der tijd ontbonden. Geen moment ben jij uit mijn ervaren, daar vlaag je rond als geest in kracht. Hoeveel stilte is het nu al geleden dat mijn sterven van het jouwe gescheiden is gebleven?
Ik had je lief. Nee dat zeg ik verkeerd. Ik heb je lief, met heel…
Bij tent en kampvuur
netgedicht
0.0 met 5 stemmen
1.783 Ik ben de doler van `t duisterrr dagen
van nachtelijk óngure klagen
WIE! durft mij de tijd te vrrragen
of `t al twaalven heeft slagen
WIE VAN JULLIE BLAGEN!
IK!! kijk door het glaasje van dwaallantaarn
tel de angstige ogen die naar me staren
IK BEN DE DOLER, IK! - dwaal niet af
van het pad, het kwade, de nacht, HET GRAF!
volg mij, dapperen…
Het droommeisje
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.712 Deze kamer neemt je op
en je bestemming laat zich raden.
Van het meisje dat aan je voorafging
kan je zeggen dat haar ogen laaien,
maar verder is ze hard als eboniet.
Weldra tol je
als een op de grond geslagen vlieg
en je bedenkt: dit speelt zich af
als iets wat zij heeft vastgelegd,
maar het voltrekt zich onbepaald.
Pas later lijkt je oog…
Ik zwem rond in mijn gedachten....
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.006 het spook wat ik nog tegenkwam
is flink van mij geschrokken
en is toen in alle haast
uit mijn hoofd vertrokken.…
Van ander leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
573 zwaluwen ritselen
zacht onder de pannen
maar er klinkt onnoembaar meer
in vloeren kraakt
het warm en koud sleept
onverwacht een steelse tred
scharnieren piepen
deuren tochten
slaan stilte brekend dicht
het vaag geluid
van ander leven is
herkenbaar ver uit zicht
nog is er geen contact
maar de vroegere bewoners
worden binnenkort…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 Vertoeven temidden van een donker dreigend woud
Het bloed stolt licht des mensen vel wordt koud
De griezel gruwt de mensen tot eerbiedig zwijgen
Want niets heeft ooit de grelle** germaanse goden
Het samenzijn op het Drentse zand en veen verboden
Hoezeer het Drentse volk tot christendom mocht neigen
De mens is stil hij luistert en aanschouwt de spoken…
Veldheer
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
989 Als veldheer van mijn vlakke land
verschool ik mij in bramen
en zag ik niet
hoe onverwacht
de dienders van mijn nageslacht
in sporen van een nieuwe nacht
als bokkenrijders kwamen
Ik wachtte in mijn ongeduld
de nacht af in mijn dralen
en zag ik niet
hoe ochtendlicht
de nevels dreef in vergezicht
waar spoken kwamen om gericht
mijn schaduw…
de diepste verlangens
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
574 daarom zien sommigen
soms overal spoken
en anderen blijven ,
met een kluitje,
verscholen in ’ t riet.…
Verlangen naar het platteland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
917 Woonde ik maar in een oud huis zonder opsmuk
met gammele kasten, bedden, ramen
en kieren, waar soms muizen door kwamen
maar ook de zoete geur, van vergeten geluk
Nee het is nieuwbouw waar ik in woon
strakke hoeken, tafels, wanden
alles volgens een uitgemeten patroon
ik kan er mijn hart niet aan verpanden
Doe mij een pittoreske boerderij…
De Asla
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.357 Overal spoken en schimmen,
overal as aan het werk.
-----------------------------
uit: 'De buitendeur', 2014.…
Halloweennacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 de heksen en spoken
vliegen door de donkere lucht
ze komen ruzie stoken
zijn niet bang van een griezelig gerucht
ze schetteren en schreeuwen
ook de vleermuizen komen eraan
gelijk een bende hongerige spreeuwen
zitten ze achter de bezem van de heksen aan
de zwarte spinnen in hun spinnenwebben
kruipen onrustig en zoeken
naar vliegen en insecten…
Heeft zich ontbloot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 ik kan de handen
niet grijpen van de
spoken die langs me drijven
op klaarlichte dag
zie ik hun lach in
het witst van gezicht
geen zon kan meer
hun ogen doven zij brengen
vergeten angsten in mij boven
ik wil ze vatten
voordat hun tentakels
mijn levenskrachten jatten
een koude hand heeft
zich ontbloot en werpt de
handschoen maar…
Weer zuiver wit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
778 heb spoken geschoond
uit de gordijnen
ze hoopten zich op
door minder licht
te laten schijnen
ik moest raggen
hun vlekken waren
taaier dan ik dacht
in kokend water meer
dan eens gewassen
het uitzicht is weer
zuiver wit de ramen zijn
behangen met mijn eigen ik
helaas tekort alleen jij
weet wat er aan schort…
Vlinders van de nacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
743 hul mij vaak
in zwart omdat
het rode hart de
vlinders aantrekt
van de nacht
zij fladderen
hun kleur maar
spoken donkeren
mijn gedachten met
hun verrottingsgeur
zij breken af
wat in realiteit
nooit is gestorven
monsteren grotesk
wat er ooit is gezegd
ik mantel
mij niet meer
naakt straalt
het rode hart voor
jou in dag en nacht…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
Omhoog zien naar de zon de waterrozen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
872 Naar Brahman's zonlicht bloeien mijn gedachten;
Schem'ringen, koel, van zielegronden brachten
Rust aan mijn smart om wensen, lang gebroken:
Vlaag van herinn'ring woelt uit grauw vergeten
'T verleden op bij flits van plots'ling weten -
'T herrijst, 't herrijst; mijn dode wensen spoken.…
Een belvedère op het heelal
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.973 En leegstaand lijkt het huis verbaasd
zo zorgeloos nog overeind te staan,
als wou geen mens de muren slopen
rondom een kindertijd vol spoken.
--------------------------
uit: 'Garderobe', 2010.…
Een soort fantoom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 het lijkt vaag
op iets dat
verdwenen is
maar mogelijk
ook nooit heeft
bestaan een soort
fantoom waarin
wij hebben
geloofd en zijn
meegegaan
met iets dat zich
vaak kneusde
aan de realiteit
zonder sporen
na te laten
behalve een
niet te harden
diepe pijn van
littekens die nooit
zichtbaar waren
er zat leven in
geweven zonder…
Oei mijn geheugen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
446 Een spook uit het verleden,
al is ‘ spook’ niet het gepaste woord.
Die blonde krullen,
bruine ogen en sensuele mond
zijn wel niet meer wat ze eens waren,
maar mogen er best nog zijn.
Een schoonheid blijft een schoonheid,
Ook op rijpere leeftijd
en met een paar kilo’s meer.
Een lichte paniek overvalt me
Want die blonde kende ik goed.…
Herinnering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 O, rèd me lief, en dood dat spook-van-leed:
Ik kàn niet leven, als ik niet vergeet!…
gemis
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.223 Als ik alleen ben,
spook enkel jij nog door mijn hoofd.
Ik denk aan je
op elk moment van de dag.
Ik droom van je
elke seconde van de nacht.
Liefste,
ik hou van je
met heel mijn hart.…
Zelfbeeld
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
826 En weer spoken de illusies
door je brein.
Ben je of ben je niet?
Durf je of durf je niet?…
spinsels van spoken en demonen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
542 nooit leek het licht
zo gedwee
als toen het die dag
bij valavond
de stilte werd ingedreven
waar het leek
of een in zichzelf
gekeerde wereld
zo geducht ademde
dat spinsels
van spoken en demonen
de overhand op
gedachten kregen…
Frans Timmermans
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
1.051 Het zal nog lang in al zijn hersens spoken:
‘Ik heb me in mijn eigen taal versproken!’…
Kinderboekenweek
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
715 Gegriezel voor de kids: een prachtidee
Maar waarom weer vooral die stomme knoken
Van Pierlala, de heksen, vampiers, spoken?
Die bangmakers zijn vreselijk cliché
Neem ook eens senekaters, jenks en porgels
Pantippels, bozbezbozzels, blauwbilgorgels!…
IN DEN SWARTE KAT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 Het kasteel der spoken mag eng of zot,
misschien wijsgerig, jouw denken omhullen
met vragen over lang verleden lot.…
WINTERNACHT
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.096 Ze 'n roeren, noch ze 'n poeren en,
bij 't nachtelijk gestraal,
men zweren zou dat 't spoken zijn,
of reuzen altemaal.
De sterren staan en bliksemen,
als ogen, ongeteld,
van boven, uit de koppen van
die reuzen vol geweld.
Ze groeien immer groter, en
de witheid van de snee
verzwaart de zwarte stammen. Zich!…
De Spookmajoor van Nijmegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Hierop besloot de majoor
dat het genoeg was geweest;
om naar de Aarde terug te keren
en daar te spoken als geest.
Hij voegde de daad bij het woord
en elke nacht om middernacht
verscheen zijn geestverschijning
op de stadsmuur, bij de gracht.…
Pompoen
gedicht
2.3 met 31 stemmen
11.612 De meest geroutineerde vleermuis, ja,
maar soms, 's nachts, in een leeggezogen huis,
als wie nog wakker is neerslachtig is
want het is tijd voor buitenaardse krachten,
landt er een ufo in het hoofd, zaait graancirkels,
klemmende redenen er niet te zijn.
Afwezig. Niemands zoon. De guillotine.
's Ochtends is alles weer voorbij, niet echt
te…