76 resultaten.
Als Jakob uit zijn schelp kruipt
gedicht
2.0 met 177 stemmen
24.877 ‘Ik tentakel je wel op.
Nu ben je mijn mantel en mijn kraai, jij babbelaar
maar verliefd zijn en gelijkertijd ook koken – neen.’
Ik: ‘Groot veulen knikte goedendag naar de trein daar
tussen Luik en Leuven. Nar op een beer. Wolkengloed
als goud op blauw. Vuurbal, maar voor webcamkinderen
nergens hout.…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
411 Zoals bloedheldere beken
een voorteken zijn
van treurige tentakels.
Zij vissen Achterbergse gesloten
poëzie hier, zonder klemmen;
en misschien is hij al vol van de kiem
die door zijn huid sijpelt en groeit
maar zijn stem kan toch niet
die van kanker zijn?…
Oude demonen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
580 Toch kwamen de oude demonen terug
en hadden ze ineens betere tentakels,
je had niets meer aan Wodan of Lugh,
de doodskopvlinder wuifde voorgoed
alles weg, alle mirakels.…
Het onontkoombare menselijke lijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
730 Zijn greep verslapt en zijn tentakels verdrogen
en vlot verdampt hij zonder meer uit mijn leven.
Ik zit weer op de bank, uitgeteld maar content.
De overwinning is goddank toch nog behaald.
Maar weet dat je uiteindelijk níet zegepraalt.
Dus geniet van je leven zolang je hier bent.…
Tezeer verleden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Zielige tentakels van een ontzielde spin.
Geen familie van de wolfsspin.
Eerder van een iel schrijvertje.
Maar ik schrijf toch!, verzet ik mij toch nog.
Over wat allang voorbij is!, knal je eruit.
Een wereldreis? Of een dagje Urk, stokvis,
maar kom in godsnaam tot leven!..…
Antwoord van duizendvoudige pijnen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.093 Scheur mij het vlees van de schedel
met jouw alruinen tentakels.
Looi me de huid met je granieten nagels.
Breek mijn skelet uit de hengels,
als in een eeuwig blijspel van waanzin.
Of geef me het genadeschot
en vul mijn omhullende buidel
met alle lavastenen
uit de vuurberg van oneindige bezwaarlijkheden.…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Je strekt je tentakels achterwaarts
en ver voor mij uit,
voorbij mijn bestaan en
al het andere.
Alles wat gebeurt is deel van jou.
Niets ontsnapt aan je aandacht en
geen wetenschap laat jou ongemoeid;
veel dimensies van ruimte, tijd en zijn
houd je nog verborgen.…
droge voeding, kassa vier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 sloop uit het blikveld
een gebochelde nimf
waggelend op naaldhakken
kraaknet in haar witte kiel
de verf bladderde van haar wangen
ze keek scheel door bokalen
gevangen in een hoornen montuur
alles wat zij verzweeg was een gerucht van klanten
als een mug die gonst tussen de schappen
van een supermarkt met schel licht
het gaat over de tentakels…
cel
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.279 gehouwen steen
van zilte eenzaamheid
gestorven gedachten
pulver onthecht in schrijnend
wachten op een loze dageraad
wenende muren
voegen murw geplet
gevangenen in zwaartekracht
geloken venster
traliën gelijk een stramme wacht
onwrikbaar in hun kille kader
wenende muren
deur vergrendelde verrader
in een gluipse wereld wier
uitgestoken tentakels…
Genius Loci
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 naar het firmament;
hier ben ik al zo lang eindeloos lang aanwezig
op deze sublieme plek waar ik ooit stil bleef
staan en nooit meer een sprong verder wilde,
zelfs geen ogenblik verlangde naar
andere velden of wegen of vergezichten;
moeders zuigknobbels, vaders grijpklauwen
ben ik vergeten; zelfs mijn gegeven naam
vergat ik toen mijn tentakels…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 II
Groene en roodachtige, grote generieke flora
kruipt moeizaam over het grotere heideland,
ik denk ,hier ergens ligt ze wel heel rustig
tussen langere boomwortels en hun tentakels.…
Tussen grijs en donker,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 Bladergoud van dekens markeren het verouderd bos
wind in koperen regens, nevels beheersen de gedachten
oktober spreidt z’n ziel in het eerste schrale licht,
Schaduwen, nog begraven onder het natte mos,
ze woelen als tentakels tussen wortels, hongerig
naar voedsel wat de laatste zomer heeft gebracht,
roerloos drapeert de mist zijn vitrage…
Aan Loan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Hij omwikkelde jou met een koningskleed,
maar hij ruïneerde jouw innerlijke rijk
als een wolfspin met giftige tentakels,
als een Dracula zoog hij jou leeg,
onzichtbaar, pijnloos, onmerkbaar.…
Akis II; in de wind geslagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 nadat ’t schip
de veilige haven verliet
ontwaakte de jongen
en wilde terug naar land
zo snel mogelijk ’t zand
tussen zijn tenen voelen
de matrozen beloofden hem
zijn stem serieus te nemen
hemel en aarde te bewegen
zonder omwegen te keren
proberen tegen de wind in
scherp te manoeuvreren
(in ’t echt negeerden ze hem)
wijnranken als tentakels…
HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.503 zegt: je staat nu in de tropen
en in het helder Indisch licht
geen zomeravondluchten
de nachten vielen gauw
ik verfriste me met lauw
water, tjitjaks vluchtten,
verdwenen als een schicht
op Java in het duister
hoe anders is het Indisch licht
niet meer dan obstakels
die men op het asfalt vindt
wie kreupel zijn of blind
hun armen als tentakels…
Dood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 Hij is er altijd al geweest, je wist al lang van zijn bestaan
maar het deerde je eigenlijk niet
hij had zoveel gezichten, zoveel verschijningen, zoveel vormen
dat je hem soms niet eens herkende
als zijn tentakels over het leven gleden
Je kwam hem tegen als vallende bladeren in de herfst
met glanzend geel, bruin, oranje en rood,
als verdoffing…