Alle inzendingen over tentakels

76 resultaten.

Sorteren op:

Als Jakob uit zijn schelp kruipt

gedicht
2.0 met 177 stemmen aantal keer bekeken 24.877
‘Ik tentakel je wel op. Nu ben je mijn mantel en mijn kraai, jij babbelaar maar verliefd zijn en gelijkertijd ook koken – neen.’ Ik: ‘Groot veulen knikte goedendag naar de trein daar tussen Luik en Leuven. Nar op een beer. Wolkengloed als goud op blauw. Vuurbal, maar voor webcamkinderen nergens hout.…

Bezwete Taal der Ragzangers

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 411
Zoals bloedheldere beken een voorteken zijn van treurige tentakels. Zij vissen Achterbergse gesloten poëzie hier, zonder klemmen; en misschien is hij al vol van de kiem die door zijn huid sijpelt en groeit maar zijn stem kan toch niet die van kanker zijn?…

Oude demonen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
Toch kwamen de oude demonen terug en hadden ze ineens betere tentakels, je had niets meer aan Wodan of Lugh, de doodskopvlinder wuifde voorgoed alles weg, alle mirakels.…

Het onontkoombare menselijke lijden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 730
Zijn greep verslapt en zijn tentakels verdrogen en vlot verdampt hij zonder meer uit mijn leven. Ik zit weer op de bank, uitgeteld maar content. De overwinning is goddank toch nog behaald. Maar weet dat je uiteindelijk níet zegepraalt. Dus geniet van je leven zolang je hier bent.…

Tezeer verleden

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
Zielige tentakels van een ontzielde spin. Geen familie van de wolfsspin. Eerder van een iel schrijvertje. Maar ik schrijf toch!, verzet ik mij toch nog. Over wat allang voorbij is!, knal je eruit. Een wereldreis? Of een dagje Urk, stokvis, maar kom in godsnaam tot leven!..…

Antwoord van duizendvoudige pijnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Scheur mij het vlees van de schedel met jouw alruinen tentakels. Looi me de huid met je granieten nagels. Breek mijn skelet uit de hengels, als in een eeuwig blijspel van waanzin. Of geef me het genadeschot en vul mijn omhullende buidel met alle lavastenen uit de vuurberg van oneindige bezwaarlijkheden.…

Mijn Omgeving

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 824
Je strekt je tentakels achterwaarts en ver voor mij uit, voorbij mijn bestaan en al het andere. Alles wat gebeurt is deel van jou. Niets ontsnapt aan je aandacht en geen wetenschap laat jou ongemoeid; veel dimensies van ruimte, tijd en zijn houd je nog verborgen.…

droge voeding, kassa vier

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
sloop uit het blikveld een gebochelde nimf waggelend op naaldhakken kraaknet in haar witte kiel de verf bladderde van haar wangen ze keek scheel door bokalen gevangen in een hoornen montuur alles wat zij verzweeg was een gerucht van klanten als een mug die gonst tussen de schappen van een supermarkt met schel licht het gaat over de tentakels…
Wim Veen13 april 2006Lees meer >

cel

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.279
gehouwen steen van zilte eenzaamheid gestorven gedachten pulver onthecht in schrijnend wachten op een loze dageraad wenende muren voegen murw geplet gevangenen in zwaartekracht geloken venster traliën gelijk een stramme wacht onwrikbaar in hun kille kader wenende muren deur vergrendelde verrader in een gluipse wereld wier uitgestoken tentakels…

Genius Loci

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
naar het firmament; hier ben ik al zo lang eindeloos lang aanwezig op deze sublieme plek waar ik ooit stil bleef staan en nooit meer een sprong verder wilde, zelfs geen ogenblik verlangde naar andere velden of wegen of vergezichten; moeders zuigknobbels, vaders grijpklauwen ben ik vergeten; zelfs mijn gegeven naam vergat ik toen mijn tentakels…

Dag lieve geschilderde dag

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
II Groene en roodachtige, grote generieke flora kruipt moeizaam over het grotere heideland, ik denk ,hier ergens ligt ze wel heel rustig tussen langere boomwortels en hun tentakels.…

Tussen grijs en donker,

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Bladergoud van dekens markeren het verouderd bos wind in koperen regens, nevels beheersen de gedachten oktober spreidt z’n ziel in het eerste schrale licht, Schaduwen, nog begraven onder het natte mos, ze woelen als tentakels tussen wortels, hongerig naar voedsel wat de laatste zomer heeft gebracht, roerloos drapeert de mist zijn vitrage…
Pama3 oktober 2014Lees meer >

Aan Loan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Hij omwikkelde jou met een koningskleed, maar hij ruïneerde jouw innerlijke rijk als een wolfspin met giftige tentakels, als een Dracula zoog hij jou leeg, onzichtbaar, pijnloos, onmerkbaar.…

Akis II; in de wind geslagen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
nadat ’t schip de veilige haven verliet ontwaakte de jongen en wilde terug naar land zo snel mogelijk ’t zand tussen zijn tenen voelen de matrozen beloofden hem zijn stem serieus te nemen hemel en aarde te bewegen zonder omwegen te keren proberen tegen de wind in scherp te manoeuvreren (in ’t echt negeerden ze hem) wijnranken als tentakels…

HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.503
zegt: je staat nu in de tropen en in het helder Indisch licht geen zomeravondluchten de nachten vielen gauw ik verfriste me met lauw water, tjitjaks vluchtten, verdwenen als een schicht op Java in het duister hoe anders is het Indisch licht niet meer dan obstakels die men op het asfalt vindt wie kreupel zijn of blind hun armen als tentakels…

Dood

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 829
Hij is er altijd al geweest, je wist al lang van zijn bestaan maar het deerde je eigenlijk niet hij had zoveel gezichten, zoveel verschijningen, zoveel vormen dat je hem soms niet eens herkende als zijn tentakels over het leven gleden Je kwam hem tegen als vallende bladeren in de herfst met glanzend geel, bruin, oranje en rood, als verdoffing…
Wim Dalderop10 februari 2018Lees meer >