Alle inzendingen over var

944 resultaten.

Sorteren op:

SCHADUW

poëzie
4.1 met 60 stemmen aantal keer bekeken 13.077
Ik heb te zeer de liefde liefgehad daarom wellicht heeft zij me niet bemind. Zo doet de mooie minnaar met een zeer verliefde kind. Ik heb de zon te lief gehad en beu van beedlen aan de deuren van de dagen ben ik geworden als een varenblad dat liever in de lommer leeft dan zon te dragen. En daarom bouwt mijn kommer aan een huis waar…
Alice Nahon26 februari 2023Lees meer >

LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN.

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.269
Laat u licht, ô Christen, rijzen, Laat het schijnen over al, Gij moet aan de wereld wijzen, Hoe en waar men varen zal. ------------------------------------ uit: Huis- en zede-lessen…
Jacob Cats4 oktober 2022Lees meer >

een vissersmeisje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 779
waarom sta je zo voor het venster waarom staar je zo in de nacht is er iemand die nog zal komen, is er iemand die jij verwacht is het de jongen die ging varen de jongen met zijn ziel voor de zee op de golven wiegen zijn gedachten de wind wuift zijn dromen mee o zwart water duivels meer ellende van voorspoed en leed o brenger van ratten…
erik27 juli 2005Lees meer >

Feestpiraat

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Niets had hij te vieren Hij liet alles los Dichten deed hij als Aan touwen zwieren Met woorden op een klos Eenmaal weer aan land Stak hij graag van wal Dan had hij zich weer vastgezet In een spraakwaterval Eenmaal na het hijsen Met niets in de hand of haak Stelde hij verkeerde eisen Of alles aan de kaak En weg was zijn gezag Hij vergat…
Jeroen Zwaal23 augustus 2004Lees meer >

IK LAAT ALLE HOOP VAREN

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Het is niet meer uit te houden Een woeste rit richting huis Maar het kan nog uren duren Dus ik ben nog lang niet thuis Met lieve, zachte woordjes Probeer ik de rust te bewaren Maar met hevige krampen in de darmen Laat ik nu alle hoop varen…

BESTUREN

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 929
besturen is georganiseerd dienst verlenen effectief door degelijke kennis van zaken communicatieve vaardigheden en sociale instelling gespierde handen die het stuur hanteren worden vanuit het zenuwstelsel voorzien van positieve prikkels intuïtief neigend tot het kiezen van juiste directies voor het zelfstandig opererend orgaan door gebrek…

VERDWAALD HEMELLICHAAM

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Her poolschip Aurora vervoert zes professoren op zoek naar een wondereiland brok van een gevallen ster de uiterst geleerde heren laten hun ingewikkeld wellicht overladen denken tijdens de koude reis wegzweven over de IJszee bij deinen op golven ontzag voor ijsbergen doen nieuwe kennis op als kapitein Haddock beschonken vrijuit…

Als god van de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
heb mijn schip opgetuigd met zeewaardigheid alle brevetten behaald vooral onvermogen heeft heel hoog gescoord tijdens mijn verblijf aan boord wilde de wereldzeeën bevaren storm en passaat trotseren maar het bleef bij proberen kwam dwars op de golven aan lager wal werd het schip door wrakhout bedolven ben gered maar als god van…
wil melker21 oktober 2011Lees meer >

Al die willen te kapen varen

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.666
Al die willen te kapen varen Moeten mannen met baarden zijn. Tartend stormen, strijd en pijn, Wild als de baren! Vliegend als schuim over de zee, Mannen met baarden, die varen mee!…

VERGANKELIJKHEID

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.320
Lang leefde ik met je in deze stad, vannacht moet ik weer varen. Soms heeft een mens volmaakt geluk, maar kan het nooit bewaren.…

KORTE ZEEREIS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
De veerboot legt aan: snel vliegen aalscholvers weg van hun rustplaats.…

ONGETUIGD...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
Niet langer kiezen we het ruime sop Niet langer verlaten we anker huis en haard "Het is op" zei jij voorbij het praten Ons schip heb ik eigenhandig het strand opgetrokken Het zeil gestreken in het vooronder geborgen Onttuigd ligt het te verlangen naar morgen ...misschien?…
Harry Daudt19 augustus 2009Lees meer >

het schip van liefde

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 754
We zijn scheep gegaan kant en wal gekeerd De riemen in de dollen het drijven beproefd Wat wisten wij van varen?…
Harry Daudt13 oktober 2009Lees meer >

Volle zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Het kompas geeft oostelijke richting aan, De koers is gezet, wij allen varen mee.…
Iak9 november 2010Lees meer >

Hier staat u

gedicht
2.3 met 49 stemmen aantal keer bekeken 11.366
Hier staat u buiten en boven het gangboord de paalworm die traag door het zachte lichaam trekt stuurboord groen bakboord rood waaronder de wolken als alles roerloos geworden is het zuiverste maaksel geen enkele vorm elke vorm stuurboord rood bakboord groen waaronder u hier staat. ----------------------------------- uit: 'De blauwe…

Jochem gaat op reis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
nu Jochem eindelijk slaapt trekken Erik en Mirjam in de donkere nacht een zwarte waterplas onder zijn bedje vandaan, aan het plafond worden een volle maan, duizenden zilveren sterren en wat zeemeeuwen geprikt van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden en natuurlijk super veel vissen…

Op de valreep

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
zag je gezicht in de gepoetste roodkoperen olielamp je ogen van groot naar klein in de zwaai van de kajuit je lach deinde op de golven buitengaats voor de wind het zeegat uit maar op de valreep wendde je het steven jij zocht de ruimte niet het avontuurlijke van alles op te geven voor jou geen schippersvrouwverdriet…
wil melker5 september 2010Lees meer >

Deinen in broos water

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
nog zijn de meningen verdeeld over schietlood en kompas tot averij komt het niet meer een eigen koers in oude klompen niet giftig opgetuigd met woeste tijden van weleer ze deinen in broos water de golfslag al voorbij het laatste zeil gehesen overstag was er nooit bij lager wal zal hen niet raken hun vrijheid is te groot zo ver uit…

Een Burgerjongen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Ik denk, hij kon gaan varen! De zee is rijk, de zee is groot, Zout water geeft het zoetste brood! Wil hij te land graag blijven; Waarom niet vroeg Met spa en ploeg Kloek Akkerwerk te drijven? Een kèrel groeit er zeker van: Een Boer is anderhalve man!…
J.P. Heije30 augustus 2021Lees meer >

Afscheid

gedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 11.427
De ochtend in doorzichtig glazuur, nog bauw van dauw en Hoofd dat naar adem hapt. Een steenworp van de boeg Verwijderd: Ik was je nog niet vergeten. Zo innig blijft Geur in het hoofd hangen. Zo teder de gebaren van het Afscheid, de strelingen ervoor. Toen wind het boord Scheerde, de golven voorwaarts braken en het zicht vernauwde. ----------…

Winterstalling?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
Afgemeerd lig ik hier de motor zwijgt voor wintermaanden Afgemeerd aan de oever van de rivier kabel aan de bolder Geen schipper durf ik naar de koers te vragen Geen boeking wordt er gedaan geen kinderstem geklets,roepen Geen kip.... die nu wil reizen de bomen bijna kaal terrassen aan de kaai leeg En meeuwen die…

Aan lager wal

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 913
in helder water legden wij de kiel bouwden ons schip met sterke spanten wisten van wanten in zeewaardigzijn lag nu eenmaal onze ziel en zaligheid wij zijn de horizon voorbij gevaren er was geen oceaan te groot maar in de havens bleek het water nog viezer dan een sloot ik ben daar aan lager wal geraakt gelukkig had jij wel…

SLOTERMEER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 362
De watervlakte blinkt knipogend en rond, vraagt vrolijk welvend kleine zeilboten al deinend en zwenkend door te stoten: golven en vaart houden hun luchtig verbond. De bomenkring om het meer is een bond van wachters; ze waken streng, vergroten de opwekkende geest bij de stad Sloten en diens vertier op schepen, elke stond. De Friese wind geeft…
Han Messie20 oktober 2021Lees meer >

poppenstoet

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 641
-druppels uit al mijn lichamen dringen het kind binnen- morgen zou het gaan varen ver weg van de grijze pantalon en het openscheuren van de donder op zolder, van de minibomen langs het treinspoor dat de seizoenen deed vervreemden van het kunstlicht, ratelend en zonder pardon morgen zou het gaan varen in de namiddag, licht en…

Drinkliedje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
Er waren matrozen uit Laren op zee aan het zuipschuitje varen. Ze hieven het glas en marineblauw was hun gezicht, toen ze scheepstoeter waren.…
Aubrey29 januari 2012Lees meer >

Naar de overkant

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Ze hebben het roer van de stuurman in handen genomen troebel golft het water terwijl zij varen naar de overkant…

Mijn boot

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Toch vaar ik iedere dag vrolijk naar zee en blijf daar even voor anker. Gisteren kreeg ik weer een waarschuwing voor een aanvaring, maar ik kon het roer tijdig keren. Terwijl ik nu vaar, hoor ik rustig het kabbelen van het water. De muziek van eb en vloed volgt zijn ritme, alsof er al die tijd niets is gebeurd…

schip

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 881
Het leven twijfelt stuurloos vaar ik verder naar onzekerheid Ik ben geen kapitein,maar een matroos Is dit het schip waar ik voor koos…

mijn schip ligt klaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
de zon is daar mijn schip ligt klaar ja, dus varen maar de mannen aan boord hijsen de zeilen lichten het anker met wind in de loef zetten we koers in de richting van de zon we varen nu heel snel vijf knopen wel trotseren hoge baren we zeilen nu al uren en het blijft maar duren met het ontwijken van alle gevaren…
jonhy donovan9 september 2016Lees meer >

Ik verscheep mijn hart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik verscheep mijn hart vaar met mast en zeil door woeste zeeën ik ben een banneling in deze gerezen tijd doorklieft verga ik vol van pijn en zielendorst; het anker is verroest tot aan de jaren waar boeg en steven mij de wind en knopen geven maar het varen herbergt geen doel waar het roer zich ook naar went; het liefst althans in…
elze25 december 2008Lees meer >