31745 resultaten.
CONSERVOCRIET
snelsonnet
4.5 met 38 stemmen
2.608 Twee mannen die elkaar de anus likken,
voortdurend in elkanders bed verblijven
en wederzijds fellatio bedrijven
waarna ze alles van de ander slikken,
dat vinden wij pervers en zeer vulgair,
behalve als het gaat om Bush en Blair.…
Harten van steen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.099 Samen met jou,
wil ik,
geschiedenis schrijven,
in elkaars armen verblijven
verstrengeld drijven
door het leven heen.
Samen,
smelt een hart van steen
wordt alles zo mooi om ons heen
enkel en alleen..met jou alleen
want zoals jij, is er slechts een.…
Achilles
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
853 ik ga maar
roept mijn gevoel
nog langer hier
verblijven
gekluisterd aan een
onaantastbaar doel
is teren op
starre beelden,
vastgespijkerd
aan ijle lucht
ze zullen eerder,
wat komt en gaat,
aan stijfheid rijgen
hoe kwetsbaar
is mijn hiel
onder deze
verlopen zucht…
De Tropen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
830 De reflectie van wuivende palmen
In het glad blauwe wateroppervlak
Zingende myna's die in mijn oren galmen
En de dag die voortkabbelt, met groots gemak
Kon ik maar altijd verblijven
In dit tropisch paradijs
Op de geuren van leelawadee wegdrijven
Ver ver weg van het wintergrijs…
enigszins dociel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 -bewaaradvies
droog en donker bewaren-
ik begeef me op hellend vlak
ben nauwelijks zichtbaar waar ik ben
steeds bezig
met woorden te worden
zonder eeuwig te verblijven
toch tussentijds ergens te beklijven
hoewel meegaand
dwars door elk orgaan van betekenis…
eigen ogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
117 is het kennen of weten
de som of de proef
gangbaar of draaglijk
men zegt dat de geur het
meest tastbare zintuig is en
dat men op de tast moet zien
om luister bij te zetten
om met gelijke tred
te lopen door dezelfde straat
om in een opheldering
te verblijven
ter plekke…
Pasen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
814 Tere takken, jonge twijgen,
bloesem in de knop
beloftes die een aanvang krijgen
het voorjaar volgt de winter op
De lucht zindert vol beloften van leven
de tere twijg wordt weer een tak
de zwellende knop tot bloem verheven
voor het oog met het grootste gemak
Pasen schenkt nieuw leven
het oude is voorbij gegaan
een levend licht wordt ons…
De dood, dat is, niet meer de zon zien
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.359 De dood, dat is, niet meer de zon zien, is
Niet meer de sterren zien, aan hoge nachten,
De dood, dat is het niet meer mogen wachten,
De ochtendschemering, de duisternis.
De dood, dat is, het niet meer mogen zijn,
De dood, dat is, het niet meer mogen denken,
De dood, dat is, niet meer bewust U schenken
Weg, te worden tot een ander zijn.
De…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 mijmerij,
God is een doodslag, wreedheid en de list,
God is de werkelijkheid, die zich vergist,
De beving van het komende gebeuren,
De lichte laaie gloed, het peinzend peuren,
God is de vrouw, de man, het kind, het dier,
Hij is de sneeuw der bergen en het wier,
De wijde lucht, het alom vonkend vuur,
Er is geen God, er is slechts de natuur…
natuur ongerept
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
516 vredig mooi bied je jezelf aan
jouw land en water strekken uit
je lucht zo hemelsblauw
niets of niemand zoals jou
stukje schoonheid ongerept
ik heb je lief, wil voor je zorgen
blauwe planeet van morgen
je moest eens weten
hoeveel ik werkelijk van je hou……
Er is een stem gekomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
955 Er is een stem gekomen uit de stemmen
Veler vogels, zingend in de morgen,
Uit de klankroepers van de hoge dag,
Uit de kleurzaaiers op de witte ruimte,
Uit de verheugden is een lied ontstaan,
En kleine mensen op de aarde horen,
En kleine stappers op de bergen zien,
Zij zien het zwevende alom ontstijgen,
Zij worden zelve zwevenden, die…
Olympische vrede
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
686 Het pad dat ik inmiddels zo goed ken,
voert mij vandaag weer naar de waterkant.
Daar ligt, door riet en dennenbos omrand,
de spiegel van het koele, stille ven.
Met zwemmen zal ik geen medaille winnen,
maar 't meertje stemt me vredig diep van binnen.…
te laat
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.403 Nooit gesproken woorden
op het puntje van mijn tong,
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong.
Woorden zo breekbaar als glas
gebroken in mijn mond,
die ik je graag nog had willen vertellen,
maar waarvoor ik de moed niet vond...…
oud zeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
679 donker omvat door de nacht
stijgt worsteling naar boven
om duwend een plaats te vinden
als een demon: het oude zeer, niet goed geheeld
ik wil daar niet verblijven!
er komt geen rust
geen magnolia die geurt
geen klanken
die kunnen strelen
alleen de tijd
zal de wonden helen…
God
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
547 Hemel, aarde, zon
Een perfecte bonbon
Onze meest waardevolle kracht
Ons bestaansrecht en supermacht
Recht door zee en echt
Voor wie men bidt en vecht
Een God met verschillende lijven
Waarop wij in alle vormen mogen verblijven…
Halcyon dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Er is ergens een plaats
vastgezet in ruimte-tijd
voor altijd en eeuwig
waar ik verblijven kan
In mijn herinnering
is het altijd zomer
ben ik eeuwig onder invloed
van alle soorten drugs
ik ben bij goede vrienden
en de sfeer is uitstekend
Dit is mijn hemel
niemand heeft nog vragen
alles is okee hier
dit zijn de halcyon dagen
:)…
ruimtelijke ordening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 niemand neemt nota
van achteloos verblijven
de binnencirkel van een rotonde
de kromming van aarde
altijd en iedereen
is nog niet overal en nergens
de locatietheorie zegt van wel
ik schrik er niet meer van
de geest die een schaduw werpt
zelfs in het voorbijgaan
een geleding naar gebeurtenis
als ultieme plaatsbepaling…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 sierlijke vleugelslagen
maken hevige wind
een bruinwitte schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn…
moeder natuur
hartenkreet
5.0 met 291 stemmen
682 o, moeder natuur
rein en zo puur
de wind en de zee
spelen gedwee
met aarde en zand
scheppen een band
de zon en de maan
een storm of orkaan
bloemen die bloeien
dieren die stoeien
ze laat alles begaan
een hemel op aard
is er ontstaan!…
Regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Geef mij de regen
een zomerregen
waar ik nat kan worden
liggend in het gras
Laat mij wachten
op de regen
van de ochtend tot de avond
Ik zal wachten
als de bladeren van bloemen
waarin ik de samenhang
kan zijn met alles
een ontkiemen
een belofte
voor de volgende dag
Dan zal ik drinken
van het water
Dan zal ik dichter bij
de aarde…
tussen grijs en grauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 tussen grijs en grauw
brengt één ijspauw kleur in
de morgenstilte.…
altijd kiert de wereld
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
638 jij daar
ik hier
en altijd
kiert de wereld
we gooien deuren los
maar wandelen in
bos en heide is er
voor geen van beide
een eigen stek
een plek om te verblijven
elkaar wat liefde aan te
reiken is er niet
dan kiert
de wereld in venijn
verlaten doet van binnen
zo vreselijk veel pijn…
Time to say goodbye
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
477 Zo lang al verbleven
Op het vertrouwdste nest,
Alles dat eigen is
Misschien wel te eigen geworden;
Tijd om te veranderen van tableau,
Nieuwe zuurstof te inhaleren,
Hersens te laven aan nieuw
Gedachtengoed, te ontdekken
Dat het ook daar goed is
Om te verblijven,
Home is where the heart is…
doorbraak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 laten we ons aanmatigen
de mist met handen
en voeten eten, het land
voorbij de grens betreden
in dubbelgang voortgaan
doorwaadbaar, hadden
we al een vliegende schotel
gevangen, dichter dan nabij
naar een mateloos helder-
laten we verblijven, hier, nu…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Het is een schoonheid
Waar ik alle dagen naar mag kijken
Naar de wonderen van dit heelal
Ik zie en ben verbaasd---
Wat zich allemaal laat zien aan mij---
En aan alle mensen.
Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen…
Een klein gebaar
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
749 een blik
de vingertip
hand of arm
het is een
klein gebaar
houdt onze
liefde warm
geen groot
spektakel
de wilde feesten
dure reizen
vakanties
naar exotische
verblijven
het is
intimiteit
een klein
gebaar van
samenzijn waarin
de liefde
goed gedijt…
Ooit...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 De vogels huilen, ze zijn treurig.
Tranen van vissen vermengen zich
met het water.
De bladeren van de bomen verbleken.
Wij komen later...…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 De nacht valt ook in mensen die
verbrokkelen in hun bestaan;
Herkenning gaat er langzaam aan
tot ze ook zelf het niet meer weten
wie ze waren, naam verloren
en de sleutel tot verstaan.
Toch blijft voelen, smaken, zingen
en de diepe kern van alle dingen.
Moeten we treuren om verlies of
dieper leren kijken wie ze waren?
Ze zijn nog steeds…
ZWANGERSCHAP VAN DE ZOMER!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Het gele koolzaad doneert
aan de groene ontwapende
frisse voorjaarsnatuur
een prachtige gele gloed
zich vermengend met
het witte fluitenkruid
tot een zeer bijzonder mooie
zwangerschap van de zomer!…
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…