269 resultaten.
tot........
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
2.359 zoals het licht
zal het altijd zijn
vergeten de nacht
verdreven de pijn
voor altijd
ontwaak ik de zon
zonder spijt
zonder angst
niet bang
voor het licht
dat schijnt
bescherm jij
ik kus
kus jou
en jij
jij kijkt
en ziet mij
dit afscheid
duurt niet lang
ik streel, streel jou
je wang
je zilveren haar
tot gauw
tot daar…
Over Pasen 2013.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 Verdreven door het slechte weer
Strijken wij er een korte wijle neer.
Door een annonce in een blad
Besloten we dat,
Dan weten jullie dat!
Let wel, Captain James Cook,
Was hier in 1774 ook op bezoek.…
Gedoornde witte roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 eeuw na eeuw het gekrakeel
van de menselijke soort
hoeders van wijsheid
kijken onbewogen toe
de banen der planeten
het rijzen van de zon
het spel der sterrenstelsels
behoeft hun aandacht
verdreven uit de Hof van Eden
slaat Kaïn steeds nog Abel dood
de roos der wijzen
bloeit in het eigen hart…
Bevroren lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Alleen, je bent niet meer,
Mijn lieve schat is weg van hier,
Komt nooit meer,
Voorgoed uit mijn leven verdreven.
Alleen zij weet dat niet meer,
Zij is opgehouden te zijn,
Zal nooit meer kunnen lachen,
Alleen nog op m’n tablet.…
Jij leeft voort in mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.177 En toen werd het plotseling stil in mij
sloeg het duister onverwachts om zich heen
het leven zette jou roekeloos opzij
en daar zit ik dan...helemaal alleen
Zeg mij wat moet ik nou
zonder jou in mijn leven
wat ik nog met jou doen zou
is door wanhoop verdreven
Mijn hele wereld is volledig ingestort
er is niets dat voor mij nog zin heeft…
Rampen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
549 Ik heb gehuild om de kinderen in het toenmalig Saigon
ik betreurde de doden van de Bijlmerramp
ik word droevig door de mensen die van huis en haard verdreven zijn
en nergens een thuisland kunnen vinden
er zijn genoeg rampen te betreuren
genoeg ellende om over te zeuren
daarom kruip ik dicht bij jou
dan voel ik noch honger noch kou
en…
Zie! een moedige traan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 De steen heeft onze angst verdreven.
Onze ogen worden vanzelf weer droog.
Onze vijver is opnieuw gaan leven!…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
Verleden.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.800 Waar eerst het verleden
een hoofdrol speelde
trok jij een streep
door het donker
het lijkt net of de dood
door jou werd verdreven
zomaar ergens tussen
tijd en ruimte
waar mijn gedachten
ook heengaan
ik verdwijn niet meer
op de golven van eenzaamheid
jouw ogen brachten mij terug
_in een stralende diepe rust_…
Humaniteit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 Alles moet kapot,
verdreven,
of bespot.
Oorlogen om wat van wie
en delen
doen we niet.
Blind voor morgen
graven we ons
eigen graf.
Spijt komt altijd
te laat en
achteraf.
Jaren van nu
schamen ze zich
dood,
iedereen keek toe
en niemand die er
iets om gaf.…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
Nachtuil
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
331 Als een engel vloog de nachtuil
Laag over de daken van huizen
Met een herhalende roep
Als boodschap voor de mensen
Die niet sliepen
Die de tijd van de nacht
In wakkere staat verdreven
Hij riep zo hard hij kon
Om hen te laten weten
Dat hun gebeden waren gehoord
Dat morgen de zon schijnen zou
Want hoe duister ook de duisternis…
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 er vallen vlinders op
mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil…
Gestorven engel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.507 Haar vleugel gescheurd
Door etterende wonden
Die van binnenuit
Hun weg naar haar fysiek toe vonden
Oneindige duikeling
Van utopie naar een hol leven
Ze koos voor haar hart
Waardoor ze uit de hemel werd verdreven
De moeilijkste weg
Naar het grootste geluk
De kans veel groter
Dat alles mislukt
Vertrouwend op het lot
En een toekomst…
Automne
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Boven de toppen van de bomen
een blauwe lucht met wolkenveren
en de geluiden van verkeer en
daaromheen vogelgezang
het duurt niet lang of klokken luiden
om mensen naar de kerk te roepen
om stil te zijn en na te denken
te luisteren naar oude wijn
de zon klimt, en de koele morgen
wordt met de oostenwind verdreven
hier zit ik, noordzij van…
alsmaar verder
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
889 het afscheid komt van ver
telkens weer
wanneer de woorden
zijn volbracht, verdreven naar
de donkere ruïnes van het gelaat
ik keer terug; houd de wacht
behoedzaam bij de eerste zon
als zou het sterven geen naam meer hebben
geen fluistering of klank, niet hier en halverwege
niet voor jou en mij
van ver, van ver, van zo dichtbij…
Het onbekende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Regen en wind geselen de
ruiten het is een explosie
van frustraties het klein
zijn uitgemorst
zoveel jaren voorbij gedreven
door uitroeptekens mijn blik
kijkt voor wat er komen gaat
het onbekende trekt aan
alles lijkt uit mijn lichaam
verdreven zelfs de wind
spreekt zijn eigen taal
ik blijf mij er tegen verzetten
net zolang totdat…
Puzzelpijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 Verdreven door herinnering van pijn
verberg ik mijn hoofd onder kussens
wil ik een moment niet meer zijn
hoop ik weg te dromen
naar een wereld die niet bestaat
ondertussen besef ik wel
dat het leven gewoon verder gaat
zo moe gestreden
zou ik het uit willen schreeuwen
krijsen
in grote letters schrijven
maar in plaats daarvan
proef ik…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
Geëlimieerd
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
326 Je had me met deze sluitertijd
geen welsprekender afscheid
kunnen geven
van mijn nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte…
Ontmoeting (voor mijn trouwste fan)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.268 Het verhaal zelf is vergeten
de tuin waaruit wij zijn
verdreven.
Aansluitend wordt het leven
nog alleen maar kleuren
en die ene avond daar
en jij.…
Beeltenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 Het was als een roep toen
jij weer in mijn leven verscheen
ik had je verdreven tot ver
over de liefdesgrens
maar je bleef als een
schaduw in mijn leven
soms verkeer ik tussen
twee werelden, dan blijf
ik zweven zonder vleugels
maar naar jou luisteren is de tijd
durven te verliezen
wanneer ik de woorden op jouw lippen
lees golft…
abortus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 Het hart
is verdreven uit de mensen
lachen is er niet meer bij
huilen al helemaal niet.
Onvermijdelijk is het
zeggen ze
om die zielen in leven te laten
om die zielen het leven te geven,
want als je ze laat leven
dan zouden ze
er toch maar voor gaan vechten,
krijg je oorlog.…
Vandaag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
583 herdenken wij
hoe mensen werden
ontmenselijkt
toen
van huid en haard
verdreven
toen
in kampen
opgesloten
toen
de wereld met
lede ogen toekeek
toen
nu worden mensen
nog altijd ontmenselijkt
vandaag
zijn miljoenen mensen
ontheemd
vandaag
worden ze opgevangen
in vluchtelingenkampen
vandaag
spelen zij die heersen
monopoly met…
Pandemisch leven
netgedicht
5.0 met 584 stemmen
409 schitterend
ben jij overeind
gebleven in deze
bizarre tijden van
pandemisch leven
uit alle spinsels
heb jij met magie
de pluisters van het
duister verdreven
op zoek naar licht
ook op nabije
helderheden werd
het zicht ons op
mystieke wijze
plotseling ontnomen
waar ooit houvast de
weg naar hemel was
zijn geesten weggebleven…
Door jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.649 Door jou kan ik weer stralen
gaat mijn lieve hart op reis
kan ik zorgeloos verdwalen
in jouw ogen als paradijs
Door jou durf ik te zweven
hier en toch zo ver weg
worden nachtmerries verdreven
zing ik plots alles wat ik zeg
Door jou grijp ik weer mijn kansen
mag ik weer voelen voor een vrouw
zelfs slapen is voor mij dansen
want deze wereld…
stil geschreeuw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.345 geschreeuw in het duister
verdreven stilte
verward zijn dromen
waar harten geraakt
leven aanvaarden
in hoop en verlangen
reiken naar morgen
waar liefde ontwaakt
in de glans van jouw ogen
mijn wereld in dromen
geschreeuw door de nacht
gefluister overdag
waar liefde gebleven
nooit verdwenen
gehuld in harten
in stilte wacht…
O klein lief meisje.
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.211 O klein lief vrouwtje
waar was ik nu zonder jou
Mijn hart gewoon herboren
en verdreven is mijn kou.
O klein lief schatje
met je zuiver gouden hart
met jou ooit aan mijn zijde
maak ik een nieuwe start.…
Goede vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Wij zijn daarin gebleven
Hij werd er uit verdreven
De Schepper werd verstoten.
Door de mensen uitgejoeld
kroon van doornen op zijn
hoofd, genageld aan het kruis.
Hij herrees stond op zodat
we zijn stem konden horen
liefde zouden voelen om in
vrede samen Pasen te vieren.…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
463 met hart en ziel
Dat genoot van alles om mij heen -
Kalveren, kippen en ons paard
Dat mij zonder met zijn ogen te knipperen
Begreep, zoals ik woordeloos hem begreep
Die voelde dat ik van hem hield;
Toen ik groter werd, en langzaam aan
Volwassen, gingen andere dingen tellen:
Cijfers, rapport, examenlijst,
Een titel en een baan, verdreven…