474 resultaten.
heimwee naar later
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.493 ooit zal ik jou
begrijpen en
wat ik verkeerd
heb gedaan
dan vind ik rozen
gevouwen in dromen
en dat het alleen zo
immers moest gaan
om van liefde naar
lente te komen
o, ik heb heimwee
naar later…
aan de zwier [haiku]
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
591 pimpeltjes feesten
hangen aan zwierende bol
wereld op zijn kop…
dág nacht [senryu]
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
615 nacht plaagt haar zinnen
prikkelende fluistering
wakkert schrijflust aan
[Gedichtendag 2011]…
lentebal [haiku]
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
694 sneeuwklokje opent
laat zich leiden door de wind
luidt lentebal in…
vertekenend
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
735 regen tikt de dagen weg, kleurt
buurman's gras nog groener
terwijl het mijne - van beton -
weer zwarter rozen glanst
veel mooier, dat dan wel
maar op de ramen die beslaan
schrijf ik letters die zich huilen
waardoor mijn kijk op watdanook
niet al te helder is en ik bedenk,
't kansloos zicht op enig blauw
in hun zinnen loos bestaan
en dat…
in het donker mag ik eten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
642 er hing iets in de lucht
het moest wel feest zijn, blij
misschien zelfs kleurige slingers
tot daar de zon haar schaduw wierp
jij mij woorden speelde die ik
niet vangen kon
ik wist het niet, hoe kon ik weten
toen was er enkel zwijgen nog
en een verlangen naar leven
naar mogen zijn
voor mij geen polonaise meer
want zulk een dans…
intake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
759 het was de stoel die meteen al
tegenstond, veel te blij in rood
en zitten deed hij ook niet echt
op het puntje, breekbaar bijna,
balanceerden gedachten die zij
strak naar buiten keek terwijl
de muren zich wachtten en 'n
klok haar in de gaten hield,
er zelfs even bij stil stond
zo zwegen ze alle tijd verleden
en slikte ook daar de wanhoop…
verraad
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.148 het was geen rozentuin
vogels wel
zij schetterden in kleur
en vlogen op
tegen haar waarheid
in 't helle licht
van die woorden
sloot ze de deur
aan de andere kant
krulde de kat…
d'ommekeer
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
745 't was toen de uil zijn woorden braakte
in domme wijsheid of niet
dat de schaduw niet meer wijken wilde,
zij haar verdriet als vleugels vouwde
met het kind naar binnen
zo niemand zag hoe klein
ze was, hoe niets meer
nog hetzelfde was
- grote ogen liegen dus ook -
en alles verloren van zuivere glans…
breekpunt
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.544 toen dwaasheid bedacht
zich zegeningen te tellen
en de laatste verboog
om tot liefde te komen
wist ik weer dat dwang
niet keerde naar geluk
alleen omdat ik touwtjes
strakker in controle trok
alles glipte me uit handen,
viel stuk in herhaling en ik
dwaalde verder weg dan
eerder ooit, verder van
mijzelf maar ook van jou
die…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 een heimweeblauwe hemel en
straten die adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje…
Avond
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.193 Na het werk
Al het wel en wee
Samen aan tafel
Wij met ons twee.
Dan zeg ik
Ga je mee, ga met me mee
Samen cirkelen over zee.…
Stem wijzer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ga voor uw vrijheidsrecht
denkend aan Holland
voorop in de strijd
Zet u niet vast in het
Europanopticum
wee, de berooide
die hongerig lijdt…
DIE ARME WALEN
poëzie
4.2 met 13 stemmen
2.126 O wee die arme Walen!
Zij moeten voortaan
Hun koken en braân
Betalen.
Daar valt niet meer te pluimen,
Daar valt niet meer te schuimen;
Zij moeten Vlaandren ruimen,
O wee!
Gebruikten de Walen hun fijn verstand,
Zij lieten in Belgie de boel in brand,
En trokken ineens naar hun liefste land,
Hun vaderland: la France!…
woud vol lange tenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
633 Groen licht betovert me
Feest voor de ogen
om rond te kijken
in dit woud
Gladde slangen
Dubbele tongen
Lilaroze heggen
Glinsterende stenen
Maar genieten doe ik niet
Elke pas berekend
ieder woord gewogen
op de gouden schaal
Ze kruipen langs mijn schenen
Dit niet doen dat niet zeggen
Wee o wee er niet op staan
Wie verlost mij…
tranendal
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.410 verdriet klaagt wee
in de valleien
laagland strandt zee,
in schuimkoppend schreien
en ik, duidt het mij niet euvel
ik glimlach mij een heuvel
ja, het is erg
ik schater mij een berg…
Normandië
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
944 wee haar gebeente
ijzer in verhemelte -
gaten vullen nu haar huid -
haar barstensvolle gezicht
trotseert de eeuwen
--------------------------------------
© Jan Bontje 1998/2003…
Ik ben de wolk
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.237 Ik ben gezwollen van 's levens wee....
Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!…
november
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
673 november
je bent er
al voor ik ontwaak
nog de smaak van de zon
in mijn bloed
november
aanbidder
van winter en wee
van duister en donker
mistige pronker
met veren van mei
op je hoed…
EEN KRING OM DE MAAN
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.845 wie die waarschuwing
niet heeft verstaan
Wee wie vannacht
naar het woud is gegaan…
ALS DE ZIELE LUISTERT
poëzie
4.0 met 27 stemmen
10.914 ----------------------
lijzig - zacht
kouten - praten
klappen - praten
wee - wei
wegel - weg
talen - spreken…
Foute kunst
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
766 En wee degene die wat Hans creëert
En wat een kunstproject had moeten worden,
- ‘Beloofd’, in kapitalen op de borden -
Het lef heeft dat hij die fout corrigeert.
Wat mij nu van dit kunstwerk bij zal blijven:
Dat het dus Kunst is woorden fout te schrijven.…
Laat mij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
749 Luister naar het kind
de wind en de zee
weet dat zij leven baren
met elke wee
een meeuw schreeuwt
niet in Gods-
maar in mijn- naam
laat mij
laat mij gaan
met de wind en de zee.…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 Het oude kerkje staat zo stil,
zo stil in 't gouden zonnelicht,
een man met wee-doorkerfd gezicht
die ach zo gaarne, sterven wil.
-------------------------------------
uit: Een bonte vlucht (1911)…
Eenzaam oud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
229 Zij was eenzaam,
Ondanks drukte om haar heen,
Alle aandacht voor
Haar natje en haar droogje,
Niet voor haar wel en wee.
Langzaam kwijnde ze weg,
Niemand die ’t zag,
Nu ligt ze in het koude graf.…
Jesaja 17
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
570 En wee de zee en het vileine gezind
Dat uitvarend ginds aan welkomst wint
Dit is vast de last die Jesaja zag
Aangaande Damascus "unhappy ending"
Verworden tot barreboksende Januskop
In zijn onwelriekende wending…
Foutloze moeder
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
868 Maar o wee als moeder het lef heeft ziek te worden, o wee als ze wat gaat mankeren, o wee, o wee. Dan zijn de rapen gaar dan is de wereld in last. Want moeder mag niks mankeren, moeders zijn er immers altijd, moeders zijn er om kinderen op te vangen niet andersom. Moeders zijn er om hulp te bieden, niet te vragen.…
Iris (fragment)
poëzie
3.7 met 38 stemmen
7.306 Ik ben geboren uit zonnegloren
En een zucht van de ziedende zee,
Die omhoog is gestegen, op wieken van regen,
Gezwollen van wanhoop en wee.
Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven
Als dauw aan de roos, die ontlook,
Wen de Dagbruid zich baadt en voor 't schuchter gelaat
Een waaier van vlammen ontplook.…
Hijg, kreun, puf, steun
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.686 o wee o wee
hijg, kreun, puf, steun
ondersteboven op de bank
massage, dansen, springen
liedjes zingen?
hijg, kreun, puf, steun
schop maar
slaap
eet
worstel
groei
maar niet te veel, te dik
ik oei!
hijg, kreun, puf, steun
negen maanden
en nog een beetje
en nog een beetje
nu mag het!
weetje?…
Mahakali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Eèn en vijftig geschonden schedels zwieren
om haar hals, haar borsten, haar lendenen
behangen met armen; hulpeloos, machteloos,
hopeloos; dreiging, angst sluipen als ratten rond,
meedogenloos loerend naar prooi in Kalasatri,
hier heerst Dakshinakali; wee, wee,
wee haar slachtoffers.…