90 resultaten.
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De kale bomen, de zwarte takken
ik zie ze voor mijn ramen staan
de winterkou heeft het te pakken
grijsblauw stalen luchten die overgaan.
Het lage licht schijnt hier binnen
reikt diep de kamer in
ik schrijf er woorden, zinnen
geef zo de stilte zin.…
Alleen
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.595 Niet alleen snijdende winterkou
beroert jou
mijn warme blokkenhuis
beschouw al-verbondenheid
trotseren fluitende wind
harde realiteit
het
erfgoed van een stil mutante
haar stem geur kleur en
eens elegante bekoorlijk
amusante liefdevolle tante
mannen sjansen wijl
hunner gedachten dansen
en
hoge hakken dansen mee
tot het vroege ochtendgloren…
Vertrouwvol ademen in 't koude licht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
527 De winterkou is voor veel mensen pijn
en zeker wil ik dit niet zomaar onderschatten,
maar er is hoop op weer herworteld zijn
want straks zal alles helder levenssap bevatten.…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Haar warmte is een levendige haard
om de winterkou over de brug te trotseren.
Op de brug is dat ik de kleuren ervaar
die de herfst tot schittering verleidt.…
Aan mijn stoel gekluisterd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.011 probeer het handig te ontwijken
de grimassen rond mijn bitt're mond
maar de pijn die lekt uit ied're wond
doet mij uiteindelijk bezwijken
ik die de marathon kon lopen
zit nu gekluisterd aan mijn stoel
met slechts nog één onnozel doel
mijn zelfbeklag ontlopen
net nu de lente mij haar hand wil reiken
en vogels lokken mij alom
net nu de winterkou…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 De voorjaarslucht jaagt helder blauw
het is bijna gedaan met de winterkou.
Ik herdenk hier met taal bedreven
de kinderherinneringen uit mijn leven.
Langzaam gaan de omgevingsgeluiden verstillen
ze doen me terug denken aan eeuwigdurende idyllen.…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
694 Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Rudi Lubbers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Nou
bestrijdt hij stout en eenzaam winterkou,
waar offensief het wint van apathie…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
Onbenul
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 Het is een koude oorlog
De wolf huilt, de wind schreeuwt
Bomen, van hun blad ontdaan
Staan naakt in lijdende rijen opgesteld
Ingesneeuwd
Massieve nevel bevriest op boomschors
Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw
Het gekras van koukleumende kraaien
Weerklinkt in de harteloze winterkou
Omgeven door seizoensgebonden gebreken
Smult een…
gedachtegang - duogedicht met Hilly Nicolay
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
659 laat de zon niet verdrinken
in tranen, het verdriet van weleer
geef de maan geen kans
haar laatste licht te spiegelen
in het donkere meer
schuif regengordijnen open
durf weer te kijken naar het blauw
en vlieg als een hoge zwaluw
die scherend langs de hemelbaan
zonnestralen verzamelt tegen winterkou
zie de bloesemwind
hoe ze haar kleurigheid…
Onder gunstig gesternte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 Zij lijkt uit steen gehouwen
trotseert de winterkou
nu macht der overwinning
meer tegenstand ontvouwt
Vraag haar niet naar ’t verleden
of waar de zondvloed ruist
haar oorschelp is een wereld
waarin men degens kruist
Zij veegt met gouden vleugel
de tekens van de wand
en rijdt met strakke teugel
door onherbergzaam land
Zij weet zich…
Wintel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
322 Maagdelijk puur, frisse winterkou,
vlokjes poedergeluk uit de hemel
De witte deken van sneeuw,
keer op keer bruut vernederd
Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen,
gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten
Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig
Strak natuurijs, maar wakken op de…
Narcissus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 O prille lentebode, onkwetsbaar voor voorbije winterkou,
gooi af je veilige knop, laat schallen je trompet!
Laten we fladderen en dansen in de lentebries
voor ik dankbaar de handen samenvouw.…
In de bloei van schone dromen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
772 Sluit de luiken, bijt in ‘t stof
Waar de wil schuurt in osmose
oogt het glanzend weten dof
Elke toedracht is onzeker
in dit avontuurlijk ‘feest’
Donkere nachten kruipen bleker
over een daglichtschuwe geest
Nu die tomeloze veelvraat
energie en gift verspilt
- zo ’t geweten dieper knaagt
reikt de winterkou zijn deken
met een vorstelijk…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 ik dichtte een wereld om je heen
je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het blauw
werd grijs, daarna grauw niet in
staat innerlijk te bloeien, in de
winterkou wordt alles ontkend.…
je bent niet alleen
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.701 wil
al lijkt alles hier aan deze kant zo kil
we moeten verder, de zon schijnt aan de overkant
en overleven is nog steeds een sterke drang
Je bent niet alleen want ik ben bij je
ook al lijk ik soms voor jou ver weg
ik ben bij je
al lijk je eenzaam er is steeds een plaats voor jou
langzaam maar altijd doorbreekt de zon de winterkou…
eerst een thuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
419 fluistert zij zacht
papa echter slaapt nog
door een falend hart
voor altijd nu
rouwen kan niet
want zonder pardon
besluit de huisbaas kil
niet genoeg zegt hij
verdient haar mama
als bij vingerknip
is bestaan onzeker
wat hen rest nog
is de kilte buiten
nu te overleven
van her naar der
de straat reizend
om eten bedelend
in de winterkou…
Godeneiland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 rituelen
duurde
De alang helde voor de
balustraden
Pal achter elegante
palissaden
Waar men vermaand werd tot
heilige rust
Het oude godeneiland - ooit
bedoeld
Met moegezworvenen te zijn
bewoond
Door oerverweerde rotswanden
omzoomd
Door meren in vergetelheid
omspoeld
Een wereld die nooit uitersten
gekend heeft
Van winterkou…
Cirkelgang
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
756 Met nerven diep gegroefd sterft het
blad, verweerd gelijk een oude huid,
in slagregens en barre winterkou.
Dit eenzame verval, zo ver van mij.…
HOPPY NEW YEAR!
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
405 Hoppy kijkt je aan
met zijn lieve kraalogies
in de winterkou
bij een graad of nul
rechtop wachtend in de sneeuw
met een bonzend hart
van zijn rechterpoot
spat en knettert dichtersvuur
tot de nieuwjaarsnacht
met een vreemd gevoel
denkt hij terug aan wat dit jaar
hem heeft opgebracht
leed in lichterlaaie
poetry in a big slam
beide…
Ijsbloemen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.208 Ik ben je droom ik kom bij jou
ik help je uren verder door de winterkou
wees maar niet bang, ik ben een vrouw
ik ben zacht en stil en helemaal wat je wou
Alles zal veranderen vannacht
Alles moet veranderen vannacht
Alles mag veranderen vannacht
De tijd heeft alleen maar gewacht
Door diepe sneeuw en pakken ijs
breng ik jou naar je paradijs…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem uitkijken
Met Hem zal Ze dansen en zingen
Als Zijn hand Haar uit het donker bevrijdt
Begint de koude sneeuw te smelten
De winterkou…
Menig kinderhart lijkt al in beslag genomen.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.689 Er raast een wind tussen de winterbomen
die zich dringt door een grauwsluier van
de winterkou. Het moment lijkt spoedig te
zijn gekomen dat Sint Nicolaas weer zal
wederkomen volgens zijn belofte zo
voor eeuwig trouw.
Ach wanneer zal hij eindelijk wederkomen
deze graag geziene gast?…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 Diepe winterkou
een pad onder witte sneeuw
maakt de dag stiller
Kou omhult mij terwijl
ik blijf staan, een aanwezigheid
die niets eist en niets verbergt. Ze laat de dag
verstillen tot zijn kern, alsof elk overbodig geluid stilletjes oplost.…
Vaarwel Mädchen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.616 twee persoons strandlaken
Herinneringen te meer
die een vloed aan tranen losmaken
Vaarwel pensionkamer
waar herinneringen begonnen
Herinneringen te meer
door haar schoonheid verzonnen
Vaarwel mooie, lieve vrouw
vaarwel de tijd gedeeld met jou
Herinneringen aan mijn "Mädchen"
we hielden zo veel van elkaar
ik mis haar warmte in deze winterkou…
Mijn liefde voor jou
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
474 Als een vis laat ik je zwemmen in helder spiegelvlak
van een rivier waarin je heerlijk kan vloeien op elk moment
Stromen in alle rust en vrede langs de mooiste steden of plaatsen
waar het water steeds warm is zelfs in barre winterkou met ijzige winden.…
De drie vluchtelingen
poëzie
3.2 met 50 stemmen
9.381 Onder de doek rond het gelaat
sliertten wat haren grauw;
zij stond daar als ene die staat
-een doodvermoeide vrouw –
op de hoek van een voorstadsstraat
in sneeuw en winterkou.
Zij keek niet om naar de man,
een pak in de ene hand.
Ik dacht: dit is haar zoon.…
Fietstocht II
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.871 Gelijk een oud tuig dat niet meer dienen zou,
Doorheen ’t getij van winterkou,
Had ik m’n hoop, m’n fiets geborgen,
Verbeiend d’eerste Lentemorgen.
Want door m’n fiets mag ik verhopen
De witte Lente door te lopen,
Te rennen, daarom verkies ik niets
Als hoopsimbool boven m’n fiets.…