119 resultaten.
Waarom de tijd niet stolt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Gestolde tijd
noem jij het moment
waarin alles samenkomt
waarop te lang al is gewacht,
waarin al wat beweegt
tot stilstand komt -
Maar tijd stolt niet,
Loopt als duinzand
tussen mijn vingers door,
Een zandloper die nooit
ophoudt met lopen,
die ontelbare korrels
laat voortbewegen op
de golven van de altijd
aanrollende tijd…
Zonsondergang in de morgen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.558 veelbelovend scheen je
de dag tot leven te wekken
maar je ging al vroeg onder
door rinkelende wolken
een stem druppelde binnen
ritmisch als neerslag
parelend zweet
vormde een zandloper
onderweg naar op tijd
gekleurde mist
dauwde doorzichtig
ineengestrengelde handen
tot warm en koud
zich vermengden
tot lauw
nu
regent het
harder…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de zandloper…
Ruisen van het hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 Tijd lijkt een zandloper die gewoon leeg wil gaan
eens zal ‘t ruisen stoppen als wij weer bij elkaar staan.…
beter weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 beloond moeten
voor het geoefend geduld
als meeuwen schreeuwend
vertroebelen zij drammend
de dreunende boodschap
die met wijsheid gesproken
ons om volhouden vraagt
opdat op de loer liggend
met giftige harpoenen
als druipende tanden
die ons bijten moeten
het virus naast het lachen
vooral het leven vergaat
voordat wij dat verliezen
in de zandloper…
Haiku's (freestyle)*
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
535 Lange vingers glippen
door het zand en draaien
de zandloper om.
Boa's nemen de wijk
en laten hun tanden zien
niet te handhaven.
We willen allemaal
een betere wereld maar
het lukt voor geen meter.
Maanlicht op het water
ik heb heimwee naar de toekomst
waar is de vrijheid?…
Zandloper van een staatssecretaris
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 (een naamdicht)
A ls een klein vlak
. L and, dat saai
.. B lank kleurt,
..... A ls
..... Y ell
.. R oept: ´Word
. A ls wij!´, sterft
K leur, wordt het doods.…
Zandloper van een vader
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
1.335 (een acrostichon)
O m speels en toch
.... P a te zijn,
.... V alt vast
........ O p
....... E en
..... D ag ook
. E ens mee, maar
N u niet –echt niet!…
Zandloper van een wielrenner
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
706 T rap maar tot er
. O oit iets van
... E en lijn
..... K omt
...... O f
... M eet: een
. S treep die je
T ocht een doel geeft.…
Zandloper van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Zoveel glimlachen
gaan verloren achter
al die mondkapjes.
De zon gat onder
huizen weven schaduwen
in stille straten.
Bottende knoppen
smeltend ijs, pas gewassen
groen bladeren.
Achter elke deur
tikt de klok die het geluk
van thuis wil proeven.
De wereld is mooi
als je de triestheid wegdenkt
woorden vallen stil.
De psychiater…
Baai blues
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
1.774 de wind blaast een blues
door onze verwaaide haren
we deinen mee
met melancholische golven
terwijl we nog wat tijd stelen
uit de verstrijkende zandloper
je fluistert zacht
adieu cherie
ik vang je woorden
op mijn lippen
polijst ze, kus je
nog eenmaal
we overstemmen de branding
met een laatste liefdeskreet
en dragen de nacht…
"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
615 Op de snaren van
het tijdsbeeld, vibreren
rusteloze zandlopers.
Roestig hoefijzer
vangt veel tijd aan de
muur, waar is het geluk?
Vingers bespelen
een oude harp, snaren
breken, er vloeit bloed.
Regendag, gevuld
met niets dan buien, ook
in het goede en kwaad.
De tijdsreiziger ziet
geen nieuwe landen
maar met andere ogen.…
Levensherfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
647 Al door de natuur afgeschreven
freewheelen we op reserves
door de herfst van ons leven
Wijsheid door levenservaring
plaatst verstand aan het roer
dat oergevoelens relativeert
We glimlachen om de Zeisenman
die fluitend op z'n benen lippen
namen op zandlopers graveert
Levensherfst 'n geestelijke reis
veel mag niets hoeft, 't…
zand erover
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.215 de zandloper was gestart
huwelijk dreef op drijfzand
gebaseerd op creditcard
hij strooide zand in haar ogen
terwijl delvend zijn eigen graf
zij ging voor vermeend vermogen
haar lage dunk keek op hem neer
tijd heeft vleugels en geen teugels
dreigend zwaaiend haar schietgeweer
zijn laatste sorry klonk toch wat pover
zijn zandwinkeltje…
Als opium
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
568 De tijd hij fladdert
door de armen, het
fijne zand verglijdt
door zandlopers en
de dunne vingers van
een uitgestoken hand,
de laatste korrels sisten
me de namen toe van
woorden uit het hart die
we gisteren nog niet wisten ,
ze sliepen bij het horen en
glipten weg in eeuwigheid,in
je ogen het licht gemaakt of
door handen die hem…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 droge zolderlucht kleeft op haar huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 Weer laat de nacht
een zandloper vol
gedachten stromen
een reis door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht…
Oosterend
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.944 Ik ben geen zandloper en
geen stolp. Ik ben je dochter.
Stil.
-------------------------------------
Meandermagazine 431, juni 2012.…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 Goede nacht! goede nacht!
‘k Heb mijn levenstaak volbracht,
En mijn uurglas is verstreken
‘k Voel mijn wenende ogen breken;
‘k Voel, o dood! Uw ijzeren macht,
Goede nacht, goede nacht!…
’t Is voorbij, ’t is voorbij,
Al wat mij aan deze zij
Van het graf ooit vreugd kon lenen
Ook ’t verdriet dat mij deed wenen.
‘k Ben aan ’t eind der woestenij…
Zee van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
693 Zwemmen naar verre horizonnen,
waar momenten ons leven leren,
waar wolken eeuwig verder drijven,
waar zandlopers steeds weer keren.…
De som van klinkers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
400 geluidsdragers van lopend vuur,
trommels verkondigen wat bewaard
werd in een zandloper van de natuur,
door haar onbestaande pennen worden
nieuwe klinkers gevormd, klank van
onbestaande woorden, in de mix
van letters is alles al geschreven,
kunnen we maar geduldig zwijgen tot
de bloem van de taal zich openbaart.…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Terwijl stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze…
De tijd
gedicht
3.0 met 20 stemmen
16.683 Vermomd als Dokter, Zandloper en Joker
Brouwt ie in zijn kolven de zwarte loper.
Doofpotten: zalfpotten met zachte zalven,
Eeuwen streek ie ze leeg aan de galgen.
-------------------------------------
uit: 'In de waterwingebieden', 2000.…
Wachten (Cohen vertaald)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.216 Ik heb gewacht mijn liefste
ik wachtte dag en nacht
met een gebroken zandloper
mijn halve leven afgewacht
ondanks invitaties
waarvan enkele van jou
bleef ik wachten op het wonder
het wonder dat komen zou
Laten we nu trouwen liefste
we zijn al lang genoeg alleen
we kunnen samen eenzaam zijn
jij wacht toch eveneens?…
Zandlopertje,
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.141 Door de zandloper viel
de stilte, een laatste
korrel liefde, om die ons
te schenken, daaruit valt
alles nog te leren, meer
kon ze ons niet geven.
- Opgedragen aan vrienden voor een groot
verlies en alle kinderen van de wereld.-…
Over de kim
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
586 het wordt stil om me heen
of krimpt het buiten in mijzelf
heeft elke mens dat gemeen
een geringer en dalend gewelf
zal het de rijkdom zijn
die mij verblindt
en goed is gezind
dan wel de som van weerstand
en verlies
die altijd komt
maar ik niet verkies
het kan de telkens
kerende zandloper zijn
die mij vermoeid doet raken
en aan een…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Daar kraait geen haan naar ?
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
588 De schors bewaart
het hart dat ik ooit
in bomen heb gekerfd,
de levensringen blijven
de bast en de kern zo
zwart zoals mijn
gedichten vol fabels
zijn geverfd, daarop
heb ik mij telkens
weer verkeken, wel
de grenzen opgezocht,
die bleken in waarheid
flexibel te verschillen,
te verbleken in onze
zandloper loopt het
zand in…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
Maangestalte
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.106 Wanneer de zee ’s nachts
volloopt met tranen,
rukt en raast de storm
door de zandloper van
mijn maangestalte.
De wind verslindt mijn
verbrijzelde wangen en
draagt mijn hoofd naar het
koude deken dat golvende
schaduwen overdekt.
Op klanken van het kerend tij
huilt de regen eenzaam verder.…