351 resultaten.
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 hij pikt kruimels en minuten
hij hoort kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Ach
sla ons om de oren
dat we wakker worden
dat niet onze ontroering
in klein geblaat verloren gaat
dat we weer ons bed opnemen
en zwerven met de bedeljongen
met de bedelmeid.
-----------------------
uit: de Revisor (1975)…
dakloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 ik leef bij de rivier
ik slenter daags de glooiing langs
onder dak van zon en wolk
bruggen zijn m’n vrienden
ik slaap met hun gespannen bogen
hun kruizen van geklonken staal
ik duld het dreunen van hun dek
voel des nachts hun draden trillen
mijn beste vriend is een betonnen viaduct
dat voortdurend onder spanning staat
het wiegen van…
ZWERVEND JONG EN OUD
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
473 Het Jodenvolk doolt, door Mozes geleid,
jaren rond in woestijn, over rotsgrond,
sluit met de hoogste Heer eeuwig verbond,
bij onvast leven, uit slavernij bevrijd.
Flinke vaders vinden na speurend beleid
schrale broedplaatsen. Daar eet hun vee gezond.
Moeders draaien vlijtig schapenwol rond:
kleden en kleren zijn tot handel bereid.
Ouders…
KOEKOEKSWALS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Bij deze tere, toch besliste wijs,
zit de vogel, schalks of waardig bezongen
door lovende, kunstminnende tongen,
op zijn sterke tak, verlangt naar de reis.
Luid roepend en luchtig zwartgrijs
zweeft in lange lijnen, wijde wrongen
over boomtoppen, spits, opeengedrongen,
van het bergwoud, zoekt geduldig en wijs.
Het rond vliegende dier geeft…
VELUWSE WOLF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 In dit jonge vaderland
vol rijke bossen en weiden
leef ik genoegzaam gezeten
heb binnen mijn woonoord
hert en zwijn wat na korte jacht
altijd goed smaakt
breng hier mijn nageslacht voort
om die leergierige welpen
in kennis te stellen
met vreugde en zorgen
van het wachtende leven
mijn neus vangt zwevende geuren
de Oostenwind nadert snel…
MIJN
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
2.080 Er zwerven nog veel mijnen in de zee,
een souvenir uit barre, zwarte dagen
waarop vijf mijnenvegers vlijtig jagen.
De Belgische marine doet ook mee.
Ik hoop dat ze ditmaal betrouwbaar zijn
en het verschil zien tussen mijn en dijn.…
Stoeipartijtjes - haiku's
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
520 de zonnestraaltjes
stoeien over het witte
winterse landschap
kristallen druppels
versmelten zilverend op
zwijgende twijgjes
onverpoosd zoeken
musjes naar kruimeltjes brood
met hun vleugelslag
sneeuwvlokken zwerven
dalen als wittigheid neer
in duizendgetal…
Als de avond valt.
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.351 Dan zwerven mijn
gedachten overal heen!
Maar als het
daglicht weer gaat schijnen,
gaan mijn weemoedige
gedachten verdwijnen.
Dan kan ik alles weer aan.
En wil met mijn leven
weer vrolijk verder gaan!…
er valt niets over te zeggen (voor Wim Brands)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 hoe kon het dat de
zwaarte voelbaar was
de broze stilte in het
weifelende licht van
zoekend zwerven
het wenen langs verre
wegen hoe kon het
dat ik de nacht voelde
de nooit bereikte landing
altijd als ik naar jou
jouw Boeken keek?
er valt niets over te zeggen…
paraplu
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
497 zo dachten wij verbeelding
in het zwerven en het spreken
van raven
het hoofd dat alles voelt
door steenslag, tot
beneden
of op de vlucht
ik trof hem in een zwarte jas
zijn taal gelijk
dacht ik weer zo'n man
niet alles is hemelhoog
zo dacht hij regen
zonder woord…
Parijs 10 juli 2016
snelsonnet
3.3 met 7 stemmen
685 Al maanden her had ik een trip gepland
Om fijn te zwerven door la ville lumière
‘k Heb afgezegd uit angst voor veel misère
Nee niet door voetbal zelf: voor het moment
Dat fans direct na goals als gekken joepen
Zo miniaardbevingen op gaan roepen!…
ritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 in een enkel ogenblik
fiets jij voorbij
de lucht trekt open
boven mij
alsof de ketting breekt
in enkel nog wat scherven
ik laat de zomer
niet bederven
zwerven door de tijd heen
wat een hard gelach
wat een lach
wat een dans
cadense…
Samen ontwaken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Ze zwerven door vrije tijden,
waarin ze vol van liefde,
samen worden opgelicht.
Vrijgevochten beminnen ze,
lief en in gebondenheid,
zoals ontwaakte mensen,
het liefste samen doen.…
Windekind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
220 Jouw levensverdriet
Lust ik niet langer
Laat me sterven
Boven al zwerven
Door het heelal
Waar niemand
Mij vinden zal
Verklaar mij
Vogelvrij
Voor altijd en eeuwig
In de wind
Liever dan
Onbemind.…
Waar ik ben gebleven
netgedicht
2.6 met 170 stemmen
32.323 Zoek jij mij waar je verdwaalt
en met liefde
sporen achterlaat
dan zal ik
je vinden
met tedere
gedachten die zwerven
waar je ogen
niet meer omkijken
en alleen
maar
vragen
waarom de tijd
onze dromen
verliest
als we
alleen in sprookjes
elkaar bereiken…
Reveille
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
719 op snelweg, ergens in zuid
zwerven donkere uitlaatgassen
lawaaien door groene velden
zomaar de natuur misbruikt
klinkt uit het niets, als opge-
schrikt een verblindend zingen
vleugel aan vleugel in
schitterend samenspel waarna
angstig geluid de stilte induikt…
November
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.149 Niet toegeven
zeg ik tot mijzelf
de tuin loopt
stilaan leeg
er zwerven katten
ze trekken
van west naar oost
dwars er doorheen
ik hou niet van katten
ik koop mij weer
een hond
denk ik
met warme ogen
dan heb ik
straks weer
minder koud…
Mooi ben je, liefste
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
989 Mooi ben je
Prinses met je droomogen
Teder is je geur,
een zoete vrucht,
een lieve bloem,
vrouwenzoete parels
Het moet meer zijn dan
weemoedige hartstocht
Het verlangen te zwerven
over jouw leden
Lippen zacht te begraven
in jouw geheimen
Zoet te sterven
in jouw licht…
Morgen is 't
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
592 woorden zwerven
door de ijle lucht
kinderen wordt
hun stem ontnomen
prachtige zonnestralen
bruut verduisterd
pakken donkre wolken
zich samen
scholen vliegende
vissen voor altijd
op de vlucht
voorzichtig ontluiken
tulpen zich geel
morgen is het vrede
wordt er gefluisterd…
Eeuwige liefde en zo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 ik val voor het licht dat op je schijnt
gebroken in het kristal van ogen
ik weet dat je in de verte verdwijnt
zonder mededogen
terwijl we over vlakke wegen zwerven
langs leven en een beetje dood
help me overeind, of lijm mijn scherven
mijn kus was jouw voetnoot…
In onze slaap gaan wij tot God terug
poëzie
4.0 met 2 stemmen
801 Ontwaakt, begrijpen wij opnieuw te zwerven.
Het leven houdt ons tegen tot wij sterven.
Dan keren wij voorgoed tot God terug.
-------------------------------------------------------
uit: Opwaartsche wegen, jrg 9 (1931-1932)…
DOLEN EN STEE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 Het meisje groeit op
in een nomadengezin
toeft enige maanden
op weiden in een dal
waar geit en schaap rustig grazen
hun genoegens beleven
mensen en dieren vertrekken
gaan langs lange wegen
over heuvels en vlaktes
naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige…
OP GODS GENADE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.987 Langs de wegen, vroeg en spade,
dolen wij, op Gods genade,
dorpen in en dorpen uit,
tot ons, oud en onverdroten,
eens de slagboom wordt gesloten
die ons rustloos zwerven stuit.…
WAARHEEN?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Twee avonturiers verlaten Bommelstein,
gaan het bos in, vol verschrompelde bomen
met mager herfstkleed. Uit de grond komen
fonkelogen, zoeken spokend samenzijn.
Een oude tovenaar bewaart zijn venijn,
weet al loerend boze drang in te tomen,
wil dat later naar buiten laten stromen,
wenst de beide wandelaars alle pijn.
Reusachtige zwammen werpen…
Ik heb je zo lief
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
560 Ik heb je zo lief, mijn lief
Je zou toch eens
moeten weten wat ik
allemaal van je hou
wanneer ik ga zwerven,
roep mij dan terug
en lijn mij aan
want ik wil niet kwijt
Trek mij naar beneden
Want ik zie je zo graag
En heb je zoveel lief
Mijn lief,
Maar als ik ga zweven
En verdwaal
Weet dan mijn lief
Dat ik je nooit verliet…
qieeste
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 mijn woorden
zwerven langs
blinde muren
ze mompelen
tegen kasseien
mijn woorden
zijn gevallen
losgeraakte
stenen op een
steile bergweg
mijn woorden
zijn de loden
kogels voor een
koud en niet
ontbrandend hart
met vuursteen
kras ik stalen
woorden in
kristallen die
onzichtbaar zijn
voor het
ongewapend oog…
Schrijven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.327 schrijven is niet moeilijk
maar vaak pijnlijk
woestijnen droge stilte
in het willen begrijpen
zit gedrevenheid
altijd weer rijzen vragen
die als nomaden
door het denken zwerven
net als je denkt te weten
ijlt de waanzin voorbij
spaties van leegte
die het hart niet konden vullen…
onthechting
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
611 ik ben
een gekooide kamerplant
gekluisterd
in een kamertje
aan een rolstoel
maar in mijn beperking
is plaats voor alle sterrenstelsels
een tuin vol bloemen
een berg liefde
en tederheid
en zelfs voor een kussentje
onder mijn kont
mijn gedachten
zwerven
onbelemmerd en vrij
de nacht
verduistert ze niet
ik ben een jonge god…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…