1075 resultaten.
Levensgeluk of niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
14 Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.…
Levensgeluk of niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
6 Ik vind, dat je er uit moet halen,
Wat er in zit, tot op de bodem,
Want wat je ooit hebt gemist,
Is verloren, ben je eeuwig kwijt.
Genot kan je vinden, als je er
Goed naar gaat op zoek,
Verdriet overkomt je,
Of je dat nu wilt of niet.…
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
Werkster
gedicht
4.2 met 49 stemmen
23.076 God zal haar eenmaal op Zijn bodem vinden,
gaande de gouden straten naar Zijn troon,
al slaande met haar stoffer op het blik.
Symbolen worden tot cymbalen in de
ure des doods - en zie, haar lot ten hoon,
zijn daar de dominee, de bakker en de frik.…
ik hou van jou
netgedicht
3.7 met 63 stemmen
28.989 je ranke vingers
terwijl je me uitwuift
ik kijk nog even om
en zie vrolijkheid
in je ogen
die blauwe parels
je staart naar me
terwijl de wind heel zacht
een melodie
in je oren fluistert
een haarlok streelt
je bovenlip
en we weten beiden
wat -houden van -
betekent
het handkusje
raakt mijn hart
en dringt door
tot op mijn bodem…
Na een jaar varen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
730 Ik brak een lans
en lichtte langzaam
mijn anker
ongewapend voor de strijd
Een zeeslag moest het wel zijn want
mijn zeeën waren altijd onrustig
een vlakte leek het
maar eronder schuilden monsters
Jij als een soort Orpheus
suste ze, deed ze op de bodem van de
oceaan hun hoofd te slapen leggen
hun ogen en oren in het zand
Een deel van…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen
letters in steen
onder de blijde zomerhemel
van vlaanderen
ligt een beweend europa
tere klaprozen
trekken hun kleur uit
deze bodem…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
De Beer
hartenkreet
4.8 met 23 stemmen
1.495 In beweging gezet
Energie losgebroken
De beer die is nu los
Het vuur is ontstoken
Het gevecht aangaan
Je doelen hervinden
Boven jezelf uitstijgen
Hart en ziel verbinden
Juiste keuzes maken
Obstakels uit de weg
Geluk wenkt naar jou
Verpletter nu de pech
Je bodem versterken
Grond onder je voeten
Kijk nu recht vooruit
Niet in oud zeer…
Passage in de schemer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.250 Een scherpe hoek scheurt de rivier
klieft de bodem onder haar buik
rillingen rollen onder het wier
tegen de oever. Eenden in een laatste duik.
In het zog het verwonde water
een lidteken na het snijden
herinnering aan het lijden
wie verzacht en wat baadt er ?
De nacht verkruimelt en ik vergeet
het leed dat eens het water spleet.…
Na de hausse
gedicht
3.9 met 36 stemmen
13.222 zat te verbolgen
om te rijmen de oude Vondel
maar we hebben toch op de Oost
op werkelijk overal gevaren
desondanks blijven ze jagen
op meer en groter wild
de captains of industry
en blijven de kleine luyden
zuchten naar kastelen in Spanje
waarom herinnert niemand zich
de reusachtige geweien
die verspeeld
op de bodem…
Ik ken je land
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.447 Ik ken je bressen als mijn broekzak, ik weet
waar je linies liggen en waar ze lekken,
ik weet wanneer je bodem brandt en hoe
en waarom, ik ken het knielen, het breken,
het scheuren, de scherven, de schoonheid zelfs
van het er samen sterven, als oude vijanden,
hand in hand.…
Dankzij Denver
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
934 Toch blijft zijn humeur heel felien
hij wil het leven tot op de bodem zien.
Bovendien likt hij nog fervent z'n vacht
alsof hem nog wat glanzende jaren wacht.
Ach, ik gun hem er zeker wel zes
want elke dag geeft hij me wijze les
in de volharding van het bestaan
waarin ik ook nog jaren heb te gaan.…
Stil
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.485 een arena vol mensenbladen
allen stil, statisch
zij zien een woord dalen
langzaam, naar benee
lento
nog niet rakend
wel nakend
een kaal woord
het zweeft nog boven
en dan raken zij elkaar
woord en bodem
vleesgeworden één
Oorverdovende Adembenemende
Donder!
De Arena barst uit zijn Voegen
Explodeert!…
Stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Neergedaald uit het brongebied
bezinkt het rusteloos bewustzijn
op de tamme bodem van verstilde
wateren en vloeit het debiet
van overtollig geheugen naar
de louterende leegte van berusting.…
Sphagnum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 De knoestige ziel van gebogen ruggen in lange halen
is aan de bodem verpand
waar zonderlingen zonder gids zouden verdwalen.…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Om te aarden in een bodem, woest van grond,
drijven dunne velden landinwaarts
uit de kluwen van de nacht, richting morgenstond.
Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 in zichzelf gekeerd vloeien dagen ineen,
net als nacht en waken
water lijkt van weinig gewicht zo
in een glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 Beeldenstorm en kaalslag laten geen spoor van loof en look
vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 met ferme pas richting het water
een deuk in mijn gedachte
en weet de pijn komt altijd later
met de tijd om te verzachten
tussen het deinen van het gras
laat ik verdriet mijn bodem zien
ik weet heel goed wat is en wat was
wat zeker is en niet misschien
tegen de zilte wind loop ik aan
het ritme van achterlaten
ik voel mijn wang strelen…
Encore
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
775 Laat alles
versmelten
samenklinken
gelijk het
leegdrinken
van het ooit
zo volle glas -
ad fundum
tot op de bodem -
met gulle teugen
genieten,
je verheugen
uitzien
naar meer
naar een reprise
"für Alle, nicht nur
für Elise".…
Kerst 2015
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.231 Een kerstboom, die staat er niet
Vandaar dat je er ook geen pakjes onder ziet
Een kerstmaal, dat komt daar niet
Omdat ze de bodem van haar knip al ziet
Een kerstontbijt wat dan bestaat
Uit 2 beschuitjes met pure lucht
Een kopje thee, voorzien van vrucht
Een kopje koffie zonder iets
En verder komt daar helemaal niets
Een kerstboom, nee die staat…
Voor eeuwig
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
965 , om het even waar
Kom, gooi me uit je leven
Laat me stikken, laat me rotten
Laat me hoe ook gaan
Want ik kan geen deel uitmaken
Van jouw aards bestaan
Ongeschikt verklaar ik mij
Voor een nieuw liefdesleven
'k Heb mijn kruit verschoten
Al mijn kusjes weggegeven
Er zijn er geen meer over
Kijk maar in de blikken doos
Die is tot op de bodem…
moordwijf
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 evenzogoed heel graag gezien
haar hakjes - klikklak monogaam in hun geluid -
gehoord nog voor ze langs
de randen van bewustzijn loopt
uitgerekend nu
uiteraard geen mens die er aan denkt
een blik waardig gunnen is
de bodem van fatsoen verkennen, maar
stiekem leeft er de nieuwsgierigheid van op
wauw...…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 prikken
Mijn verlangen bij me houden moet
op moet laten lossen
moet stoppen onder het tapijt
op moet laten branden
uit moet laten doven
af moet leiden
met anderen moet overdekken
verstand gebruiken moet
Maar van waar komt toch
dat onstuimige, intense
Dat ik alleen maar jou wil
Je met mijn handen wil behoeden
Je wil drinken tot de bodem…
Dronken vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 rivierenlandschap
is voor jouw dorst te nauw
geschapen ben je om te drinken
mijn zoete water is voor jou te flauw
het schip zal spoedig neerwaarts zinken
je hangt wat slingers naast het bed
beschonken begin je luid te zingen
geen mens ontroer je met jouw pret
bezig is men met serieuzere dingen
mijn nauwe riviertje is voor jou
te ondiep, je voelt de bodem…
Polderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 Het waterschapsbestuur is van ons allen
Van boer en burger, stedeling incluis
Geborgde zetels horen daar niet thuis
Die feodale trek dient te vervallen
Het is van groot belang voor de natuur
Dat waterstanden in de bodem stijgen
Om rijkere schakeringen te krijgen
En ook weer vogelrijkdom op den duur
Dus kies partijen die daarvoor gaan strijden…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 Frisia droeg de zee diep
in haar bloed
waar wind nog sprak in zout
en oude stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week…