1885 resultaten.
Jouw geur
hartenkreet
4.2 met 87 stemmen
5.372 Jouw adem in mijn nek
Mijn tong in jouw mond
Handen die heerlijk strelen
Kleren liggen op de grond
Jouw mooie lijf is ontbloot
Mijn borsten tegen je aan
Je bijt zachtjes in m'n billen
In het schijnsel van de maan
Jouw geur zo intens lekker
Je ogen kijken heerlijk zwoel
En wij…….we vinden elkaar
In het allermooiste gevoel….…
en ik ween
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.627 ik ben het meisje
in de hoek
besmeurd, verwond
en ongeboren
handen gebonden
tot tegen de borst
mijn mond en ogen
met kwaad gehecht
dat me doet
huilen in de kamer
om al het bloed
dat het mijne is
strak gebonden
nooit ontsnapt
aan die nauwelijks
zichtbare haken
ik ben de vrouw
alleen maar mezelf
in leven nog minder
dan in…
Ademnood...
hartenkreet
4.5 met 75 stemmen
1.603 mijn vleugels om
je lijfje heen,
mijn hoofd heel zacht
tegen je borsten aan...
Droom maar fijn,mijn
madelief...
voel je warmte door
mijn lichaam heen,
en na vannacht,
zeer intensief,
kwamen emoties
veel overeen...…
op een zondagmorgen
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
845 vlak en verlaten van handen
dat ik op haar buik kon
wandelen
de wind viel stil, ook
de schaduwen om over te
springen
niemand groette mij of
deed deuren open en ik vergat
de vele monden, gered uit
het bestaan
van millimeter ribben
mager uit het bloed
van het kind dat op de horizon leek
kortademig door de vlucht
en ingebonden borsten…
Gedicht voor Ellis
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.670 Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte.
Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
Dertig
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
14.687 Mijn borsten gaan iets hangen.
Er zijn nu goede bh's
om die op te vangen.
Voor de spiegel staan...
deugt voor niets
Want dan mankeert er altijd iets
Ik bekijk mezelf met grote ogen,
en denk dan.....
Meisje wat is de tijd gevlogen.…
femme fatale
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.911 strak strekt
de sluier langs
haar schrale lijf
waar ruimte
krimpt tot
een smalle
engte
en bottenbenen
een lange
weergave zijn
van een
kwetsbare lengte
ene vrouwe met
ontspruitende borsten
in een sobere gratie
op nakende voeten
wie wil niet
haar uitpuilende
pruilende bolle ogen
ontmoeten
doch,
in een
voorbijgaand moment…
Jack Sparrows zus
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
610 Tranen golven breken harten loos
Bloed golft kabbelend in zoute wonden
Hete nachten missioneren een wilde mossel
Een pruik van groen wier over blote borsten
Een stinkende stoot tot onder de gordel
Zwemt zij alle warme stromingen mee
Overvloed gooit haar dorstig in de branding
Een geleide blinde hond likt verpulverd kalk…
vol blonde nimfen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 zacht zijn de sprookjes
die ik schrijf
vol blonde nimfen en
donkerogen die voor je
sloven ook jij gaat in
die werkelijkheid geloven
de gespierde borst
een schouder om te toeven
in rust van zekerheid
warmte om te proeven
ja, ben ik bij je in dat
vreemde land en knijp je hand
ik ben je prins
geloof in zon en zee
loop zachtjes…
Dag na dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
752 ik denk
aan die deur
telkens dezelfde deur
en aan jouw hand
die koele stilte over drempels draagt
in elk nalatend sterfgebaar
ik kijk
naar je oordeel
en de tien geboden
je ontneemt mijn blik
en bewaart de wind
beseft niet
dat de tocht, ook
doorheen het venster,
mijn borst omklemt
en dat die deur
door vloed bezwijkt…
Dating Babe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.221 Ze gaf haar borsten een negen,
zelfs haar poes was dikke pret.
Ze wilde sex, en liefst "best veel".
Maar helaas, hongerig als ze was,
wilde ze voorlopig alleen virtueel.
In het echt, gaf ze nog niet zo'n gas.
Zo gaat dat op het internet,
Oord vol lust en honger:
Fantasie, met een béétje echt.
Een ieder is ouder. Of jonger....…
Op sterkte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
965 wegzeilend
bloeien jouw ogen in mijn gezicht
van nieuwe lippen
in de vroege lentekeer
naar het beeld van mijn hart
dat dichtbij omrankt
jouw blik schemert violenblauw
opent ogen op onze borsten
op sterkte
onder de azuren hemel
waar harten geborgen zijn
over ’t geheel
vinden voeten vaste grond
waar liefde bloeit
om het leven te…
Hemel en aarden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.606 in je aura wil ik wel zweven
aarden als engel, in je hoofd
wil ik vanzelf in je hemelen leven,
en nergens de duivel - maar jij die me looft
aan je adem wil ik me warmen
branden mijn handen, aan je borst
wil ik vanzelf je in vlammen omarmen,
en nergens is water - dan houden we dorst
in je ogen wil ik verdrinken
nat onze monden, op…
Zo mooi zij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
843 Zo bijzonder is zij niet
althans volgens haar
maar als ik haar beschrijf
in een winter te Heverlee
schudt zij de rood geverfde haren uit
rinkelt met ringen om haar middelvingers
De borsten in haar trui ajour
zich voortzetten zonder genade
door het spleetje van haar kin
Zij leest het nieuws voor
van de morgen in de ochtendkranten
zeeft…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust met je hoofd op mijn borst…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust met je hoofd op mijn borst…
Zaailing van zwarte grond III
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
880 Wijl het zwarte koren schuurde
langs haar ingevreten wonden
beet Brechtje op een houtje en
vloekte grommend naar de honden
haar nazaat werd geboren
in het wolkig water van de beek
waar Brechtje lijkbleek wegtrok
toen ze in lucide ogen keek
waar biest vloeide uit haar borsten
huilden wolven als in nood
zij vreesden het wrede dorsten
van…
Als de dag van heden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
812 de dag
sliep
geen licht
kwam binnen
ik rookte wel
en toetsen bewogen even
maar de ogen
en het denken
lieten mij
in een baarmoeder zweven
de viervoeter
bewaakte op mijn borst
ingeslopen hazenslaapjes
die aan elkander waren geregen
toen teneinde
het wakkere zich aandiende
scheen het zwart door mijn raam
was het nog een late ochtend…
Gedicht voor een verloren liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte.
Nog proef ik je bloed
in mijn mond
de as van bitter graan.…
21 december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 het einde der tijden met
haar voeten op mijn
deurmat staat en ik mij
zondig door haar te omhelzen
en zeggen dat de tijd die mij rest
de pijn is die mij omlijnt met vage begrippen
uit een fase die niet de mijne is
ze kan niet spreken, maar in haar vuur
proef ik de begeerte wanneer ze me neemt
zij is vrouw, vaginaal en bebost met grote
borsten…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.331 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
Quasi-land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 De vrouwen geven knikjes met hun borst.
Het leven in Quasi-land is onalledaags.
Er zijn dagen dat er geen leven is:
roerloos ligt de middag in de zon.
De bezoekers komen niet met bussen
tegelijk. The Chief poseert in zijn
hangmat. Hij slaapt bijna, zoals altijd.…
moeder
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
682 's nachts hoort zij het kreetje
zij wachtte al
haar slapen is heel licht
zij opent de deur
daar is haar kind
het is nog heel klein
en weet niet dat het is
de moeder pakt het kind
ze voelt het warme lijfje
ze voelt het zoeken
dan gaat zij zitten
met het kind aan haar borst
ze voelt het mondje
tasten naar leven
zij zit daar
zij…
Kers op de taart
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
341 Jouw kussen smaken
Naar honing en marsepein,
Jouw borsten zijn zo zacht
Als perzik en satijn.
Jouw woorden zijn als ’t rijm
Van Herman Gorter en Jacques Perk,
Jij geurt naar mirre en jasmijn,
Geeft ’n gevoel van in d’hemel zijn.…
de man in de spiegel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.515 De gladde wangen zijn verdwenen
De lippen ooit vol, warm en vrouwelijk gestift
Zijn nu met mannelijke trekken begift
Gezichtsbeharing is verschenen
Wenkbrauwen vol, de kaaklijn strak
Waar borsten fier naar voren staken
Is nu nauwelijks iets meer om aan te raken
De rechte schouders , volmaakt in dit pak
Een droom is vervuld
Bewondering is…
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 ook b. vervolgt zijn weg
met het hoofd in de wolken
van zijn god
die neerwerpt
wat hem tegen de borst stuit
zonder aanzien des persoons
de zon gaat eenzaam op
en in de goot schitteren
de scherven
----------------------------------------------
15 januari 2002
zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
Titels
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
691 Voor koning en voor vaderland
loopt u de kans
een tijd erna
hoegenaamd gewild of niet
een extra lintje te ontvangen
op borst of jas.…
De dans van scherpe messen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.100 Scherpe messen
Trekken lange groeven
In het net herstelde ijs
Zij dansen om elkander
Tot een besluit
Van weggeworpen Lutz
Harmonisch zwevend zorgt zij voor
Wervelingen in de lucht
De landing zo ver weg
Opnieuw wordt gezocht naar
Innige omhelzing
In de dodenspiraal
Stilte en stilstand
Terwijl haar gezicht
Teder tegen zijn borst…
de buurman is er niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 de buurman is er niet meer
zo boog hij voorover zijn jam en brood
zo greep hij naar zijn borst, een zucht
en lag hij dood
vreemd zoals het gaat
maar het wordt steeds leger
minder om gedag tegen te zeggen
telkens stiller op straat
de nieuwe buren praten niet
schrikken gewoon als je wat zeg
zijn met allerlei dingen bezig
hebben geen tijd…