1774 resultaten.
In het grijze ochtendlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 de nacht
was koud het graf
gesloten met een steen
nog waakten zij
de vrouwen uit
zijn groep discipelen
maar in het grijze
ochtendlicht ontwaarden
zij een lege tombe
witte waden
toonden vormen
van zijn gehavend lijf
maar hij was
opgestaan en
naar de mens gegaan
zijn boodschap
sprak in alle talen
bemin elkander in genade…
twee november
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 juist dan, in het groen
bij haar graf...
denk ik aan kaarsen thuis
Maria van Lourdes met haar blauwe lint
incluis het kleine kind
dat liefde geeft
en vraagt
om zelfgemaakte vrede
in dit heden hangt nog rijk
een wolk
vol onbehagen
deze dagen tellen dubbel
als ik verder dan religie kijk…
liefdesgeficht nr. 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 vreemd
toen ik laatst je graf bezocht
om je foto los te wrikken,
bleek daar een struik te staan.
ik sloeg bleek uit toen ik vernam
dat je was weggegaan om mij te zoeken.
ik ben dus rap naar huis gegaan
en zit nu ontdaan op je te wachten.
overdag schrijf ik wacht,
maar het zijn die nachten ...…
Liever geen bloemen nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Het summum van dank of liefde
schijnt te zijn een bosje bloemen
die vervolgens ergens in een vaas
langzaam staan dood te gaan
eigenlijk een trieste symboliek
geef mij nu dus liever
maar een plant, liefst eetbaar
of anders een fruitmand ook goed
bewaar die bloemen maar
voor straks op mijn graf
dat lijkt me passender…
Dis al
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.472 Dis die blond,
dis die blou:
dis die veld,
dis die lug;
en 'n voël draai
bowe
in eensame vlug -
dis al
Dis 'n balling,
gekom
oor die oseaan,
dis n graf in die
gras,
dis n vallende
traan -
dis al…
Vreugdetraan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
460 Israel zondag
wit blauwkleurige
vlag
shalom aleichem
Jezus eerste
woorden toen
Hij opstond
uit zijn
graf
na het
marteldoodoffer dat
Hij voor
ons gaf
Hopend dat
atheïsten dit
ook gaan
geloven
voor eeuwig
overtuigd alle
liefde en
geschenken komen
van boven
bid allen
tezamen
Hallelujah Amen…
negen december
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 vandaag dacht ik aan een kind
ze draagt de namen van een bloem
en laat de winter bloeien
ik denk dat ze ook mooi is, ergens daar
waar ik niet meer kan komen
vandaag dacht ik aan een kind
ze was mooi en zong van hemelsblauwe
vogels, van de bomen en
het gras
haar graf ligt onder koude aarde
vol verlangen opgewarmd
door wie ze was…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
Gladiolen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
483 Jouw geest laat een stille echo klinken
in de bloeiende zomerse tuin
ik heb me in de gladiolen verdiept
om de bloemen op jouw graf te leggen.
Ze zijn mooi nu, in hun zomerse schoonheid.
Als jij vanaf jouw verre ster toekijkt
weet ik dat je zult glimlachen.
Om zoveel toewijding en liefde.…
Onevenredig
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
816 Het leed waar ik jou van vertel
telt meer leden, is meerledig
levens vol verhalen - ledig
in genen dele, wat ik verdedig
is de stelling: evenredig
is half leed nooit echt gedeeld
als een van beiden lipgezegeld
verborgen bron niet meegedeeld
in 't graf meeneemt: onevenredig…
Van opstand tot genade.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Een gapend graf
waar de dood regeert
en waar niemand aan kán ontkomen,
dát is de straf
- door de zonde beheerd -
als gevolg van ónze hoogmoedsdromen.
God, Die het zag,
- in Zijn Hart werd geraakt -
ging tóch met de mensen verder.…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 perzikkleurig blad
van de Japanse kersen
dwarrelt dartel neer
bedekt de vele graven
met een zacht tapijt…
het mandje van Jantje
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 in deze streken woonde eens een graaf
bekend als vechtersbaas en dwingelandje
hij huisde in een zeer aanzienlijk pandje
daar ging hij met de adel in conclaaf
zijn leven was, zo werd beweerd, puntgaaf
de ooievaar bezorgde hem toen Jantje
het ventje bleek al snel een lastig klantje
verwend tot op het bot, beslist niet braaf
hij luierde en…
Recreatie
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.480 Twee keer per jaar
reden wij naar het kerkhof,
op het 4e graf, 3e rij links van de ingang
mocht ik bloemen zetten
in een groene zinken vaas
terwijl mijn vader knielde op een bankje
waar hij eerst zijn zakdoek overheen had gelegd
de wandeling tussen de graven
duurde vaak meer dan een uur,
mijn vader bracht bezoeken aan oude kennissen
en besprak…
Fado van een jeugd
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
617 Gisteren werd het graf gevonden
een rotte wond, nat en bedorven
Het kind daarin bleek ongeschonden
en Goddank nog niet gestorven.…
Napoleonbol
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
743 Selma, snoepje van me, wat smaak je ineens zuur,
ineens ben je weer ver weg als een zwart gat en
is de leegte onverdraaglijk eenzaam als een graf.
Kan ik als astronaut je gedaante nog bereiken of
kan ik beter met seances het contact herstellen?…
Het kan niet anders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
519 Ik sloeg
de hoek om en daar vond ik al gauw het graf
van mijn grootste voorbeeld Charles Baudelaire,
die daar verdomme in die kille grond lag te
verrotten. Hoe rot is dat!
Als een losvliegende kraai pikte ik in de grond,
die hem had begraven en vernederd.
Ik ging op zijn graf liggen, terwijl een Japanner
mij bereidwillig fotografeerde.…
Diepe smart
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.815 Het knerpende
grind
de fluitende
vogels
begeleiden je
ten afscheid
op je laatste reis
Ik slik
de brok in mijn
keel
hardgrondig weg
Het grind knerpt,
de vogels zingen
Een steen op
jouw graf
een steen op
mijn hart
Het grind
knerpt
de vogels
fluiten
Ik voel
alleen maar
diepe smart…
spiegelen
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
2.830 ik fluister met schaduwen
dwaal met de lichten
die blauwachtig schijnen
op zerk en graf
luister naar stemmen
die tijd in mij doden
en steeds blijven vragen
om wie ik echt gaf
ik strijd met de geesten
vlucht in gedachten
die trouw aan gewoontes
vervliegen als gas
ontwijk alle spiegels
die mij confronteren
met wie ik moet zijn
maar eigenlijk…
Sluitstenen der eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.374 jij en ik
groeiden
aan de zonzijde
van het vrijgekomen land
de nacht viel
langs glooiende
trechterheuvels
enkel ons einde
droeg een krans
van stenen
in de oase van
samenhorigheid
stapte ik
over ijzige dagen
en zag
hoe vlak keien
mijn graf omsloten
in de weidsheid
van stilte
vlak voor het portaal
naar een vrije wereld…
Dode
netgedicht
3.8 met 78 stemmen
8.626 heel mijn leven moet ik geven
aan de dingen die wij kregen
maar vandaag geef ik je leven
met de bloemen op je graf.
1975.…
Haastige bloemen
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.789 Allen, allen, allen,
IJlen, wijlen, vallen,
Bloeien op en af
Als de bloem op 't graf.
Aarde, groen en sneeuwig,
Voer ons, die vergaan,
Waar de sterren staan
Als gedachten eeuwig.
---------------------------------
uit: Uit de Diepten (1911)…
Kronkelpad
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
867 was je schoon met Nina Ricci
kleed je aan met Calvin Klein
volg dan je eigen kronkelpad
recht naar het ravijn
dan zal ik vloekend tot Hem bidden
die aan jou het leven gaf
vraag de Waarheid in ons midden
jou te stoppen bij je graf
dan zal het Licht der wereld schijnen
in het duister om je heen
kan jij ook niet meer verdwijnen
met die lucifer…
Opgraven
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
737 met lege handen graaf ik
kuilen in mijn achterland
tracht mij bloot te leggen
waar ik ben gestrand
een vrouw met eigen denken
innerlijke kracht
die zichzelf verpandde
met alles in haar macht
gedreven door hormonen
en wat er werd verwacht
wroet met gezouten vingers
in haar vertrapte hoop
vergleden zandkastelen
waaruit mijn ik weg…
onsterfelijk
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
566 gestorvenen zijn hier sinds lang verschenen
zo onbevlekt tast het licht der eeuwigheid rond
dat het ons van hoop en vreze ons bevrijdt
elk open graf heeft ons losgemaakt in hogere machten
wie weifelend nog de nissen stond aan te wijzen
met een glimlach de stenen afvoelt
waant zich plotseling tijdloos
in herinnering van antieke mijmering…
Gewichtig
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.763 Als ik niet meer adem
omzwachtel dan mijn lichaam
met herinneringen en begraaf me
in het vluchtige van je gedachten
beitel mijn naam
in de tijd die we samen
liefhadden
lachten en waren
mocht dat niet gaan
delf dan een slaapplaats in de aarde
waarin ik dromen kan
maar alsjeblieft…
plaats geen kruis op mijn graf
of een dekplaat met…
schaduwvingers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
430 als de kraai landt
om zijn prooi te verschransen
komen weer de oude angsten
blijven schaduwvingers
aan je plakken alsof zij jou
voor altijd willen pakken
komen donkere fantasieën
en duistere dromen boven
is je balans en rust vervlogen
vluchten kan niet meer met
een been in het graf omarm dan
de angsten met je warmste lach…
om te zoenen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
585 de kleine vingers plukten lief
zo lief
handjesvolle blijdschap straalde; geel in wit
kantjes bloosden langs de roze snit
van een volle zomerjurk
mijn glimlach rond haar witte haartjes
en ik, die langs de bermen hurk
in alle kleine jaartjes -vroeger
toen
de wereld nog niet rustte
in haar graf…
Ontmoeting
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
744 Mijn bevinding met je graf
wroet rond in je geboren zijn
spreek de morgen tegen
verzacht je koude wang
keer haar naar de mijne
houdt schuil wat zich kan verliezen
het zien kent geen oogopslag
maar koerst
met een geheime ladder naar beneden
reikend tot de wortelmond
zwanenzang ritmisch sterft
door verstikking
mijn eigen naam verstomt.…
Poule des Doods
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 We gingen tegen Denemarken af,
En staan nu al met één been in het graf.…