753 resultaten.
Ik ben maar een Hond
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
860 dat je om mij geeft
Als je mij schopt of slaat
Laat ik je maar gaan
Ik word dan niet kwaad
Want je bent maar een mens
Ik hoef geen biefstuk
Of dure brokken
Ik ben blij met een stuk brood
En een paar ouwe sokken
Als je boos bent houd ik me stil
Want jou plezieren is alles wat ik wil
Als je schreeuwt of vloekt
En je toont je macht
Kruip…
Gevangen (?)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
814 De deur gaat open,
mensen zien mij,
mensen horen mij,
ik kruip weg....
De deur blíjft open,
mensen roepen mij,
reiken mij de hand,
ik loop naar hun toe.
De deur gaat dicht...
maar wel àchter mij...
mensen leiden mij
gevoel dat ik droom....
Ik vóél me vrij,
vrij in mezelf...
mensen om me heen...
ik zíé ze weer....…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
Het beest in mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Het beest in mij is een monster als ik hem toe laat
Het beest in mij is een alcoholist
Hij kan dagenlang zuipen en hoeft nooit te kruipen
Hij heeft geen rem, als ik hem toelaat
Het beest in mij is een junkie hij kan dagenlang gebruiken
Zonder er genoeg van te krijgen
Hij heeft geen rem, als ik hem toelaat
Het beest in mij is seksverslaafd…
spons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Stilaan ben ik aan het verzuipen
In de vergetelheid zou ik willen kruipen
Maar ik hou alles stevig vast
Het is een zwaar pak last
Ik zink steeds dieper in mijn nat gemoed
Tot ik volledig onder zal gaan
Het water staat me aan de lippen
Help mij, het is gelijk wat je doet
Help want mijn lichaam zal vergaan
Ik heb hulp nodig van een hand…
fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
636 hun handen wrijven
fazanten met dakpannen gooien
tandenborstels bruggen bouwen
theelepels op de preekstoel staan
lichtblauw naar lucht hapt
steigerplanken feesten vieren
ik zie vrome vreemde vormen
hebzucht vechten met verdriet
machines moed verzamelen
jaloezie in juichende vrede vallen
weerloos waai ik uit de wolken
krampachtig kruip…
Corona in China
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Voor één miljard
Chinezen
heeft het niet
zo mogen wezen
voor hen is viering
van Nieuwjaar
nog niet geweest
En evenmin voor
keizerlijke zaten
achter de hoge
rode muren
der Verboden Stad
Minuscule luizen
kruipen met hun
monsterlijke ziekten
als parasieten
door wijde poriën
van pauwen
Als levende have
van erf tot…
Blijf ik toch dat wezen…?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 De larve sluipt door het schemerlicht,
de vingers van de vloeibare maan
kruipen tergend langzaam langs het
kantelpunt van dagen, die lijken
te ontsnappen uit de cocon van
gesponnen winterslaap waarin de tijd
zich liet verpoppen maar van
zijn vliezen werd bevrijd
door de trommels van het seizoen
schenkt de zon als zijn eerste boreling…
Louteringen lonen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
729 Opgesloten in zielige barre toren
Net niemand bleek me nog te horen
De vuisten bloedend geslagen
Zombie die nog slechts kon ademhalen
Sidderend in mijn pikzwarte hel
Verstikt in eigen schril gejank
Beneveld door een muffe stank
Beethoven zonder klank
HIJ haalde me uit de diepe put
Pasje per pasje verloor ik mijn zwaar juk
Eerst kruipen…
Geboren in het ochtendlicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 Uit haar centrum kruipen onverwacht
de ingezeten mannen en vrouwen.
De ochtend zet haar wereld in een roze gloed,
het gebroken ochtendlicht, dat aan
een parelketting denken doet.
De stad is ook vandaag weer een bron
van eeuwig leven. Jaren, maanden
rijgen zich aaneen; zijn met de dag
van haar geschiedenis verweven.…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toen ik de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan…
Half woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Kruip eens uit je zelfgenoegzame schulp en ventileer je mening, toon eens interesse in de opera mundi, miniaturen, kwatrijnen, sonnetten en andere losse flodders van je collega's!...
_______________________________…
Ongewilde Luistervink
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 ze mogen blij zijn om aan me te zitten
met de vuisten op me te slaan
ik zal het lijdzaam ondergaan
en toch overeind blijven staan
ze kunnen mij niet kwetsen
en mogen samen van me eten
wat hen voor even verbindt
voordat allen weer gezwind
wegsluipen om achter die
saamhorigheid ondermijnende
computer te kruipen
mochten ze echter op me willen…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 De knoppen niet uit te zien rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand gestoken,
geen harkende vingers
in ’t frisse groen
van stikstof minnende planten
met doorns
die de vroeg ontluikende lust
verstikken in bloed
dat druipen en kruipen zal
langs…
Vrij
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.502 Zo kan het niet langer gaan,
straks kruip ik weer terug in die hoeken.
Die hoeken waarin ik mezelf verlies.
Dat mag niet weer gebeuren,
ik moet dat voorkomen.
Ik sluit het verleden, dicht moeten die deuren.
Het gaat me ook wel lukken,
dat weet ik zeker dit keer.
Ik zal voor niemand meer bukken,
het overkomt me niet weer.
…
Bezwering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.643 Snauwen wordt een verademing
O Toeval, kruip terug in uw bed.
Daag me niet ...
Jaag me niet uit mijn wieg.…
Koning van Niemandsland
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.361 Er ging een schokgolf door mij
Ergens heel laag en verraderlijk traag opgewekt
Als een roep die je nauwelijks herkent
Gehinderd in mijn drift
Reken ik mijn gebreken door
Vloek naar God en baas en vrouw
In een vlaag van verveling
Kruip ik op de troon, een kreupele koning
Mijn dorre lenden jeuken
Een draak buigt over de schatkist
Snuift…
haarsalon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.199 overweldigend
hij hecht een streng aan de haarwortel
strooit glitters op mijn wimpers
kiest voor een verrassende klemtoon
in een evenwicht tussen kleur en volume
de ronde snit gaat bewegen
in een kolk die lonkt
een amberen weelde
de kapper belooft de schicht en de donder
nog wat wennend aan de clown in de spiegel
maar zeker van mezelf kruip…
Mama is ziek
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
2.930 papa en mij
Ik weet wel dat ze daar niets aan kan doen maar dan voel ik mij zo klein
Ik probeer dan ook om met alles te helpen en dat vindt ze dan wel weer heel fijn
Maar liever had ze dat ik lekker ging spelen
En niet meer zo bezorgd was
Maar in mijn koppie spookt het zo, dat kan ik niet met anderen delen
’s Morgens als de wekker gaat dan kruip…
Broos Gevoel
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
1.573 knoop in mijn buik knelt pijnlijk
Ik leef adem door maar mis ieder doel
Mijn ziel is kwetsbaar en lijkt broos
Tranen staan op het punt door te breken
Ik verbijt mezelf maar voel geen grond
Voel scherpe pijn in mijn hart steken
Voor vandaag sluit ik alle gordijnen
Ga naar huis en rook nog een sigaret
Drink een borrel verban elke gedachte
Kruip…
Brief aan Lorelei
netgedicht
3.7 met 47 stemmen
2.939 Zou het liefst
in een holletje weg willen kruipen
wachten op de jongste dag
Bregje heeft gevraagd of ik langskom
zij voelt mijn triestigheid
over de telefoon, terwijl ik vrolijk
probeer te zijn.…
Alles is anders
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
3.679 Wat zeker was, is veranderd in onzekerheid
Geluk lijkt beangstigend en onwerkelijk
Pijn, gemis en verdriet
Is alles wat ik voel
Dagen gevuld met leegte
Kruipen voorbij
In alles wat ik doe
Zoek ik naar iets van jou
Iets om de leegte mee te vullen
Iets om het beter te laten zijn
al is het maar voor even
Voldoening vind ik nergens in…
Inuit smelten niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
720 Heel bijzonder
hoe die Inuit
hun igluigaq bouwen
ze beginnen gewoon zoals wij onder
wel typisch zonder kruip
en sluiten boven
met ronding af
niet met plat dak
De kunst is dus
de laatste loodjes
niet naar beneden
te laten vallen
maar ze vast te houden
en toch te bewegen
om aan elkaar vast
te laten vriesplakken
Igluigaq worden in…
Hoger bewust
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 oud
Ik ben veroest
een dubbeltje
nooit geen goud
Mijn kennis is die van mezelf
een grappige clown
ooit een magische elf
Een strijder verdeeld door de helft
ik heb u alles verteld
maar liefde maakt niemand geen held
Het de status en geld wat telt
en die jongen die nu nog rent
is maar een stukje gevoel in de tijd
en vertelt
ik kruip…
verjaardag(en)...
hartenkreet
2.1 met 26 stemmen
6.988 En jij wilt in een hoekje kruipen,
je tranen op de grond laten druipen.
Hoe leg je dat na 2 jaar nog uit
er zijn zo veel onwetende mensen waar je op stuit.
Je hebt toch maar 6 maanden verdriet...?
Zo denken ze, maar je hart is dood en dat zien ze niet.…
Angst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Toch blijft mij deze angst achtervolgen
Rillingen over mijn rug kruipen tot aan mijn nek
Kippenvel loopt van mijn armen naar mijn rug
De spoor van angst, duidelijk zichtbaar.
Ik moet vlug mijn angst zien te overwinnen.
Want de angst die ik maak en heb kan alles laten verdrinken.
We worden moe, we worden lui.…
Lieve Joelia
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
714 Lieve Joelia,
er liggen vele kilometers tussen ons,
maar ik weet je zeer nabij
en ik sta naast je
terwijl je rug wordt geheeld
ik streel je rug van top tot teen
en ik kus iedere centimeter
Ik kruip in de rol van Rambo
en zo onttroon ik je rivaal Viktor
Janoekovitsj, 'Voor Joelia!'…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 ik zie mensen fluisterend praten
binnen branden kaarsen
getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen jaar
geen tak gebroken
en geen blad gevallen is
ik herinner mij hoe ieder oud en nieuw
de uren kruipen…
Schokdempers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Oude vingers zegenen opgeheven
vehikels sterken een zwart traject
monsters kruipen uit de modder.
Rondom wilde manen pruiken tuilen
perken te laat de verlaten velden
de rijpe lusten stalen de last.
De verveling wil maar niet komen
mokkend rood de zonneschijn
de snode nozem spuit vuur.…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 mamma ik zocht je afgelopen nacht
ik was weer in je huis
ik riep je maar je antwoordde niet
ik liet mijn baby kruipen op je keukenvloer
ik hoorde stemmen van vreemden
vrouwen en kinderen
die door jouw leven liepen
zij kenden de weg in je huis
beter dan ik
ze openden kasten en deuren
versteend sta ik daar in jouw keuken
een vreemde -…