12647 resultaten.
moeder aarde
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.182 De overweldigende natuur
zo mooi en zo puur
die ons altijd weer raakt
maar ook
door velen kapot
wordt gemaakt
zoals het doden
van zeehonden,
walvissen
en niet te vergeten de
ontbossingen
die de habitat van
dieren verstoort
om ook maar te zwijgen
van zinloze oorlogen
waarin onschuldige mensen
worden vermoord
en rassenhaat
wie is daar…
Het doet veel stof opwaaien
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
727 Stel je nu eens voor
zeg eens hardop tsunami
waarmee in een klap
alle oerbossen wegvagen
dan zijn veel problemen
opgelost
en kunnen wij het echt
overleven hebben…
Kleuren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
681 ik zie esdoornrood
't gekrulde bruin in de tuin
herfst bedekt de grond…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
Storm.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 Storm
laat de bladeren ritselen
in mijn onrustig hoofd.…
Groeiend uit het zwart.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
774 Zwart naakte
aarde.
Geploegde
akkers,
dicht vloeiend
groen tapijt.
Ingezaaid door
de mens.
Goudgeel
golvend graan,
bewogen door
de wind.
gerijpt door
verguldende
zonnegloed.
Groeiend tot
ons voedsel,
het brood.
Geoogst,
gemalen graan.
Het leven
uit zwart
geploegde
naakte akkers.…
De storm en wij.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Storm.
Donderend rollen
de golven
met schuimende
koppen
over elkaar.
Kussen de kust
en stuivend zand
met schelpen
dwarrelen
door de lucht.
Een zilte geur
vermengt zich
met vlagen
van mist
over het strand.
Ik wandel met jou
hand in hand.
De storm
heerst
over het land!…
Het huisje aan de overkant
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 scheef staan de houten luikjes, waaien
heen en weer met de wil van de wind
scharnieren piepen hoorbaar schor
haast in koor met het druppen
van decemberregen op de dakpannen
waar een vervallen nest onbewoond
nat op een zwangere lente wacht,
meer te kunnen zijn dan een hoopje takken…
Grashalmen in een veld van wilde bloemen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 Wuivende palmen
dansen in een open zee
van felle kleuren…
Het wordt warmer
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
818 Koude ijsbergen
Drijvend naar een warm klimaat
Kille frustratie…
Kleine onderzoeker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
758 Vol bewondering onderzocht jij de tuin
Van vrouwenmantel tot cichorei
In jouw ogen een klein wonder
Geluidloos trekt een wolk voorbij
Serene stilte daalt op ons neer
Alles houdt zijn adem in
Kijkend met zijn grote ogen
Volgt hij nu een kleine spin
Van een afstand laat ik jou
Één worden met de natuur
Ik zie de mooiste bloem die zich ontvouwt…
Vier seizoenen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
952 in vreugdedronken van zacht fluweel
doorwoel, omarm ik de natuur
stapvoorwaarts wat mijn oog bekoort
waaien de geuren van het voorjaar
als nimfenelfen die met gesluierde tred van nevelzachtheid
in teder gedruis over het plantenleven waken
en laten het zaad ontkiemen tot volle overgave
onder invloed van kosmische krachten
schenkt het verzadiging…
Verweven gebalanceerd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 maan was vannacht
flonkerend zilverwit
werd ik al vroeg
overmand door het witte grasbeeld
en door silhouetten van de magnolia
die steeds meer vorm krijgen
door de gesloten bloemknoppen
is het buitengewoon decoratief
een zichtbaarheid verschijnsel
van perfectie in mijn tuin
is dit verweven gebalanceerd
met het seizoen van moeder natuur…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 gister zag ik
door de ruit aan achterkant
het uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin bemand
in de vervagende jaargetijden
wilden zij, weliswaar onbewust,
wat eens het voorjaar heette,
de naweeën van een winter bestrijden
om het komen en gaan
te aanschouwen
ben ik met ogen toegerust
en zie dat de natuur…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
Libel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.189 gouden toverfee
in de laagstaande zon
vliegende danseres
aan de waterkant
sprookjes insect
uit een plaatjesboek
je beweeglijke kop
met grote facet ogen
prachtig kleurend lijfje
met je glazen vleugels
paring in tandemvlucht
in de hese ochtendlucht
trillende vleugels van koude
snakkend naar zonneschijn
door jou is mijn liefde…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 boven de zee in de zilte lucht
meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor…
Hier en ginder
netgedicht
4.5 met 69 stemmen
2.369 Hier stel ik mij voor dat mijn as
wordt uitgestrooid,
gewoon uit een papieren zakje,
muzikaal omlijst door een koor
van wel duizend vogels in een
lucht van uitgereden gier.
Zie je daar dat broedend paar,
onder de bomen langs het water?
Nu nog een ietsje meer naar hier,
ja, daar, over al die boterbloemen
omzoomd door wuivend fluitenkruid…
Verwondering
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.855 witte ranke stoeltjes
op gemodelleerde stenen
een roodborstje op de stoelkroon
de Vlaamse gaai uit de dennenboom
madeliefjes en boterbloemen
laten de insecten zoemen
een merel is geland
op het ongemaaide grasland
een dikke duif zit te schranzen
het pikken laat zijn hals glanzen
in het gouden licht tussen de bomen
lijkt de natuur…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
Schrijven.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
816 Blijf toch vooral naar me schrijven
schrijf me steeds weer wat je ziet
vertel wat er om jou heen gebeurt
Het wonder van de vogels,
de blauwe lucht, de bijtjes die zoemen,
en een bloem die heerlijk geurt
Als jij dat blijft doen, kijk ik met je mee
maar wel fijn met mijn ogen dicht.…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 balanceer mezelf in poëzie
schraap mijn kleren van de stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken…
Graancirkel.
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.344 kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw
hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap
je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie
ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen
ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping
de geheime boodschap
in wiskundig denken…
Tuin om jou
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Ik maak een tuin
die om je heen zal groeien
met vaste hand bed ik je in
druk ik de grond rondom je voeten
Vlei je maar neer
omwoel de aarde met je wortels
tussen monarda en kardoen
vertraag de hartslag van de aarde
mijn ranke juffertje-in-'t-groen
Schik dan het blad van de accantus
als een groen deken om je heen
en laat je geuren me bedwelmen…
Boomstammen
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.968 wezenloze gestrekte gestalten
uitgeteld in omgevallen kracht
stapel van stil wachtende stammen
liggend in een houten gareel
doorgesneden woudreuzen
huilend in druipende hars
houten wachters langs de bosrand
gestapeld in lange rijen
toekomstige planken of masten
geschapen voor het scheppende
takken ontbindend in de rottende aarde…
Zacht omkranst
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
673 haar gouden kroon
schijnt bij het licht der maan
zacht omkranst
tot bij het ontwaken
als de frêle zonnestralen vallen
heel beschut
onder een blauwe hemel
kou brengt je niet van de wijs
in de vroege ochtend
de schittering van het winterlandschap
komt je tegemoet door de ramen
als nooit tevoren……
haiku 4
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
902 naaktslak gaat baden
niet de zon maar de regen
lokt hem naar buiten…
haiku 1
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
536 zuil van bladeren
maakt een rondedans op straat:
mini-wervelwind…
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 Dankzij het zonlicht en zijn machtsvertoon,
heeft de natuur weer een andere toon.…