727 resultaten.
Onze oude.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.641 Waarom is men toch zo blijde
Over 's Heeren ouderdom?
Is 't de hoop waarin wij leven,
Dat ‘Onze oude God’... misschien...
Wat in België is bedreven
Niet meer goed heeft kunnen zien?...…
Nog niet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
611 Rust en vrede nemen in hun huidig stadium
of verwelken van ouderdom.
De tijd tikt gewoon verder
zonder onderbreking of troostende woorden.
Ik zelf ben diegene die de teugels
strakgespannen moet houden
en een thuiskomst voorzien zoals de tijd van toen.
Laat het mij a.u.b. toch nog overdoen!…
OUDE SCHICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het kleine autootje met twee stoelen
en hoge, open kap toont trots zijn fel rood,
houdt zich ondanks ouderdom stoer en groot,
rijdt over bergen, door modderpoelen.…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 van de afgelopen week
___________________________________
Zal iemand je troosten, gedachten vannacht
Met hart en ziel in a space fantasy
Geen neologica eerder magie
Zie ommezijde in schemerpracht
Zon van de schepping, bron van inspiratie
Jachtgodin Artemis pracht der seizoenen
Bloem op de hoed van Bessel van der Kolk
Een wilg in ouderdom…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat…
Waak 2
gedicht
3.1 met 16 stemmen
8.602 Ik stond op en was opeens gekleed
in mijn oude leeftijd. Een moment kleefde
mijn blik aan het glas dat ik dronk:
mijn hand in brons gerimpeld, de piano onbespeeld.
Ik had nu een bevende toon, wiskundig gevoel voor oneindigheid.
Het was als altijd nacht en ik zag haar liggen
in een zonderlinge eenheid van gemurmel en slaap,
tot ze draaide…
Dodenlied
gedicht
2.2 met 43 stemmen
33.666 Hopsa, faldera. Van hobbelpaard tot lijkauto over de kasseien.
Het druilde toen grootmoeder werd begraven.
In september schrobt haar dochter het graf al komt er nooit
iemand langs. Mijn knieën zijn kapot, mijmert ze. Zo veel
verloren jaren. Geef mij een spuitje als ik Alzheimer krijg. Of:
arme bonne-maman had schrik dat de konijnen op het kerkhof…
breekijzer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Het leven is in me opgestegen
vanaf de aarde tot de hemel
Maar het raakt mijn hart niet voorbij
Hoekig wars van elk begrip
of mededogen dit leven
Misschien kan ik
de doorgang forceren
met stukjes van jou
Want jij doet ook maar voort
zie ik wel
zodoende
tot elke stribbeling zich ontheft
in het ouder worden…
[ Opa is kwetsbaar ]
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
792 Opa is kwetsbaar,
kijk maar naar het craquelé --
over zijn ogen.…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 Zo plotseling oud geworden
en o hoe kwetsbaar broos
wat is gebleven van de roos
dan enkel de verwelkte blaadjes?
de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een…
MIJN OUDERS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
808 Het lange wachten is begonnen
de stilte na de storm
van kleuterpret, puberluim en brommer
en lessen in de goede vorm
gestold hun levenslust
in vastgeroeste patronen
gekrompen hun postuur
veel kleiner dan hun zonen.
mijn vader, die eens met een schop
blafte naar mijn dwarse puistenkop:
je komt dit huis niet meer in!
sloft nu als een…
Verval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
785 Terwijl de tijd
door al je vingers glipt
loop je steeds vaker
achter jezelf aan
omdat alles meer moeite kost
sluipt dat wat je
liever wilt negeren
toch langzaam dichterbij
voel je dat de wereld
stilaan kleiner wordt
omdat er meer mensen
verdwijnen dan bijkomen
zit je soms klem
in die beklemming
terwijl je van elke dag
eigenlijk…
DE NACHT IS GEDULDIG
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
587 De klok hakt zich een weg door de nacht
en knabbelt de seconden van mijn leven
waarin niets gebeurt
maar in ieder geval
is de nacht gratis
in de nacht of beter gezegd:
de ingekeerde dag
wanneer buiten de motor van de
waanzin tikkend afkoelt
en de aanwezigheid van de voorouders
haast tastbaar is in mijn kamer
en mijn schuldvraag zwaar weegt…
Dagelijkse Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Niet meer hoeven schrikken,
voor het getal van onze jaren.
Toekomst is hier immer nu.
Tijdloosheid werd hier tijd.
Het hele grote in het kleine,
als wonderen ervaren.
Als stille heiligheid.
Onszelf ontdekken in ieder ander.
Jezelf in het onveranderlijke leven,
als veranderlijk aanwezig zien.
Leven onverklaarbaar verklaren.
Dood als onsterfelijk…
Hersengolven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
257 Veel doen geeft veel
Het maakt niet uit
of je spieren gebruikt
of alleen ruikt of luistert
Veel doen geeft veel
te denken, het kaatst
gedachten rond tussen
moeten, willen en kunnen
of het kruipt van beeld naar beeld
tot je sleetse lichaam rust
en je denken stilstaat, hoogstens
oude informatie inventariseert
waar de indexen nog…
[ De oude geit staart ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 De oude geit staart
naar mij en ik besef dit --
is wat afscheid is.…
Gezondste stad?
snelsonnet
4.6 met 10 stemmen
611 Gestadig ga ik naar de tachtig jaren
En op die leeftijd komt het eropaan
Hoe ik mij voel wanneer ik op wil staan,
Want dat kan dan een heleboel verklaren.
Doet niks mij pijn, voelt er niets uit het lood,
Dan is dat mooi, maar dan ben ik wel dood.…
75
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
785 De jeugd staat later nog veel moois te wachten,
Dat is nu wetenschappelijk bepaald.
Want wordt de vijfenzeventig gehaald,
Dan wordt het seksen (met je laatste krachten).
Nú uitgeblust en seksueel passief,
De jeugd heeft wél een lonkend perspectief.…
Jongere oudere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Je ziet jezelf weggedrukt
worden naar de marge
waar het verleden zich ophoopt
en over de rand wordt geduwd
Tastbare, ruikbare benzine
wordt verborgen stroom
en ook het nieuws stroomt
niet meer in vaste kanalen
De tijden veranderen
meer dan jijzelf, je doet niet meer
aan alles mee en gaat twijfelen
over oorzaken en gevolgen
Wie de dupe…
Ben jij het?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Er blijven grijze wereldtalen
aan de diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
Ben jij het? vraag je mij
en ik kan je geen antwoord
schuldig blijven
ik ben het zoals je ziet
in de rijkdom van jouw stilte
mijn zwijgen is een lichaamstaal.…
Gefeliciteerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Het voelt als neergeschoten worden en halfdood
proberen weg te kruipen
wetend dat de tijd
je op de hielen zit
Het is alsof je klaarwakker ligt te wachten
tot je wekker afgaat die je nooit had aangezet
Alsof je al snoozend vol motivatie het nieuwe jaar
ingaat wetend dat een eendagsvlieg
het langer zou overleven
Het lijkt alsof de kaarsjes…
[ De kinderen gaan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 De kinderen gaan
spelen, opa is suffig --
Er komt geen verhaal.…
Naar Amsterdam!
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
685 In haar dorp is er weinig voor de oudjes
Ze gaat graag uit en lijkt nog bij de tijd
Al is ze soms de draad een beetje kwijt
Maar spelletjes als bingo vindt ze flauwtjes
Wel wil ze straks, nog lang niet levensmoe,
Naar ’t seniorenfeest de Grey Pride toe…
Hoe het voelt om oud te zijn
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
532 Nog een verjaardag
proosten op nieuwe rimpels
in de winterzon
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.
Hoe je het ook wendt of keert, er blijft…
[ Er slingert een rij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Er slingert een rij
banken langs de tuinpaden --
voor oude mensen.…
'CARPE DIEM'
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
835 maar wat als je zelf de dag
niet meer kan plukken
en je sterk afhankelijk bent
van het plukgedrag van anderen
dan komt als vanzelf het nauwelijks
te stuiten verlangen naar
het station waar mogelijk de trein
gereed staat naar niemandsland
waarvoor slechts alleen nog
maar enkeltjes bestaan...…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 ’t opgetrommelde beertje
(uit energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep…
[ Tachtig of tachtig ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
348 Tachtig of tachtig?
Hun tachtig is oud, maar ik --
hoor daar echt niet bij.…
Vertraagde beelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
224 Een staart van iets
dat hier zwom, het begin
van opwellend bloed
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
Strepen en iets dat leeft
Een haperende wereld
Of kijk ik te snel
voorbij, er overheen?
Kijk ik wel?
Onleefbaar veel
jaren zouden er nodig zijn
om te beseffen wat ik waarneem
Ik mis het overzicht
om te selecteren wat belangrijk is…
Tere liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 Van alles kan ik niet meer
spontaan doen, omzichtig
raak ik mezelf aan en jou
laat ik liever kijken
dan doen, maar soms
wekt de tinteling van jouw
streling steeds dieper in mij
onvervulbare behoeften
Ze liggen in mijn cellen
te slapen, nog steeds
verlangend jou te bespringen
maar jouw handen weren mij
uit voorzorg af, zo teer
zijn…