1642 resultaten.
De oorlog als vlag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 het prikkeldraad
haakt weer
in rafels historie
buigzaam gerold
om het regime
strak te schragen
bomen groeiden seizoenen
proefden de dood
in de rook der verdoemden
zij getuigen hoe mensen
door afkomst en ras als
minderwaardig zijn omgebracht
met de oorlog als vlag
is de lading verdwenen
nog ruisen zij zacht…
weer de herfst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
717 de herfst gaat op
aan vallend blad
't seizoen vergrijst
in koude nevel
het geeft de dichter
iets van wrevel
te weten hoe
de tijd verstrijkt
maar ach de kleuren
inspireren en geven
zin aan het bestaan
dus rest het leven
met de waan...
het zal ooit weer
ten goede keren…
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
berusting van de dichter
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
653 Erato, Euterpe, Kalliope,
Klio, Melpomene, Ourania,
Polyhymnia, Terpsichore, Thalia
hoeveel Muzen wil ik hebben
zoveel kunsten kan ik doen
inspiratie wil ik putten
iedere dag in elk seizoen
veel gedichten zal ik schrijven
zo nu en dan zelfs een haiku
maar of die verzen ooit beklijven
ach wat doet het er ook toe…
weemoedig vruchtgebruik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 (herfstsignaal)
laatst las ik ergens dat herfst
't meest geliefde seizoen
is voor de poëzie
dit jaargetij leent zich
bij uitstek voor melancholie
als een bron voor
weemoedig vruchtgebruik
herfst tergt gevoelens
zoals het vallend blad
de tijd zal arceren
en dichters aanzet
tot verzen van verval…
Liquide
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 De echo van je stem
de blikken van je schaduw
in tijd verwijderd
er was niets anders
dan vervagende luchten
waar je in kon zijn
als oude vogels
die in pijnbomen zochten
naar een medicijn
maar water van goud
zou best wel kunnen vloeien
langs regenbogen
niets komt weer terug
behalve de seizoenen
en een boog van goud.…
andere wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 in een andere wereld
was ik misschien jong
een geboren dichter
een vriend een moeder
minnares koorddanser
iemand anders
was ik misschien een
verhaal een seizoen
spiegel een nacht
een vraag iets van een
begin een zuchtje wind
iets anders
was ik misschien
glas steen van
porselein ijzer
van zijde van
fluweel van een
andere…
Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 Ik leef in de mooiste seizoenen
met zoete geuren en vrolijkheid.
De lente en de zomer
dat is waarin ik mijn vleugels spreid.
En als de druppels vallen
schuil ik onder een bloem.
Genietend van de verfrissing.
Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen.…
Najaar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
739 Een avond
Om Verlaine te lezen
Onder een schilderij van Monet
In een kamer vol nostalgie
Als jij
Mijn herfsthuis
Binnenwandelt
Oktober
En de schemering
In je kielzog
En de nacht droomt ons
Voorbij vier seizoenen
Tot de dag onder het venter schuift
En jij weer gaat
Mij achter laat
In een kathedraal
Van herinnering.…
Herfst
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
533 het ritselt
tussen rotte
bladeren
takjes knappen
op het pad
nog nemen
bomen
hun zonnebad
in de schuin-
staande zon
waar de
eerste nevel
zijn laatste
reis van dit
seizoen begon
om morgens
weer te landen
tussen de
koeien op het
wit bevroren gras
wil melker…
Tussen Donker en Vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
365 En dan:
een ruk aan het seizoen,
lucht die openspringt
in nerven van geluid,
druppelend ritme,
als vogels
die weten wanneer ze moeten gaan.
Tussen het zware en het vliedende
hangt een stilte
die niet weet
of ze moet vallen
of vliegen.
—…
We strijden voor de club
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
152 We strijden voor de club
En pakken weer de cup
Er is niets aan te doen
Dirksland Kampioen
Rood en groen aan de Top
Elke ploeg die krijgt klop
We strijden voor de club
En pakken weer de cup
Rood en groen voor ons altijd bovenaan
We zijn niet te verslaan
Dirksland zal nooit verloren gaan
Soms is het voetbal apart
Maar Rood en groen…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 De pottenbakker zoekt de leemsoort uit
voor als in de gestoofde zomerdagen
de Randstad hier haar rondje Echten doet.
Nog is de oven dood, nog lopen
kippen op de lege schappen
en is daar buiten het dorp
een opsomming van niets:
schoorvoetend zonlicht, vechten
tegen de gure molenwind,
nauwelijks gras,
niets eens een brink,
die dorpen immers…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht
Een nieuw seizoen…
Seizoen 70/71
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
663 Ik was vier jaar, de taal nog lang niet machtig.
Geen voetbalspeler of ik kende hem.
Cruijff, Advocaat, Moulijn, Van Hanegem.
Wat vond ik al die voetbalplaatjes prachtig.
Terwijl hij hier beneden werd geëerd,
heeft Coen behendig Petrus gepasseerd.…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Waar zal het hart in late herfst zich keren
omgeven door het dor kleurloos kale hout
een hemel bewolkt grauw somber en koud
geen plek waar nog warmte is te creëren
huilen van de wind door troostloze bomen
de velden leeg en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar…
De seizoenen lijken op te schuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 een hoedje komt omhoog uit het zand
glanzend in de het zwakke zomerzonnetje
glimmend als een bruin ballonnetje
nog onwennig balancerend voor de juiste stand
hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen
een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard
mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard
is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Winter is op het land
koude trotseert de geluiden
bomen worden om gezaagd
schaarste is er op de bodem
ijsvlekken glijden
dageraad is aan het priemen
slechts menselijk geluid.
Haardblokken vatten vuur
soloconcerten zijn alleen
stervende woorden
vallen stil, uitgedund
veel te kil.
Ondergesneeuwde verwachtingen
einde van tunnels
zijn…
Zinvol Natuurgeweld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
779 kwetterende vogels
spelende kinderen
ontluikend groen
brengen de lente tot leven
de sneeuw is verdwenen;
heeft zich aan de warmte overgegeven,
de natuur staat paraat voor een nieuw seizoen.
ik kom binnen en zie dat de telefoon meldt
dat mijn moeder zojuist heeft gebeld…
zou ze aangifte hebben willen doen
van Zinvol Natuurgeweld?…
In het wit
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
4.851 Slechts gehuld
in onschuld
sta ik voor je
vol vertrouwen
in wat komen gaat
want
onze levens
zullen zich vlechten
als boomtakken
die een koepel
vormen tegen regen
stormen weren
zon doorlaten
net als loof
zal ons bestaan
zich kleuren naar
seizoenen van leven
tot het laatste lege blad
door ons is beschreven…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
afreisgedicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
708 de zomer moe van zonuren
wacht op afscheid
het verval nabij krijgt straks
het wit van jouw huid
zijn seizoen
in de lange langzame trein
naar morgen gaan wij
als ongewisse reizigers
teloor in de tijd
op elk stopstation
raken wij eenbeetje
in onszelf verloren…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
Ultra
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
638 Donker is ander licht
Mijn zijn denkt
De maan
Voelt de zon
Hoort vogels
Ruikt seizoenen
Vraagt de kleuren
Rood geel paars blauw
En
Van horen zeggen
Zelfs Violet
Zoals zij altijd zegt
Mijn Violet
Ik noem haar
Vrijend strelend
Vooral liefkozend
UltraViolet.…
Gras
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
553 In vroege lente zonnestralen,
de stad nog vele dromen te gaan,
vertraagt mijn pas tot genoeglijk dralen
tot iets euforisch mij stil doet staan
Starend naar het veld van groen,
geklemd tussen straat en waterplas,
inhaleer ik diep van dit seizoen
de frisse geur van vers gemaaid gras.…
Glimlach
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.907 Ze leeft het leven
der seizoenen.
Zo'n kind
is om te zoenen.…
water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 zee,
een goed geoliede
machine
ben jij
dag en nacht
draai jij
op volle toeren
alle seizoenen
van het jaar
koud of warm
druk of kalm
wind of windstil
dat deert je niet
niets kan je
uit jouw evenwicht
brengen
jouw oneindigheid,
indrukwekkend
doch intimiderend
maar oh zo
prachtig!…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
De jonge loten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
891 ja ik kijk om
naar de seizoenen
een lente om te zoenen
want jij was daar
zomerden in wolken
die ook het blauw bevolkten
regenden in samenzijn
de warmte was fijn
oogstten herfst
in alle kleuren
jouw geuren vruchtten
in hun rijpe komst
ja ik kijk om
heb het jaar genoten
we winteren maar de jonge
loten zijn al ontsproten…