5641 resultaten.
De gevallen vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.320 Ach arme jij, gevallen en zachtjes was het niet
Het waren de ramen, waardoor je niks meer ziet
Ze moesten schoon met water en zeem
De trap kwam erbij en dat niet alleen
Je bent te klein om erbij te reiken
Maar dat die trap niet slim was, zou wel blijken
Een verkeerde ruk, de foute kant op
Je sloeg naar de grond, nee niet op je kop
Je knie draaide…
Veel geluk!
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.537 mijn handen deed ik samen
mijn laatste woord was amen
daar tussen klonk mijn wensje
voor dit lief, klein mensje
ik vroeg geen spel, geen speeltjes
geen kleurtjes of penseeltjes
ik vroeg voor jou met veel plezier
voor elke dag een klaver vier…
Zo vaak zien jullie elkaar niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Niet dagelijks of wekelijks,
En zelfs niet elke maand
Zien jullie elkaar -
Maar o, wat is het feest
Als jij weer eens thuis bent,
Op de basis waar jij jouw
Jeugd doorbracht, en hij later
Is komen wonen -
Intense vreugde, malle bewegingen
En iedereen die plotseling gelukkig is…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 Je strooit stilte voor mijn voeten
door duistere gedachtengangen
slechts jouw licht schaduwt mij
dat ene sprankje hoop vervliegt
vuur en vlam zomaar gedoofd
door het gitzwarte bestempeld
hier tastende in het luchtledige
mij wentelende om jouw as
verwaai jij, mijn wervelwind…
Te moeilijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 ’t Was op een bijbelkring,
het ging over vergeving,
één van de mannen traande
ik kan het niet, het heeft te diep geraakt,
hij had de oorlog meegemaakt.
’t Was in een kringloopwinkel,
men sprak over vergeving,
je weet toch wat er in de Bijbel staat,
de vrouw barstte in huilen uit,
ze was haar hele jeugd misbruikt.
We zitten in een grote…
Verwachting en/of geheim
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
538 De wind blies jouw geluk opzij
De vorst daarop bevroor jouw brein
De regen spoelde het verleden
en wijsheid zit in hagelstenen
Het strand bij laagwater is reuzengroot
Een serieuze vloed ketst tegen de duinen
Die hun inhoud echt niet eerder prijsgeven
Pas als alle leven is vervangen
door rudimentaire dood...…
Het is helemaal niks!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.600 Hoe gaat het met je?,
ach het is helemaal niks.
Wat is er op de tv?
ach, het is helemaal niks.
Wat eten we vanavond?
Na een opsomming van datgeen
wat er in huis is, ach,
het is helemaal niks!
Wat zat er in je schoen?
Een paar pepernoten,
ach, het is helemaal niks!
We zijn een maf volkje,
we zijn ondankbaar, maar ach,
het…
niemand maakt zichzelf alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
633 haast iedere dag
kom je even langs
je strijkt met je hand
over mijn haren en breekt het bijeengebonden
beeld van wolken open
kom, zeg je, laten we de zon bestormen
niets is mooier
heel even glijden we in elkaar
je bent te vroeg, antwoord ik
ik wil nog over de nacht vertellen
over voeten die lopen moeten, zoeken naar
wat in donkere…
Geven
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
629 Als ik niets te zeggen heb
ben jij er dan voor mij
als ik niets heb om te geven
geef jij dan alles wat je hebt
dan geef ik mij
met alles wat jij missen kan
aan jou…
ongevraagd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
675 misschien kan ik je
aanraken
de nacht wegduwen
nu het nog stil is
in hetzelfde zacht
de dagen horen, 't geluid
dat wij ergens wonen
misschien zou je
van alles wat maken
uit steen
een vlinder die niet wachten wil
mijn gezicht als dwaas geluk
in jaren ouder, een dekentje
en heb je goed geslapen?
als ik nu eens niet zo onzeker…
Zoekende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 zij zoekt de slaap
in de wortels van haar bestaan
volksverschuivingen hebben
plaatsgevonden
maar geen zo groot
als de hare
de impact nog
dagelijks voelbaar
zoekt zij tot op heden
nog altijd de slaap
waarvan men toen al zei
dat 'ie schaars was…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
evenveel betekenis
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
799 het was de nacht
dat winterlucht zwaar zou wegen
zijn schreeuw
naar buiten sloeg, gedwongen om de tijd
te verlaten
het was de nacht
dat zijn bast brak, neergehaald
net toen hij dacht dat alles goed was
jij hebt mij je hart getoond, zei ik
-er hangt nog sneeuw in-
het was die nacht
dat een vogel zijn nest niet meer vond…
Aanroepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 ik sta hier naakt
met lege handen
waar machteloosheid
allang tussendoor
is geglipt
een toverstok bestaat niet
wonderen wel
dus roep ik alle hulp aan
om te komen tot daar
waar het goed is…
Een leven met een patatje met
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 De regent
Zit op zijn stoel
Hij doet niks, hij denkt
Een heleboel
Het regent
Een symfonie van klappertjes
Druppeltjes, vallertjes
Uien en patattertjes
Ruilen de verkrachtertjes
Zichzelf in voor zichzelf
Vergeten dat de ander
Meer is dan henzelf
Misschien een tweede helft
Misschien een eerste helft
Of drijven de bedankertjes
Zinkend…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 grootmoeder rende
met de poppenwagen
rond de tafel
het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig…
Was ik maar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
739 Ochtend. Wolken verspreiden zich.
Een zomerjurk hangt lusteloos aan de wasdraad.
Verregend in een allerlaatste dans. Alsof jij al weg bent.
Vandaag is er niets te doen. Misschien ga ik naar zee en probeer
daar de lente. Opnieuw. Ik zal je herkennen aan het wijnglas
en de ondergaande zon. Aan de golven. De golven in mijn buik.
Het spel van…
de beeldhouwer
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
625 als woorden op water
geef ik van jou van iemand
de naam het spreken
de verbinding naar heimwee
het blad naar golven
het hoofd wat scheef
in een lichtgebaar
van voet naar hals
het tillen het dalen
de greep van gisteren
van vlucht naar aarde
de hand in je haren
gedachten dicht
van ziel naar adem
de stilte glijdt
langs rustende jaren…
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
een ver beeld
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
597 en de meeuwen? en de zee? en jij ?
wijst alles dan naar het achterlaten?
kan ik mij nog laten aanraken
door eb en vloed?
waarom kan ik niet tapdansen
zoals meeuwen op de wind
spelen met de luchtstroom, ongehinderd
terugkeren naar het begin
zo echt, zo blij en mateloos verliefd
terechtkomen in de duinen
om dan weer op te stijgen in…
verwant
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
541 en de zee
zij zeilde voort
toen in mijn arm gelegen
een droom werd vermoord
nu ligt langs mij het zand
in dichte, witte vlokken
't treurt om eb en vloed
de dagen zo verwant
in mij loopt nu verloren
het kind dat speelt met meeuwen
waar kan zij dan nog tekenen
't hart met zilverzachte rand…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
het mooiste – ‘ik houd van jou’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 het mooiste
het allermooiste’
‘ik houd van jou’
het vloeit niet
niet uit mijn pen
het mooiste
het allermooiste
‘ik houd van jou’
fluister ik
in het donker
het donker van de nacht
verglijden de woorden
die ik jou zeggen wil
‘ik houd van jou’
elk woord
elk begrip
- wonderschoon -
- welgemeend -
‘ik - ik houd van jou’
zeggen…
vijftig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.047 vijftig
vijftig jaar
als je het zegt
- zo -
klinkt het
een hele tijd
vijftig jaar
vijftig
vijftig jaar
als je terugkijkt
- nu -
als een handvol zand
- miljoenen momenten
ontelbare seconden -
zo maar vergleden
vijftig
vijftig jaar
als je stilstaat
- even -
de tijd van toen
overdoen
- in gedachten -
de peuter- en kleuterjaren…
sinds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
691 sinds ik jou ken
valt de regen anders, klinken woorden liever
te mooi om waar te zijn
zoals je ogen, zoals je het zegt
zoals alleen jouw mond
en ik wacht dan
met mijn handen, op je huid, op wat je doet
het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes…
sterkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 je leeft je leven
te vaak
vanzelfsprekend
gezond en wel
je geniet
van alles
met en voor anderen
dat je doen kunt
en dan - zomaar
op een dag
ervaar je
zo gewoon is het niet
word je geconfronteerd
met beperkingen
van je eigen lijf
herstel
in nieuw evenwicht wellicht
volledig misschien
vergt tijd en kracht
uit jezelf vooral…
Opzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 verdwaald in de armen
in de armen van het woud
loop ik zolang mijn voeten
mij dragen kunnen
opzoek naar een punt
een punt van herkenning
om mijn gedachten
te ordenen
vraag ik de wind
wind neem mij mee
wijs mij de weg naar het licht
dat liefdevol op mij wacht…