Alle inzendingen over verdragen

759 resultaten.

Sorteren op:

Ze hebben nooit op haar geleken

gedicht
3.1 met 133 stemmen aantal keer bekeken 34.758
Hij kon hun warmte niet verdragen en zij niet altijd zijn verdriet, hij heeft ze er wel om geslagen, maar van hen houden kon hij niet. Toch hadden ze hem veel te geven, zelfs waar hij altijd overvroeg, een enkele haar hele leven, maar dat was hem niet eens genoeg. Ze hebben nooit op haar geleken, al kwamen sommigen een end.…

je keek me licht bewolkt aan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
me licht bewolkt aan we zijn gaan lopen omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht zag hoe jij de tijd vergat je ogen stralend in verhalen we zochten rust, een uitkijkpunt de zee bracht zoveel vragen zag weer de pijn, het pesten dat je niet meer kon verdragen…
wil melker30 september 2005Lees meer >

laat me

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
mijn hart, het heeft te vaak gebloed ontroostbaar in verleden tijd en te opstandig in het heden wil ik nieuw en anders om de lijn te trekken die weer een nieuw begin markeren zou zoals het daglicht dat ik niet verdraag omdat ik in donker beter lieg dan zo zelfs als ik de waarheid in ere herstel ben ik naakter dan in het eerste begin voel…

kunst van dichten

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 825
leven het verbloemen van taal bloesems schetsen met een bleke pen en verspilde inkt gebruiken om rozen kwekend tussen wrede netels wraak te nemen op de lege wereld woorden zijn de balsem voor de ziel verstoten in gepleisterde strofen verzen van onbemande schepen die geruisloos uit de toekomst komen wezens die het felle daglicht niet verdragen…
klaes30 juni 2007Lees meer >

Hoop en Vlijt

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 8.612
De onmetelijkheid van het heelal is te verdragen op een mooie lentedag in de Beemster, thuis op deze eenzame planeet vol tulpen en stolpen 'Gladde akker', 'Hoop en Vlijt'. Geen zwarte ruimte maar stralende zon langs de vaart een grutto zonder weet van leegte tussen manen, sterren, stelsels.…

"kop of munt"

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.608
minister Zalm heeft weer een idee het hoofd van Beatrix moet rollen voor het 50-jarig Verdrag van Rome Zalm, een vis met grappen en grollen hoe lang is dit idee al gaande deze flauwekul kost ons weer miljoenen ik vind het daarbij eerlijk soms heerlijk het eurohoofd van Beatrix te zoenen "kop of munt" is er straks niet meer bij je gooit…

Keek me licht bewolkt aan

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
bewolkt aan we zijn gaan lopen omdat zitten onrust had je stappen veerden jeugd de onschuld in je lach wekte verbazing in de stad ik keek naar je gezicht en zag hoe jij de tijd vergat ogen stralend in verhalen we zochten rust een uitkijkpunt de zee bracht zoveel vragen zag in je ogen weer de pijn het pesten dat je niet meer kon verdragen…
wil melker1 november 2006Lees meer >

Ongelukkig zijn

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.266
Ongelukkig zijn Energie uit je lichaam voelen lopen Warmte liefde uit het hart gedropen De hele dag in pijn Hoelang het kunnen verdragen Het nog kunnen uithouden met haar Terwijl ik peinzend naar buiten staar Steeds jezelf dit af blijven vragen Echte gevoelens niet kunnen delen Blijven proberen óf het nu opgeven Hoelang kun je zo leven…

Hij kwam niet terug

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5
Maar nu kon hij het puin niet meer verdragen. Niemand durfde in zijn zetel zitten. Niemand durfde van zijn wijn te drinken. Boeken werden niet gelezen. Het was te laat om hem nog aan te raken. Hoelang zou dit duren? Ook mijn moeder wist het niet. Koppig als hij was, kon hij dagen dood zijn. Of doen alsof.…
Peter Doms22 november 2026Lees meer >

zelfmoord door pesten.

hartenkreet
3.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.063
Als niemand weet wat er met je is Als niemand weet hoe moeilijk jij het hebt Dan zijn de dagen onvoorstelbaar lang Dan zijn de dagen een gevangenis van gevoelens Gevoelens die misschien niet te verdragen zijn Gevoelens die misschien blijven voor altijd Gevangen in je angsten voor wat gebeurd is Gevangen in je angsten voor wat komen…

Versteende Bomen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.219
machtelozen kleurde hoe vernederd de vernederden hun droom zagen vergaan tezamen met de rechtelozen die hun lege handen treurden Want wie schrokte zou verstenen en in gulzigheid verbenen tot een boom die in de hete zon geblakerd werd beschenen met een hoorn die zijn overvloed zou stelpen in het blauw nog met een allerlaatste vrucht om te verdragen…
jan haak13 september 2009Lees meer >

- Hoeveel dagen -

hartenkreet
3.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 766
Hoeveel dagen moet ik nog met inkeer verdragen, het leed een specifiek en creatief spel.. als een bijgewoond feestje, toegankelijk de smart van zee en inspirerend leven stimuleerden de gedachten heel even.…

Merda!!

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.226
In de stad vol rondingen spiegels bochtig in grachten tonen bruggen in diepe dalen donderbloemen in verheven dozen Kijk die silhouetten zwart met rode lijntjes puntjes de ganse wereld deint niet te verdragen op glanzende klinkers voor de pijn van nekwervels kijk omhoog sammy kijk omhoog En blijf vooral kijken alles komt samen in één…

- Leeg aan de buitenkant -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Hoe vaak heeft het antwoord niet met leegte, ja met omfloerste blik de pijn verdragen.. de rook van onze mooie, zoveel betere dagen.…

Platvloers

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Er zwemmen bloeddorstige kaaimannen en zeemeerminnen met zware boezems in de Goudse grachten en ze verdragen elkaar. In de Museumhaven heb ik gevreeën met een aardige zeemeermin. Ze ritste zo haar vissestaart open. Het kan dus. In mijn woonboot aan de Kattensingel verzorg ik bijna honderd zwerfkatten.…

Hun lach.

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.212
Zij lopen achter de hagen In het licht van de glorie-dag Zij kunnen het niet verdragen Maar lachen een luide lach. De landen liggen beneden Hun zalige voeten gespreid, En boven hun hoofd is het Eden Der blauw-gouden oneindigheid.…

DESPERAAT GEBED

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.234
stervend verkeersgeluid Mijn oog zag naar ’t beslagen raam en als vanzelf stapte ik het bed uit Uit mijn mond fluisterden woorden iets als een droevig desperaat gebed Over een droom van andere oorden; een wereld, niet door smart besmet Toen mijn klok zeven had geslagen ontsnapte aan ’t lijf de laatste zucht Verder leven, kon ik niet verdragen…
Ton Rijkers18 december 2011Lees meer >

Dictators sterven in het harnas

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 691
nomade in een tent, bouwt paleizen van marmer, leeft in een luxe die hij eens verafschuwde - delegeert bestuurlijke taken aan vazallen die macht misbruiken om zich te verrijken, hun lusten te bevredigen; aard van een dictator maakt dat waar hij niet bij is – gevoelsmatig niet bestaat, leed van anderen is zo gemakkelijk te verdragen…
Custor22 september 2012Lees meer >

Vrede

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.050
“Vrede op aarde, in mensen een welbehagen” Zingen we graag met de kerstdagen in de kerk Maar het is hier en daar nog steeds een strijdperk Hoelang moeten de mensen het nog verdragen?…
Fedde Nicolai12 december 2013Lees meer >

Bladzijde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Ik kan verdragen dat je hier niet daar of niet ergens bent, ik kan ertegen dat je geen gedaante hebt, je stem geen kracht meer vindt naast alle doden bij elkaar als alles in elkaar beweegt levend of niet soms gekend of onherkenbaar verward zover men ziet ik weet niet hoe het komt dat ik je mis uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk…
Pama18 februari 2014Lees meer >

Onverschrokken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 769
wat in herinnering overbleef Maar ik vergeef En leef Littekens worden niet dieper Na wat ik al gedragen heb Er is bezonkenheid Over dat wat in mij lijdt het is er al lang Ik geloof In mijn eigen liefdeszang In het ik en het zijn alleen Ik ga overal doorheen Dat wat ik vertrouw wordt vaker stukgeslagen Mijn bodem kan dat blijkbaar verdragen…
ebba28 december 2017Lees meer >

Nog wel fragiel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen met tal van levensvragen over wat zal komen, men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen. Bracht het mij echter echte wijsheid bij, de zon schijnt soms zo bleek als hij mij aankeek word ik elk jaar pas weer echt blij in de maand mei.…

Laat de mensen slapen.

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
In Moskou woont een slachter, die geen kritiek verdragen kan. Een Russische Gestapo wachter, een vreselijk en hooghartig man. Dresden en Guernica, Grozny en Hiroshima, de groene heuvels van Vietnam. Aleppo en ook Rotterdam werden ooit rücksichtlos gebombardeerd, we raken het schijnbaar nooit verleerd.…

Maandag

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Zo verdragen wij die blauwe maandag. Beuren elkaar een beetje op. De kop is eraf, en het begin is goed. Iedereen is blij gezind… als zo de week begint.…
Antje18 mei 2022Lees meer >

Je nam wat geen naam had

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 323
Je ogen zeiden dingen die geen kind verdragen kan. Je handen vonden plaatsen die niet bestonden tot jij ze aanwees. Het voelde vreemd, alsof mijn huid mij losliet, alsof ik achterbleef in een kamer zonder deur. Je kwam dichter. Te dichtbij. Je adem bitter — ik kende het woord ‘fout’, maar niet de weg naar buiten.…

Hart

hartenkreet
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.258
Veel pijn moest ik verdragen, ook daar kwam ik doorheen. Wat mijn ziel toen moest verwerken, dat weet niemand, dat weet ik alleen. Nu, een aantal maanden later, 't heeft mij zo diep geraakt. Maar nu kan ik dankbaar bidden, Dank U Heer, dat U mij leven mogelijk maakt!…
Jaco Schinkel16 november 2004Lees meer >

maandans

hartenkreet
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.047
ik open het afgesloten luik waarachter mijn verdriet ligt opgeslagen nu ligt hier weerloos voor me al wat ik niet kon verdragen waar het eerst complete chaos was ligt nu - bijna alles - keurig op een rij ruw stukgeslagen dromen kapot geluk van jou en mij ik kijk naar wondermooie scherven van toen wij samen dansten op de maan ik voel me…

Zoals eb en vloed...

hartenkreet
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.685
Onze ogen, die zoveel moois en liefs Hadden beloofd, zouden elkaar niet Lang hebben verdragen. Mijn rustig, evenwichtig leven had ik Opgegeven; diep ongelukkig zou ik zijn. Hij heeft geen weet van mij. Hij zou zich nauwelijks bekommeren Om mijn bestaan, terwijl ik dagelijks Zou vervloeien met het zijne.…
Areth16 juli 2008Lees meer >

De dichter en de vlinder

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 563
een schuilplaats zoekt bij al te felle regen het zwarte water dat mij lokt met stram het taaie riet het morgenlicht over het veen de landerige landerijen langszij de ramen gaat de zomer als ik het leven buiten sluit zoals de vlinder die nog blijft en haar cocon niet wil verlaten haar vleugels zijn nog veel te teer om felle zon al te verdragen…
annabel20 juli 2008Lees meer >

Weerzien

gedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 14.858
Hoe mensen, door afscheid op afscheid gestriemd en geslagen, het kijken verdragen in de laatste smalle kier die de tijd hen laat, in laat licht ontluisterd. Dat ligt aan de ogen; genadig wrikt tovenaar geheugen aan de deur van de tijd; ontzien in het zien (weggeblazen heupen, dood haar).…