3205 resultaten.
luwte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
26 ik lig op een stuk karton
in de luwte van de stadsmuur
ik ben verdoofd en voel de kou
mijn eenzaamheid telde ik in blikjes
woorden verdwenen in het donker
ik kon het je niet uitleggen
wordt de ochtend langzaam zichtbaar
en de mensen licht ontwaken
dan zit ik op mijn knieën
met mijn voorhoofd op de grond…
Zoals
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
2.036 Zoals de herinnering
aan dode mensen
verdwijn ook jij bij stukjes
na de spullen verdween
de gedachte van hoe
je stem klonk
foto’s laten zien hoe je eruit zag
maar ook daar ben je nu
toch een vreemde
Zoals dode mensen
verdwijn ook jij
--------------------------
verlorenwoorden.web-log.nl…
MÉT
snelsonnet
4.1 met 16 stemmen
1.879 ‘t Leek duidelijk, voor ons als Nederlanders
maar dáár betekent dat dus heel wat anders
want met een knal verdween de hele tent.
Een frietje? Ja, dat kan misschien nog net,
maar nooit neem ik daar nog zo’n frietje mét.…
het tuinhek
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.537 er zwaait een tuinhek open
door de wind
een vergeten grendeltje
voor een verdwenen
kind
dan mompelt een oudje
o lieve heer
en slaat weemoedig
haar ogen neer
er klinkt geen lach
geen schoentjes op het grint
het is slechts het tuinhek
dat zwaait door de
wind…
Breuklijnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
520 het breekt
de gaafheid
is verdwenen
breuklijnen
kleuren in
toegelaten licht
de vorm
gaat teloor in
vertrouwd decor
vernieuwing
vonkt uit
opgesloten zijn
vrijheid heelt
de innerlijke pijn
van ontsluiten
zodat dromen
weer in kunst
kunnen wonen…
jeugdverhaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
624 in woorden die diepte peilden
zocht ik
zinnen die doorsneden
wat verlangt in elkaar te schuiven
ik heb mijn best gedaan
een gedachte zo uitdagend
ik dacht hem eens
in welke uithoek Hij zich verborg
God moest wel verschijnen
het was toen dat alles verdween
wat ooit zinvol leek…
Welkom thuis.
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.220 De vogels verdwenen.
De lucht is rood.
Nooit meer regen.
De ramen zien grijs.
De deuren verrot.
Uit de gang komt gekrijs.
Het plafond kapot.
Alles verdrongen.
Rotzooi in huis.
Voel je niet gedwongen,
maar welkom thuis.…
overgave
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
576 oren loom en traag
de dag stond stil
mijn dorst naar muziek
heb ik teruggegeven
naar melodieën
begin en einde verdwenen
klanken stromen
in dagen die niet bleven
zelfs de notenbalk hangt
leeg op het behang
leven oneindig onbespeelbaar…
Alleen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.666 ‘S avonds in bed voel ik me alleen
Mijn lichaam is hier
Maar mijn gedachtes zijn heen
Weg, ver hier vandaan
De plaats
Waar mijn lichaam het liefst
Ook zou gaan
Mijn gedachtes zijn bij jou
Mijn lichaam blijft alleen
Ik wilde zo graag
Dat het missen verdween…
Vertrokken vlinders
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.467 Waar ooit de vlinders zaten
Bevindt zich nu een lege plek
Vertokken met de noorderzon
Op zoek naar nieuw verlangen
Toen jij vertrok uit deze tuin
Verdween het zomerse gevoel
Waar ooit de vlinders zaten
Waar jij ooit was…
Onze wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
749 Verdwenen historie
En nieuw oud leven
Hand in hand te wachten
Om hun intrede te doen
In onze wereld…
Dikkie Dik dertig!
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
1.573 Een onderwijl verdwenen Surinamer
Heeft Dikkie Dik destijds tot ons gebracht
Ik was klaarblijkelijk 'n jaar of acht
Maar nu nóg entert soms die kat mijn kamer
Door heel mijn leven haast liep metterdaad
Die rooie kater als een rooie draad…
Liefde overwon
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.336 Hoop verdween.
Geloof ging heen.
Over bleef het fundament.
Voor hoop bleek dat genoeg om
met geloof er aan te bouwen.
De kloof gedicht.
Haat gezwicht.
Liefde overwon.…
Regen van as
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.392 we verloren onze
verwondering en onschuld
Morpheus - ook hij -
omarmt ons niet langer
de poëzie in onze ogen
verdween als een dief
in de nacht
gelaten staren we
naar het lege huis
een regen van as
verandert ons
in onherkenbare vreemden
voor elkaar…
Soms is het stil
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.404 Ik hoor alleen
het kraaien van de haan
regen die tikt
tegen het raam
wind fluistert
in het ontwaken
van de nacht
als zachte bries
over het glooiend
landschap verdwijnt
en stilte
zich onttrekt
aan geluiden
van de ochtend
is de stilte verdwenen
en begint
een nieuwe dag…
Toen de nacht
gedicht
1.1 met 2404 stemmen
28.287 toen het licht van de nacht
duisternis was
het licht van de nacht
ons onzichtbaar maakte
en wij alleen nog stemmen waren
op een bank in de tuin
toen de nacht ons omgaf
en meenam in de duistere vragen
wanneer en waar en wie
toen de nacht een geheim was
dat met de nacht verdween
--------------------------------
uit: 'Toen ik dit zag…
God is altijd hier
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
815 Ik zie twee sporen
Een van god en een van mij
Zoals het zou horen
Staat god aan mij zij
Maar in de zware tijden
En bij alle problemen
Tijdens mijn lijden
Is er een spoor verdwenen
Dus ik vroeg aan hem
Waarom laat u me alleen
En ik hoorde van zijn stem
Ik draag je door die tijden heen.…
De muur
snelsonnet
3.3 met 10 stemmen
1.129 Zo’n twintig jaar geleden in Berlijn
Zag men een volk verbaal en vreedzaam vechten
Om zo de monsterlijke muur te slechten
Die Oost en West twee werelden liet zijn
Maar daar is, met het ruimen van de stenen
De muur tussen de mensen nooit verdwenen…
Zondeval
snelsonnet
3.3 met 16 stemmen
1.275 Eerst moesten ze ruim drie maanden formeren
Toen honderd dagen reizen door het land
Daarna alleen maar strijd en trammelant
Waarbij men steeds de leugen liet regeren
Nu schoppen ze elkaar tegen de schenen
Tot ook de laatste zetel is verdwenen…
zomermoe
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
728 Herfst in aantocht
regen klettert neer
Bomen verwaaien
hun bladeren nu teer
Lucht van de grond
geurt door het bos
Konijnen die glijden
over het natte mos
De zon is zomermoe
de felheid verdwenen
Als een gedimd licht
de herfst is ingetreden…
Vriendin.
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
2.052 Jouw geluk is nu even verdwenen
maar weet strijden hoef je niet alleen.
Pak mijn handen voel mijn kracht
kijk me aan zie ook mijn lach.
Ik zal er voor je zijn in moeilijke dagen
als je me nodig hebt roep me dan.
Ik zal je troosten naar je luisteren
samen met jou zal ik ook huilen.…
Soep van de dag
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.147 op een dag vergiste de dag zich in de dag
maandag scheen zondag
vrijdag verdween
de donder daagde
dinsdag uit
om van woensdag
gehakt te maken
zaterdag
knaagde merg en been
in de oersoep
van tijd
Dementia
roerde de dagen dooreen…
Mathilde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
841 een stotterende boer
krijgt kennis aan Mathilde
haar handen leren hem
te spreken zonder woorden
hij is een goede leerling
heeft top tot teentje lief
zij mint hem, krijgt hun kind
de stotter is verdwenen
trots rijdt hij over akkers
zijn leven ademt vrij
.…
Verdolen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
463 herkenningspunten zijn ontvreemd
dagen, waarvan de namen allang
verdwenen zijn in de afvoer, dwalen
rondom wegen die zijn omgelegd
heten wortelen nu boontjes
loert het buurbeest op duiven
zeker wetend dat dit huis het mijne was
sta ik verward op mijn strepen…
Vogeltrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 Die is niet weg
maar achter 'n heg
verdwenen.
Met zijn gebrek:
hij heeft geen trek.…
In zwart gewist
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
544 ik lak zwart
je rode lippen af die nog
bewegen in het spiegelbeeld
zij hebben mij gekust
voor de stortvloed
van verwijten kwam
heb je achter me gelaten
uit het zicht verdwenen maar
in de spiegel ben je weer verschenen
helaas met jou
verdwijn ook ik
onze wereld wordt in zwart gewist…
Sim-Salabim
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
803 Je hebt rabbijnen die hartgrondig menen,
Dat dan het kwaad der wereld is verdwenen.…
Waar jij net
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 Waar jij net
Om de hoek
Verdwenen bent,
Probeer ik
Vergeefs aan
Te klampen in
Wat wij samen
Leven hebben genoemd
Samen leven,
Samen verder,
Hebben genoemd
En elke hoek die
We nog tegenkomen
Ons verder uit
Elkaar drijft…
Die geen woorden meer vond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 Tussen daaglijkse
Beslommeringen door
Elkaar geleidelijk aan
Uit het vertrouwde oog
Verloren,
Liefde die geen woorden
Meer vond, en verdween
Aan de einder van dit bestaan
Met ieder te veel op zijn bord -
Genegenheid opnieuw geboren,
Woord dat liefde heet
En dat stadig aan
Opnieuw gevonden wordt…
Sneeuw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 De straat ligt smetteloos wit
uitgestrekt in winterkou
geen naakte ziel
of blote hond
zal dit winterland
ontwaakt betreden
in iedere voetstap
pleit dat eergevoel
hier is nooit iemand geweest
als de zon weer stralen komt
is de hoop in dooi verdwenen.…