1045 resultaten.
Waterkuil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Vier orgels vertrekken tezamen
Ze schrijden met slepende benen
manmoedig maar moeizaam
Ze hebben de hoeden
van hoger gezag op
Hun sleepbenen reiken
naar achteren, langer en dunner
Hun schouders zakken
steeds schuiner naar voren
Ze vallen, de hoge pijphoeden
kruipen vooruit met armen
zwaaiend en maaiend
door slap wordend zand dat
vermoddert…
meerwaarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 het pad meegaand maar zompig
er ligt een steen om zich aan te stoten
te bezeren aan verwondering
over paarden in de wei, gevangen
door zwak intredend ongenoegen
maakt dit prikkelbaar, zijn het
de haastige pijlen, gepatineerd
maar onomkeerbaar ten tijde
van hervinden, afgevangen in
het kader van een soort eindstation
keer ik om, vertrek…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 ik dwaal door stille kamers van haar huis
waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust
ze troostte mij en stelde mij gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het…
De boekenrug
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
174 In de voortuin staan
ruggen schouder aan
schouder
wachtend op handen
die hun stilte openen
Hij legt enkele woorden
tussen hen neer
zo licht als veren
op water, maar zij
keren terug als vogels
die geen tak herkennen
Er zijn huizen waar
boeken blijven
vertrekken,
bladzijden reizen
van hand tot hand
Het aanreiken als
een…
Ontbonden
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
726 Ton Heerts bedacht: ik stap voortijdig op
De fusieklus heb ik bekwaam geklaard
Maar rondom flexwerk sleur ik een dood paard
Die strijd wordt voor mijn achterban een flop
Wat zal men zeggen als ik nu mijn jas pak?
Toen leerde Asscher ons het trefwoord ‘klasbak’…
Geen thuis
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.113 vandaag
Het went nooit
Daarom tel ik maar
Maar als je me morgen ziet
Vraag me niet naar de weg die ik heb afgelegd
Want die is altijd te lang geweest
Om nergens thuis te komen
Ook al blinkt het als een paleis
De stereo speelt zacht muziek
Van een of ander grote zanger die de liefde preekt
Waar ik toch geen verstand van krijg
Ik vertrek…
Gemiste kans
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.258 logisch in de maling
We zien geen waarheid, maar gesluierde schoonheid
als het ware, en aanbidden slechts fictieve tijd
we dansen vaak op valse klanken als muziek
en doen ook nog aan twijfelbare gymnastiek
We noemen onze onmacht vlug de waarheid
brengen ons grootvermogen in veiligheid
we denken aan de mogelijke nood
en verslapen het vertrek…
Dodemansoren
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.675 Ik schrijf je deze woorden kort voor je vertrek
omdat ik stille hoop heb dat je ze nog horen zal
het is tegen beter weten in, maar je leeft toch voort?
Ik voel je tegenstribbelen, maar horen doe ik je nooit meer.…
kaviaar of kampersteur op haaienmaag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
779 willen we kunnen we het aan
van ons broodje paling
naar broodjes witvis
aan stalletjes overgaan
aalscholvers zagen er geen brood in
dus restte bij uitdunning van paling
steeds giftiger ook in hun gonaden
vertrekken of van de honger verrekken
senioren stelden keihard onder jeremiade
dat hun naam doorging voor bestaansbewijs
eenmaal overtuigd…
Vuurtje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.274 Ik fietste door het park
en zag jou -lang en blond
daar zitten op een bankje
die middag met je hond
Ik stopte en bekeek je
en vond je echt een schat
dus vroeg ik onbeholpen
of jij een vuurtje had
Je gaf me blij een vuurtje
met slingerende hand
waardoor toen al mijn haren
in een keer zijn verbrand
Ik wilde boos vertrekken
maar zag…
Op hete kolen in Polen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.024 Op de oude stoomlocomotief
blinkend opgepoetst groen
randen met rode strepen
mocht hij knarsen poken
remmen fluiten stoken
op hoog vuur met kolen
dwars onder door Polen
Van Poznan naar Wolsztyn
vertrek om 8.58 uur
dreams fifty years old
became true on the iron horse
met Janus machinist
besnord als Lech Walesa
In zijn reisverslag…
Kersen
gedicht
3.1 met 17 stemmen
7.800 Kersen leggen op de kersen in een plastic tafelkleed:
een gesorteerde werkelijkheid
als lokaas voor
jij die alles enkel door elkaar verdraagt: kersenmar-
melade, ruggengraat als pitten uitgespuwd toevallig
in een rij op de aanrecht, krieken tussen de kersen
vertrekken je mond als ongesproken
Woorden moeten niet later iets willen worden.…
bezig baasje
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
894 laat het maar regenen
een druppel per slag
die achterbaks gegeven
van baas tot onderdaan
wat hiërarchie belichaamt
al kan de klacht achteraf
bij het vertrek van alweer
een trouwe voetenknecht
slechts onontvankelijk
geen verklaar je nader
maar vergeef me
want ik was fout
er waait wervelwind
door werkend land
waar de slavenhand
minder…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 Nieuwpoort ver kan zijn
als een veldslag in 1600
Eenzaam en koud in een winterstorm
met hagel en harde wind, het staketsel
in zee, een gevaarlijke, verboden plek
Herlees je nu onze gesprekken
proef je een traan, voel je een lach
mijn aanraking op jouw gezicht
Door de wind tranen mijn ogen
door de koude in de buitenlucht
Straks vertrek…
19 Februai 2006, 13.49 uur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
808 Ze komen van ver
Door de lucht gedragen
Sympfonische geuren
Die mijn dag kleuren
In hoop van nieuw leven
Waarin ze zich met mij verweven
Waar winden vertrekken
En luchten geboren worden
De wateren borrelen...
En vinden het speelveld
van een nieuwe lente…
De veerman
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.101 Alweer klaar om te vertrekken.…
NOOIT DE TOEKOMST...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 zwaluwen vertrekken heel verliefd
naar een schierblauwe hemel schichtig
begeleid door de pluis van paardenbloem
de lucht is zwanger van lavendel
dat felblauw langs een beekje groeit
de kabbelende golfjes hebben geen schuim
kietelen het grind zonder verzuim
geven zoetwatermossels steeds hun lucht
straks begint een kikker aan zijn reis
in…
ENGEL EN AVONTURIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
785 Het was angstig en opwindend
En ze stond klaar al voor vertrek
Maar had aan doorzetten gebrek
Was de afspraak werkelijk bindend?…
Hemels meisje*
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
4.242 In één vertrek bijeen: de kindertijd
weerspiegeld in de ruit, een meid eenzaam
op de drempel van de volwassenheid.
Verlangend kijkt zij uit het zolderraam
zo vol van haar ontluikende schoonheid
drie hoog op de Groot-Hertoginnelaan.…
Vakantievlucht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
592 Vertrek van Schiphol voor vakantie
Naar verre en exotische landen
Was gedoemd om te stranden
In strijdgeweld om Russische macht
Een land rest vol tranen en emotie
Herdenkt met gevouwen handen
Solidair met andere landen
Gedenkt hen, wenst hen: slaap zacht
Maar van rust is hier geen sprake
Geweld en schieten gaat steeds door
Delen blijven…
Plek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.026 Sierlijk gekarakteriseerd
hier ik je uitzwaai
vanaf jouw laatste vertrek.
Een plek verplaatst niet
alleen een persoon
nu jouw geest in mijn hart rust.
Een levendige naam in vrede
om voort te leven
zonder het gevoel van jouw levenslust.…
Vakantietijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 De schoolvakantie is hier in de randstad een heus feit
de ene na de andere zie je vertrekken
Maar wat me tot razernij brengt, inclusief nagelbijt
is dat ook de jeugd veel negatief buiten verblijft.…
's Ochtends
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.301 Ik hoor het woord
'misschien',
doe het licht uit,
laat mijn lichaam bij haar
en vertrek.
-----------------------------
uit: 'Koelkastlicht', 2016.…
nachttrein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als de arbeid gedaan is, rest
de thuisreis, trein tussen vertrek
en verblijven, niet ver van ginds
zoekend maar volgbaar
open de weg, volg het ijzer
zoem het voortgaan, verder
weg van stilstand, hoor de uren
slaan, licht en donker, beleef
een betrokken weten, dit vlees
verschijnt in niemandsland
asbak, niet uit het raam hangen
‘…
Pijn...zijn...fijn!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
753 Pijn is
de verlatingsvorm
van zijn
van er niet meer willen zijn
vooral geen pijnstillers
of levensverlengende handelingen
gedoe, gebed of geprevel
Het is geweest
het is mooi geweest
het is goed geweest
en ook heel veel niet goed
slecht, onwaardig, onaardig
gediscrimineerd, gediscomineerd, geisoleerd
En dat laatste sterkt me
in het gaan, in het vertrekken…
De bomen vallen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
413 .....Dan kunnen jullie daarna vertrekken
Ik weet het niet, ik wil weg
Waarom zijn we zo oud geworden?
Ik herinner me iedereen
was gelukkig, onwetend
waarom, daarover hebben we het
zo vaak gehad! Dat is voorbij
We gaan dood, hoe dan ook
terwijl het leven doorgaat
alsof wij nooit hebben geleefd…
Elke dag opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Om te vertrekken naar hier.
Naar vandaag.
Naar die peilloos diepe bron,
waar ons leven ooit begon.
Waar ons leven begint.
Naar daar, naar hier, naar nu,
waar toeval bedoeling wordt.
Elke dag opnieuw.…
we zouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 zijn en
zonder botsen
dezelfde kant
opgaan in een
samenhangende
zwerm dat waren
onze drie diep
gekoesterde
drie verlangens
als bonobo’s
zouden we
over elkaars
haren strijken
en elkaars
handen beroeren
onze ogen
zouden elkaar
zoeken om te
weten of we
samen nog
oké zijn
de spreeuwen
zouden
in de winter
vertrekken…
levenslicht en littekens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 in de capsule van
een onderzeeër
heeft tijd zijn
eigen gewicht
tijd rekent af met voorrecht
of onrecht hier heersen slechts
de wetten van de ijzeren krijger
in tikkende tijd
wie dacht bij vertrek aan de
kortademige loodzware dief
ongenood en noodzakelijk
die druk opvoerende gast?…
bijna alles
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
536 bijna alles diep ik op
uit slenterende dromen
en alles komt voorbij
jouw sussende lippen
twee geschrokken vliegen
mijn ingekeerde blik
de wegstromende zee
jouw uitgestrekte handen
een zwerm wilde ganzen
mijn halve verhalen
de afgebroken tak
jouw ontwijkende woorden
de gestapelde stenen
mijn haastige vertrek
de gemiste kansen
jouw ondoorgrondelijke…