1212 resultaten.
Gaat weg van mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
509 Drie in één het licht
de wijsheid van
mijn zingen
Mijn stem is de merel
in mijn mond dat opklimt
naar het huis van
mijn Vader die in de
hemel troont
Het huis met de vele
woningen;
voor mijn oog een blinkende
Davidster
terwijl ik
denk aan al het
onschuldig vergoten bloed;
de kannibalen
die nooit
genoeg krijgen
van het verorberen…
GAAT HET KABINET VOOR 100.000 WONINGEN OF VOOR 100.000 CELLEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 het tuig van de voetbalrichel
zij die niet tegen hun verlies kunnen
zij die met vuurpijl de overheid verwonden
gaan ze voor 100.00 woningen
of gaan ze voor 100.000 cellen
kleine cellen met een schijtemmer
omdat ze de schijt hebben aan de overheid
of is de geest al jaren en jaren uit de fles
de geopende fles van wijlen Pim Fortuyn…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Jouw laatste stappen
zet je op de nu vreemde trap
waar gelakte passen deurtjes
openen naar kleurige potten vol
lang geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar…
Tijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 weten en vergeten
wanneer het hart stopt
tikken gedachten aan wat was, weg
niet voor niets beginnen sprookjes met 'Er was eens...'
nergens lees je 'er zal eens zijn'
Tijd en wat ze meevoert is ongrijpbaar
een klok die tikt, nooit liegt
de factor tijd, de onmetelijke traagheid
probeer haar niet op te jutten
dat heeft geen zin!…
zesentwintig
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
628 de eenhoorn draagt nog sprookjes tussen zijn oren
in het schijnsel van de afnemende maan verdraait
een wolk zijn waarheid
donkerder
waar een zevenmijlsgevoel te grote stappen telt,
gegeven door het levenslange beeld van spiegels
die slechts één kant kennen
ooit zal de zon vertellen hoe het water valt
dan spiegelt er een beeld in vijvers…
Boze Fee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Het zou ook oneerlijk zijn, ja
onverdraaglijk, als sprookjes
echt zouden kunnen zijn
Mijn vrienden gun ik alles
zolang we bij elkaar passen
en ze niet te koop lopen
met hun kinderen
schaapjes op het droge
of andere voorspoed
Ik mijd buren en collega's
die graag opscheppen
over aanwinsten en snufjes
Die spullen kan ik missen
maar…
Kanttekening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag
de contrasten
valer worden
waar het groen
en donker
gestippeld
werd door
lichtgele tinten
stengels zonder
blad domineerden
het struikgewas
gaf ruimte aan
tal van soorten
extensies waar
de wind nog leven
bracht in 3d
met kanttekening
van magie dromen
en mystiek in
sprookjes die in
het bosdecor
levendig floreren
al dan…
Naam
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
553 ‘k Kwam thuis en op mijn tafel
lag ‘t boek Russische sprookjes
waar in elk verhaal
Ivan wel de hoofdrol speelt…
zo vliegen we langs de wanhoop
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
805 zonnebloem met gele dromen bloeien zou
is uit,we zijn afgeschreven,opgejaagd
grijpen goedgelovig met verkleumde handen
met vertragend bloed waarin de nacht weent
en bonzen aan de ingekerfde hemel
een verre geest roept : er is geen eind
zo vliegen we langs de wanhoop
de laatste meeuw heeft ons allang verlaten
en vinden nergens een verwarmd kasteel…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…
Dronkaards en schelmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 overvloedig de oogst
van melk en honing
jij bent de koning
op mijn kasteel
verfijnd zijn de feesten
exquis het gebraad
in elegante dansen
blijft hoofsheid paraat
maar in de kerkers
schreeuwt het geboefte
rammelen de kettingen
in vochtige kou
dronkaards en schelmen
die mensen bedwelmen
gespuis van het minste allooi
vindt ook hier…
GEDROPEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Bij de avonturen
van Tom Poes en heer Bommel
geeft iets kleins en nietigs
misschien beeldende geest
aan de geschiedenis
op Bommelsteins eettafel
in gerieflijk hotel
groot kasteel of schamel hutje
staat ergens een korte kaars
dik grillig en verschrompeld
vol uitstulpend vet
spreekt zonder vlam
schept bezadigd afwachten
rustig…
bevangen gevangen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.089 in mijn glazen woning
getralied door geweten
voel ik zo vaak en vaak
het verlangen
naar het lichte buiten
alsware ik bezeten
door illusie bevangen
waarom verscheurt
buiten en binnen
mijn diepe wens
door liefde gekleurd
is het de verstilde leegte
door stilstaand bloed
tot ijzig verbeurd
ik versterf door de dagen heen
slechts terend…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 waarom zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet…
Solipsist *
gedicht
2.8 met 12 stemmen
7.664 stoelen, theepot, pen, schaar,
presse-papier en boeken,
tot aan mijn denkbeeldige evenaar
heb ik het beschreven
alles in de kamer
tot in de uiterste hoeken
zodat ik op deze bladzijde
mijn leven verder zal leven
met mijn woning als noordelijk halfrond
en mijn ziel als 60-watt-lamp
trouw aan het plafond
-----------------------------------…
Epithalamion
gedicht
2.3 met 97 stemmen
69.699 Of zou het eigenste,
het duplicaat, nu juist geen ring, geen
nest of huis, geen woning zijn, alleen
verveelde spiegeling. Wat heel niet past
maar toch gelijkt, aantrekt, vervoert
is waard om goed bezegeld, bestreden
en bemind, in eindeloze aandacht
beslist omarmd te houden.…
Apocalyps
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
559 De lanen zullen uiteenspatten,
de mieren zullen mij verdrijven,
als de macht niet inperkt,
als de wereld niet omdraait,
zodat het sterrenstelsel
mijn woning wordt,
zodat ik kan dansen met de doden,
in een trance die eeuwig duurt,
voorbij de bomen die mijn stem bewaren,
de bloemen die mijn hart verdelen,
er is niets wat mijn verlangens…
SPOEDIG VERHUIZEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.228 Vier mensen staan
voor hun aanstaande woning
broer en zus bespeuren
achter het grote raam
vage zwevende dievenvingers
die
blij verleden stelen
verlatenheid driftig wenken
leegte vergroten
de verwilderde tuin blaast
beiden honingadem tegemoet
waarin verzwakt bijengezoem
de stem laat horen
van
arbeidende vrijheid
uitzien naar daagse…
Geef mij een huis ( 22-07-2011 )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.041 Geef me een woning om te delen
met velen: mijn wereld.
Een huis vol van idealen.
Een huis verzadigd van nieuw leven.
Een huis ... een waarlijk thuis:
van mijn leven!…
In aantocht. (Palmpasen)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Gejuicht en gezwaaid
mantels en twijgen
op de weg bezaaid
konden niet zwijgen
Ontsluit voor Hem
Jeruzalem
mijn hart, als woning
voor onze Hemelkoning
Door 't kruis gedragen
gekroond op Golgotha
om zonden te verjagen
werd Hosanna openbaar!
(Mattheus 21:1-17)…
VADERDAG EN HET LEGE NEST SYNDROOM
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Het is vandaag Vaderdag
een dag die me weinig zegt
als verlengstuk van Moederdag
wat me ook zo weinig zegt
maar vandaag toch een gevoel
vader´s lege nest syndroom;
gisteren ging zij op vakantie
mijn dochter met haar moeder
ik hielp, pakte in en zwaaide uit
en daar stond ik, en betrad
hun lege, vooral stille woning
waarin geen leven te…
Waarschuwende droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Ik liet hem, ook al was ik bang, begaan
Wat later kwam hij toch mijn woning in
Toen werd ik wakker, enigszins van streek
Wat als dat fiere dier alsnog bezweek
Wat was van deze nachtmerrie de zin?…
Het vlees tegen de Geest
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 drie in Eén het licht de wijsheid
van mijn zingen de
handen gevouwen in stil vertrouwen
geur verspreiden onder de
blauwe hemel wolken; mijn stem
is de merel in mijn mond dat
opklimt naar het huis van mijn
Vader die in de hemelen troont
het huis met de vele woningen
voor mijn ogen een blinkende
ster terwijl ik denk aan al het…
ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Verlieten hun woningen om te gaan
wandelen in Peru en Maleisië.
Bezit was niet langer belangrijk.
Beleving was het nieuwe bezit.
Veel meemaken.
Overal bij zijn.
Alles gezien hebben.
Plotseling bemoeilijkt het coronavirus
dat perspectief.
Sportwedstrijden,
popconcerten,
theatervoorstellingen
worden afgelast.…
Tijd
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
910 Tijd vliegt niet
maar gaat aan mensen voorbij
als het goed gaat te snel
wanneer het tegenzit
zit het ook echt tegen
tegen elkaar weggestreept
is tijd altijd in balans
in perfecte cadans
weten en vergeten
wanneer het hart stopt
tikken gedachten aan wat was, weg
niet voor niets beginnen sprookjes met 'Er was eens...'
nergens lees je 'er…
Vos en wolf
gedicht
3.1 met 13 stemmen
6.789 Hij zou in sprookjes niet misstaan
om jonge meisjes in te stoven.
Je stort er lakens in, die bollen,
verdrinkt ze met een grote stok
en stampt ons voetenvuil en zweet
en oogvocht murw, zodat het loslaat
en in de zinken emmer stroomt,
het voorportaal van grup en put.
Spookdromen, kom maar op.…
WAAR VERZINSEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gelijk zachte kalme sneeuw
dalen sprookjes neer
op de kinderlijke geest
geven ijdel vluchtig vermaak
elke vertellende vlok heeft
luchtige kantkleedjes in zich
bewerkt met
sierlijke hemellichamen
en wonderwezens
die
onnaspeurbaar zijn
als Gods geheime wil
voor het wijde heelal
stil wijzen
naar het ons ontzegde Rijk
maar
hun eigen wereld…
Achter werkelijkheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
904 Met weemoed denkt zij terug
aan de speeltuin waar zij speelde
en oma achter haar schommel stond
om haar te duwen hemelhoog
Waar zij liedjes zong
in kinderlijke onschuld
en oma zong mee
heerlijk onbezonnen tevree
Kastelen vol gangen werden gebouwd
met torens rond
en oma hielp haar mee
lief en geduldig, samen zo tevree
Oma bezorgde haar…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd
aarde was dichtbij en zo vertrouwd
een kleine duin verhoogd met
slotgrachtpuin heb ik met riet beplant
zij moet de komende agressie weren
daarachter houden mijn kastelen…