1446 resultaten.
Niets ontziend mededogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Een schim van mezelf
Was ik, nog maar
Nauw'lijks zichtbaar
De mens die ik
Ooit geweest was,
Toen op enig moment
Van alle kanten mij
Goed bedoelde adviezen
Werden aangereikt
Goed bedoeld,
Ik weet het,
Goed bedoeld,
Zeker, begrijp me
Niet verkeerd, altijd
Goed als mensen om
Je geven - maar als
Elke ademtocht omgeven…
Verder naar nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 De dag is al
In de avond
Opgelost voor
Ze begonnen is
Horizon die zich
Niet meer kennen laat
Blijf alleen achter
Op de stoepen van
De stad, straten
Vol mensen die
Zichtbaar voor
Elkaar onvindbaar
Zijn - winkeldeuren
Die gaan sluiten
Zonder dat ze
Voor mij ook maar
Een ogenblik open
Zijn geweest
Met lege zakken…
Zoete geuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 Zichtbaar ingenomen
vangt de thuisreis aan.
Vliegend op de wind,
nog een lange weg
te gaan.…
Tijdelijk Bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 De dichter-schrijver heeft geleden
-Dat heeft hij mij destijds verteld-
Aan leven, hoe dat werd gespeld
Hij had zich zichtbaar moegestreden
Vaak ben ik, mede om die reden
Per spoortrein naar hem toegesneld
Heb hem getroost, stond dan versteld
Zag droefheid alweer binnentreden
Want niet in staat een woord te spreken
Trok hij zich maandenlang…
Ver kijken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 Ver
kun je hier kijken
je ogen
wijd open
De lijnen
van voet-en fietspad
tussen Gelderland
en Brabant
Het Maaswater
binnen oever
en wal
waarop de dunne populieren
Bakens
die -zichtbaar-
herfst vieren
een afscheidsfeest
van lang daglicht
Hier, fietsend op de dijk
verliest leven
z'n gewicht
zie ik zon
in 't water schijnen…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We hebben
-in ons leven-
een zichtbaar…
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…
Impuls?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
367 Vingertoppen
gegoten in levend dons
vertragend zichtbaar
slow motion in gewicht
die met gevoel verplaatsen
rillingen zonder koorts
een huivering die
loopt over treden
van de ruggengraat
dansend in het licht
lopen via meridianen naar
het diepste van de bron
odyssee door de
geest, verleiding
tokkelt op de snaren
van dwangmatige…
Gedicht voor Oekraïne
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 Ik zie de beelden vallen,
knallen
voor haar ogen,
zwart
Een vlag in vlammen,
geen as zichtbaar
De rook over en weer
een herhaling van gevechten
uit boeken vergeeld
De laffe zot schreeuwt
vanuit zijn stoel
De daad zo bruut en zinloos
Waar geen liefde
kan wonen
Hoe ze vallen,
de beelden,
zo sterk
levend geworden
De kracht van…
Stukjes schuld en boete
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
402 ik heb ze
nog even uit
het zicht gezet
gedachten
waarmee je
nog steeds
niet uit de
weg kunt
waar aan stukjes
schuld en boete
kleven over zaken
die door geen van
de twee partijen
zijn te vergeven
of mogelijk zijn
te vergeten
ook al is de
rode draad van
aanwezigheid
soms duidelijk
zichtbaar in
vaak pijnlijke
en duidelijke…
Ik zag je weer
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
495 sprookje
ging haar vooruit
in sluier traan
en satijn
met hun
schitterend
zachte kleuren
de jonge huid
transparant
adorerend
waarbij
raken al
een beleven
was en stilte
juist de monden
voeding gaf
aan de spanning
van haar fraai
gebeeldhouwde
aanwezigheid die
deze momenten
in warme
nieuws- en
muziek vibraties
voel- en
zichtbaar…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
477 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
Vergankelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wit op aarde van boven onttrokken
gekoelde witte vlokken
dwarrelend in spagaat
van morgens vroeg tot avonds laat
Een dek gespreid in vele dagen
geluidloos in vele lagen
dan treedt er in de dood
de dooi geeft zich bloot
Transformatie als melder
het wordt glashelder
het aardse wordt weer zichtbaar
wit verschijnsel is verdwenen
water neemt…
Lieve kus en schouderklop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
881 schouderklop
laten vrienden zich weer weten
de stilte
is massaal verbroken
ieder heeft zijn handen uitgestoken
maar in het jarige bestaan
zijn vaak vele maanden zonder feeling
naar de achtergrond gegaan
is het hernieuwd contact
alleen omdat ik jarig was
en dan weer terug in de vergetelheid
we wachten af
hoe lang de goede wensen
zichtbaar…
Wat vage sporen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 die markante lijnen
vandaag de dag gebleven
ik wil je leven zien in
het ervaren van emoties
liefde en verdriet misschien
wat vage sporen
geven nog enig zicht op
wat er van je huid is gewist
gelukkig spreken
je ogen tegen met wat jij
met je mimiek laat weten
het gladde is profiel
van jaren overstegen maar heeft
je weinig zichtbare…
Een chirurg weet van geen pijn
gedicht
2.5 met 55 stemmen
32.292 Stuurloos staart hij naar de patient
hoe de pijn vrij te krijgen
los te maken in heldere cesuren
wat voor hem onzichtbaar blijft
Hij snijdt in wat zeer zichtbaar is
een bloederige troep: de mens in
zijn algemeenheid beent hij
zorgvuldig uit.…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 vijver
hier in het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit mijn krop
zichtbaar…
Verblinding
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
406 ik heb je
nooit zien vliegen
toch heb jij altijd
vleugels gehad
je danste en liep
zonder de grond
zichtbaar te raken
liet elegantie je dragen
ook de bewonderende
blik van de mensen
gaf jou de spirit om
zwaartekracht te temmen
daar waar
zonlicht jou
schaduw gaf koos
jij de zwevende pas
op de rand van
contrast wist jij
verblinding…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 mijn ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer…
Gekerfd hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
477 De kerktoren slaat onverwacht
twaalf keer, doodse stilte volgend
het vuur knisperend, blakend
littekens nu zichtbaar zijn
alleen in het donker.…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 ik ben geheel en al de leugen
ik heb de waarheid nooit gekend
ook de liefde
werd niet roder, nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken…
- NOSTALGISCHE VINTAGE -
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
742 Bijzonder de maand
van het rijpen van de bessen
een schouwspel met uitzicht op kleur
in het wilde braambessenbos,
verheerlijkt in onberoerde zichtbaarheid.
Westvlaamse bossen,
die vaardig hun warme tinten
in een adem aan elkaar schakelden,
de schoonheid van het land,
als een prachtige vurige vintage..
nostalgisch en terughoudend.…
Het rijpen van stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 het is geen cel
waarin jij mantra’s prevelend
jezelf tracht vrij te pleiten
jouw buitenissigheid kent enkel
zelf gepermitteerde grenzen
door betutteling van het lot
geen brandhaarden
van energieën worden zichtbaar
als men jou de voeten wast
stigma’s uit
een vroeger leven zijn al
bij de eerste kruisiging vergeven
pas in het rijpen…
December
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
593 in louter klaarheid
zichtbaar leunt de dag door ‘t licht
van blauw wit verbond
de mantel van liefde
ligt diep geborgen verankerd in het groene
van moeder aarde
de tong van de taalwind liegt niet
in de oksels van tijd
dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december
waarop elke dauwdruppel
het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen…
Woorden die kruisen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
615 telkens haken, die zich kruisen
met waangedachten en
nooit gedane zaken
er is telkens een bevreemding
een tegenlicht in de zoete smaak
van liefde, niets kan bestaan zonder
een offensief van medeplichtigen
mijn woorden zijn als bruisend water,
prikkelend en onbestendig
misvattingen, zoveel als er sterren
die al gedoofd maar toch zichtbaar…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol weelderige kleuren
zonder het gevoel te hebben
te zullen stikken…
wakende rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 ik spreek zoals angst
niet is te rijmen en volle wolken
mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen
zijn de psalmen uit een onware bijbel
trots is als water zonder zichtbaarheid
ergens waakt de rust en stilt
mijn honger naar driftige lusten
het leven raakt het vuur en omhelst
het gevoel in een diffuus ogend licht
gelaten zegent het gemoed…
Jouw landschap
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 gevoelens
kwam de horizon dichterbij
over het bospad aan de oevers
brachten blote burgers proviand
voor reuzen die nooit sliepen
in jouw vergeten niemandsland
ik was vrouw alleen in wildernis
van gemakzuchtige mannen
die zich verveelden in hun leegte
tot aan de rivier kwam de droom
uitgestrekt in lethargie
omdat jouw landschap zichtbaar…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
Hartslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 Elke klop zichtbaar op de huid.
Zo echt als je lach in mijn geest.
In de nacht kan ik het privé tonen
Waardoor jij mijn hartslag uitleest.
De hoop geeft leven in mijn keel.
Jouw verschijning klopt expressief.
Ik kan je voelen met gesloten ogen.
Is nu mijn droom of vraag suggestief?…