8588 resultaten.
Diagnose: Labyrint der Groten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
437 Beste denker der duistere kamers,
uw brein is een archief van ongelezen echo’s,
elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren
die uw gedachten stempelen afgekeurd
(De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer—
zij worden poorten naar uw rijk van traag beton,
waar deuren groeien als tanden, en de klokken
hun wijzers verliezen…
land van geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
297 op aarde
denk jij
altijd aan
de mensen
in nood
onder andere
giften voor
kleding verzorging
voedzaam brood
Jezus kijkt
vanuit het
paradijs met
liefdevolle ogen
dit alles
aan
alles wat
jij voor
je hulpbehoevende
medemens op
aarde overgehad
hebt zei
Hij heb
jij voor
Mij gedaan
achter de
Hemelse Poort
wacht het
land van…
Opa worden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
743 De harde schil van de omheining
borst aan innerlijk vermogen
en puzzelt het mozaïek waarop
het landschap staat getekend
in een trots welke voor mij
een nieuwe poort heeft geopend
De werkelijkheid draag ik
op mijn schoot en is het leven
dat de nieuwe tijd een wending geeft
zoals het oude veel heeft te vergeven
Geen degens meer die schermen…
Baren
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.862 jij kwam een
lange weg
won een hele
wedloop
onbewust
jij weet net
als ik alles
draait om dit
moment van
één naar twee
jij en ik wij
voelen ook
zonder levenslint
dat een band
ons samenbindt
jij en ik hier
door een poort
in barensnood
hartje op huid
wonder uit schoot…
Vrijheid en betrokkenheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
890 Laat toch maar geduldig zoeken
de poort zijn naar dit licht, dit
onverhoeds getroffen worden door
wat wegleidt uit onszelf, naar
vrijheid die veel verder gaat dan
kiezen; die zin sticht en betrokkenheid.…
Alleen de onverlaat
netgedicht
0.2 met 4 stemmen
652 jij kent
de poorten van de hel
het hek met gouden deuren
een marmeren trap
met zonden geplaveid
mensen zo ver de horizon reikt
je kijkt ze aan
in alle ogen staat begeren
nergens berouw verdriet of traan
er is geen duivel
die ze binnenlaat
een bordje met alleen de onverlaat
ze schuifelen
gezichten in de plooi
dat goud blinkt eindeloos…
Paradijs
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
578 De dag kruipt naar zijn einde
de zon zakt langzaam achter de horizon weg
Ik kijk naar je gezicht
en ik weet weer waar ik ooit voor ben gezwicht
ogen die schitteren wanneer je lacht
dit is weer als de eerste nacht
Jij nam me mee op de eeuwige reis
ik heb nooit geweten
dat de poort naar het paradijs
hier op aarde bestaat en
altijd open…
De godinnenschik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in het wegdromen
ben jij heel dicht
bij mij gekomen
als een vlinder
streek jouw licht
langs mijn gezicht
hoorde in je stem
woorden die zelfs
de hemel bekoorden
je ogen deden
daarvan uitnodigend
de poorten open
wij deelden
de godinnenschik
eerst jij en later ik
in wakker worden
zijn wij teruggekomen na
zeven hemels heftig…
Macht van Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Opinies openen enge poorten,
die ons zicht vernauwen.
Oordelen dringen een gevoel op,
van machteloze macht.
Plotseling hoor ik de schoonheid,
van de stilte.
Ineens zie ik mijn gedachten wijken.
Muren vallen geluidloos om.
Een poortloze deur valt in het slot.
Oordelen hoor ik machteloos bezwijken.…
Geweld in Jeruzalem
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 Inkomende raketten
sirenes loeien
de ogen wijd open vol afschuw
om ‘t geweld in Jeruzalem
Zoete schoonheid roos van Sharon
gouden stad
van herinnering met
de man op de ezel
die hier de poort binnenreed
Och Jeruzalem stad vol leed
indien ik u vergeet
zo vergete mij mijn rechterhand
Zo sprak het Woord
in dit Heilig oord…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Op het middenplein stromen
mensen met liften uit de grond
of ze landen uit de lucht
Ze kiezen een van de poorten
openen een deur en nog een deur
en kijken rond.…
belfort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
725 linnen ligt hier klaar in hallen
onder de schatkamer van het belfort
een leeuw van steen klimt steil
tegen een houten spits op
ooit door de schicht getroffen
treden wentelen naar de top
op het balkon boven de poort
leest een wachter de wet voor
de klok bakent de dag af
als de toorts dooft
of zweept het feest op
als ze heilig bloed…
Het Gevecht
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.313 Wachter van de ruïne poort.
In de schaduw van de zon.
Gezakt door onvoorzichtigheid.
Gevlogen in de lucht.
Met gekrijs gevallen.
Beschoten en vernederd.
Verjaagd en verkracht.
Wachtend op een ander oordeel.
In de vervluchtende tijd.
Als een zaadje in de grond.
Beroofd van het eigen ik.…
elektronisch oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 de hagen om de tuinen
ontnemen bijna elk gezicht
de poort gaat automatisch dicht
buitenshuis is het gras gazon
het oogt kunstmatig groener
zonder onkruid selectiever
de struiken omsluiten meer privaat
de bloemen bloeien exclusiever
de hoge wilgen hangen dieper
binnenshuis brandt het licht
een opvallend trapje hoger
de lampekap schijnt…
De Toverspiegel
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.401 poort tot ongekende visie
als spiegel vermomd
als glas geschapen
uit gesmolten toversteen
met zilver beplakt
in gouden lijst omhuld
met ornamenten gekruld
zie ik het beeld van een man
die ik niet plaatsen kan
uit de spiegel getreden
mijn geest overreden
mijn lichaam vertreden
denk ik in mijn droom
mijn vader of zijn zoon
wie…
Dageraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
458 De wereld is van zijn dode schaal ontdaan
en sterrenvelden ruimen naar het westen:
de poort tussen het nu en het ooit
is in zijn eerste oorsprong opengegaan.…
Eens komt de tijd...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.101 van nood
denk je zo dikwijls
ik wil nog niet dood
een hang aan het leven
is mensen bekend
je wilt hier nog blijven
de weg vóór je nog zo onbekend
maar eens komt de tijd
dat je loslaten moet
dan zijn daar de eng'len
die melden: daar is het goed
daar is het zonlicht
daar is het licht
en dan zijn je ogen
op 't hemels gericht
poorten…
Mariniersbrug
gedicht
3.9 met 15 stemmen
20.804 Reeds rees
uit Rotown's harte-
bloed een nieuw
symbool ons tege-
moet - scharlaken
in de neongloed -
De Mariniersbrug
Poort die naar
heden voert!
----------------------------------------
uit: Vrijwel alle gedichten, 2001…
ondervinding
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 spreidt zich over de lakens
en met een pen trek je contouren
over continenten
jij zocht ze nimmer op
in het niemandsland staat een huis
met het licht nog aan
doch jij gaat vanavond buiten slapen
onder de nieuwe maan
op het koude steen
kijk je naar het leven ginds
de uiteindelijke stap uit je lichaam
een hemel met gouden poorten…
Vrij improviseren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
571 jij had
de instrumenten
voor ons klein orkest
bespeelde ze
met passie en
ondeugende frivoliteit
ik gaf in
ondertonen het houvast
en levensritme aan
maar vaak
lieten wij ons gaan
in het vrij improviseren
lachend steeds
proberen om de poorten
van de hemel te bereiken
na twee solo’s
alles gevend om
het wonder rond te krijgen…
Schuilen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 De geur van jasmijn
Tedere schaduwbloem
Een droom van satijn
in zilver maanlicht
Er staat een vrouw
aan het stille water
De wind fluistert
in haar bleke haar
Zij zingt zacht
en de wereld luistert
O liefste
Grendel de poort
van de nacht
deze nacht
en schuil
schuil veilig
geborgen
in de heldere rust
van wenkende ogen…
De laatste stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.398 De laatste wens verlichtte verlangend uw gezicht
Zingende engelen begeleidden u door de poort.
De laatste stilte voltooide tot hemel en aarde.
Natuurlijke regie aanvaardde uw laatste woord.
Los uit het lichaam met bevrijdend comfort.
Zingende engelen ontvingen u aan de hemelpoort.…
pieterskerk
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
506 in het labyrint wil ik met je wonen
het goede verspreiden en klonen
laat de rivieren van haat verdrogen
waarheid zien in ieders ogen
die de verbeelding kan beloven te dromen
op school leren ze je het woord allochtoon
in de kerk leren ze je een sprookje
op het werk voor je loon
Je bent iets of niets en zo gewoon
abracadabra
Open de poorten…
DE VROUW AAN HET VENSTER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.976 Nooit opent zich de poort. 't Raam is zo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bos in blauwe boog;
Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten.
Niets weet zij van het levensspel daartussen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.…
Hand in mijn bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Ik zit klem, hoe kom ik hier
uit, hier weg, wie helpt mij
vergezelt mij desnoods alleen
in gedachten, naar de Gouden Poort
met vrije vogels in de glimp
van het licht tussen haar deuren?
Wie voelt mijn liefde trekken
aan de netten die ons verbinden?…
- Jeruzalem -
hartenkreet
5.0 met 40 stemmen
970 Jeruzalem, stad met de vele poorten,
GOD droeg je in zijn hart.
Heilige stad, die de andere ruimte
moet geven..
Jeruzalem, meest omstreden gebied
ter wereld, jij bent niet weg te branden.
Oude hoofdstad van het koninkrijk Israël.
Stad van Jeruzalem bewaakt je vesting
voor je gaat vallen.…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 De poort gaat bijna dicht.
De bewaker rammelt met de sleutels.
April is nog een eeuwigheid weg.…
eindeloos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
694 in deze eindeloze vlakte
waar tekens door het luchtruim zweven
totdat zwaartekracht hen op de knieën dwingt
en ze samensmelten tot een ongenaakbaar fort
in deze vlakte zonder begin of einde
waar het laaiend wit onverbiddelijk op poorten beukt
totdat de storm uitgeput gaat liggen
en ik mijn oren niet langer verborgen houd
in deze eindeloze…
ga
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.499 wolven werden herders
hun uit die andere wereld
het waren de verkenners
Het vlakke land
daar volgde ik hun pad
betrokken in dat oneindig spel
het eeuwige reuzenrad
Toen sloeg de bliksem in
naast me
achter me
voor mij
in mij
Maar ik liep door
op naar die tempel
waar de monnik zei
schiet op,ze staan al
aan de drempel
Voor de poort…
herfstgefluister
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
663 er hangen nog oude gordijnen
in dit nieuwe leven
verleden is geweest komt soms langs
voor een losse babbel
verdwijnt dan even geruisloos
als het kwam door de geoliede poort
ik heb door de volle maan geslapen
zag een ekster een vreugdesprongetje maken
had geen idee dat hij springen kon
er komt een nieuwe herfst aan
waarvan ik zeker weet…