7024 resultaten.
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 Toen jij bij me kwam
was zij net om de hoek verdwenen
of was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd…
Een beetje ruimte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
703 Als ik je beetje bij beetje laat gaan
Blijf dan met je beide benen op de grond staan
Je hebt je al bewezen
Door jezelf te wezen
Ook raak je mensen in hun hart
Want ze wachten op je met smart
Als ik je beetje bij beetje laat gaan
Beloof je dat je voortaan
Dat je jezelf altijd zal blijven
Je het kwaad zal mijden
En dat je je belevenissen…
in de ban van de ring
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 het licht straalt naar binnen
en kleurt de schaduw zachter
in waarneembare hoeken
het aait mijn verblijf
ze wil mij wellicht beminnen
en dat de stralen verder zoeken
naar leegte die wordt gemist
ik hoor het geluid van stilte
steeds dieper bij mij, naar binnen
neen, ik heb het nog niet over kilte
die wordt later gemist, zo denk ik,
het…
Even weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 De trein zit vol met gekken vandaag
er zit een robot in het dak
een spook in de lijn en
de wielen zijn van staal
Ik hoor muziek waar stilte is
ik zie gezichten op het water
hoor mijn naam als niemand spreekt
en fluister mijn gedachten
Hier sta ik, kaal gestript
ontdaan van alle onzin
je zei dat je zou wachten
tot ik terugkwam, ooit, later…
odyssee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 de ziel
zoekt zucht
wacht en waakt
ze weent
kust koost
en troost
ach de ziel
rust en raakt
vaart zacht
naar het
magisch licht
dat haar
bevrijdt uit
de knellende
armen van
de duisternis
de ziel zucht
haar odyssee
naar het licht
is volbracht…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Nog duizend stappen te gaan naar de oever van de rivier.
Ik loop rustig want ik heb geen haast.
Het hart klopt door, ook zonder elkaar.
Volwassen kinderen van het leven.
Niets kan eeuwig duren.
Ook deze rivier ontkomt er niet aan.
Ik maak mijn handen los,
Ook al kost het mij moeite.
Het is beter om de stilte te laten stromen.
Zonder…
Ontwortelen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Ontwortelen.
Langzaam naar het einde
Al wat je was afpellen
Een lange strijd voeren
Naar iets wat je niet wil
Er is geen ontkomen aan
Wanneer alles is gedaan
Vergevend berustend
Naar de kern van zijn
Overgegeven , los van wat was
De schoonheid , de intensiteit van leven
Openbaart zich
Je wordt mooi, steeds mooier
Dan je ooit daarvoor was…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Wanneer de avond op roze slierten vaart,
daagt met neveltred de weemoed
die tranen welt in het gemoed,
herinneringen schemeren laat en gestalten baart.
Ik zoek je tussen bramen en struiken,
verloren kinderparadijs, gesloten Eeden.
Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?
Het…
over de linie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 in de gouden gloed van de avond
als langzaam ook ons leven stilt
leidt de weg ons naar de haven
waar wij ons thuis beschouwen
als daar de nacht de dag eindigt
is dit vandaag allemaal zo anders
nu het avondrood jou omarmt
met transformerend licht en lucht
waar zacht de tijd afscheid fluistert
wacht jou de boot naar de overkant
jouw uur…
Uitgerangeerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Hij was ziek maar had
nog zoveel om voor te leven kon zijn aandeel
daaraan geven
ook al zag de maatschappij alleen
wat de medische kosten ervan waren
tafeltje dek je
elke dag de verpleegkundige
om het ontbijt klaar
te maken
het aankleden
en het douchen
en de tussentijdse ziekenhuis opname
onder
druk van de maatschappij…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
Kijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
591 Kijk
en zie haar staan
de lampen
zo fel
het verlicht
en verblind
het zicht
Aanschouw
hoe ze verdwijnt
in jouw ogen
verschijnt
niets
te aanschouwen
behalve
het licht
Kijk
Lach…
Er bloeit een roos...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.324 Geen bloem is mooi genoeg
om aan jou te schenken
geen berg is hoog genoeg
om jouw lof te zingen
geen woord is lief genoeg
om aan jou te denken
geen zee is diep genoeg
om jou weer te vinden
Maar er bloeit een roos
enig in haar soort
die je alleen
in mijn hart kan vinden
en die door alle getijen
daar onverpoosd
in liefde blijft…
De tijd (v)liegt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Waar zijn de beelden heen?
Gestort in de vergeetputten
Van mijn stokkend geheugen?
Waar zijn de geuren heen?
In toegedekte beerputten,
Klaar om te vluchten.
Waar zijn de geluiden heen?
In de doofpot gestopt.
In de kiem gesmoord …
Waar zijn de jaren heen?
Verdwenen in de rimpels,
De voren van een doorploegd leven.
De tijd vliegt ……
EEN MEDAILLON
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Vooraleer ik aan dit gedicht begon
Vond ik een foto in een medaillon
Een familiestukje dat mijn grootmoeder had gekocht
Vijftig jaar geleden, maar niemand had ’t ooit gezocht.
Het lag wat onwennig in mijn handen
En twee ogen gingen dwars door me kijken
Neen, mijn broeder, wij hadden niet zo’n nauwe banden
Na vaders dood, ging jij als eerste…
andere zee (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
613 de zee werd zo anders
toen de stroming haar
naar de Waddenzee
had gevoerd
haar ziel reisde naar de
andere kant van de tijd
voor altijd geborgen in
elk liefhebbend hart
de tijden van onwetendheid
zijn voorbij nooit zal
de zee dezelfde zijn…
Najaar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
739 Een avond
Om Verlaine te lezen
Onder een schilderij van Monet
In een kamer vol nostalgie
Als jij
Mijn herfsthuis
Binnenwandelt
Oktober
En de schemering
In je kielzog
En de nacht droomt ons
Voorbij vier seizoenen
Tot de dag onder het venter schuift
En jij weer gaat
Mij achter laat
In een kathedraal
Van herinnering.…
Bang Afwachten
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
623 Als de tijd moeizaam verglijdt
en wanhoop pijnlijker schrijnt
reeds ontelbare dagen en nachten
wordt men zwaar moe van 't wachten.
't is of de wandklok me moeilijk begrijpt
de laatste minuut verschrikkelijk dreigt
als duistere schaduwen dansen in de nacht
wordt ergens hoorbaar een rauwe klacht.
En dan... een opschrikkende telefoon
een…
Zo!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
617 Ineen gekropen kapot en vernietigd
Alleen achtergelaten gebroken, bedroefd
Mijn hart gescheurd in twee helften
Vernietigd verrot en kapot
Bedrogen en belogen
Zo verkloot en bijna gedood
Oh hoe kom ik hier te boven zo alleen
Eruit gekropen en verdrietig
Doorgaan, gelijmd, verholpen
Genietend, gelach en geheeld
Weer opgekalefaterd, geleerd…
blijf dan maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 als het je niets zou doen
als het zo is
omdat je denkt
dat gemis
je niets doet
omdat het
nou eenmaal zo gaat
het je belet
te doen
wat zou kunnen
of willen
wat we je gunnen
als het je niets doet
als je vergeten bent
als je vlucht
als je rent
maar volledig stil staat
en je alles maar laat
je hart niet meer praat
en het gaat…
hemelse woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 ik zit en wacht op de woorden
die niet altijd vanzelf komen
jouw herinnering blijft echter
als een waterval mij verkwikken
de jaren draaien door en door
vergeten wil en wordt jij niet
dankzij de woorden die jij reikt
door ons jouw hemel te openen…
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 Geen seintje of een teken
Je was zomaar in eens weg
Maar jij voelt nog als een warme deken
Als ik mijn hand op de jouwe leg
Je geheugen laat je in de steek
woorden zijn onvindbaar
geen notie van de dag of week
zó blij met elk klein gebaar
Je hoeft niks te zeggen
Ik voel écht wat jij voelt
Jij hoeft niks uit te leggen
Die lach is vast…
VOOR HET LAATST
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.637 Voor het laatst kom ik je groeten
op dit vroege morgenuur
er is niet eens een vermoeden,
geen tijd meer of geen duur.
Alleen een stil en stom gelaten zijn
veel stiller nog dan slapen
een bleke straal van zonneschijn
een gouden streep over het witte laken.
Frisse bloemen getuigen van leven
in een kamer waar de dood angstig spreekt
doch…
Onbekeerlijk
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Mijn vel en mijn handen beefde van het onrecht
in de verlatenheid toen ik bukte en naar mijn schoenen greep terwijl ik naar de modder keek die onder mijn zolen kleefde nadat ik weer was uitgegleden op de moerassige wegen waar ik het lied van mijn hart gezongen had voor jou
Mijn vrije adem dat voor jou is uitgestort in het huis van jouw geborgenheid…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 zonder jou, voel ik mij in rouw
zal de zon nooit meer zo helder schijnen
de lucht zal nooit meer hemelsblauw zijn
zonder jou
geen warmte, geen verblijden
zonder jou, voel ik mij in rouw
worden mijn dagen donker als de nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw…
STRAALT IN EEN STER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Mijn engel is na jaren weggedreven
en dat doet mij onnoemlijke pijn
je was zo kostbaar in mijn leven
gaf me alles om op aard' gelukkig te zijn
je verblijft wellicht in vrede bij de Herder
die gedachte is : wat me nog hoop geeft
maar ik kan zo moeilijk zonder je verder
wist ik dat er ergens nog iets van je leeft
kom dan aan de hemel stralen…
Momenten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Ik heb je neergelegd in een bed van zand.
Jouw naam gegrift in steen.
Blauw als het water waar je zo van hield.
Zo lang, zo lang alweer geleên.
'k Beleef nog altijd die momenten,
van hoe ons samenzijn begon.
Ik kan ze niet vergeten, omdat ik toen mijn leven,
pas leven noemen kon.
De jaren die verstreken zijn,
maakten van mij een oude vrouw…
EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.300 D’ eerste maal dat zij ging naar zijn graf
met in haar armen ‘n bosje witte chrysanten
vielen de tranen op de mouw van haar jas
en kleumerig grauw werden haar handen
trillend van angst stond ze voor ‘t ijzeren hek
de stapels bloemenkransen lagen nog fris
om haar mond speelde ’n zenuwachtige trek
verslagen was zij door ‘t ondraaglijk…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
voorbij (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
580 de schaduw van de rand
van de hoed viel op zijn
gezicht
voorbij gelijk en ongelijk
droeg hij zijn gekneusde
ziel op vleugels naar
het open veld
voorbij papier en lawaai
wist hij dat de gewatteerde
handschoenen zijn val niet
konden breken
hij keek in de verte alles
werd hem duidelijk…