inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

In Memoriam H.

Wanneer de avond op roze slierten vaart,
daagt met neveltred de weemoed
die tranen welt in het gemoed,
herinneringen schemeren laat en gestalten baart.

Ik zoek je tussen bramen en struiken,
verloren kinderparadijs, gesloten Eeden.
Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?

Het nest is nu verlaten
en talmend valt de nacht
maar ik hoor je nimmer praten!

Hoe lang ik ook zoek en wacht,
ik vind nooit de plek waar we samen zaten.
Ik prevel aarzelend :”mijn broer rust zacht…”.

Schrijver: Marcus Dehond, 20 aug. 2021


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 85

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
28 aug. 2021
Een emotioneel, maar prachtig sonnet.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)