8623 resultaten.
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.243 Mijn diepste wezen steunt op jou
jij brengt het licht in mijn ogen
maar zonder kijken kan ik volgen
want, jij hebt mijn stilte bewogen
Eenzaamheid is een volle zaal
verborgen in miljoenen mensen
doch deze ziel kent het geheim
en weet zich niets te wensen
Zoals eb en vloed samensmelten
tot de maan hen koesteren zal
weet ik, wat in vervulling…
achter de wolken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
882 achter de wolken
het paradijs
maar ik zoek niet meer
traag hap en kauw ik
de dagen weg tot avond
en drink daarna de nacht
met wijdopen ogen
het is het moment
waarop eenzaamheid
een optie lijkt voor dan
niet langer dan heel even
rol me als een baby op
de koelte van het laken
achter de wolken
de sterren en de zon
ik weet ze te…
Landschap
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.058 maan
in vorstnacht
In donkerte drijven straten wiggen van harde klaarten
hoeken scheiden steenkantscherp
kluisduisternis van duizellicht
Maanbomen vergaren en dragen
schaduwmythos
Begerend alle klaarte
verlangend alle maanstraalstraten
is de vijver
glad en eenzaam…
héél even
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.394 zwijgen
opgekropte emoties
geuite zelfkritiek
eenzame uren
héél even ...
melancholiek
verdrietige situaties
onverwachte tegenslag
weer moeten vermannen
héél even ...
zelfbeklag
verzachtende woorden
een verdwijnende pijn
favoriete muziek
en dan weer ...
gelukkig zijn…
Onverwachte liefde
hartenkreet
2.9 met 50 stemmen
3.956 Onverwacht kwam ik je tegen
Op een warm exotisch eiland
Nog nooit vloeide zoveel liefde door me heen
Liefde die ik nog nooit had gekend
Ik was niet meer verlegen
En pakte je warme hand
Onze eerste zoen liet me zweven
Zweven naar de prachtige sterren
Toen kwam het moment dat we zwegen
Ik moest terug naar Nederland
Terug naar de kou en eenzaamheid…
Sluit de zwarte bladzijde
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
970 Aan aandacht geen tekort
maar toch eenzaam en alleen
dacht dat alles was ingestort
zat er gewoon even doorheen
In die donkere zwarte nacht
heb jij een kaarsje aangestoken
daaruit putte ik mijn kracht
en werd de zwarte lijn gebroken
Heel onverwachts voor ons beide
verschenen wij in elkaar´s leven
voorzichtig sluit ik de zwarte bladzijde…
ellendig gevoel
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.789 Vurig hart, brandend verlangen
Mijn hart door jou behangen
Warm gevoel, blije tranen
Me stilletjesaan in de hemel wanen
Ijskoude blik, bevroren dagen
Vele onbeantwoorde vragen
Gewond en bloedend hart
Niets dat die pijn verzacht
Eenzaam en verlaten
Eén van die vele éénzaten
Waarom val ik nu net voor jou,
iemand die niet van me houdt.…
Als dauwdruppels
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.997 In de vroege ochtendschemering
zie je dauwdruppels aan de takken
je kunt ze daar eenzaam zien hangen
tot ze zachtjes naar beneden zakken
Zoals dauwdruppels in de morgen
glijden mijn tranen naar beneden
want het is voor mij niet te verkroppen
dat ik geen afscheid heb kunnen nemen
Achter het vochtige raam van mijn hart
wordt er met liefde…
Zinloos verliefd
hartenkreet
4.3 met 44 stemmen
2.689 En het doet me zoveel pijn
Maar vanaf die eerste ontmoeting
Was alles zo onbeschrijfelijk fijn………
Zweef nu al tijden in de wolken
Maar ben door jouw onweer omgeven
Vol verdriet en eenzaamheid gevuld
Nu jij je hart aan een ander hebt gegeven.....
Ik ben zinloos verliefd...…
Slaan wat donker uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
654 in de dagen zit
het weer ze zijn
niet goed gelucht
slaan wat donker uit
waar is het licht dat
alles nog van vroeger wist
toen was er zon
gelach en veel plezier
nu zit ik eenzaam hier
mijn haar is vet
van veel te lang in bed
en naar de zusters vragen
ik heb het koud ben vaak
benauwd en veel te oud
maar zal dit moeten dragen…
Schemerzone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 eenzame lantarenpaal
verlicht schaars
het toneel van
onvervulde wensen
alles buiten het nu
schemerig verbergend
in donkere onzekerheid
groen sluipen ogen
rondom hun prooi
slaken krolse kreten
klaar om hun slachtoffer
te ontdoen van
laatste hoop
er is immers om gevraagd
want geen weerstand geboden
aan de roep van het duister
wat…
de weg die ik ga
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.030 in dwingende voortduring
zoek ik mijn verleden symbiose
vlucht voor wezenlijke eenzaamheid
ik ben geworpen, heb niet gekozen
mijn gang is vol van schemerige tragiek
val telkens in de smalle fuik
van de alomvattende mistige liefde
waarin ik even aan die veiligheid ruik
al hoop ik op eeuwige zaligheid
is plots weer het stof dat…
Afscheid.
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.408 Eenzaam lig ik hier te wachten,
tegen beter weten in.
Ik kan het beter onder ogen zien...
dit wachten heeft totaal geen zin.
Ik moet je gaan vergeten,
ook al doet me dat zoveel pijn.
Bedankt voor al die mooie tijden,
dat we samen mochten zijn.
Ga maar schat...ik laat je los.…
judas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
753 deed hem de laatste groet
bij fakkellicht in de tuin
nog een keer voelde hij
de man van Nazareth
keek schuw langs hem heen
hoorde het zachte verwijt
dat zijn ziel zou verteren
zijn lichaam zou breken
de gekruisigde stierf
omgeven door spotters
vrienden familie en moordenaars
heb erbarmen met de verrader
die stierf in volkomen eenzaamheid…
De tijden naar Zijn wil gebogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
628 De tijden naar Zijn wil gebogen
Als jij gaat wordt het herfst en avond
grijsblauw het wild dat onder bomen lacht
eenzaam de vijver glinsterend in de nacht
Stil wordt de vlucht van vogels nog gehoord
als een zwaarmoedigheid die wenkbrauw kroont
ironisch is de grimas die het leven hoont
God heeft de tijden naar Zijn wil gebogen
waar sterren…
twee rozen
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
1.736 gisteren
geschreven
waren mijn handen
zacht en smal
nog meer in ‘t
zonlicht
liet ik een spoor achter
voor de nacht een twijfel
werd
en nog voor de sterren leden
aan slapeloosheid en
jij de dichter in
de duinen
was
je lijf en
ik daaronder
lazen bloemen
aanvaardden
eenzaamheid als
testament
misschien heeft
deze…
Koektrommel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 Nog altijd
Weerspiegelt jouw gezicht
In het glanzende bruin
Van mijn blikken koektrommel
Je reflectie
Reizend vanuit een ver verleden
Om mij jou niet te doen vergeten
Met een quasidroeve blik
Eenzame traan
Valt traag op het harde oppervlak
Die jouw blik doet verzachten
En mij stilletjes vergeeft
Starend naar
Een blikken koektrommel…
Wachten op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.084 In de stilte van verstopte spiegels of
het lawaai van
scheurende maskers
en
leugens die gestolen willen worden
door fluisterende stemmen die elkaar beloven dat ze elkaar alles gunnen
en samen hun gedachten verliezen of weggeven
aan kleine illusies
en
het geluk
dat met littekens
geen eenzame
dromen
meer belooft.…
tristesse
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
721 hij is de aanfluiting
van een goed humeur
zijn lip lepelt
de kleinste oneffenheid van de vloer
die daar ligt, op de loer
voor elke gelegenheid
hem een bobbel onderweg te zijn
in zijn nabijheid
alom ter tijd
bloeden alle bloemen
strómen de blaadjes
om enkel te verwelken
in zijn eenzaam paradijs
van sip en neergeslagen
hij is de triestheid…
Finish
netgedicht
4.2 met 32 stemmen
871 Ik zie mijn Elfstedentocht
palen zijn geslagen
om waterverzet te vertragen
ijs te laten leven
en
met zicht op de finish
de Bonkefeart
waar het koperen kleuren zonnedalen
de eenzame molen hemels doet bestaan
wij koek en zopiekraampjes
zalig geurend hartverwarmend doen verrijzen
tochtrijders pijn en vermoeidheid vergeten
in het helpend…
Mijn dierbaar plekje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 De stilte, de wind, de eenzaamheid,
maar vooral het verlangen
naar liefde en geborgenheid...…
ik voel het nog
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.703 ik voel ze nog,
jou armen om me heen
jou handen in de mijne
samen één
ik voel het nog
de vreugde en de verwondering
toen we keken naar onze zoon
zo vol bewondering
ik voel nog
de eenzaamheid
de afstand tussen ons
de eeuwige strijd
ik voel het nog
de pijn en het verdriet
toen je tegen me zei
dat je me verliet
ik voel ze nog
jouw…
Waterlelieknop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Bladeren stil gevouwen
als hoeders rond het hart
dat schuchter is in opengaan
want alles wat mooi bloeide
dreef weg uit haar bestaan
Zij zag de bloemen driften
met sterke stromen mee
waar ze in ondergingen
gekneusd,verwelkt.., passé
Nu vreest zij het ontluiken
hoewel ze naar ’t zonlicht snakt
en heeft de angst voor ‘t vergaan
haar eenzaam…
Waterlelieknop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Bladeren stil gevouwen
als hoeders rond het hart
dat schuchter is in opengaan
want alles wat mooi bloeide
dreef weg uit haar bestaan
Zij zag de bloemen driften
met sterke stromen mee
waar ze in ondergingen
gekneusd,verwelkt.., passé
Nu vreest zij het ontluiken
hoewel ze naar ’t zonlicht snakt
en heeft de angst voor ‘t vergaan
haar eenzaam…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
werelden
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.020 armoede is een slechte adem
een versleten loper
op de steile trap
waar een lucht hangt
uit vreemde keukens
om daar boven te wachten
een koude stille kamer
in niets dan eenzaamheid
rijkdom is gelijkvloers
hoogpolig tapijt vol
blote kindervoetjes
de geur van vers brood
en giechelgrapjes uit de
warme keuken
daar waar zoete kusjes…
In ijle vogelstemmen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
711 zonder ophouden ga ik
elders wenen
dan in transparante luchten
die ik met open ogen
hellend verlies door de
gedoofde woorden van morgen
rusteloos en zonder einde
onder het drukkende puin
van gisteren
ga ik graven in elk geluid
dat de dood wekt
door drijvende kiezels
die ik radeloos gooi
naar alle tranen van
mijn vlakke eenzaamheid…
stil in huis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.525 waren het zijn woorden
die haar hebben verjaagd
vraagt hij zich eenzaam af
in de kilte van zijn huis
waart zij niet meer rond
beslaat de afwas in bergen
de halve keuken, de andere helft
bedolven onder radeloosheid
van een man niets meer gewoon
zijn oude lot opnieuw beschoor
met de kracht van een oude beer
voor deze heer geen eer meer…
Nacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
896 Gevangen in het web van de aarzelende tijd die
alle echo's vangt
en woorden bedekt als waren ze
eenzame boodschappen
en gebeden
van schimmen die elke droom stelen.
Zielloos vragen ze de dood om een moment
dat ze kunnen bewaren als deze nacht
weer elke hoop
uitdooft.…
Nacht en dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.667 Het uur voor de dag
de zestig minuten
eer de nacht begint
schijnen altijd sneller
te lopen dan de rest
van het etmaal
Voor de nacht
wordt nog even gelezen
voor de dag omgedraaid
terwijl sterren verbleken
lijken onder te gaan
Hier houdt iets tegen
blijft het hout van het huis
eenzaam kraken, wiegt de boom
de taken in zijn kruin
aarzelt…