7024 resultaten.
emotie ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Toen ik je net leerde kennen
Ging ik met gedachtes rennen
Toen we beiden 22 waren
speelde ik met je haren
en jij met de mijne
precies dat fijne
Ik mis je nog elke dag
hoe vaak ik dat ook zeggen mag…
Ellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Haar gelach, haar geschater
Helder klinkend als sprankelend water.
Die gevangen werd in een straal van licht.
Dat kon je zien als je keek naar haar gezicht.
Zij was de ster, de zon, en het stralende mooie zomerweer
Zij was de gene die je liefde laat voelen, keer op keer op keer op keer.
Ze toverde de glimlach op je gezicht
Maar nu is ze weg…
Het nieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Wat in deze wereld maakt dat je loopt als gisteren, al het achter ons lag, zo verstrooid, toch ontdooid,
Spinsel zoveel groter, terwijl ik alleen
maar kleiner wil in dit verschil, wat
in deze dag maakt dat ik loop als
gisteren, de vooruit nog niet gedaan,
Als knisperend hout nog nieten moet schieten terwijl de dode allang is gevangen tussen…
in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 rondjes op jouw been, ik teken
heuvels, meren, wegen naar je voet
en de veren, langs je schouder
tot een nestje voor je hoofd
je ziet veel blauw, de zon is naast ons
zie je ook de dauwdruppels?
een kunstwerk, rondom jou gestrooid
met een twijg jaag ik de mieren weg
ze lusten je omdat ik niet genoeg
niet genoeg je lippen kus…
Complimenten;
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
678 Complimenten heeft hem groot gemaakt;
Gewaardeerd voor het moment even;
Werd sterker elke dag;
En toch bescheiden gebleven.
Complimenten heeft hem kapot gemaakt;
Vooral in bijzijn van andere mensen;
Hoe goed ze ook bedoeld waren;
Minder zou hij steeds wensen.
Complimenten heeft hem bang gemaakt;
Hij huilt al bij elk goed gebaar;
Het vertrouwen…
Liefdevolle herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 In liefdevolle herinnering
verblijf ik
op de drempel
van waan en waanzin.
Op de drempel ook
van huis en heimwee.…
stil is het zonder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 dromen schreeuwen in de nacht
woorden zitten diep van onder
meeuwen krijsen
de nachtuil lacht
zijn nek draait aldoor
ontkennend, hij staat
nog op wacht
wijl ik tegen de herinnering
praat, roep, zucht
en mezelf achterlaat…
Voorbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 Voorbij
Na al die jaren
Voorbij
Samen opgroeien
Groot worden
Voorbij
Nu niet meer
Het doet pijn
Teveel
Voorbij…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
tijdloos
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
490 om de tijd op te vouwen als een vloerkleed
in een doos van vergankelijkheid
om de tijd te vouwen
in de rimpels van het voorbije
op te vouwen
in mijn handpalm te bewaren
kleine, kwetsbare seconden
om de tijd op te vouwen in mezelf…
Leven
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.402 Alle mensen die hebben bestaan
zijn vergeten op enkele na.
Ik vraag me af waarom
ze hebben geleefd en of het van belang
was voor henzelf dat ze hebben geleefd
maar dan toch om het leven zelf
voort te duwen tot meer bewustzijn.
Er zijn plaatsen op de wereld
waar de namen van de gestorvenen
zijn gegraveerd, in steen gehakt
om ze te kunnen…
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 Vandaag is het een glorierijke dag
Ik zeg de M goodbye van Zee
de Fee
En ook die boze Fee zeg ik tabé
Maar pleng geen tranen om haar valse lach
Haar Zeepaard doet nu dienst
als Sint z'n knol
Waarna de Fee diens schimmel
zelf verschoont
En zich vervolgens duizendmaal beloont
In dwangbuisrijm, als boze toverkol
Als ongeborene koos Fee…
nachtvlinder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 tijdelijk vond zij onderdak
waar stoel en bank
en een gordijn
van een lamp
nam zij geen notie
maar duisternis
dus toen de zon verdween
moest zij gaan
en spreidde instinctief haar vleugels
toonde het motief
en gaf zich over
aan een drift
die de nacht voor haar
in petto had…
slopende redding
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 tijd het is geen
droom als je
me meeneemt
ik droom niet
als mijn
gesloopte lijf
iets anders
wordt niet
meer het mijne is
het is geen
droom tijd
als broze
botjes bijna
breken
het vermoeide
hart hardnekkig
hapert nauwelijks
kloppen kan
geen droom
als mijn ogen
zich
naar binnen
keren als het
tijd is tijd…
voor het laatst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 op de stenen weg
langs witte berken
horen we een marche
funèbre in de verte
van het licht naar de
verste duisternis op
handen gedragen op
de maatslag van de tijd
een buizerd hangt in
gebed de wind waait
onze wangen kil voor
het laatst het laatst
kwam jij voorbij…
Geus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
611 De Geus
Een reus
Geen keus
Maar hardcore
Hoolie
Veel gevoelens
Komen
Los
Vaak de gebeten hond
De klos
Maar schijt aan alles
Een piraat puur
Het leven is leven
Bier
Vol vuur
Voetbal
En vrouwen
We gaan je eren
Jij Geus
Er is geen later
Is geen keus
Rust zacht maatje…
Nee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
599 Nee
ik ben je niet vergeten
zat niet om woorden verlegen, nee
opgeslokt door de tijd
om te zorgen
maakte dat mijn zinnen
stil vielen
wel heb ik je opgezocht
nog altijd vlinder
jij door mijn
gedachten
ik beeld me in
hoe je nu in
het leven zou
hebben gestaan
als tijd je een
boeket aan
mogelijkheden
had voorgehouden
waaruit jij kracht…
Veertien lentes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 slechts veertien lentes
verruil je als tiener
de basis voor de grote school
nieuwe vrienden
en vriendinnen
schoolagenda vol
huiswerk en idolen
zware tas vol boeken
zoekt lokalen
wisselen sporten
hobby’s af
tot op een donkere
donderdag in december
de tijd haar adem inhoudt…
Mijn leven...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 In mijn leven, is geen plaats meer voor een ander.
Hoe vaak heb ik dat wel niet gezegd.
Jij beheerst nog steeds mijn leven,
het kan niet worden uitgelegd.
Je hield er niet zo van.
De woorden te hoogdravend, veel te net.
Je lachte dan je scheve lachje,
met ogen vol van pret.
Je kreeg een stenen hartje,
met een spreuk: “Vader is…
de sterke…
Liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 De smalle weg
Riekt nog naar kerkbank
Boenwas en mirre
De brede weg
Naar parfum, rum
Dood en verderf
Een tussenweg zou
Mooi zijn geweest
Proeven van beide
Hoe kun je in godsnaam
Kiezen, zonder te zijn
Beproefd
Voor verleiding te zijn
Bezweken?
Levensgevaarlijk
Om een van de twee routes
Niet te hebben genomen
Laat ons een Bergrede…
De Mijne
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
660 diep vervlochten
zit jij in mij
nooit zal iemand
dat plekje innemen
daar woon jij
lief, mijn grote lief
verloofd, om onze
liefde te bevestigen
voor de hele wereld
al wisten wij, dat wij
voorbestemd waren
tot plots het licht doofde
ons moment gestolen werd
moest ik je loslaten
veel te jong
mijn hart versplintert
mijn rots
lief mijn…
Jan Rot is zot op het leven, ‘n Prachtmens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
780 Ik heb hem ontmoet
Ik heb een handtekening
Ik heb z’n hertaling gehoord van de Mattheus Passion (MP)
In 2006, op 11 april in Den Haag
Ik was zeer onder de indruk van zijn taalvondsten
Ik ben nog meer onder de indruk van hem nu
Hij die laat zien wat leven is
Hij laat zien wat sterven is
Hij die zo vertalend verrassend schreef
In zijn hertaalde…
Tijd om weg te gaan.
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
614 Als ze je gaan vertellen
wie je bent en wat
en vooral ook wat niet
Als ze je verleden
willen doen vergeten
maar je weet niet waarom
Alsof de herinneringen
niet hebben bestaan
als was het slechts een waan
Maar jij weet
uit de grond van je hart
dat je je best hebt gedaan
Dan is het tijd...
om weg te gaan,
de hoogste tijd
om…
Piranha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 mijn lieve kleine piranha
jij dook diep in de zee
altijd in de diepe zee
je brak mijn kluisters
open naar vrijheid
je schonk ze aan de zon
je hield me nooit tegen
in mijn liefde voor de regen
die op mijn dromen viel…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Onderweg
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
587 liefde overwint de dood
wat ook dat moge zijn
het blijkt, zo lijkt,
terugkerend en voedend
soms al meer dan rouw en gemis
met verdriet of het gemoed,
woedend
liefde overstijgt soms de grens
van het bestaan
en vervangt al maar meer
in stilte, een mensen wens
ik wil met de onzichtbare
afstand leren omgaan
langs een duidend hart…
Een kind vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.247 Het hart bloedt van onbegrip.
Zijn mama zal Deans
toekomst nooit meer zien.
Hun stenen voor hun gezin zijn verpulverd.
Lafheid van een kerel die zij vertrouwde.
Dat zo iemand dat kan?
Drugs of haat heeft zijn hart opgevreten,
had die man wel nog een geweten.
Zijn mama is voor de rest van haar leven getekend
Dean zal in haar geheugen ontbreken…
De Dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 De dood, de dood
dan haal je geen adem
Aan adem geen nood
Dat is de dood
Leven is even
Dood dat is lang
een dik stenen muur met
een laagje behang
Jij bent zo anders
zo een geeneen
dood gewoon dood
verscheiden en heen
Nooit uit de mode
past iedereen
dood met zijn allen
en ieder alleen…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 In mijn droom liep ik
in een wildernis.
Het was er modderig en kil.
Stenen bedekt met mos,
ze lagen er roerloos en stil.
Er was een werkman met een spa.
Ik sprak hem aan: “Er is hier een pad,
vroeger wandelde ik daar met mijn man.”
Hij zei: “ik weet het niet, ik denk niet dat het kan.”
Er was een heuveltje,
Ik klom er moeizaam tegen op…
Begrafenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Stond daar in de regen
Een pad, kruislings langs de bomen
Ik kom er namen en getallen tegen
Stenen tonen het einde onzer dromen.
Wandelend, wenend met kop en staart
De hoofden in treurnis gebogen
Gaan allen, zo stond het op de kaart
In kleurloos zwart; de dood is opgetogen.
Aan het einde: het is toneel
Lachen, grienen, een traan een stem…