11342 resultaten.
De taal en het spreken
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
1.058 Woorden zijn machtig, kunnen bouwen of breken;
mensen verbinden of uit elkaar doen gaan.
Woorden kunnen troosten, zalven, zegenen
winters oproepen, zomers, het doen regenen
of sneeuwen, stormen verwekken, stilte.
Woorden kunnen stilte scheppen,
stilte kan woorden baren.
Taal en teken, alles en niets verklaren.…
Maandagochtendritueel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 Ja leg mij maar neer in het wit fluweel,
strooi bloemen op mijn kussen, laat er
zachte muziek zijn, intussen komen veel
mensen langs mij om te zeggen dat ze
van mij houden.…
Handen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.686 Jouw handen liggen op mijn schoot
vroeger vond ik ze ontzettend groot
twee oude handen wat zijn ze mooi
met hun rimpels en een plooi
bergen werk hebben ze verstouwd
zakken kolen naar de mensen gesjouwd
jouw handen zijn nu klein en nietig
en soms ben je wel eens verdrietig
omdat je niet meer kan doen wat je zelf wil
en eigenlijk staat niemand…
houtlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
528 mensen roepen wel eens
we kennen je
niet
alsof ze maar één oor hebben
wanneer ze het wisselen van wind
in koude bomen
hangen
misschien ben ik wel niet
die ik had willen zijn
of moeten
of wennen zij nooit
aan mijn sterven terwijl alles
maar voorbij gaat
in opwaaiend zand en nachten
die ik wakker lig
in het weten
dat ik slechts…
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken:
vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op
maar een man van vier muren, zonder huis -
ze sloeg alles 's ochtends
om haar schouders en liet hem hier
om te getuigen staan.…
De Narcist
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Ergens begrijp ik het wel een beetje
Iemand moet het doen
Jou vertellen hoe goed je bent
Alleen zijn dat nou juist de mensen
Die jou nooit hebben gekend
Ooit komt toch wel je zwakte
Langzaam maar zeker aan het licht
Tot die tijd houd ik me op de vlakte
Want nu ben je nog te veel op jezelf gericht
Voorlopig laat ik je in je waarde
Maar…
De Trein
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.604 Ik vlieg over de mensen
die de uitgang verstoppen.
Hoewel,
meestal vlieg ik er op.
Als ik leerde te remmen
remmen als deze trein,
dan zouden we samen vliegen
en terugzwaaien naar de bomen.
De bomen die verder staan.
De bomen die perfect lijken te zijn.…
Zonder jou
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
2.710 zo in stilte en zonder mensen,
samen zonder wereld om ons heen.
maar nu zit ik hier zonder jou,
niet met zn tweetjes maar alleen.
tranen stromend over mijn wangen
denk ik aan mijn tijd met jou
ik hoop dat je toch nog weet
dat ik heel veel van je hou…
EENZAME ZWERVER
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.173 Als de mensen ontwaken
en werken voor hun poen
ligt hij zijn roes uit te slapen
op een bankje in het plantsoen.…
JIJ KUNT ALLES
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.874 Wie zegt dat oudere mensen
niet meer zo verliefd kunnen zijn
die heeft het bij het verkeerde end
het is nog net als altijd
zo ontzettend fijn…
Alles is alles als
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
960 Kruipend omhoog als groeiend gras
sluipend voort als dieren
Hoor het verkeer in volle gang
ogen schieten heen en weer
Niets staat stil en niets beweegt
al lijkt het telkens anders
Oren staan open in geslotenheid
hoor de mensen praten
Langzaam snel in pas vertraagd
dichtbij als grote bergen
Achterom kijken of de branding rolt
en de gewone…
dominique suite 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.521 lagere dal
- want ik ben eertijds met de helm geboren
en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen
de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden
o wee, ik zet een stap achterwaarts
en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen
reeds heeft de aarzeling de tover verbroken
en stop ik voor rood licht, zebrapad en oppergoden
alle mensen…
Boeken wijsheid
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
802 Er zijn mensen die iets weten
Kijk maar in de bibliotheekkast
Planken zijn te kort bemeten
Initieel werd ik een stamgast
Jaren leefde ik met woorden
Onder stapels, tussen boeken
Waar mijn eigen zinnen smoorden
Zocht ik opgelichte hoeken
Mythische beloften brachten
Heel mijn streven naar beneden
Ik deed niets meer dan verwachten
Wat geschriften…
OUD LAND
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
831 Duizenden mensen op uitgesleten paden
een komen en een gaan.
Begraven in dit oude land.
Hoe fragiel het leven is...
een voetstap in het zand.…
SOMS
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.403 Maar,
Soms komt toch ineens die strohalm
Soms voel je je niet alleen
Soms zijn mensen ineens engelen
Soms begrijp je het meteen...…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
Mars
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.427 Spoedig zal ik komen
met op een lijstje mijn wensen
en mijn onvervulde dromen,
namens alle aardse mensen.…
De optocht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
4.072 Schmink is plezier
en de koude zon glimlacht
zoals de maskers en de wagens
wachten en kilometers lang
deze dag versieren met warme kleuren
omdat de tijd het vraagt
en de mensen het wensen
als dwaze vrolijkheid en gezang
de optocht zal laten beginnen
en
drie dagen lang hun
lusten en gezangen zal vertieren.…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 Twee mensen op het strand,
Tevreden kuierend,
Hand in hand.
Stille woorden
Worden verlangens,
Opwaaiend in het zand.
De lucht kleurt lichtpaars,
Met poëzie gevuld,
Gedachtelang.
De avondhemel,
In eenvoud gedeeld,
Schrijft licht neer in jouw ogen.
Zachtjes zoekt de wind jouw armen,
Nog mooier dan de zee,
In mijn dromen.…
lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.841 wat is het stil
je brieven zijn zo leeg
je woorden zonder warmte
waar is de kracht van je liefde
gebleven
je schrijft hoe het is
hoe de mensen daar zijn
dat het je zo goed bevalt
maar het doet zo'n pijn
dat ik geen liefde proef
waar is de warmte gebleven
is de afstand dan brekend
in ons leven
lief, wat is het stil
vertel me toch…
De regen als toen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
915 Het was die avond
dat de straten zwegen
mensen luisterden toen nog
naar de regen,
de regen stotterde die avond
dat ik schuilging voor jou
ik dacht de regen is net zo verlegen.…
Jongentje
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
975 gelukkig blij
zo om de steen een
sprongetje en
stoepkrijt, kladderij
denkt geen zorgen
neefjes komen morgen
bij opa oma in
geborgenheid en
altijd tijd
genietend van hun beider
sfeer
zolderkamer amuseert en
neefjes zijn
kussenvechtend in slaap
gekomen
jongentje denkt geen zorgen
maar
groeiend naar volwassenheid
sterven mensen…
vleugelen vergeten dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 ik geef weer even
mijn gedachten vrij
ze vleugelen vergeten dagen
ik ontmoette jou
die dagen en je woorden
waren een gelogen zijn
jij wist mijn
zwakke plek hebt ziel en
zaligheid er opgezet om
je ego weer te strelen
maakt mensen zo kapot
dat kon je geen donder schelen
je gaat voor eigen roem
en wie je evenaart…
hier knispert beschaving
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 bomen zijn weg
uit het bos
het ruisen is
aan het verhuizen
jengelt nog na
in versgezaagd hout
op het mos
hun zielen dwalen
in het woud van
oudsher dat tot
park verwordt
paden van naalden
zijn al door
asfalt vermoord
hoor drift
in het stappen
van mensen hier
knispert beschaving
stilte verwensend
met schreeuwen in
dolle…
Ons Lieve Heer op Solder
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.025 Ach - U kent het denk ik wel
dat lieve kerkje in de stad
waar de Amsterdamse mensen
dicht bijeen waren gekropen
Om te zingen van de Heer
die daar zijn Huis genomen had
op een zolder waar de duivel
nog niet binnen was geslopen
En zo zochten zij elkaar
die jaren daar - terwijl men bad
dat de tijden zouden keren
en de hemel brak weer open…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen
ooievaars wonen in cypressen
en kikkers schuilen
in de sloot
het brood versterkt
het hart
van mensen…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 de iris schaaft droog
van dorst en honger ontdaan
aan haar kelken kraag met
minder blad maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid, zo sereen
als in elk mensenhart een bloem zou leven
zou de wereld bestaan uit mensen…
Misbruik wordt bestraft
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.583 Er zijn altijd oren die luisteren,
er zijn mensen die hóren en niet
veroordelen.
Je mag zo’n geheim niet bewaren,
dat levert zoveel ellende op nu en
in latere jaren.
Dus open je mond alsook je hart
maak er geen moordkuil van,
want dat ze van je áf moeten blijven
is een gegeven wat alleen jij door te
praten ontmantelen kunt!…
Een klein geel blaadje
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
786 Er loopt een oude heer
die wel van wanten weet;
Hij lacht om wat zijn leven
tot hiertoe heeft gegeven
aan vreugde en verdriet,
maar ach, hij weet
dat niemand hem haast ziet
en zeker niet wil leren
van iemand in zo'n oude kleren;
Hij vond het blaadje op de straat
en weet hoe 't ook met mensen gaat:
wanneer de zomerzon verdwijnt
de weemoed…