12648 resultaten.
In de blanke lonken*
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.305 In de blanke lonken
van de maan
zat ik neergezonken
langs de baan
en ik schouwde verre
met mijn oog
schouwde naar een sterre
daar omhoog
en de sterre beefde en
lonkte op mij*
‘t was alsof zij leefde en
lonkte zij
en ik zelve beefde en
lonkte op haar
peinzend dat ik leefde
nauwelijks maar
peisde dat ik daar zat
daar omhoog
waar die…
Dauw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 Ja…… ik natuurlijk.
De bloemen hebben hun frisse druppel ook gehad,
hun kopjes staan mij nu aan te staren,
hun stengels wijzen weer naar de hemel.
Een nieuwe dag is weer aangebroken,
morgen herhaal ik het ritueel.
Hopelijk.…
knetter
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
718 de boom die hevig
naar de hemel vorkt
vraagt niet
om het inslaan van takken
die de wolk met vuur
naar de aarde werpt
wat gebeurt er toch
tussen hemel en aarde
dat in een flits
en een klap
de boom en de wolk
hun kracht verliezen
de wolk het vuur
de boom het sap?…
De Middellandse Zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
961 De zee is oud, de zee is koud
de zee lijkt op een wervelwoud
van witgetopte waterbomen
die dansen, springen, spelen, dromen:
de zee is zacht en zoet en zout.
De wind die krols het water streelt
dan met mijn donzig haar wat speelt
brengt koelte in een licht gesuis
van golvenzang en zilt geruis.
De morgen strekt zich luizaam uit
over een…
Zomerpassie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
803 gedempt door water
overstemmen hun klanken
de stilte van de avond
terwijl de nevel verstrooit
nog zonlicht zoekt
zoeken wij onder de sterren
naar diezelfde passie…
Dag
gedicht
3.0 met 24 stemmen
7.653 Op het blauwgroen geribbelde
meer dobberen de watervogels over
mijn weerspiegelde gestalte;
geel riet wuift naar de schittering
van knisperende zilveren belletjes:
dag golven, dag watermuziek,
dag natte -tenen -dag, dag!…
De zee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
849 De zee is als God
zij is groot, oneindig
en is er altijd
zij rolt zich voor
me uit hoort me aan
trekt zich dan weer terug
zonder enig grootmoedigheid
Mensen rouwen
ze praten
storten zich uit
voor de oceaan
in al haar schoonheid
ruisend
de kalmte zelve
hoort zij hen aan
Al die tranen
versmolten harten
alles neemt zij in
haar op…
buitje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
671 Lijnen druppels vallen
als wolken breken en hemels huilen
nat, de wereld
wat buiten is
verkoeling brengend, vuren dovend en
blussend warmte na golven hitte
hhhmm heerlijk vocht
op brandende bruine armen
schouderpartijen
mijn hoofd in de nek
adrenaline stroomt
nieuwe energie
als regen daalt
op mijn gezicht…
Tot de zonne-stralen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.219 Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen,
Die eeuwig weer in ons te wekken lust,
Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust,
Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen
Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen,
Uw rustloos licht op lege leegten rust,
't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen
Van uwer liefste kinderen…
Banat
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
842 Ik hou van wanneer
gouden velden mijn taille minnen
en tarwekorrels aan mijn vingers
hun zegeningen bieden,
krekels in de hitte van middagzon
onder de maïsbladen verborgen
voor een dag van het leven, leven en zingen.
Ik hou van wanneer de horizont,
door tengere acaciabomen gebroken
in verblindende licht blijft dansen en
ringslang, lui, meet…
zwoelte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
729 Geen goesting om iets te doen,
veel te warm, veel te zwoel.
De kleren kleven aan mijn
warm gekookt vel.
Druppels zweet likken
zich een weg in de rimpels
van mijn voorhoofd,
om dan langs mijn gezicht,
naar beneden aan mijn kin
te kietelen.
‘k Ben te lui, om iets uit te spoken,
ik blijf liever ondergedoken,
in het donker, zonder licht,
met…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 wandel west
waar wolken -rode wonden-
wachten op de avond, moe
en bloedend lijk papaver
wandel west
waar drukte -woeste honden-
webebt in vergeten hoe
gedaver wurgend werkt
nest is best
nu 't noorden ijzig nadert
moordend in z'n ijz'ren greep
geklauwd : het einde van de dag
nest is best
en woorden van mijn vader
trekken -goud-…
ergens anders, Mali misschien
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
933 na lemen huizen is beton rot
anekdotisch vallen gele
wederiken met hun punten
op het tapijt - een sterrenbeeld
ik pak een spa
en schop een
struik de tuin uit
ik lees een dichter
die ik nauwelijks nader
erg erudiet, Piet
daarmee houd je
me wakker, met
wat ik niet begrijp
zo kom ik terug
bij de aarde
aan mijn zolen…
berken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
678 dansende lichte stammen
zwart wortelend in wit zand
bedekt met groen en paars
van grassen en heide
luchtig gepenseelde bomen
zomaar
gestrooid
gegroeid
door teer aangestipte
bladerkronen
zie ik
verre wolken
hoor ik
de wind spreken
in een
wonderlijk schilderij…
stemming
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 zwarte lome vogels
in hete nevel
boven felgroene weilanden
met daarop zwart-witte koeien
als standbeelden
de einder verdwijnt in
trillende wazigheid
lauwe wind voert
trage warmte aan
de wereld is gevangen
in een vochtig warm web
er zullen kolkende luchten
met grijze wervelingen komen
bomen zullen buigen
onder het geweld
van de…
buizerd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
673 voorname bruine pracht
je vleugels bevrijden je
moeiteloos van de aarde
je hoort wentelend
wiegend en wendend
in de blauwzilveren
voorjaarsluchten vol beloftes
stijgend en rijzend
boven de sluimerende
zachtgroene lentebossen
tot je bent opgelost
in de hemelkoepel…
golven
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
874 gaan
en komen
hier en daar
vloeien
over
in elkaar…
boeket
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
633 geurende warmte
van gewas en aarde
boterbloemen stralen
onder de zon
gras in alle tinten groen
deint teder en glanzend
in de wind
een veldboeket in
groen en geel
rood en wit
de bodem van een
blauwe koepel
eindig door
blauwgroene bosranden
meer is er niet
en het is genoeg…
strandwandeling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.039 tussen zilte pilaren
golft het schuimend
water af en aan
zoeken meeuwen
krijsend naar vis
glinsteren schelpen
en wier in geurende
tinten
stemt de zee me
tot zuiver zwijgen
stroomt onderhuids
mijn verwondering…
Fata Morgana
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
726 Ik ren door het dorre land
En de wind staat stil
De hitte schroeit het zand
De lucht trilt
Voor mijn ogen daagt de horizon
Een vruchtbaar dal; een heuvelkom
Een glinsterend meer ligt in bereik
En de wind strijkt door mijn haar
De grond is echter uitgedroogd
Geen enkele palm wordt hier gedoogd
Geen koelte en geen frisse bries
Ik sta stil…
Hortus
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
835 Ik dumpte haar in de Hortus
we hadden zelfs een plattegrond
maar na een stap of twintig
bonden wij ons aan de grond
De stilte en de klaagzang, weloverwogen
het zwijgend kijken en het niet meer trekken
waar waren de spanningsbogen
omgeven door haar blinde vlekken
Ze vertrok met een 'bel me maar'
ik zat verlaten in de tuin
trok het tropisch…
Tussen de buien door
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
649 Bladerend lekt de boom,
plengend haar tranen
en verzadigt de aarde
met haar hemelvocht.
Verguld en blauw beschenen,
sissend en stomend oppervlak
laat los,
wat zij had ontvangen.
Er hangt iets in de lucht.…
Flatgebouw
gedicht
2.6 met 11 stemmen
8.956 Het gerucht gaat
dat onder deze huizen
nooit is geheid.
Wind als fundament -
vlagen uit een tijdstroom
neergehaald, de grond in
gevouwen, vast veen
geworden onder vederlicht beton.
Heel soms, 's nachts, veert
krachtig dat hoekige
terug, maakt plooien
in slopen, krast dwars
boven door de wangen
van een mens die slaapt.
--------…
Hardvochtig hout
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
1.008 Kalveren, twee koppen
benen vier
aan de zwier
stelligheid vereeuwigen?
een zomerkoorts!
sotternie
weg dat mes! genoeg
gekwelde schors
pijn pikt het niet
pijn zwiept takken
pijn schiet naalden
pijn roept: pot voor drie!
afgelopen
met Bram luvs Jantje
Jantje hartje Sofie
kalverbast bloedt, goed!
ze druipen
liefde? 't is agonie…
zuilen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 beukenstammen zijn zuilen
die elkaar
boven ons ontmoeten
de zon daarboven
strooit door ruisende
teergroene bladeren
zilver op ons pad
een gotische kathedraal
wortelend in de bodem
waarop we geboren werden
en eens in zullen rusten
waar we een leven lang
dankbaar mogen zijn
voor zoveel
eenvoudige pracht…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
De wind, de eindeloze wind
gedicht
2.2 met 31 stemmen
11.061 De wind, de eindeloze wind
waait waar hij wil
danst op een esdoornblad
smijt schepen heen en weer
vermaakt zich met een zwaluw
legt zich doodmoe neer
opeens.
Wat hij, zijn waaien
te betekenen heeft?
Verkeerd, aan dit adres!
---------------------------------
uit: 'Boze Wolven', 2002.…
De Gletsjer smelt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
684 De vlokken vallen laag na laag
Een tapijt van kristallen
Aan de bodem tot ijs verdicht
Het schuift over een ruw bed
Steen verpulvert in zijn stroom
Zand, leem en keien
-Die krassen in zijn flanken-
Stapelt hij voor zich uit
Smeltwater mengt zich door kruimels rots
Hij rolt zijn tong van melk uit
(Traag…Eén meter per dag is genoeg)
Zo…
Genuanceerd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
671 Wat is het leven zonder kleur
vraagt men niet aan een kleurenblinde
de vraag houdt al het antwoord in:
het zou niet echt de moeite zijn
een kleur op zich vertegenwoordigt
op zich wel een bepaalde waarde,
de kleur daarnaast werkt erop in
accentueertof zwakt juist af
of rood of groen is om het even
als wat men ziet hetzelfde blijft,
geen…
carte postale
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
748 verregend landschap
door beslagen ogen
het tranendal
van zilte zee
waar dromen
aan de haal gaan
met het drijfvermogen
daar stijgt de waterstand
tot boven n.a.p.…