18346 resultaten.
Anoniem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Jij die om een naam roept
voor status en leven
in vitale spelonken
die ons wildernis geven
die met zaad strooit
langs velden en wegen
het vreemde hart ontdooit
niets dan liefde zal je geven
die moordt maar liefheeft
tedere voeling van smart
zal altijd anoniem blijven
dat is het noodlot dat jou tart.…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
642 Iedere keer wanneer ik het gevoel heb
dat ik dieper in het rumoer moet duiken
verder in de commotie, dwazer in het tumult
weg van de stilte
bedenk ik me bijtijds
dat er iets meer is dan jij alleen
die mij gezelschap houdt
in samen eenzaam zijn
want het zijn niet de anderen
die er net als ons voor kiezen
dat er geen reden is voor blijdschap…
Overleven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
855 Want je hebt aan de wereld nog zoveel te geven
ga niet weg zonder mij
Want elke traan zou de wereld doen overstromen en beven
Ik kan niet zonder jou
Blijf bij mij
bij de levenden…
Zanglijster
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
700 Heel even houdt-ie stil, dan is-ie weg.
Het takje veert, weet wat een eer het was.
En ik negeer de poep op mijn terras.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Nog even verborgen
in de sluiers
van de morgen
De brug bij Grave
over de Maas
waarover nu grote zorgen
Het water gaat
er zijn eigen weg
geen hinder van schutten
De rivier
heeft zo
zijn eigen grollen,grillen
Heeft
een winterse honger
te stillen
Het zomerbed
een winterbedding
.........geworden.…
Pijnretoriek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 was hier in een parallelle wereld
naast de bodem van het wolkendek
diende er je schoenen aan, waarmee
voetstappen achterlieten, ontweken
naar een onbedorven gedachte als
intens bestaan naast deze plek
een versteende voorstelling van
vluchtbaar steen, schemer, samen
in iets dat steeds meer achterblijft
bij steeds langduriger verder weg…
Spraakles van een engel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
634 Vastgelopen in luidloos lallen
naar hatelijke droomdemonen
verstopt in het gras
naast deze weg,
duikt de stomme geest
van een verloren ziel
in om het even welk gat,
naar wie weet hemel of
misschien zelfs de hel,
verlangt ze terug
naar de tijd
van ver hiervoor,
naar de staat van
het ongeboren zijn.…
wat later
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 ik zit voorlopig
water aan de kroeg
regent pijpenstelen
schat het wordt wat later
huis half uur op de fiets
nog maar even toch wat bier
een nat pak heeft niemand iets
wat leverworst dan weg van hier
we doen eigenlijk niets
muziek en dans zoals zoiets
wacht niet
mijn lief
totdat ik naar je kom…
Reislust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
605 Is het verlangen naar verlangen,
om weer op weg naar huis te gaan?…
impasse
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 doodlopende wegen blijven
onaangeroerd zonder ommekeer
het geheugenlandschap
vergeet een schip in de verte
zodat je soms een sterrenbeeld ziet
dat als vliegtuig ontvouwt,
als tegenlicht zonder zon,
ons plamuureiland misschien
en een schitterend gebrek
ter afsluiting
onderwijl vang ik bot;
dit bleek toch geen goed idee…
Struikelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
663 Ik heb je nooit benaderd
ik dorst het niet
jij stond zo ver weg
alleen op een voetstuk
vereerd door velen
je wilde met niemand delen
je was zo mooi
blonde haren wapperend in de wind
god, wat voelde ik me klein, een kind
maar je viel
je struikelde over het leven
nooit geweten wat je had kunnen geven.…
Afwezig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 De eerste reactie is schande
De tweede is vreugde
Jammer dat je elkaar niet eerder hebt ontmoet
Vreugde dat je niet te laat bent
Geen ziel leeft voor altijd
Alle bomen reiken tot aan de hemel
Iemand om naar op te kijken
Aanbidding, vergetelheid
De aarde verteert alles
De straf is afwezigheid
Verloren
En geen weg om te gaan…
Malediven
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
819 Dat oord voor sloebers, (s)linkse progressieven,
zoals dat mens van Barth en haar gemaal’
‘Ver weg in zee,' zegt Jan heel onverdroten.
‘Bestemd voor Wassenaarse zielenpoten.’…
De stem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 Hoor je diepste stem
volg z’n wijze woorden
wees een met hem
en erken
hij wijst de weg
naar onbekende oorden
waarin ik nog zoiets
als paradijs herken
je ware echte stem
schat z’n waarde in
heb vol vertrouwen in hem
en wat ik hiermee win
is dat hij mij toont
wie ik werkelijk ben…
Schaduw lachte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 ik zwaaide
tussen donker en licht
schaduw lachte
bewoog
gelijk mijn arm
weg uit zicht
stapelde
zwart van vele
nachten waken
waar wit in
steeds bewogen
worden niet kon slapen
ben ik de
regisseur van dit
naamloos horrorleven
of zijn actie en
reactie splinters van
een fragmenterend geven…
Van start tot finish
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Een mens lijdt de wegen door
de stad die hijzelf kiest.
En verliest nooit uit het oog
de ambitie te existeren.
Want van de volharder kan men
leren, dat men aan de finish al
de palmares kan oogsten met
het juiste gevoel.…
Lief mijn partner
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 hij achterlaten kan
herinnering aan haar neemt hij mee
Behalve hij heeft niemand
daar iets aan en licht mee te dragen
tot de schaduwen doven
Hij verscheurt wat foto’s
hen kan hij niet meer verdragen
de Kringloop heeft daar niets mee
Het is het beste met een lichte koffer
te reizen, liefst met wieltjes want
je weet maar nooit op de wegen…
dralen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en nu op deze
winterochtend
vallen alle
verschillen weg
onder een witte
deken van sneeuw
ik denk aan al
de mensen die
ik ben geweest
herinneringen
de dromen die
ik navertel
zijn ze echt
niemand die het weet
de wind gaat liggen
het huis kraakt niet meer
ik open de deur
doe haar weer dicht
opnieuw valt er
sneeuw…
ondanks alles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 zoveel forten
cirkels en lijnen
om me te
verschansen
terwijl het
ondenkbare
wacht op je
binnenkomst
lang vonden
de beelden hun
bijgesneden
gedraaide weg
ongewapend
schuifel ik nu
naar zwarte
gruwelijkheden
waar ik me in
verduisterde tijd
geen voorstelling
van kan maken
ondanks alles
zijn de beulen
onze gelijken…
Echt, ik huil niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Jij was er
voor mij, voor mij
kwam je als geroepen
al liep je ook weer weg
van mij, van mij
zijn nu de wolken
en het scherpe waaizand
over het verlaten strand
ach, de zee, de zee
langs de zee
loop ik dood en toch
ga ik verder
zonder jou, denkend
alsmaar denkend
aan jou
jij was er voor mij
echt, ik huil niet
dat is de wind…
Theeedoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
675 Theedoeken van tante Henriette hangen aan de lijn
de wind blaast ze op tot ballonnen
maar tante kan ze niet meer er vanaf halen
de diepste slaap is komen neerdalen
dus blijft de heleboel maar hangen
geen kopje meer gedroogd door die frêle handen
geen stukje cake meer bij de koffie
de wind blaast herinneringen weg.…
JE HART
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
415 je hart stelt geen vragen
ze fluistert
je de weg
het is aan jou
of haar advies je mag behagen
of je wel of niet luistert
naar wat wordt gezegd
een keuze die jij maakt
voor je verdere leven
maar ontken nooit dat ze het
je heeft voorgelegd
het diepste weten van je wezen
in gevoelens uitgelegd
ach ze heeft het je immers
heel zachtjes…
consonant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 vleesgeworden, losgeraakt van gedachten
zwevend over ijsvelden om toch te vliegen
doordrenkt van tijd en denkbeeldige kou
op weg naar aankomst, daarmee onderweg
verbonden met pijnloos bezweren, vergeefs
tegelijkertijd volhardend in nachtlicht ontwijken
met ouderdom en jeugd als inzet
en overal een schilderij in herkennen
omdat het prettiger…
Wind, wekenlang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 waardeloos weer
windhozenweer
waterige wegen
wat ´n waardeloze winter
´t wordt ´t weer, weer beter
tegen beter weten in
zeker weten in de lente?, in de zomer?…
hoe ik heet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 alles is wit
het laken wordt rood
noem me niet
noem me niet bij naam
wie ik was ben ik kwijt
ik weet alleen wat ik ben
een glimp van een
schaduw in vijandig gebied
later ooit de reis terug
over onpeilbare rivieren
de lange weg naar
verdronken woorden
een woord dat weet
hoe ik heet
alles is wit
het laken wordt rood…
Het stille is niet leeg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
551 Zijn woorden droegen liefde
boven alle pijn
en zon verwarmde de wegen
het denken vloeide in samenzijn
woorden bleven stil
waar ik enkel liefde kreeg
hoorde ze als een melodie
op het ritme van mijn hartslag
nog voelt het als volheid van het zijn
want het stille tussen ons
is nog steeds niet leeg…
Onder een Amsterdamse wolkenlucht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
524 Het verschil tussen non fictie en fictie
was nog maar nauwelijks aanwezig
die regenachtige ochtend vroeg
bij de openbare boekenkast
ze bracht wat oude boeken weg
waarin ze haar naam had doorgekrast
ze nam een natuurgids mee
om in de herfstmaand stil te dromen
alles was nu uit en thuis
de juiste afstand werd genomen.…
Nieuw stralend leven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
420 hij gaf zijn broeder
weg voor brood; beleg met
vette spijzen
haar gezicht kwam voorbij; geen
korreltje bleef over
de rover
nam het mee
ze rilde en beefde;
in de geplunderde boom
kwam ze tevoorschijn
als de late rozen
uitgebloeid;
haar takken gesnoeid;
in een
nieuw stralend leven…
wat rest van wat het was
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 het huis van zand
spoelde weg
toen handen met
gieters naderden
het schip bracht
zichzelf tot zinken
toen het voor even
de wind zag liggen
het schelpdier werd
een kraal verloren
verhaal toen zand
haar bedolven had
het vloeibaar goud
stolde kreeg de vorm
van een kroon de liefde
die een treurspel werd…
geen snelsonnet?
snelsonnet
4.3 met 17 stemmen
619 géén vers, géén regels, niets gepend
de soep was op, het vers - ontzield - bleef weg
‘t-is waar; het klopt volledig wat ik zeg
niet eens wat losse regels - ach het went
verbazing, blijdschap: tóch nog iéts gedicht
opnieuw, al schrijvend, prozaïsch gezwicht…