Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Dierdicht (2)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
‘U zit op een immense roze wolk’ Een witte kaketoe was aan het woord ‘U hebt te zware ladingen aan boord We zullen zinken, dus zeg ik- ontvolk ‘U, tegenstander, bent in winterslaap Word wakker’ ik zeg ‘eigen volkje eerst’ Een kikker kwaakte luid en onbeheerst ‘Die geelkuif is een wolf verkleed als schaap’ ‘Wat een kakofonie, wat een lawaai…

Dominica Resurrectionis

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 992
Wij baren witte ogenblikken: Schoon te kunnen beginnen waar je hopeloos was ontspoord. Royaal te kunnen vergeven wat men al jaren dwarszit. Vul je zorgen maar omgekeerd in... Heden verbleekt het noodlot, het pijnlijk-nabije einde. Mensen verplaatsen zich in de Paasnacht - en raken niet uitgekeken!…

De dagen dragen nachten

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
nog bind ik mij aan herinneringen die moeizaam zwerven door mijn hart van mooie dagen die te vlug vergingen en nu lange uren vullen vol van smart… de pijn die niet wil verzwinden schrijf ik in droeve verzen neer de doornen die mijn ziel doorprikken zijn de witte bloesems van weleer.…

Een projectie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
ik blaas wolken op tot ware luchtkastelen laat witte schepen zeilen in een blauwe oceaan het is een spel waarbij ik ongestoord naar eigen fantasie de schepping bij kan schaven in een projectie die mijn stemming en emoties kunnen dragen tot alles weer verwaait maar de speelse wind was niet mijn vriend ook de zon verdween achter…
wil melker12 augustus 2017Lees meer >

Denk niet

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Denk niet dat ik er niet meer ben als mijn as wordt uitgestrooid en verwaait met de wind dan zal ik ruisen, ruisen in de hoge toppen van de populieren word ik meegesleurd met de zaden van bloemen en planten zal ik rusten onder het bladgoud van de herfst tot ik verteerd in de winteraarde zal ontkiemen in de lente ik zal de witte lentekrokus…

Oude zwarte koning

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Zwakste stuk in het spel der schaak Van oudsher van oneindige waarde Glanzend met zijn donkere kroon Waar de schaakspeler overheen staarde Tegen de witte koning elke strijd begonnen In overvloed verloren Doch menigmaal de slag overwonnen Nu uitkijkend over wuivend koren Hoog daar op de vensterbank Op opa’s stoffige oude zolder Met zijn…
M. Bos5 december 2017Lees meer >

wilde eenden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
ik tot de dames ter bekoring die op afstand hen beschouwen hoe ijdel zich woerden protsen in van sloot en plas hun spiegel het eens gekozen lief dan spetterend tot zij nat ten slot het jawoord geeft door haar snavel dan te richten op als lelijke eendjes de verliezers die hij eerst toch verjagen moet voor het paren hen huwen kan van witte…

de dag nadien

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 778
nog moeilijk mijn gezicht de spiegel toont mij het ware beeld van hoe het gisteren was geweest de tafel had een feestelijk kleed drank en geurende gerechten werden er rijkelijk geserveerd stil kerstmuziek op de achtergrond en familie maakte het feest compleet ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek versierd met knipperend licht en witte…
jonhy donovan25 december 2017Lees meer >

Overgang

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
de stilte is niet immer wit gelijk een maged reine of schoon van klank, onaangeroerd ook de ziel niet, als de mijne daar de nacht vaak bij helder licht vele spinsels vervoert de schaduw op mij gericht het geruis onder mijn dak heeft de oren toegedekt, niet omdat mijn wil dat wenst maar omdat de slaap op eigen wijze een schone rust…

Bij de lift

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.157
De deur opent en er is geen as op zijn pyjama, nergens is het wit vervoosd met verf of koffievlekken. Op zijn teennagels glimmen maantjes, duur melkglas met vuur geboend; woede is vlijt geworden, toewijding. Hij draagt een koffer voor zijn buik het hengsel vast met beide handen.…

Zonder schoenen in het heelal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Jouw blote voeten onder wit satijnen jurk de split gaf je benen bij elke stap de ruimte waar je pirouettes in het spotlight cirkelde om je euforie te etaleren in het maanlicht.…

op de kwelder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
zoals ik struin langs oester en blikken fanta hangt mijn geest reeds aan het verderf van moed te zwieren gelijk die witte reiger die me beziet vanaf de rijsdam tot aan de in verval geraakte steiger het is de overvloed die het lijden voedt met een onleesbare handschrift wiens tekst mijn mijmering in zwartgallige woorden in herinnering…
elze19 januari 2019Lees meer >

Zwijgende dagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Soms heb je geen woorden is er elders te veel onverwerkt verdriet, spant men witte olifanten voor wagens ziet men onnadenkend domweg realiteit niet. Gaan de dagen daar rond en rond en rond, zijn oude zaken aan voorhoofden af te lezen waar niets anders is dan deze zeurende pijn zonder kansen dat het daar ooit anders zal zijn.…

Herfst zonder oogst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
jij hebt zomer gezocht waar kou klapperende tanden wit licht weerkaatsten einders gevonden die hitte trillend de verzengende horizon mismaakten hebt tal van verschroeide bladeren gekeerd maar het leven bleek al door de immense hitte te zijn verteerd in een herfst zonder oogst nog duistert het onder levenloos loof maar de koelte…

Leeg kasteel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
Er golven witte kandelaars door de nacht ik zie hen op de weg naar Thebe ver van de blinde massa Het bovenaards ivoor van engelen draagt mij en gouden meeuwen krijsen onze naam zij hekelen de getergde gnomen die met hun waanzin de aarde vermoorden die niet net als ons op blote voeten door de kasteelgangen stampen bezaaid met glasscherven…
Joanan Rutgers29 september 2019Lees meer >

Plagen blijft knagen haten nog veel meer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
kom kwijl de woorden van de witte boorden rijg ze aan elkaar 't is maar voor even morgen zullen we ze niet lezen er niet voor beven in dit vergankelijke leven maar zingen van leven gewijd aan God luisteren naar de stemmen en naar elkaar dat wat de wereld niet kan verstaan zal menigeen hun vrolijkheid beklemmen soms gaat het…

Het klimaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
jij hebt net met liefde het oudjaar schilderij met blanke matte lak afgedekt nog wat klein herstel in vorm en kleur voor de fine fleur van het gebeuren leven is nooit zwart wit maar waaiert mee in een situatief bewegen dat schilderen maakt je deel van een bestaan waarvan nooit alle deuren open gaan er is nogal wat grijs…
wil melker1 januari 2020Lees meer >

Meegedragen door de wind

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 364
ik loop door de laan en kijk naar de lange rij bomen in de seizoenen die komen en gaan hoe de liefde begon op blauwe vleugels gedragen lichter dan ooit door smalle kronkelige straten verbonden met de bron de rode ader van de witte hemelzon terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen onder de koperen ploert zonder mededogen…

stuivend

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
tussen het fijnmazige en het grofkorrelige woord borrelt een drassig moeras waarin dikke taal een modderbad vindt om zichzelf vast te kunnen zuigen witte onwetende ongrijpbare woorden zwemmen in een zacht bad van zand zinnen van jou en de ander gewikt en gewogen in een benarde teil van staal onderdak en uitzicht voor schoongewassen…
J.Bakx9 februari 2020Lees meer >

Dodelijke voetzool

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
verderf ons voor de voeten liep en zijn dodelijke voetzool plaatste op onze persoonlijke vrijheid o dagen van isolatie en onzekerheid moe als bevroren sta ik achter het raam terwijl ik staar naar het rimpelige gezicht van de maan en denk aan morgen aan allen die me lief zijn aan de adviezen en iedere kruising op mijn weg met een witte…

Lichte thermiek

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 370
ik heb met haar onder het wolkendek geslapen de schaapjes hebben wij later uitvoerig geteld voortzeilend langs de wind zijn wij de einder voorbij geweest in het ondergangsgoud naar rood het lichte wit kreeg body in de avond uren zacht droop condens uit de donkere kant lichte thermiek deed ons weer stijgen in het overzichtelijk…

wanneer jij gaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
de eeuwige winter een leven uit het lood met verlangen naar verlossing nog in de uitademing tijdens de laatste tel hoe kan men sloten verbreken van deuren die als muren lijken met broos levenssap besmeurd waar jouw ziel is uitgeweken en de ademende toekomst reeds vroegtijdig is verbeurd: WIJ voelen ons als wezen de aangereikte witte…

Rita Smits, dichteres

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
in Sellingen is een dichteres Rita Smits die mooie dingen gemaakt heeft ik ken haar niet weet niet eens of ze nog leeft gevormde zinnen bij haar rijmen veel beter dan de mijne Westerwolde natuur, sfeer zet ze ongelooflijk raak neer winden zagziggen schapen die loom liggen witte wieven wuiven dansen op een tange niet ik, zij heeft…

Bloemen plukken

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
Als ik bloemen plukken mag pluk ik ze midden uit het rijpe graan hun blauw verwoordt de hemel het wit een stille traan waar sterren bloeien in de nacht en rond de maan waar zonlicht lacht pluk ik een wilde edelweiss daartussen laat ik de klaproos stoeien in een jodelblij bestaan zal ik de mooiste bloemen plukken want liefde mag uit vreugde…

Uniek

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
levendige kleuren carroussel dat uitziet in droefenis naar de leliebloem de geur van de hoop in de malle molen van het leven zijn lied rondom de tarwevelden goudgeel in het ochtendgloren heen en weer langs ons huis volhardend in de liefde de toekomst melodie van een nieuwe schepping uit de wolken afgedaald Dek de tafel met wit…

Corona

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 716
Omringd door betonnen muren, zeer goed van geluid geïsoleerd, muren als brede witte ruggen beschermend naar mij toegekeerd. Vanuit mijn stille virusvrije kooi van beton en dubbelglas, zie ik een zieke wereld die verandert en straks zijn zal zoals het eerst niet was.…
Ruud1 december 2020Lees meer >

Oh, wat hou ik van hout

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
de visuele schoonheid ontdekt van de bruine kleurscharkeringen als de zon haar licht laat schijnen op de kale boomstammen en takken in de winter dan laat ook het klevende mos aan de stammen en takken haar mooiste kleurkant zien als teken van de uiterste lucht-zuiverheid van de natuur en de berk, de berken springen er met haar frisse witte…

Oh, wat hou ik van hout!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
heb de visuele schoonheid ontdekt van de bruine kleurscharkeringen als de zon haar licht laat schijnen op de kale boomstammen en takken in de winter dan laat ook het klevende mos aan de stammen en takken haar mooiste kleurkant zien als teken van de uiterste lucht-zuiverheid van de natuur en de berk, de berken springen er met haar frisse witte…

teruggaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 709
het roestig oude hek is afgesloten daar fluistert nog de wind memento mori en zie je afdrukken van kraaienpoten want voor de dood ontvangt er niemand gratie och, doe voor mij het hek nog één keer open en laat mij in het wit dan binnengaan ik zal de namen van de zerken stropen terug de tijd in, laat me in de waan en ergens dwarrelt nog een…
Tsila22 februari 2021Lees meer >

Met een hart dat tegen eigen ribben slaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Onderzoek met argusogen en vraag het haar om wie het gaat, zij alleen kan uitleg geven, zij alleen om wie het gaat De wijsheid van de blauwe rivier zuigt het stof van de wereld in zich op onder de witte zon die alles doet om jou te bereiken lichtjes te toveren in nieuwe ogen met liefde en mededogen Ik hou van de waarheid…