8651 resultaten.
Dierdicht (2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 ‘U zit op een immense roze wolk’
Een witte kaketoe was aan het woord
‘U hebt te zware ladingen aan boord
We zullen zinken, dus zeg ik- ontvolk
‘U, tegenstander, bent in winterslaap
Word wakker’ ik zeg ‘eigen volkje eerst’
Een kikker kwaakte luid en onbeheerst
‘Die geelkuif is een wolf verkleed als schaap’
‘Wat een kakofonie, wat een lawaai…
Dominica Resurrectionis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
992 Wij baren witte ogenblikken:
Schoon te kunnen beginnen
waar je hopeloos was ontspoord.
Royaal te kunnen vergeven
wat men al jaren dwarszit.
Vul je zorgen maar omgekeerd in...
Heden verbleekt het noodlot,
het pijnlijk-nabije einde.
Mensen verplaatsen zich
in de Paasnacht -
en raken niet uitgekeken!…
De dagen dragen nachten
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
714 nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart…
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve verzen neer
de doornen die mijn ziel doorprikken
zijn de witte bloesems van weleer.…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 Denk niet dat ik er niet meer ben
als mijn as wordt uitgestrooid
en verwaait met de wind
dan zal ik ruisen, ruisen
in de hoge toppen van de populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Zwakste stuk in het spel der schaak
Van oudsher van oneindige waarde
Glanzend met zijn donkere kroon
Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn…
wilde eenden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 ik tot de dames ter bekoring
die op afstand hen beschouwen
hoe ijdel zich woerden protsen
in van sloot en plas hun spiegel
het eens gekozen lief dan spetterend
tot zij nat ten slot het jawoord geeft
door haar snavel dan te richten
op als lelijke eendjes de verliezers
die hij eerst toch verjagen moet
voor het paren hen huwen kan
van witte…
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 nog moeilijk mijn gezicht
de spiegel toont mij het ware beeld
van hoe het gisteren was geweest
de tafel had een feestelijk kleed
drank en geurende gerechten
werden er rijkelijk geserveerd
stil kerstmuziek op de achtergrond
en familie maakte het feest compleet
ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek
versierd met knipperend licht en witte…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 de stilte is niet immer wit
gelijk een maged reine
of schoon van klank,
onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust…
Bij de lift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.157 De deur opent en er is geen as
op zijn pyjama, nergens is het wit
vervoosd met verf of koffievlekken.
Op zijn teennagels glimmen maantjes,
duur melkglas met vuur geboend;
woede is vlijt geworden, toewijding.
Hij draagt een koffer voor zijn buik
het hengsel vast met beide handen.…
Zonder schoenen in het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Jouw blote voeten onder wit satijnen jurk
de split gaf je benen bij elke stap de ruimte
waar je pirouettes in het spotlight cirkelde
om je euforie te etaleren in het maanlicht.…
op de kwelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 zoals ik struin langs
oester en blikken fanta
hangt mijn geest reeds
aan het verderf van moed
te zwieren gelijk die witte
reiger die me beziet vanaf
de rijsdam tot aan de in verval
geraakte steiger
het is de overvloed die het lijden
voedt met een onleesbare handschrift
wiens tekst mijn mijmering in
zwartgallige woorden in herinnering…
Zwijgende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Soms heb je geen woorden
is er elders te veel onverwerkt verdriet,
spant men witte olifanten voor wagens
ziet men onnadenkend domweg realiteit niet.
Gaan de dagen daar rond en rond en rond,
zijn oude zaken aan voorhoofden af te lezen
waar niets anders is dan deze zeurende pijn
zonder kansen dat het daar ooit anders zal zijn.…
Herfst zonder oogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 jij hebt zomer gezocht
waar kou klapperende
tanden wit licht weerkaatsten
einders gevonden die
hitte trillend de verzengende
horizon mismaakten
hebt tal van
verschroeide bladeren
gekeerd maar het leven
bleek al door de immense
hitte te zijn verteerd in
een herfst zonder oogst
nog duistert het
onder levenloos loof
maar de koelte…
Leeg kasteel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 Er golven witte kandelaars door de nacht
ik zie hen op de weg naar Thebe
ver van de blinde massa
Het bovenaards ivoor van engelen draagt mij
en gouden meeuwen krijsen onze naam
zij hekelen de getergde gnomen
die met hun waanzin de aarde vermoorden
die niet net als ons op blote voeten
door de kasteelgangen stampen
bezaaid met glasscherven…
Plagen blijft knagen haten nog veel meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
477 kom kwijl de woorden
van de witte boorden
rijg ze aan elkaar 't is
maar voor
even morgen
zullen we ze niet lezen
er niet voor
beven in dit
vergankelijke leven
maar zingen
van leven
gewijd aan God
luisteren naar
de stemmen
en naar elkaar
dat wat de
wereld niet kan verstaan
zal menigeen
hun vrolijkheid
beklemmen
soms gaat het…
Het klimaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 jij hebt net met
liefde het oudjaar
schilderij met blanke
matte lak afgedekt
nog wat klein herstel
in vorm en kleur voor
de fine fleur
van het gebeuren
leven is nooit
zwart wit maar
waaiert mee in een
situatief bewegen
dat schilderen
maakt je deel van een
bestaan waarvan nooit
alle deuren open gaan
er is nogal wat grijs…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 ik loop door de laan
en kijk naar de lange rij bomen
in de seizoenen
die komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen…
stuivend
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 tussen het fijnmazige
en het grofkorrelige
woord borrelt een
drassig moeras
waarin dikke taal
een modderbad vindt
om zichzelf vast
te kunnen zuigen
witte onwetende
ongrijpbare woorden
zwemmen in een
zacht bad van zand
zinnen van jou
en de ander gewikt
en gewogen in een
benarde teil van staal
onderdak en uitzicht voor
schoongewassen…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van isolatie
en onzekerheid moe als
bevroren sta ik achter het raam terwijl ik
staar naar het rimpelige gezicht van
de maan en denk aan morgen
aan allen die
me lief zijn
aan de adviezen en iedere kruising
op mijn weg met
een witte…
Lichte thermiek
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
370 ik heb
met haar onder
het wolkendek geslapen
de schaapjes hebben
wij later uitvoerig geteld
voortzeilend
langs de wind
zijn wij de einder
voorbij geweest in het
ondergangsgoud naar rood
het lichte wit
kreeg body in de
avond uren zacht
droop condens uit
de donkere kant
lichte thermiek
deed ons weer stijgen
in het overzichtelijk…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst
reeds vroegtijdig is verbeurd:
WIJ voelen ons als wezen
de aangereikte witte…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 in Sellingen is
een dichteres
Rita Smits
die mooie dingen
gemaakt heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft…
Bloemen plukken
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
542 Als ik bloemen plukken mag
pluk ik ze midden uit het rijpe graan
hun blauw verwoordt de hemel
het wit een stille traan
waar sterren bloeien in de nacht
en rond de maan waar zonlicht lacht
pluk ik een wilde edelweiss
daartussen laat ik de klaproos stoeien
in een jodelblij bestaan
zal ik de mooiste bloemen plukken
want liefde mag uit vreugde…
Uniek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
433 levendige
kleuren
carroussel
dat uitziet in droefenis
naar de
leliebloem
de geur van de hoop
in de malle molen van
het leven
zijn lied rondom de tarwevelden
goudgeel in
het ochtendgloren
heen en weer langs ons huis
volhardend in de liefde
de toekomst
melodie van een nieuwe schepping
uit de wolken afgedaald
Dek de tafel met wit…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Omringd door betonnen muren,
zeer goed van geluid geïsoleerd,
muren als brede witte ruggen
beschermend naar mij toegekeerd.
Vanuit mijn stille virusvrije kooi
van beton en dubbelglas,
zie ik een zieke wereld die verandert
en straks zijn zal zoals het eerst niet was.…
Oh, wat hou ik van hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos aan de stammen
en takken haar mooiste kleurkant zien
als teken van de uiterste lucht-zuiverheid van de natuur
en de berk, de berken springen er met haar frisse witte…
Oh, wat hou ik van hout!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos aan de stammen
en takken haar mooiste kleurkant zien
als teken van de uiterste lucht-zuiverheid van de natuur
en de berk, de berken springen er met haar frisse witte…
teruggaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 het roestig oude hek is afgesloten
daar fluistert nog de wind memento mori
en zie je afdrukken van kraaienpoten
want voor de dood ontvangt er niemand gratie
och, doe voor mij het hek nog één keer open
en laat mij in het wit dan binnengaan
ik zal de namen van de zerken stropen
terug de tijd in, laat me in de waan
en ergens dwarrelt nog een…
Met een hart dat tegen eigen ribben slaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Onderzoek met argusogen
en vraag het haar om wie het gaat, zij
alleen kan uitleg
geven, zij alleen om wie het gaat
De wijsheid van de blauwe rivier
zuigt het stof van de wereld in zich op
onder de witte zon
die alles doet om jou te bereiken
lichtjes te toveren
in nieuwe ogen met liefde en mededogen
Ik hou van de waarheid…