11284 resultaten.
Als de stilte roept
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.165 En toen de stilte riep
herkende ik haar stem
zij fluisterend, ik luisterend
naar een melodie zo zacht en fijn
het zou zomaar hemels kunnen zijn
het klonk als een aria uit La traviata
wind verwaaide elke gedachte
uit het roerige brein, daar werd het stil
hoorde enkel fluisterzachte muziek
en nauwelijks horen kon
want zelfs diepste stilte…
Kleur van het leven
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
712 Het leven waait verwachtingen
doorgaans niet vanzelf aan
weten wij met de wind tegen
en betraand gezicht
moeizaam in ogenschouw
te nemen
het leven laat de hemel soms scheuren
om het geluk beter te zien in kleuren
kijk maar.. met zijn sprankelende ogen
die bij hem horen, lacht je kleinkind
weg je plots minder grote zorgen..…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…
Afsluitdijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 Dank ben ik verschuldigd aan Bart Adjudant (zie zijn snelsonnet van vandaag over Neerlands trots, de succesvolle formatie rond leadzanger Huub van der Lubbe, met zijn lyrische teksten)
_________________________________
Wij zijn een land van wolken, water, wind
Een land van molens, polders
en van terpen
Van Bløf, de Zeeuwse kust en Deltawerken…
Het Oordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Wie goed doet
goed ontmoet,
wie wind zaait
zal storm oogsten;
boontje komt om z’n loontje,
wie z’n billen brandt
moet op de blaren zitten:
eigen schuld, dikke bult !
Met vallen en opstaan
leren we onze lessen,
als ezels stoten we ons keer op keer
aan dezelfde steen,
door schade en schande worden we wijs:
karma is a bitch !…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
LAIS CCCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 brede golven wind doorlopen de lucht.
een teder omgekeerde kreet wordt in
het bed met haat en liefde opgelucht.
het zucht. genot, van lijven korte vlucht,
heeft net de angst met lentelust vermoord.
het had te lang aanzien, te vaak aanhoord:
handen, ogen, droefenis en misbaar. …
dwaalgast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
405 ze overwintert waar
de wind haar brengt in
de schaduw van helden
op een plek waar de stenen
willen afdwalen waar oude
levens zich roeren onder het ijs
ze wacht op het onverwachte
ruikt de rook van leesbare woorden
grijpt naar drijvende brokstukken
de tijd schrijdt voort
ze wacht tot haar schaduw
twaalf voet lang is
ze leest…
Vogelverschrikker
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 dood te zwijgen
en wat weet hij over liefde, nu hij er naar snakt
alleen op het veld met uitgezaaide bloemen
vogelverschrikker tegen wil en dank onder regen
met natte hoed en ongebruikte wandelstok
om de dieren weg te jagen waar hij van houdt
de vogelverschrikker heeft het koud
en schijnt de zon hem eindelijk warm
dan mist hij door de wind…
Haiku's muziek
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
739 De wind
zingt zoet zijn gebed
'My special prayer'.
Hij was een prins
met een stem en gitaar
'Purple rain'.
Als de muzikant
stopt met zingen en spelen
begint de blues.…
Wereldvrede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Dus dit is de wereld
Als natuurgeweld levens eist
is het nog niet genoeg
Dus dit is wat nog moet
tot de laatste snik
alsof de onschuldige burger erom vroeg
Laat de regen maar
laat de wind versteende harten
in vlagen tot gruis verdwijnen
Want als de zon tranen mag drogen
is elke wolk teveel
in ondermijnen
Dus dit is onze wereld
Waar…
Sereen domein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 Geen beweging van wind.
'Wij staan hier op vertrouwen,
vertaald in groei - al jaren.'
Geen vogel laat zich horen.
Vertrokken naar akkerland.
Geniet van zijn conditie
vòòr de kou straks toeslaat.
Roerloos ontvangen de bomen
signalen uit een oorlog...
Zenuwachtig gefluister.
Ineens knapt er een tak...…
Zonder enige gene
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
420 als zij
lachte
openden
bloemen
hun harten
kleurden dieper in
meer verwachten
als immer
stengelden zij
om licht
maar ook om
jouw gezicht
aandacht en
warme empathie
energie
zinderde van
deze interactie
in geven en nemen
zonder enige gene
bogen zij elegant
gaven zich bloot
jij bekeek
sprak hen toe
met vlaagjes wind
bloemen…
CHI
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 zij wandelt in jou en met je mee
in de regen tegen de wind
onder omarmende zonneschijn
en in het licht en donker
boven en onder de grond
nu je volwassen bent
en ook toen al als kind
dat nog niets tot weinig kent
ze is overal of nergens en
toch ergens in de natuur
ze is het alles en zelfs jij bent
vervuld van haar ook als je ontkent…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 de lucht
zong donker
boven een
lichte plaats
waar wol
zich warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen…
Zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Ik hou van je zee,
je rollende golven
hoe je dat doet
door de wind,
door eb en de vloed?…
Intens tranend verdriet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 verleidelijk
keek het water
me aan toen
ik spiegelde en
mezelf liet gaan
in uiteenlopende
richtingen
het voelde me als
gone by the wind
zonder muziek
wegdrijvend
op de melodie
van intens
tranend verdriet
ik liet mijn
handen water
werpen maar kon
gewoon niet
dichter bij jouw
komen omdat ik
enkel zwemmen
had geleerd
in mijn dromen…
vele malen soms
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
677 dikwijls wil zij weggaan
als de duisternis
haar besluipt
vaak draagt zij met loden voeten
de verlatenheid
door de tijd
soms talmt haar hart
als de wind opsteekt
uit de woestijn
dikwijls ziet zij de schemering
als een loodkleurig onheil
dat de huizen binnendringt
vaak leunt zij
roerloos gelukkig tegen een boom
in de adem…
HERFST
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
584 De wind schudt en rukt.
Bladeren verliezen de strijd.
Het fruit wordt geplukt.
De herfst is een feit.
Denk in kleuren.
Bruin, oranje, rood en geel.
Ruik de geuren.
Sinaas, appeltaart en kaneel.
Proef van de overvloed.
Door de zomer voortgebracht.
's Morgens aan de horizon een rode gloed.
Door een onbekende schilder bedacht.…
Mussenvriend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
676 Laten we het eenvoudig houden
zeg je tegen haar, mussenvriend
nu de vriendschap liefde nodig heeft
omdat armoede om zich heen grijpt
en je nodigt haar uit
voor een verse kop thee
ze heeft haar pantoffels meegenomen
en een zak knapperige graankoekjes
in de tuin spelen de mussen
met de schaduw van de bomen
jullie praten over regen en wind…
litanie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
548 Als de wilde wind
door lege straten raast
het water naar de top
van de dijken reikt
Als wilde ganzen
het luchtruim zoeken
de ekster slechts
oog heeft voor bling
Als zwaluwen laag over
het land vliegen een dansend
muggenleven verdwijnt
in de late avondstilte
Als in de sporen van
de storm de zachtheid
in de smeltende stilte
jouw…
Als vlammend diamant
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
440 ik zag ze vlagen
op de zachte
muziek van de wind
ze wenkten met
hun kristallen en
flitsen vroegen
om aandacht
voor hun mêlee
aan kleur die
buitelde
tegen elkaar
stuiterde als
vlammend diamant
de witte dwarrel
die langs mijn raam
zweefde verkleefde
af en toe even
in nieuwsgierigheid
naar binnen waar
hun capriolen op
schrift…
laten we nog - ter herinnering aan Ryan Al Najjar
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.389 laten we nog
iets langer blijven
op het koude bankje
als het even niet lukt
om naar huis te gaan
waar de dreiging zo
hard binnenkomt
dat mijn adem stokt
tussen vier muren
ik snak naar lucht
naar wind en licht
ik zoek de ruimte
als een konikpaardje
op ruige grasvlaktes van
de Oostvaardersplassen
veel heb ik niet nodig…
Varen boven zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Ballonnen varen boven zee
en in gedachten vaar ik mee
de wereld in, vaar ik over
wapperende was
Onze schaduwen glijden
door de poort der winden
adem van de zon en de maan
het fluisteren van geheimen
Onze schaduwen drijven
over de sfinx zodat haar
blinde ogen even naar ons
lijken te knipperen
Ook de wijzers van de klokken…
De keizerspinguïn
netgedicht
4.1 met 58 stemmen
601 Maar boven water waggelt hij
als een heel klein kind
de bek pal tegen de ijskoude wind.
Onder water is hij dan weer
sneller dan het licht.
En als hij uiteindelijk languit
op een ijsschots ligt
dan schittert zijn buik
als sneeuw in winterlicht.…
echo van een nimf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
382 "Wat ik zeggen zou,
als ik de kans nam,
over mijn leugens
en andere verwijten;
hoe ik mijn takken
in opgewekte wind,
en mijn bladeren,
laten ratelen wou;
of wat mijn wortels,
in verreikende grond,
nou werkelijk wilden
met jouw bezwijken.…
tussen regels
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
408 in de vroege ochtend
ligt jouw zin als dauw
op het gras van mijn woorden
ik buk en lees opnieuw
alsof licht mijn handen raakt
zacht en onverwacht
tussen regels groeit iets
een stille glimlach misschien
of een open veld
jouw stem kwam voorbij
als wind door een lege tuin
en liet iets achter
ik dank je daarvoor
want in dat kleine gebaar…
te laat gezwaaid
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
269 Hij staat daar
klein
nog geen drie
aan de rand van zee en tijd
de wereld loopt voorbij
sneller dan hij begrijpen kan
een man rent langs
wind in zijn stappen
doel in zijn blik
en dan —
net te laat misschien
gaat dat handje omhoog
een zwaai
alsof hij zegt:
ik zie je
en in dat ene gebaar
raakt iets mij
dieper dan woorden
want…
De logica van stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 Een blad dat valt,
een golf die breekt,
een vogel die draait op de wind,
niets is toevallig,
alles is een fluistering
van een groter plan.
En wij,
met onze haast en onze vragen,
staan stil en kijken toe,
hopend dat iets van haar wijsheid
in ons achterblijft.…